ৰূপালী পৰ্দা - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ

ইউনিকোডত প্ৰকাশিত অনলাইন দৈনিক

test banner
xukhdukh.com ভাল খবৰ, ভাল সমল
ৰূপালী পৰ্দা

ৰূপালী পৰ্দা

Share This
ৰূপালীম হলত চিনেমাপ্ৰেমী ম'তি বুঢ়ী
দেৱিকা ফুকন
চিনেমা হলবোৰৰ প্ৰতি বৰ এটা আকৰ্ষণ নাই ৷ তথাপিও সৰুতে কেইখনমান চিনেমা চাবলৈ ঘৰৰ অলপ আঁতৰত থকা ৰূপালীম চিনেমা হললৈ গৈছিলো ৷ হলত চোৱা চিনেমা দুখনমান আছিল খামোচী, ৰাজা হিন্দুস্তানী আৰু সাগৰলৈ বহু দূৰ ৷ গুৱাহাটীত পঢ়ি থাকোতে চাইছিলো এখন ৷ নামটো পাহৰিলো ৷ হলত ইমান কমকৈ চিনেমা চোৱাৰ কাৰণ এইটো নহয় যে মই চিনেমা চাই বেয়া পাওঁ ৷ ৷ আচল কথাটো হ'ল, হলত চিনেমা চাওঁতে মই দুখ লগা চিন বোৰত কান্দিব নোৱাৰো ( মানুহে হাঁহি দিব বুলি) আৰু লগতে খংবোৰো প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰো যাৰ ফলত চিনেমা চাই ওলাই আহি প্ৰচণ্ড মূৰৰ বিষত ভোগো!

তাতে চিনেমা হলৰ কাষত বাছ আস্হান, , হোটেল, আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ আড্ডা বহিছিল বাবে সেই ঠাইলৈ লগৰ দুজনী তিনিজনী মিলি চাবলৈ যোৱাটোও অসম্ভৱ আছিল ৷

নৱম মানত পঢ়ি থাকোতে এদিন আমাৰ শিৱসাগৰৰ ৰূপালীম হলত আমীৰ খান থকা কিবা চিনেমা এখন আহিল ৷ মোৰ বান্ধৱী এজনীৰ আমীৰ খান প্ৰিয় অভিনেতা ৷ তাইৰ লগতে সেই সময়ত আমাৰ ঘৰতে ভাড়া কৰি থকা বাইদেউ কেইগৰাকীমানেও চিনেমাখন চাবলৈ মন কৰিলে ৷ দেওবাৰৰ দিন ৷ সকলোৱে সাজি কাজি চিনেমা চাবলৈ সাজু ৷ কিন্তু চিন্তা হ'ল টিকেট কাটিবলৈ লাইন পাতিব কোনে? বা কেইজনীমানৰ দুজনীমান এনেকুৱাও আছিল যে জীৱনত চিনেমা হল গৈ পোৱা নাই ৷ তাহাঁতৰ দ্বাৰা টিকেট কটা অসম্ভৱ ৷ আৰু মই কটিয়া মটিয়া, মানুহৰ হেঁচাত পেটেকা পৰিম ৷ গতিকে ঘৰৰ পৰা ওলাই যাওঁতে ঠিক কৰা হ'ল যে বা কেইজনীৰ লগত থকা ৰান্ধনী ম'তি বুঢ়ীকে লগত লৈ যোৱা যাৱক ৷ ৷ উড়িয়া সম্প্ৰদায়ৰ ম'তি বুঢ়ীৰ চুলি গোটেইখিনি পকা ৷ পিছে তাইক বুঢ়ী বুলি কোৱাৰ বাবে নাভাবিব যে তাই চিনেমা নাচায় ৷ প্ৰত্যেক শুকুৰবাৰে ফাৰ্স্ট দে' ফাৰ্স্ট শ্বো চোৱা মানুহ তাই ৷

চিনেমা আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই গোটেইকেইজনী হলৰ সন্মুখ পালোগৈ ৷ গৈ দেখো ইতিমধ্যেই যথেষ্ট দীঘল লাইন ৷ তাতে লেটেৰা-পেটেৰা গুণ্ডা চেহেৰাৰ ব্লেকাৰ কেইটামানো ৷ মহিলাৰ শাৰীটো কেইজনীমান প্ৰকাণ্ড চেহেৰাৰ ব্লেকাৰ৷ সিহঁতক দেখি যি দুই এজনীয়ে টিকেট কাটিব বুলি সাহ দেখুৱাইছিল সিহঁতো পিছ হুহঁকিল ৷ এতিয়া চিনেমা নোচোৱাকৈ ঘূৰি যাওঁ কেনেকৈ! ওলাই আঁহোতে গলিটোৰ ভালেকেইজনমানে গম পালেই আমি চিনেমা চাব আহিছো বুলি, , নোচোৱাকৈ গ'লে লাজ নাপাম জানো!

