Friday, April 14, 2017

প্ৰৱন্ধ

বিহুগীতত ব্যৱহাৰ হোৱা বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰঃ 
এক চমু আলোকপাত
অভিনন্দন গোস্বামী
বিহু অসমীয়াৰ জাতীয় উৎসৱ৷ বিহু আহিলেই প্ৰতিজন অসমীয়াৰ দেহ মন আনন্দ-উলাহেৰে উপচি পৰে৷ প্ৰধানতঃ বিহু হৈছে এক কৃষিভিত্তিক উৎসৱ৷ জাতি-ধর্ম-ভাষা নির্বিশেষে অসমৰ সকলো ৰাইজেই বিহু উলহ মালহৰে পালন কৰে৷ অসমীয়াৰ তিনিটা বিহুৰ ভিতৰত বহাগ বিহু বা ৰঙালী বিহু বসন্ত কালত উদযাপন কৰা হয়৷ পৰম্পৰাগতভাবে সাত দিনৰ বাবে ৰাইজে বহাগ বিহু পালন কৰে আৰু বিহুৰ প্ৰথম দিনাৰ পৰা অসমীয়া নৱবর্ষৰ আৰম্ভণি হয়৷ অসমৰ বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠী আৰু ঠাইভেদে বহাগ বিহু ভিন্ন নামেৰে আৰু ভিন্ন পদ্ধতিৰে পালন কৰা হয়৷ বিহু হৈছে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ দীর্ঘদিনীয়া উত্তৰনৰ এক চানেকী৷ বিহুৰ উৎপত্তি তথা ক্ৰমবিকাশৰ বিষয়ে কোনো নির্দিষ্ট তথ্য নাই৷ এই বিষয়ে জানিবলৈ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্নজনে গৱেষণা আৰু অধ্যয়ন চলাইছে যদিও কোনো নির্দিষ্ট সিদ্ধান্তত উপনীত হব পৰা নাই৷ কিন্ত নিশ্চিতভাবে বিহুৱে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বাৰেৰহণীয়া ৰুপটোক প্ৰতিফলিত কৰি আহিছে৷ সময়ৰ বোৱতী নৈত উটি ভাহি নগৈ বিহুৱে নিজৰ সুকীয়া সাংস্কৃতিক এৈতিহ্যক বজাই ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছে৷
বহাগ বিহু বা ৰঙালী বিহুৰ এক সুকীয়া বৈশিষ্ট্য হৈছে বিহুগীত বা হুচঁৰি৷ অসমীয়া বিহুগীতত এক বিশেষ মাদকতা আছে৷ বিহুগীতৰ সমানেই গুৰুত্বপূর্ণ হৈছে বিহুগীতত বজোৱা বাদ্যযন্ত্ৰসমূহ৷ এই বাদ্যযন্ত্ৰসমূহ প্ৰধানকৈ সংগীতৰ বিশেষ জ্ঞান নথকা গাৱঁলীয়া কৃষক সমাজৰ অনবদ্য সৃষ্টি৷ সময়ৰ সোঁতৰ লগত খাপ খুৱাবলৈ পাছত বিভিন্ন সংগীতজ্ঞসকলে এই বাদ্যযন্ত্ৰসমূহৰ বিশ্লেষন কৰি ইয়াৰ বিকাশ ঘটাইছে৷ বিহুগীতত বজোৱা বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছে—
১) ঢোল ২) পেপাঁ ৩) গগণা ৪) তাল ৫) টকা ৬) বাহীঁ ইত্যাদি

১) ঢোলঃ- নিঃসন্দেহে ঢোল হৈছে অসমীয়া লোকসংস্কৃতিৰ এক গুৰুত্বপূর্ণ বাদ্যযন্ত্ৰ৷ অসমৰ সকলো জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মাজতেই ঢোলৰ বহুল ব্যৱহাৰ আছে৷ সেয়েহে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত ভিন্ন প্ৰকাৰৰ ঢোল তথা বজোৱাৰ বিভিন্ন পদ্ধতি পোৱা যায়৷ ধর্মীয় শাস্ত্ৰত উল্লেখ থকা মতে ঢোলৰ সৃষ্টি হৈছিল কৈলাশ পর্বতত, যাক পান্ডৱসকলৰ অর্জুনে পৃথিৱীলৈ আনিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়৷ 

বিহুগীত বা হুচঁৰি ঢোল অবিহনে কেতিয়াও সম্পূর্ণ নহয়৷ ঢুলীয়াৰ ঢোলৰ ধ্বনিৰেই বিহুগীত আৰম্ভ হয়৷ অকল বিহুগীত বা বিহুনাচতেই নহয়, অন্য বাদ্যযন্ত্ৰ যেনে পেপাঁ, গগনা আদি বজোৱাৰ সময়তো ঢোল বজোৱা হয়৷ বিহুগীতত আৰম্ভনিৰ পৰা শেষলৈকে ঢোল বজোৱা হয়, আনহাতে পেপাঁ, গগনা, ইত্যাদিবোৰ বিহুগীতৰ মাজ অংশতহে বজোৱা হয়৷ বিহু বা হুচঁৰিৰ বাহিৰেও ওজা ঢোল বিভিন্ন ধর্মীয় আৰু বিবাহ অনুষ্ঠানৰ এক অপৰিহার্য অংগ৷ ঢোলক এক পবিত্ৰ বাদ্যযন্ত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়৷ সত্ৰসমুহৰ বিভিন্ন ধর্মীয় উৎসৱ যেনে ৰাসলীলা বা ফাল্গুৎসৱত ঢোল বহুলভাবে ব্যৱহ্ৰত হয়৷ অসমৰ পৰম্পৰাগত খেল-ধেমালি যেনে ম’হযুঁজ, কুকুৰাযুঁজ আদিৰ সময়তো ঢোল বহুলভাৱে ব্যৱহ্ৰত হয়৷ 

ঢোলক অসমীয়া লোক-সংস্কৃতিত জনপ্ৰিয় কৰি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত আহোম স্বর্গদেউসকলৰ গুৰুত্বপুর্ণ অৱদান আছে৷ ঢুলীয়াসকলৰ গুৰু সাধন ওজাই প্ৰথম আহোম স্বর্গদেউ চুকাফাৰ ৰাজসভাত ঢোল পৰিবেশন কৰিছিল বুলি জনা যায়৷ আহোম ৰাজত্বকালত ঢোলে এক ৰাজকীয় মর্য্যদা লাভ কৰিছিল৷ যেতিয়া আহোম ৰজাসকল বা ৰাজসভাৰ অন্যান্য সভাসদসকল ওলাই গৈছিল তেতিয়া ঢুলীয়াসকলে ঢোলবাদ্য পৰিবেশন কৰি তেওঁলোকক আগবঢ়াই নিছিল৷ তদুপৰি ৰজাৰ বিভিন্ন নির্দেশ , বা-বাতৰি আদিবোৰ ঢোল পিটি ৰাইজক শুনোৱা হৈছিল৷ গতিকে আহোম ৰাজত্বকালতো ঢোলৰ বিভিন্ন ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে উমান পোৱা যায়৷

অসমীয়া লোক সংস্কৃতিত ব্যৱহাৰ হোৱা ঢোলৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰঃ- 
ক) বিহু ঢোল বা পাটী ঢোল আৰু ওজা ঢোলঃ- বিহু ঢোল বা পাটী ঢোল হৈছে বিহুগীতত ব্যৱহাত হোৱা সৰু আকাৰৰ এবিধ ঢোল৷ ওজা ঢোলৰ আকাৰ বিহু ঢোলতকৈ সামান্য ডাঙৰ৷ ওজাসকলে এই ঢোল পৰিবেশন কৰাৰ বাবে ইয়াক ওজা ঢোল নামেৰে জনা যায়৷ এই ঢোলৰ সহায়ত ওজাসকলে বিভিন্ন চৰাই-চিৰিকতি, জন্ত, ধুমুহা, গাজনি আদিৰ শব্দ অনায়েসে সৃষ্টি কৰিব পাৰে৷ 

খ) ঢেপা ঢোল:- অসমৰ দৰং জিলাৰ ঢেপা ঢুলীয়া উৎসৱত ঢেপা ঢোল পৰিবেশন কৰা হয়৷ এই ঢোলৰ এটা ফাল ছাগলীৰ চামৰাৰে তৈয়াৰী আৰু ঢোল বজোৱাৰ সময়ত ভিতৰলৈ পানী ভৰোৱা হয়৷ 

গ) জয় ঢোলঃ-অসমৰ দেওধানী নৃত্যত জয়ঢোল পৰিবেশন কৰা হয়৷ জয়ঢোল হৈছে এবিধ বৃহৎ আকাৰৰ ঢোল আৰু ইয়াৰ শব্দও যথেষ্ট বেছি৷ অসমৰ নামনি অন্চলত জয়ঢুলীয়াৰ একক জয়ঢোল পৰিবেশন এক সুলভ দৃশ্য৷ মনসা আৰু মাৰৈ পূজাৰ সময়তো জয়ঢোল ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷

ঘ) বৰ ঢোলঃ- বৰ ঢোল হৈছে অসমৰ আটাইতকৈ বৃহৎ ঢোল৷ বৰ ঢোলৰ এটা ফাল হাতেৰে আৰু আনটো ফাল ঢোলৰ মাৰিৰে বজোৱা হয়৷ অসমৰ কামৰুপ জিলাৰ বিভিন্ন অন্চলত বৰঢুলীয়াৰ বৰঢোল পৰিবেশন দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ গীত আৰু নৃত্যৰ তালে তালে বৰঢোল পৰিবেশন এক জনপ্ৰিয় ৰাজহুৱা উৎসৱ৷ 

২) পেঁপাঃ- বিহুগীতত ব্যৱহাৰ হোৱা এক অন্যতম গুৰুত্বপূর্ণ বাদ্যযন্ত্ৰ হৈছে পেঁপা৷ আহোম স্বর্গদেউসকলৰ ৰাজত্বকালত ৰং শিঙাই সুখ আৰু আনন্দৰ বতৰা আৰু খং শিঙাই সকীয়নি বা সতর্কবাণীক চিহ্নিত কৰিছিল আৰু ইয়াৰ যোগেদিয়েই ৰাইজলৈ ৰাজ্যৰ বিভিন্ন বতৰা প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল৷ পেঁপা বিশেষকৈ ম’হৰ শিঙৰ পৰা প্ৰস্তত কৰা হয় যিয়ে অসমীয়া সংস্কৃতিত চীনা-তীব্বতীয় সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱক প্ৰতিফলিত কৰিছে৷ পেঁপাক কেনেকৈ বিহুগীতৰ মাজলৈ অনা হল বা এবিধ সুমধুৰ বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে পেঁপাৰ উত্তৰণ কেনেকৈ হৈছিল তাৰ বিষয়ে সঠিক তথ্য লাভ কৰা হোৱা নাই৷ পৰম্পৰাগতভাবে পেঁপাক আবিষ্কাৰ আৰু ব্যৱহাৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ম’হপালকসকলৰ বিশেষ অৱদান আছে৷ পিছলৈ বিভিন্ন সংগীতজ্ঞসকলৰ পৰশত পেঁপাই এবিধ সুমধুৰ বাদ্যযন্ত্ৰৰুপে পূর্ণাংগ ৰূপ লাভ কৰে৷

পেঁপা বিহুগীতৰ এক অনবদ্য অংগ৷ প্ৰা্য় সকলো বিহুগীতেই পেঁপাৰ ওপৰত কম বেছি পৰিমানে নির্ভৰশীল৷ পেঁপাক সাধাৰণতে ডেকা বিহুৱাসকলে পৰিবেশন কৰে, তেওঁলোকক পেপুঁৱা বুলি কোৱা হয়৷ পেঁপা বজোৱাৰ সময়ত ঢোলৰ স্বৰ কম কৰি দিয়া হয় যাতে পেপুঁৱাসকলে অধিক গুৰুত্ব লাভ কৰে৷ 
পেঁপা বিশেষকৈ দুই প্ৰকাৰৰ:-
১) গুটীয়া পেঁপা/ গোৱাল পেঁপা 
২) জুৰীয়া পেঁপা

সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ হোৱা পেঁপাবিধ হৈছে গুটীয়া পেঁপা৷ এটা ম’হৰ শিঙৰ পৰা গুটীয়া পেঁপা তৈ্য়াৰ কৰা হয়৷ আনহাতে জুৰীয়া পেঁপা হৈছে দুই গুটীয়া পেঁপাৰ সংমিশ্ৰণ৷ এইবিধ পেঁপাৰ দুটাকৈ শিং থাকে৷

৩) গগনাঃ- গগনা এনে এবিধ বাদ্যযন্ত্ৰ যাক প্ৰধানকৈ বিহুগীতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ গগনাক মুখত লৈ বজোৱা যায় বাবে ইয়াক ‘Jaw Harp’   বুলিও জনা যায়৷ গগনা হৈছে মংগোলীয় সংস্কৃতিৰ এক অৱদান৷ অসমৰ বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মাজত গগনাক বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়৷ গগনাৰ সুৰ অতি মধুৰ আৰু শুৱলা হোৱাৰ বাবে অসমীয়া বিহুগীতত ই এক মর্যাদাপূর্ণ স্হান দখল কৰি আহিছে৷ 

বিহুগীতত ওপৰিও অসমৰ সকলো মংগোলীয় জনগোষ্ঠীৰ লোকগীত আৰু লোকনৃত্যত গগনাৰ বহুল প্ৰচলন আছে৷ আজিকালি বিভিন্ন বিহুৱতী প্ৰতিযোগীতত নাচনীৰ বাবে মন্চত উঠি গগনা বজোৱাতো একপ্ৰকাৰ বাধ্যতামূলক হৈ পৰিছে৷ গগনাৰ আটাইতকৈ তাৎপর্যপূর্ণ দিশটো হৈছে যে ইয়াৰ আকাৰ সৰু হোৱাৰ বাবে গগনাৰ পৰিবেশন নকৰাৰ সময়তো নাচনীয়ে ইয়াক চুলিত মাৰিবলৈ ‘ Hairpin’ হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰে৷

৪) তালঃ- অসমীয়া লোক-সংগীতত তালৰ বহুল প্ৰচলন দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ লোকসংগীতৰ বিভিন্ন অধ্যয়নৰ পৰা তাল যে বহু বছৰৰ পৰা প্ৰচলন হৈ আহিছে তাৰ এক স্পষ্ট উমান পোৱা গৈছে৷ তাল বিশেষকৈ বিভিন্ন ধর্মীয় অনুষ্ঠান সমূহৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ৷ ই এবিধ অতি প্ৰাচীন বাদ্যযন্ত্ৰ যদিও তালৰ গুৰুত্ব আৰু মর্য্যদা অপৰিসীম৷ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ কর্ম আৰু জীৱনৰ বিষয়ে লিখা বিভিন্ন পুথিত উল্লেখ থকা মতে গুৰুজনাই তাল বনোৱা লোকক মতাই নিজৰ পছন্দ অনুযায়ী বিভিন্ন ধৰণৰ তাল বনোৱাইছিল৷ কিন্ত দুর্ভাগ্যক্ৰমে সময়ৰ সোতঁত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ তাল অসমীয়া লোক-সংস্কৃতিৰ পৰা চিৰদিনৰ বাবে বিলুপ্ত হৈ গল৷ 

অসমৰ বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মাজত তালক বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়৷ বড়োসকলৰ মাজত ‘জথা’, কার্বিসকলৰ মাজত ‘চেংচ’, আৰু মিচিংসকলৰ মাজত ‘লুপি’ নামেৰে তাল পৰিচিত৷ অসমৰ লোক-সংস্কৃতিত ব্যৱহাৰ হোৱা তালৰ ভিন্ন প্ৰকাৰৰ ভিতৰত ভৰ তাল, পাটী তাল, বিহু তাল, খুটি তাল আৰু মন্জিৰা অন্যতম৷ ইয়াৰ ওপৰিও বিভিন্ন তাল যেনে কৰি তাল, কৰ তাল, খান্জাৰীৰো গুৰুত্ব অপৰিসীম৷ 