অৱশেষত ময়ে আগবাঢ়িলো ৷ কাৰণ মোৰ ঘৰ ইয়াতেই ৷ লোকেল এৰিয়াত যদি মই ভয় কৰি দেখুৱাও মোৰ মান ক'ত থাকিব ৷ অৱশ্যে আগবাঢ়িবলৈ সাহ কৰাৰ আন এক কাৰণো আছিল ৷ সৰুৰে পৰা আমাক পোৱা ফুলু নামৰ দাদা এটা হলৰ কাষতে কিবাকিবি কামত লাগি থাকে ৷ অন্তত: কিবা হ'লে সি আহিব বচাবলৈ ৷ এইবুলি মই মহিলাৰ শাৰীত সাত নম্বৰ মানত ৰ'লোগৈ ৷ ম'তি বুঢ়ীয়ে আক' লাইন পতাৰ আগত চাঁদা অলপ খাওঁ বুলি আঁতৰোতে একেবাৰে শেষৰ পিনে পৰিলগৈ ৷


অৱশেষত কাউণ্টাৰ খুলিল ৷ মোৰ আগৰ কেইগৰাকীয়ে টিকেটলৈ লাইনৰ পৰা বাহিৰ হৈ গৈ আছে ৷ মোৰ আগত আৰু মাত্ৰ দুগৰাকী ৷ হঠাৎ মই ৰৈ থকা শাৰীটোৰ পিছৰ ফালে হুলস্হুলৰ শব্দ ৷ লগতে মাইকী মানুহৰ চি‍ঞঁৰ বাখৰ ৷ জীৱটো চিৰিং কৈ গ'ল ৷ নিজৰ ওপৰতে খং উঠিল ৷ কি দৰকাৰ পৰিছিল লোকেল বুলি তাও মাৰি লাইনত থিয় হ'বলৈ ৷ কোনোবাই গছকত পেটেকা লগাই গ'লেও কোনেও গম নাপাব, কাৰণ গোটেই লাইনটোত ময়েই সৰু আৰু কটিয়া ৷ বাকেইজনীলৈও খং উঠিল ৷ টিকেট কাটিব নোৱাৰ যদি চিনেমা চাবলৈ আহে কিয় ৷ ডিঙি মেলি সিহঁতি কোনফালে আছে বুলি চাবলৈ লওঁতেই ঝাৰৌপ ঝাৰৌপ শব্দ এটা শুনিলো আৰু লগতে মহিলাৰ চিঞঁৰ ৷ পিছলৈ ঘূৰি চাই হতবাক ৷ ম'তি বুঢ়ীয়ে ৰ'দৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ লগত লৈ ফুৰা ক'লা মহেন্দ্ৰ দত্তৰ ছাটিটো জপাই লৈ ৰঙা শাখা পিন্ধা মানুহ এজনীক কোবাই আছে ৷ আঁতৰত দোকান এখনত ৰৈ থকা বা এজনী দৌৰি আহি বুঢ়ীক টানিটানি আঁতৰাইছে ৷ বুঢ়ী নাচোৰবান্দা ৷ বাৰ হাতৰ পৰা হাত এৰুৱাই উৰি উৰি মানুহজনীক কোবাইছে ৷ ঘটনাটো কি হ'ল তত ধৰাৰ আগতেই কাউণ্টাৰৰ খিৰিকিখন খটককৈ বন্ধ হৈ গ'ল ৷ মাৰপিট হোৱাৰ কাৰণে টিকেট নিদিয়ে আৰু!

আমাৰ লগতে ভালেমান মানুহ ঘূৰি গ'ল ৷ খঙতেই নে লাজতেই কাকো নমতাকৈ বাহঁতক এৰি ফু ফুৱাই হলৰ পিছফালৰ ৰাস্তাইদি চৰ্টকাট মাৰি ঘৰলৈ আহি আছো ৷ ম'তি বুঢ়ী কোবাকোবিকৈ মোৰ কাষ পালেহি ৷ তাই জানে যে তাই বাহিৰত এনেকে মাৰপিট কৰিছে বুলি মই মাক কৈ দিলে তাই গালি খাব ৷

তাই কাষ পায়েই ক'লে, " এ ভনী, বাইক নাই কবি ৰে ৷!৷ " মোৰ হাঁহি উঠি গ'ল ৷ তথাপি তাইৰ আগত নেদেখুৱাই ক'লো - ' মতি বাই, ইমান বুঢ়া বয়সত তুমি মাৰপিট কৰা, তুমি কি নিজকে গাভৰু হৈ আছো বুলি ভাবা! লাজ পাইছো তোমাৰ কাৰণে আজি ৷' তাই কি ভাবিলে নাজানো ৷ মোৰ গাত ৰ'দ নপৰিবলৈ নিজৰ ছাতিটো মেলি ধৰিলে আৰু তললৈ মূৰ কৰি ভোৰভোৰাই গ'ল, "সেইজনীক যে মাৰিছিলো, তাই টিকট বিলেক কৰে ৷ তাই মোৰ আগত টিকট লোৱা হ'লে মই তাইৰ পৰা দাম দি টিকট লৈ ভণীহঁতক চিনিমা দেখাব লাগিল হয় ৷ সেই কাৰণে কোবাই দিছো ৷ আজিলৈকে এই ম'তি বুঢ়ীয়ে বিলেকট টিকট কাটা নাই আজি কিয় চাম! হুহ ৷


( সেইদিনৰ পৰা ৰূপালীম হলত চিনেমা চোৱা নহ'ল ৷ 
আৰু আজি হলটোৱেই নাই ৷)

No comments:

Post a Comment