৫) টকাঃ- টকা অসমীয়া লোক সংগীতত ব্যৱহাৰ হোৱা এবিধ জনপ্ৰিয় বাদ্যযন্ত্ৰ৷ টকাক বিশেষকৈ বাহেঁৰে তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু ইয়াক অসমৰ লোক সংগীতৰ সংগীতজ্ঞসকলে বহুলভাবে ব্যৱহাৰ কৰে৷ টকা হৈছে বিহুগীতত ব্যৱহাৰ হোৱা আঠবিধ প্ৰধান বাদ্যযন্ত্ৰৰ ভিতৰত অন্যতম৷ বড়োসকলে ব্যৱহাৰ কৰা টকাক ‘ঠৰকা’ নামেৰে জনা যায়৷ 

টকাৰ নির্মাণ পদ্ধতি আৰু ব্যৱহাৰ পদ্ধতি সহজ হোৱাৰ বাবে বিহুগীতৰ ওপৰিও মুগা ৰখীয়া আৰু ধান ৰখীয়া সকলৰ মাজত টকাই বিশেষ স্হান দখল কৰি আহিছে৷ গাভৰু বিহুৰ প্ৰধান বাদ্যযন্ত্ৰ হোৱাৰ বাবে এই বিহুক ‘টকা বিহু’ বুলিও জনা যায়৷ সেইদৰে জেং বিহুৰ প্ৰধান বাদ্যযন্ত্ৰ হৈছে টকা, গগনা আৰু সুতুলি৷ 

অসমীয়া লোক সংগীতত ব্যৱহাৰ হোৱা টকা প্ৰধানকৈ তিনি প্ৰকাৰৰঃ-
ক) পাটী টকা বা হাত টকাঃ- এই টকাবিধ ১.৫ ৰ পৰা ২ ফুট দীঘল৷ হাতত লৈ সহজে বজাব পাৰি বাবে ইয়াক হাত টকা বুলি কোৱা হয়৷ 
খ) বৰ টকা বা মাটি টকাঃ- এইবিধ টকাৰ আকাৰ ডাঙৰ হোৱাৰ বাবে ইয়াক মাটিত থৈ বজাব লাগে৷ সেয়েহে ইয়াক মাটি টকা বুলি কোৱা হয়৷
গ) জেং টকা বা ধুতুং:- জেং টকাৰ নির্মাণ পদ্ধতি কিছু জটিল আৰু ইয়াৰ পৰা যথেষ্ট সুন্দৰ মানদন্ডৰ সুৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰি৷ লহৰী সংগীতত জেং টকাত বিশেষ তাৎপর্য আছে৷

        হেৰ’ সমনীয়া, 
        খেলো আমি লহৰীয়া
        ফুটুকলা মৃদং, বজাইদে ধুতং
        নাচ এৈ নাচ এৈ লগৰীয়া
৬) বাঁহীঃ- বাঁহীক অসমৰ এবিধ খীলন্জীয়া বাদ্যযন্ত্ৰ বুলি ক’ব নোৱাৰি যদিও বিহুগীত বা অসমীয়া লোকসংগীতত বাঁহীৰ বিশেষ তাৎপর্য আছে৷ ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ঞই বজোৱা এবিধ বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাবে অসমৰ বৈষ্ঞৱ সমাজত বাঁহীক পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়৷ প্ৰাচীন বৈষ্ঞৱ সাহিত্যত বাঁহীৰ কথা সঘনে উল্লেখ আছে৷ বাঁহী সর্বপ্ৰথম চীন দেশত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, কিন্ত ভাৰতীয় লোকসংগীতত ইয়াৰ আগমন সর্ম্পকে বুৰন্জীয়েও উত্তৰ দিব পৰা নাই৷

বাঁহী অসমীয়া বিহুগীতৰ এক প্ৰধান বাদ্যযন্ত্ৰ৷ অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠী যেনে মিচিং, ৰাভা, বড়ো আদিয়েও তেওঁলোকৰ লোকসংগীতত বাঁহীৰ ব্যৱহাৰ কৰে, হলেও তেওঁলোকৰ বাঁহীসমূহৰ নির্মাণ পদ্ধতি আৰু আকাৰৰ ক্ষেত্ৰত পার্থক্য লক্ষ্য কৰা যায়৷ দেওধানী নৃত্যৰ বাবে বাঁহী বিশেষ গুৰুত্বপূর্ণ বাদ্যযন্ত্ৰ৷ বিভিন্ন বৈষ্ঞৱ সংগীত যেনে ভাওনা, ৰাসোৎসৱ, বৰগীত আদিতো বাঁহী ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷

ইয়াৰ ওপৰিও সুতুলি আৰু বীণাও বিহুগীতৰ বাদ্যযন্ত্ৰৰ ভিতৰত অন্যতম যদিও এই দুবিধ বাদ্যযন্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ আৰু প্ৰচলন দিনক দিনে কমি আহিবলৈ ধৰিছে৷ কেৱল পেছাদাৰী সংগীতজ্ঞসকলৰ মাজতহে এই দুবিধ বাদ্যযন্ত্ৰই স্হান পাবলৈ সক্ষম হৈছে৷ 

বিহু হৈছে গীত আৰু নৃত্যৰ এক উৎসৱ আৰু সেইধৰনেই বিহুগীতত ব্যৱহাৰ হোৱা বাদ্যযন্ত্ৰসমূহৰো গুৰুত্ব অপৰিসীম৷ আধুনিক যুগৰ সৈতে খাপ খুৱাবলৈ বিহুক মন্চমুখী কৰি তোলা হৈছে: আগৰ দিনৰ দৰে ঘৰৰ চোতালত আৰু গছৰ তলত বিহু মৰাৰ দৃশ্য আজিকালি দুর্লভ হৈ পৰিছে৷ তৎসত্বেও বিহুগীতৰ বাদ্যযন্ত্ৰসমূহৰ গুৰুত্বক কোনেও নুই কৰিব নোৱাৰে৷ সকলো লোকগীত আৰু লোকসংগীততেই এক গুৰুত্বপূর্ণ ভূমিকা পালন কৰে এই বাদ্যযন্ত্ৰসমূহে৷ লোকসংস্কৃতিক জীয়াই ৰাখিবলৈ হলে বাদ্যযন্ত্ৰসমূহৰ সঠিক ব্যৱহাৰ অৰু প্ৰচলনৰ ওপৰত আমি গুৰুত্ব দিব লাগিব৷ তেতিয়াহে আমি সাংস্কৃতিকভাবে চহকী জাতি হিচাবে বিশ্ববাসীৰ আগত চিনাকি দিব পাৰিম৷

Wednesday, April 12, 2017

IM (DT) - অসমৰ প্রব্ৰজনৰ সমস্যাক উপলুঙা কৰা আইনখন, তাৰ প্রভাৱ আৰু বৰ্তমান চৰকাৰৰ ‘অদ্ভুত হিন্দু মানবতাবাদ’

ৰক্তিম গোস্বামী


IM (DT) আইনৰ কথা বা তাৰ ফলত অসমে বহন কৰিবলগীয়া বহুখলপীয়া সমস্যাৰ বিষয়ে ক’বলৈ যোৱাৰ আগতে দুটামান উধৃতি দিয়াৰ ঐতিহাসিক প্রাসংগিকতা আছে বুলি অনুভব কৰিছো। ‘Two Nation Theory’-ৰ পৃষ্ঠপোষক আৰু পাকিস্থানৰ পিতৃস্বৰূপ মহম্মদ আলি জিন্নাই তেখেতৰ সহ-ধৰ্মীয় বন্ধু মইনুল হক চৌধাৰীক কৈছিল-


“এটা দশকৰ ভিতৰত অত্যাধিক মুছলমানৰ প্রবজন ঘটোৱাই মই অসমক ইষ্ট পাকিস্তানৰ অৰ্ন্তভুক্ত কৰিব পাৰিম…”।

পৰবৰ্তি আন এজন পাকিস্থানি ৰাষ্ট্রপতি জুলফিকাৰ আলী ভুট্টুয়ে তেখেতৰ আত্ম জীৱনী “The Myth of Independence”-ত উল্লেখ কৰিছিল এইদৰে- “ভাৰতবৰ্ষৰ লগত আমাৰ বিবাদ কেৱল কাশ্মীৰকলৈ নহয়, অসমকলৈওঁ।অসমত কেইখনমান মুছলীম সংখ্যা গৰিষ্ঠ জিলা আছে যি কেইখনক দেশ বিভাজনৰ সময়ত পাকিস্থানক গতাই দিয়াতো উচিত আছিল, এই জিলাসমুহক ভুলকৈ ভাৰতত অৰ্ন্তভুক্ত কৰা হ’ল”। 

আবামী লীগৰ নেতা, তেতিয়াৰ বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্রপতি শ্বেইখ মজিবুৰ ৰেহমানেও এবাৰ উল্লেখ কৰিছিল যে- “ইষ্ট বেংগল (বাংলাদেশ) ৰ জনসংখ্যা দ্রুত গতিত বাঢ়ি আহিছে । ইয়াৰ জনগণে কমি অহা ভূমিৰ বাবে অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছে । বেংগলীসকলক ভূমিৰ প্রয়োজন, যি অসমে দিব পাৰে । অসম বনাঞ্চল আৰু প্রাকৃতিক সৌন্দৰ্যৰে ভৰি আছে।যদি বাংলাদেশৰ কিছুলোক অসমলৈ গৈ তাতে স্থায়ীভাবে থিতাপি লয় তেনেহ’লে তেওঁলোক বৰ সুখী হ’ব।আচলতে অসমখনক ইষ্ট বেংগলতে অৰ্ন্তভুক্ত কৰিব লাগিছিল”।

এইটোৱেই মানসিকতা। এই ঘাটক মানসিকতায়েই তেতিয়াৰ পৰা এতিয়ালৈকে ক্রিয়া কৰি আছে আৰু দেশীয় চৰকাৰৰ অৰ্কমন্যতাৰ সুৰুঙালৈ অবৈধ প্রবজনো চলি আছে নিৰন্তৰ। অসমবাসীক ফুচুলাবলৈ আৰু প্রকাৰান্তৰে অবৈধ বাংলাদেশীক প্রবজনকাৰীক ৰক্ষণাবেক্ষন দিবলৈ কেন্দ্রই তৈয়াৰ কৰিলে এখন অতি টুলুঙা আইন যাৰ নাম ILLEGAL MIGRANTS (DETERMINATION BY TRIBUNAL) ACT, 1983 বা চমুকৈ IM(DT) আইন। এই আইনখনে একে এষাৰত ক’ব গ’লে অসমক বাংলাদেশীৰ চৰণীয়া পথাৰ কৰাত বা বাংলাদেশীৰ অনুপ্রবেশৰ সমস্যাটোক জটিলৰ পৰা জটিল কৰি অসমৰ জনগাথঁনিক বিধস্ত কৰি অসমক ভাষিক, অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিকভাবে জুৰুলা কৰি পেলোৱাত আগভাগ ল’লে। ছয় বছৰীয়া অসম আন্দোলনৰ অন্তত যি উদ্যোশ্যৰে অসম চুক্তি স্বাক্ষৰিত হৈছিল সেই চুক্তিৰ পৰিণতিয়েই IM(DT) আইন, যি প্রকাৰান্তৰে ছয় বছৰীয়া অসম আন্দোলনৰ উদ্দেশ্যকেই উপলুঙা কৰিলে আৰু বৰং অবৈধ বাংলাদেশী আওঁপকীয়াকৈ প্রবজনকাৰীক আইনী ৰক্ষাকবচহে প্রদান কৰিলে।

IM(DT)- আইনৰ প্রস্তাৱনাত ভাৰত চৰকাৰে অবৈধ প্রবজনৰ কথা স্বীকাৰ কৰি (যিটো কংগ্রেছ দলৰ প্রাক্তন মুখ্যমন্ত্রী তৰুণ গগৈয়ে হাস্ব্যস্পদ ভাবে অস্বীকাৰ কৰিছিলে) এই দৰে উল্লেখ কৰিছে –“a good number of foreigners who migrated into Indian across the borders of the eastern and north-eastern regions of the country on and after the 25th day of March, 1971, have by taking advantage of the circumstances of such migration and their ethnic similarities and other connections with the people of India and without having in their possession any authority so to do, illegally remained in India.” 

সেয়েহে এই আইনৰ আক্ষৰিক উদ্দেশ্য আছিল অসমত অবৈধভাবে প্রবেশ কৰা অনুপ্রবেশকাৰীসকলক চিনাক্ত কৰা আৰু বহিষ্কাৰ কৰা। কিন্তু এই আইন প্রকৃতাৰ্থত দুমুখীয়া আছিল। এফালে বিদেশী বিতাড়ণৰ বাবে এই আইন প্রণয়ন কৰা হৈছিল, আনহাতেদি এই আইনেই বিদেশীসকলক দিছিল ৰক্ষণাবেক্ষন। এই আইনৰ উদেশ্যপ্রণোদিত বিফলতাৰ লক্ষণীয় দুৰ্বলতা বহু আছিল যদিওঁ তাৰে ভিতৰৰ কিছু তলত উল্লেখ কৰিলো-

১) দেশৰ কেৱল এখন ৰাজ্যত প্রবৰ্তিত হোৱা IM(DT) আইন আছিল দেশৰ দ্বিতীয়খন প্রবজন সম্বন্ধীয় আইন।যি আইনে Foreigners Act, 1946-ৰ অধীনত সোমাব নোৱাৰা অবৈধ প্রবজনকাৰীক এই আইনৰ সুৰুঙালৈ অসমত প্রবেশ কৰাৰ বাট প্রশস্ত কৰিলে।

২) এই আইনখনে কোনো এজন মানুহ অবৈধ প্রবজনাৰী হয়নে নহয় তাক প্রমাণ কৰাৰ দায়িত্ব আচৰিতভাবে সেই অবৈধ প্রবজনাৰীজনৰ বিষয়ে গোচৰ তৰা ভাৰতীয় নাগৰিকজনৰ ওপৰত অৰ্পণ কৰে।অৰ্থাৎ মই যদি গম পাওঁ যে মোৰ ঘৰৰ কাষত নতুনকৈ থাকিবলৈ লোৱা মানুহজন অবৈধ প্রবজনকাৰী আৰু মই যদি তেওঁৰ বিষয়ে গোচৰ তৰোঁ তেনেহ’লে তেওঁ অবৈধ প্রবজনকাৰী বুলি প্রমাণ কৰাৰ দায়িত্ব মোৰ হ’ব।

৩) পূৰ্বে আইনখনত আৰু এটা অতি বিস্ময়কৰ কথা উল্লেখ কৰা আছিল। সেইটো হৈছে যে কোনো ব্যক্তিয়ে তেওঁ থকা ঠাইৰ পৰা ৩ কিলোমিটাৰৰ ভিতৰৰ লোকৰ ওপৰতে অবৈধ প্রবজনকাৰী বিষয়ক গোচৰ তৰিব পাৰিব। পিছলৈ অবশ্যো যদিওঁ ইয়াক সংশোধন কৰি এই পৰিসীমা স্থানীয় পুলিচ থানাৰ পৰিসীমালৈ সলনি কৰা হয়। মুঠতে এই আইনে প্রকাৰন্তৰে এইটো পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে যে তেজপুৰৰ মানুহজনে কলিয়াবৰত অবৈধ প্রবজনকাৰী থকাৰ কথা জানিলেও সেই বিষয়ে গোচৰ তৰিব নোৱাৰে।

৪) এই আইনখনে ভাৰতৰ অন্যান্য ঠাইত খোপঁনি পুতা আৰু Foreigner Act, 1946-ৰ ৰোষত পৰিব পৰা অবৈধ প্রবজনকাৰীসকলক অসমলৈ ধাপলি মেলিবলৈ উচটনি দিলে কাৰণ অসমেই হৈছে সেইখন ৰাজ্য য’ত IM(DT) আইনৰ জড়িয়তে অবৈধ প্রবজনকাৰী ৰক্ষণাবেক্ষণ দিয়া হৈছিলে।

৫) এই আইনখনত IM(DT) Rules of 1984ৰ Form No.1ৰ No.5 rule-ৰ অধীনত বিচৰা তথ্যসমুহ লাভ কৰিবৰ সন্দেহযুক্ত নাগৰিকক বাধ্য কৰাব পৰা (যদি কনো লোকে তথ্য দিবলৈ অসন্মত হয়) কোনো আইনী ব্যৱস্থাৰ কথা উল্লেখ নাছিল।

৬) এই আইনখনে অনুসন্ধানকাৰী বিষয়াজনক সন্দেহযুক্ত নাগৰিকৰ ঘৰ বা থকা ঠাইত অনুসন্ধান চলাবলৈ বা সন্দেহযুক্ত নাগৰিক জনক লাগতীয়াল তথ্য যোগান ধৰিবৰ বাবে বাধ্য কৰিবলৈ ক্ষমতা অৰ্পণ কৰা নাছিল।

এই আইন সন্দৰ্ভত D.N. Bezboruah ডাঙৰীয়াই কোৱা কিছু কথা পাঠকসকলৰ বাবে আগবঢ়ালে অসমৰ বিস্তৰ ক্ষতি সাধন কৰা এই আইনখন আৰু অবৈধ প্রবজনৰ দৰে এটা ভয়ানক সমস্যাৰ প্রতি কেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ মনোভাব আৰু দৃষ্টিভংগী কেনেকুৱা আছিল তাক বুজিবলৈ বহুগুণে সহজ হৈ পৰিব-

“মই এজন আইনজীবি নহয়। মোৰ কোনো আইন বিষয়ক অতীত নাই, কিন্ত মই অলপ নিজাববীয়া প্রচেষ্টা হাতত লৈছিলো।মই কি কৰিছিলো যে তিনিটা সৰু কথা উত্তৰ বিচাৰি পৃথিবীৰ ৪০খন গণতান্ত্রিক দেশৰ প্রবজন বিষয়ক আইনসমুহ ইন্টাৰনেট যোগে সংগ্রহ কৰি অধ্যয়ন কৰিছিলো:

(১) পৃথিবীত এনেকুৱা কোনো দেশ আছে নেকি য’ত দুখন প্রবজন বিষয়ক আইন প্রচলিত?…

(২) পৃথিবীত এনেকুৱা কোনো দেশ আছে নেকি যি অবৈধ প্রবজনকাৰীকলৈ সহৃদয়?…

(৩) পৃথিবীত এনেকুৱা কোনো দেশ আছে নেকি য’ত অবৈধ প্রবজনকাৰীৰ নাগৰিকত্ব প্রমাণৰ দায়িত্ব অবৈধ প্রবজনকাৰীৰ নহয় বৰং আন ব্যক্তিৰ?...”

তেওঁ ৪০খন গণতান্ত্রিক দেশৰ প্রবজন বিষয়ক আইনসমুহ বিষদভাবে কৰা অধ্যয়নৰ অন্তত এনে নীতি প্রচলিত এনে কোনো এখন দ্বিতীয় দেশৰ সন্ধান নাপালে। 

IM (DT) আইনৰ আঁৰলৈ অসমত দশক দশক ধৰি প্রবেশ কৰি থকা বাংলাদেশীলোকসকলে অসমৰ জনগাঁঠনিক বিধ্বস্ত কৰি পেলালে। প্রতি দশকৰ লোকপিয়লৰ তথ্যই এই ভয়াবহ সত্যতাক জনগণৰ আগত দাঙি ধৰিলে। লোকপিয়লৰ তথ্যই উদঙাই দিয়া এটা মু্খ্য দিশ হ’ল অসমত অস্বাভাবিকভাবে বৃ্দ্ধি হোৱা মুছলমান জনসংখ্যা। এইখিনিতে এইটোওঁ কথা উল্লেখ কৰিব বিচাৰো যে ১৯৯১ চনৰ বাংলাদেশৰ লোকপিয়লৰ তথ্যত এক অদ্ভুত কথা উল্লেখ কৰিছিল।১৯৯১ চনৰ বাংলাদেশৰ লোকপিয়লৰ এই তথ্য অনুযায়ী বাংলাদেশৰ পৰা প্রায় ৬০ লাখ মানুহ নাইকীয়া হৈছে বা অদৃশ্য হৈছে। নিজৰ দেশ এৰি ক’লৈ গ’ল এইসকললোক ? প্রসংগক্রমে এই কথা উল্লেখনীয় যে ১৯৭১ চনৰ পৰা ১৯৯১ চনৰ ভিতৰত অসমত মুছলীম জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ৭৭.৪২।ইয়াৰ বীপৰিতে একেসময়ছোৱাত হিন্দু জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ৪১.৮০।বাংলাদেশৰ অদৃশ্য নাগৰিক আৰু অসমৰ জনবস্ফোৰণৰ এই পৰিসাংখ্যিক সংযোগক কাকতালীয় বুলি গ্রহণ কৰাৰ কোনো যুক্তি থাকিব নোৱাৰে। ক’লা আইন IM(DT)ৰ সুৰুঙাৰে পাৰ হোৱা অবৈধ প্রব্রজনকাৰীৰ অহৰহ সোঁতে অসমৰ জনসংখ্যাৰ কি পৰিবৰ্তন কৰিলে তাৰ তথ্য (ভাৰতবৰ্ষৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ তুলনাত) তলত উল্লেখ কৰা তলিকা-১ আৰু তলিকা-২ ৰ সহায়ত দেখুওৱা হ’ল। তলিকা-৩ ১৯৪৫ ৰ পৰা ২০০৩ লৈকে IM(DT) সফলতাৰ খাতিয়ান দাঙি ধৰা হ’ল।


চৰকাৰী উপহাসৰ অস্ত্র IM (DT)- , এই আইনৰ ষড়যন্ত্রমুলক অভিসন্ধি আৰু ইয়ৰ ভয়ানক ফলশ্রুতিৰ কথা বাৰুকৈ উপলব্ধি কৰা অসমৰ পূৰ্বৰ ৰাজ্যপাল (Lt.Gen. (Retd.) S.K.Siha-ডাঙৰীয়াই ১৯৯৮ চনতে তৈয়াৰ কৰা অবৈধ প্রব্রজন বিষয়ক ৰিপৰ্টত ৰাষ্ট্রপতিলৈ লিখা এখন চিঠি আছিল এনেৰণৰ-



RAJ BHAVAN 
GUWAHATI 

D. O. No. GSAG.3/98/ 
November 8, 1998 

Dear Adarniya Rashtrapatiji, 

Large scale illegal migration from East Pakistan/Bangladesh over several decades has been altering the demographic complexion of this State. It poses a grave threat both to the identity of the Assamese people and to our national security. Successive Governments at the Centre and in the State have not adequately met this challenge. 

As Governor of Assam, I feel it is my bounden duty, both to the Nation and the State I have sworn to serve, to place before you this report on the dangers arising from the continuing silent demographic invasion. I have also formulated my recommendations for dealing with this issue of vital importance. I earnestly hope that this matter will receive due consideration and suitable action taken to avert the grave danger that has been building up for some time. 

With profound regards. 

Yours sincerely, 

(Lt Gen (Retd) S K Sinha, PVSM) 

উপৰোল্লেখিত চিঠিখনে অবৈধ প্রব্রজনৰ ভয়াবহতা আৰু অসমক ই কৰা ক্ষতিৰ এখন স্পষ্ট ছবি ডাঙি ধৰিছে। বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্রী মাননীয় সৰ্বানন্দ সোণোৱালে উচ্চতম ন্যায়ালয়ত কৰা এক আবেদনৰ ভিত্তিত ২০০৫ চনৰ ১২ জুলাই তাৰিখে মুখ্য ন্যায়াধীশ R.C.Lahoti, ন্যায়াধীশ GP Mathur আৰু ন্যায়াধীশ P.K Balasubramnyan-ৰ দ্বাৰা গঠিত তিনিজনীয়া বেঞ্চে IM (DT)-ক অবশেষত ‘Ultra Virus’ বুলি ঘোষণা কৰে। কালক্রমত IM (DT)-ক ‘Ultra Virus’ বুলি ঘোষণা কৰিলেওঁ এই আইন বাহাল থকাৰ কালছোৱাত অসমৰ যি ক্ষতি হ’ল ই চিৰ দিনৰ বাবে অসমৰ জনগাঁঠনিক বিধ্বস্ত কৰি পেলালে। অসমৰ ভূমি, বনাঞ্চল, নদ-নদী, চৰ আদি অঞ্চলক সন্দেহজনক বাংলাদেশীলোকৰ চৰণীয়া পথাৰ কৰি পেলালে। খিলঞ্জীয়লোক সকল নিজৰ ভূমিৰ অধিকাৰৰ পৰাই বঞ্চিত হ’ল।লাহে লাহে অসমৰ অৰ্থনীতি আৰু ৰাজনীতিতো এইসকললোকৰ দখল গজগজীয়া হ’ল।

IM (DT)-ৰ পৰা পোৱা শিক্ষাৰ পৰা আমাৰ শিকিবলগীয়া আছে। আমি বিচাৰ কৰিবলৈ শিকিব লাগিব,যে চৰকাৰে দিয়া তথাকথিত সমাধানবোৰত বা প্রণয়ন কৰা আইনবোৰত প্রকৃতাৰ্থত কাৰ স্বাৰ্থ সিদ্ধিৰ মন্ত্র সম্বলিত হৈ আছে। আমি যি দেখো বা হয় বুলি ভাবো বা ৰাইজৰ হিতৰ বাবে বুলি ভাবো প্রকৃতাৰ্থত বহুক্ষেত্রত ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ ওলোটাহে হয় । আন একো নহয় অসমীয়াক মূৰ্খ সজোৱা আৰু অসমক বিধ্বস্ত কৰা IM (DT) আইনখনেই ইয়াৰ জ্বলন্ত প্রমাণ। আমি জাতিগত দোষ ‘এলাহ’ আৰু ‘অবাবত সময় নষ্ট কৰা’ স্বভাৱ বাদ দি চৰকাৰৰ প্রতিটো পদক্ষেপৰ সচেতনভাবে বস্তুনিষ্ঠ বিশ্লেষণ কৰাৰ অভ্যাসক গঢ় দিলেহে আমি বিচৰা আমাৰ উন্নয়ন সম্ভৱ হ’ব বা চৰকাৰী ‘ঠগবাজী’ক প্রতিৰোধ কৰিব পাৰিম। শুনিব পাইছো চৰকাৰে পুণৰ কেইবালাখো বংলাদেশী(এইবাৰ যেনিবা হিন্দুৰ পোছাক পিন্ধা)ক মানবতাবাদৰ দোহাই দি ৰাজ আতিথ্যৰে দেশত আদৰণি জনোৱাৰ যো-জা চলাইছে, কোৱা হৈছে সমগ্র ভাৰতে হেনো ইয়াৰ বোজা ল’ব। হিন্দুৱেই হওঁক বা মুছলমানেই হওঁক এই কথাত দ্বিমত নাই যে সকলো বাংলাদেশীৰে প্রিয় চৰণীয়া পথাৰ অসম, বাংলাদেশৰ প্রিয় “ডাম্পিং গ্রাউণ্ড” অসম। আমন্ত্রিত বাংলাদেশীসকলক যদি নাগৰিকত্ব প্রদান কৰা হয় তেনেহ’লে ভাৰতীয় সংবিধাৰ মৌলিক অধিকাৰৰ অনুচ্ছেদ ১৯(১)(ঙ) দফায়ো (to reside and settle in any part of the territory of India) নিশ্চয় লাগো হ’ব আৰু যদি লাগো হয় তেনেহ’লে বিনাদ্বিধাই এই কথা মনি ল’ব লাগিব যে আমন্ত্রিত ৰাজ অতিথি সকলৰ সৰহসংখ্যকেই কালক্রমত অসমত (আৰু হয়তো কিছু পশ্চিম বংগত) খোঁপনি পিটিব কাৰণ ভাষিক আৰু গোষ্ঠীগতভাবে আপোন ঠাই এখনেই তেওঁলোকৰ প্রথম পচন্দ হ’ব। বাতৰিকাকততে দেখিবলৈ পাইছো যে এইবাৰ হেনো এওঁলোকক ৰক্ষণাবেক্ষন দিবৰ বাবে আইন, চৰকাৰি নীতি নিয়ম প্রণয়ৰ কথা ওলাইছে। পাকচক্রটো এনেকুৱা যে প্রথমে তেওঁলোকক দীঘলীয়া ম্যাদৰ ভিছা প্রদান কৰা হ’ব যাতে পিছলৈ ই নাগৰিকত্ব দাবী কৰিবলৈ সুবিধাজনক হয়।ইয়াৰ লগতে চৰকাৰে দীঘলীয়া ভিছা লাভ কৰা সকলক আধাৰ কাৰ্ড, চালকৰ অনুজ্ঞা পত্র, PAN কাৰ্ড আদি প্রদানৰ কথাওঁ উল্লেখ কৰিছে যি তেওঁলোকৰ স্থায়ীভাবে থাকি যোৱাৰ পথৰ দুৱাৰসমুহ মুকলি কৰিব। চৰকৰে ইয়াৰ উপৰিও Passport (Entry into India) Act, 1920, আৰু Foreigners Act, 1946 ৰো কিছু সালসলনিৰ কথা বিবেচনা কৰিছে। মুঠতে মুল কথাটো হ’ল ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থক মানবতাবাদ আৰু ধৰ্মৰ মুখা পিন্ধাই হ’লেওঁ বাংলাদেশীক আমাৰ দেশত বিশেষকৈ অসমত সোমোৱাৰ পথ প্রশস্ত কৰিবই। অসমৰ বান, নদীবান্ধ,অৰ্থনীতি, নিবনুৱা, গোষ্ঠিগত, জনজাতিয়, অবৈধ প্রব্রজন, চীনৰ ভৌগিকল আৰু অ্থনৈতিক আগ্রাসন আদি এশ এবুৰি সমস্যাৰ সমাধানত মানবতাবাদ নেদেখা, বা অসমীয়া ডেকা গাভৰুক সন্ত্রাসবাদ দমনৰ নামত আনৰ দেশত কুকুৰ-মেকুৰীৰ দৰে হত্যা কৰিলে মানবতাৰ ক্ষতি নোহোৱা বুলি ভবা এই চৰকাৰে মানবতাৰ সংজ্ঞা বিচাৰি পাইছে বাংলাদেশীক আপোন কৰাতহে। শেষত সকলো কথা বাদ দি কেৱল মাত্র সাধাৰণ জ্ঞানেৰে চৰকাৰী পক্ষৰ পৰা এটা প্রশ্নৰ পোনপটিয়া এটা শব্দৰ এটি চমু উত্তৰ বিচাৰিম। প্রশ্নটো হ’ল – অভাৱ অনাটনৰ মাজত এটা সৰু ঘৰত (ক) এটা ৫ জনীয়া পৰিয়াল যেনেতেনে চলি আছিল। ঘৰৰ কাষতে থকা জুপুৰীৰ (খ) এজন মানুহৰ পৰা এদিন ‘ক’ ঘৰৰ মালিকে অলপ সহায় বিচৰাত চেগবুজি অলপ ভালঘৰত থাকিবলৈ পোৱাৰ আশাত ‘খ’ ঘৰৰৰ আন ৪ জনলোক ‘ক’ ঘৰৰ মুৰব্বীৰ অৰ্কমণ্যতাৰ সুযোগলৈ তেওঁৰ ঘৰত জোৰ জুলুমকৈ প্রবেশ কৰি থাকিবলৈ ল’লে। তাৰফলত ‘ক’ ঘৰখনৰ মানুহৰ থাকিবলৈ, খাবলৈ বহু অসুবিধা হোৱাৰ লগতে দুয়ো পক্ষৰ মাজত সঘনাই সংঘাতো হ’বলৈ ধৰিলে কিন্তু ‘খ’ ঘৰৰ মানুহ মৰি গ’লেওঁ নিজ ঘৰলৈ উভতি নাযায়। এতিয়া কথা হ’ল এনে পৰস্থিতিত এতিয়া ‘ক’ ঘৰৰ মুৰব্বীয়ে ‘খ’ ঘৰৰ মানুহৰ বাবে হোৱা নিজৰ ঘৰৰ মানুহৰ দুৰবস্থাৰ কথা পাহৰি ‘খ’ ঘৰৰ পৰা আৰু মানুহ মাতি আনি (যি কাৰণতে নহওঁক) নিজৰ ঘৰত থাকিবলৈ অনুৰোধ কৰাতো যুক্তিসংগত হয় নে? সমগ্র বিশ্বতে অৰ্থনৈতিক প্রগতিৰ বাণী বিলাই ফুৰা প্রধানমন্ত্রী নৰেন্দ্র মোডীয়ে মুছলমান জনবিস্ফোৰণত জৰ্জৰিত অসমলৈ পুনৰ (প্রত্যক্ষ বা পৰোক্ষ ভাবে) বাংলাদেশৰ পৰা হিন্দুসকলক আমদানী কৰি আনি ধৰ্মৰ ভিত্তিত কি প্রগতি আনিব বিচাৰিছে সেয়া হয়তো কাৰোবাৰ বাবে সহজে অনুমেয় আৰু হয়তো কাৰোবাৰ বাবে দুৰ্বোধ্য।

----------------------------------------
লেখাটিত থকা বানান ভুল সমূহ আজিয়েই শুদ্ধ কৰা হব।

Tuesday, April 11, 2017

চিন্তন

জন্ম-নিয়ন্ত্ৰণৰ নীতি, চাকৰি, বিয়া ইত্যাদি
অজয় লাল দত্ত
অসম চৰকাৰে জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে নীতি তৈয়াৰ কৰিব বুলি প্ৰকাশ পাইছে। বৰ ভাল কথা, নীতি তৈয়াৰ হব লাগে, প্ৰয়োগ হব লাগে, বৰ্ধিত জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে আধুনিক জন্মনিয়ন্ত্ৰণৰ সকলো ব্যৱস্থা সুলভ হব লাগে, জনজাগৰণ হব লাগে। এই কথাত কোনো দ্বি-মত থকাৰ প্ৰশ্ন উঠিবই নোৱাৰে।

ৰাজহুৱা বিষয় একোটাত নীতি নিৰ্ধাৰণৰ কথা আহিলে বিষয়টোৰ সৈতে জড়িত থকা বেলেগ বেলেগ দিশ সমূহৰ কথাও ৰাজহুৱা মঞ্চত আলোচনা হোৱাৰ প্ৰয়োজন। এনে সামগ্ৰিক আলোচনাৰ লক্ষ্য হোৱা উচিত, এক উপযুক্ত আৰু সঠিক নীতি তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে পৰিপুষ্টি যোগোৱা। প্ৰস্তাৱিত নীতিৰ সৱলতা-দুৰ্বলতা আদিৰ বিচাৰ বিশ্লেষণ কৰা আৰু সেইবোৰত সা-সলনি কৰিব লগীয়া দিশৰ কথা অনুভৱ কৰিলে, সেই বিষয়ে নীতি নিৰ্ধাৰকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰা। যদি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিলেও তেনে সমাজৰ কাংক্ষিত সংশোধনী কৰা নহয়, তেন্তে গণতান্ত্ৰিক ভাৱে প্ৰতিবাদ কৰা তথা জনমতৰ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰা। এয়া হৈছে আমাৰ সংবিধান স্বীকৃত অধিকাৰৰ আওতাৰ কথা আৰু অংশগ্ৰহণকাৰী গণতন্ত্ৰৰ বাবে দৰকাৰী কথা।

Sunday, April 9, 2017

জীৱনৰ অনুভৱ

অৰুণাচলত মনিকুন্তলা বাইদেউৰ সান্নিধ্যত...
চয়নিকা বৰুৱা
অসমৰ সাহিত্য জগতৰ এটি উজ্জ্বল প্রতিভা, এটি চিনাকি নাম মণিকুন্তলা ভট্টাচার্য বাইদেউ। ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ সাহিত্যতে সৃষ্টি কৰিছে। এটি নতুন ধাৰা। এইগৰাকী প্রতিভাশালী লেখিকাক প্রথম লগ পাইছিলো ২০১০ চনত মই কটন কলেজত পঢ়ি থকা অৱস্থাত, তেখেতৰ উপন্যাস "যমুনা’ৰ উন্মোচনী অনুষ্ঠানত। পাঠক হিচাপে অনুষ্ঠানৰ শেষত বাইদেউৰ সৈতে দুই এষাৰ কুশল মংগল বার্তালাপ হৈছিল। তেতিয়াই মোহিত হৈছিলো মণিকুন্তলা বাইদেউৰ সৃষ্টিৰাজিৰ ৰসাস্বাদন কৰি আহিছো যদিও সাহিত্যিকগৰাকীক সোঁশৰীৰে লগ পোৱাৰ সৌভাগ্য হোৱা নাছিল বহুবছৰে। কিন্তু সম্পূর্ণ ছটা বছৰৰ পাছত প্রিয় সাহিত্যিকগৰাকী আকৌ এবাৰ লগ পোৱাৰ সুযোগ পালো প্রকৃতিৰ লীলাভূমি অৰুণাচল প্রদেশত।

স্বাস্থ্য

বনৌষধি গছৰ ৰজা মহানিমৰ বিষয়ে আমি কিমান জানো ?
ডা০ ভূপেন শইকীয়া

আমাৰ চৌপাশে আমি সদায় দেখি থকা মহানিম গছজোপাৰ বিষয়ে আমি কিমান জানো বাৰু ? মোৰ বিশ্বাস আজিৰ এই চমু লিখনিটো পঢ়াৰ পিছত আপুনি দেখি থকা মহানিম গছজোপাক আপোনাৰ বেচি আপোন যেন লাগিব ৷

মহানিমৰ আন আন নাম হ'ল - ইংৰাজীত Indian Lilac আৰু margosa ৷ বাংলা, নেপালী, মণিপুৰী, সিন্ধী আৰু উৰ্দুত অসমীয়াৰ সৈতে একে নিম ৷ মাৰাঠীত কডুনিম্ব, কানাড়াত বেভু,গুজৰাটীত ধনুজহাদা, মলয়ালমত আৰ্য়াভেপু ,পঞ্জাবীত নিমহ্,তেলেগুত ভেপা বোলে ৷ জাৰ্মানীত Indischer zedrach, ফৰাচীত Azadirac de l'Inde, পাৰ্চি ভাষাত Azad Darakth e hind আৰু নাইজেৰিয়াত Dongoyaro বোলে ৷ সংস্কৃতত মহানিমক এৰিষ্টা, পকভক্ৰিটা আৰু নিম্বক বোলে ৷ সংস্কৃত নামাকৰণৰ ভাৱাৰ্থ হ'ল -অবিনাশী, স্বয়ংসম্পূৰ্ণ আৰু সঠিক ৷

নিম বা মহানিমৰ ব'টানিকেল নাম হ'ল Azadirachta indica ৷

Friday, April 7, 2017

মুকলি চিন্তা

সাত এপ্ৰিলঃ এজন সাধাৰণ অসমীয়াৰ দৃষ্টিৰে 
দেৱব্ৰত গগৈ
“ আজি কি কচোন?” 
“জানো কি !!! ” 
“ আজি মুক্তি বাহিনীৰ জন্মদিন” --- আশীদশকৰ শেহৰ ফালে কোনোবা এটা বছৰত কাণ-সমনীয়া সহোদৰ এজনে এনেকৈ কোৱা এতিয়াও মনত আছে। পিছে সাধাৰণতে কৰোবাৰ জন্মদিন বুলিলে যিখিনি উল্লাস মনলৈ আহে , কোনোবা এটা সংগঠনৰ জন্মদিনত উল্লাস কৰিব পৰাকৈ সেইসময়ত পৈণত নাছিলো। কিন্ত সেই উল্লাস কেতিয়াও নাহিল। কাৰণ লাহে লাহে দিনবোৰ আৰু জটিল হৈ আহিবলৈ ধৰিলে। 

চিন্তন

অসমৰ শক্তিখণ্ডলৈ পৰিবৰ্তন আহিবনে?
ডঃ বিজয় কৃষ্ণ চেতিয়া
শেহতীয়াকৈ অসম চৰকাৰৰ অধীনৰ বিভিন্ন নিগম নিকায় সমূহত নতুনকৈ অধ্যক্ষ আৰু উপাধ্যক্ষ নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হৈছে।সাধাৰণতে এই নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়া সমূহত কাৰিকৰী দক্ষতাকৈ ৰাজনৈতিক প্ৰভাৱক অধিক গুৰুত্ব দিয়া হয় বুলি অসমীয়া ৰাইজৰ এক পুৰণি অভিযোগ আছে আৰু আমিও ব্যক্তিগতভাৱে তেনে অভিযোগক সমৰ্থন নকৰা নহয়। কিন্তু আজি আমি তেনে অভিযোগৰ পৰা বিৰত থাকি, কিছু গঠনাত্মক চিন্তাৰ এক আলোচনা আগবঢ়োৱাহে প্ৰয়াস কৰিছোঁ। আমি ব্যক্তিগতভাৱে জাতীয়তাবাদত বিশ্বাসী এজন ভূতত্ত্ববিদ আৰু আমি সদায় নিজৰ সামান্য ভূ-তাত্ত্বিক জ্ঞানেৰে অসমৰ বাবে কিবা এটা কৰা প্ৰয়াস কৰি আহিছোঁ আৰু কৰি যাম। যিহেতুকে আমি এজন ভূতত্ত্ববিদ গতিকে আজিৰ আলোচনাত অসম চৰকাৰৰ এটা অন্যতম নিগম “Assam Hydrocarbon and Energy Company Limited” অৰ্থাৎ AHECL ৰ বিষয়ে কিছু আলোচনা আগবঢ়াব বিচাৰিছোঁ।

স্বাস্থ্যঃ বিশেষজ্ঞৰ লেখা

এইড্‌ছৰ পৰা আৰোগ্য লাভ কৰা মানুহজন
ডাঃ গীতাৰ্থ বৰদলৈ
কোৱা হয় এইড্‌‍ছ (AIDS) দুৰাৰোগ্য। ১৯৮৪ চনত Human immunodeficiency virus (HIV)ৰ ফলত হোৱা এইড্‌ছ ৰোগ প্ৰথমবাৰ ধৰা পৰে। ১৯৮৭ চনত ইয়াৰ বিৰুদ্ধে প্ৰথম ঔষধ AZT বা Zidovudineৰ প্ৰচলন হয়। দুবিধ দৰৱেৰে চিকিৎ‍সা ১৯৯৪ চনত আৰু আজি প্ৰচলিত এণ্টিৰেট্ৰ’ভাইৰেল চিকিৎ‍সা ১৯৯৬ চনত আৰম্ভ হয়। প্ৰচলিত চিকিৎসা ব্যৱস্থাৰে অৱধাৰিত মৃত্যুক অলপ পৰ ৰখাইহে থ’ব পাৰি, সম্পূৰ্ণ বাধা দিব নোৱাৰি। এইড্‌ছৰ বিৰুদ্ধে কাৰ্যক্ষম প্ৰতিষেধকো আৱিষ্কাৰ হোৱা নাই। কিন্তু এনেহেন ৰোগত আক্ৰান্ত এজন মানুহ আৰোগ্য হৈ পৰা বুলি ক’লে বিশ্বাস হ’বনে? কিন্তু ২০০৭ চনত জাৰ্মানীৰ টিমথী ৰে’ ব্ৰাউন (Timothy Ray Brown) বোলা মানুহজনৰ ক্ষেত্ৰত এই আচৰিত ঘটনাটো সম্ভৱ হৈ পৰা দেখা গ’ল।

Thursday, April 6, 2017

মুকলি চিন্তা

নাহিদ, ইছলামিক মৌলবাদ আৰু হিন্দুত্ববাদ
চৈয়দ আইনুল হক চৌধুৰী
নাহিদ আফ্ৰিন৷ অসমৰ সংগীত জগতৰ নৱতম সংযোজন অতি কম বয়সতে অসমৰ চুকে কোনে জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰা শিশু নাহিদ অসমৰ এক বৃহৎ প্ৰাপ্তি বুলি কলেও বঢ়াই কোৱা নহ’ব৷ নাহিদ এতিয়া মুছলিম কন্যা হৈ থকা নাই নাহিদ এতিয়া দেশৰ সুযোগ্য সন্তান৷ নাহিদৰ বিৰুদ্ধে ফটোৱা জাৰি কৰাৰ আজিৰ সমাজত কাৰোৰে অধিকাৰ নাই৷ নাহিদৰ সংগীত প্ৰতিভাক আমি এতিয়া আগবঢ়াই নিয়াৰহে পদক্ষেপ লব লাগে৷ বিশ্ব দৰবাৰত নিজৰ চাপ ৰাখি থৈ যোৱা অসম সন্তান প্ৰয়াত ভূপেন হাজৰিকা, পাপন, জুবিনৰ পিছত আমি আশা কৰিব পাৰো নাহিদৰ এক সবল খোজ৷ নাহিদক সেই পৰ্য্যায়লৈ নিব লাগিব অসমবাসীয়ে৷

সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ

ব্ৰহ্মপুত্ৰঃ ভৌগোলিক ঐক্য বনাম ৰাজনৈতিক সাঁথৰ
ইন্দ্ৰজিত বৰা

১৯৯৮ চনৰ কথা, বানপানীত জুৰুলা অসম। অসম চৰকাৰৰ প্ৰাক্তন মূখ্য সচিব এইচ এন দাসে সাংবিধানিক অধিকাৰৰ স্বীকৃতি হিচাবে পোৱা বান নিয়ন্ত্ৰনৰ দৰে ৰাজ্য চৰকাৰৰ বিভাগ এটাৰ স্বৰুপ উদঙাই দি কৈছিল, ”Build a dam or be dammed" । আমাৰ এতিয়াও সপোনত বিৰাজমান হৈ থকা বহুমুখী ব্ৰহ্মপুত্ৰ পৰিকল্পনাটোৰ ভৱিষ্যত কি?

Wednesday, April 5, 2017

বিশ্লেষণ

নমামি ব্ৰহ্মপুত্ৰঃ আশীৰ্বাদ নে অভিশাপ
অনন্ত কলিতা
যোৱা ৩১ মাৰ্চৰ পৰা চাৰি এপ্ৰিললৈ ‘নমামি ব্ৰহ্মপুত্ৰ’ উৎসৱৰ নামত উখলমাখল লাগিছে অসমৰ ২১খন জিৱাত। অকল অসমৰ নহয়, হৰিদ্বাৰৰ পৰাও ২৭জন পূজাৰী আমদানি কৰি আনিছে পূজা অৰ্চনা কৰিবলৈ। ব্ৰহ্মপুত্ৰক পূজা-অৰ্চনাৰ মাজেৰে হেনো ব্যৱসায়, পৰ্যটন আৰু সংস্কৃতিৰ সম্ভাৱনাখিনিক দাঙি ধৰিব।

চিন্তন

দুৰ্নীতি, কৰ্ম-সংস্কৃতিলৈ ইতিবাচক পৰিবৰ্তন 
অজয় লাল দত্ত
কাৰ্যপালিকা হিচাবে চৰকাৰ একোখনৰ দায়িত্ব মূলত বিধান পালিকাৰ দ্বাৰা আইন প্ৰণয়ন কৰোৱা আৰু প্ৰণয়ন হোৱা আইনক সৱল ৰূপত বাস্তৱত সফল ৰূপায়ণ কৰোৱা। এই দুটা কামকে কৰি সাধাৰণ নাগৰিকৰ জীৱন কিমান সুচলতৰ কৰিব পাৰিছে তাকেই তুলাচনীত জুখি মানুহে চৰকাৰ এখন কিমান দায়বদ্ধ তাৰ উমান লবলৈ চেষ্টা কৰে। ইয়াৰ মাজতে নিৰ্বাচনী প্ৰতিশ্ৰুতি সমূহ পালন কৰিবলৈ কি কি পদক্ষেপ হাতত লৈছে তালৈকো ৰাইজে দৃষ্টিপাত কৰে আৰু তাৰ উমানলৈয়ে সমাজখনে সন্তুষ্টি অথবা অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰে।

Tuesday, April 4, 2017

চিন্তন

বাটে-ঘাটে যৌন হাৰাশাস্তিৰ পৰা মহিলা সুৰক্ষিত হ’বনে?
দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা

“ৰম্ভা, মেনকা কিম্বা যুথিকা. নামবোৰ নাজানো ভাই
হংস গামিনী ইমান ৰমণী. কলিজা ধপে ধপায় ।
তঁহতৰ লাজ কাজ নাই যা, গাভৰুক জোকাব নাপায়"। 

জয়ন্ত হাজৰিকাৰ এই গীতটোত ডেকাল’ৰাই আলিবাটত গাভৰু ছোৱালীক জোকাইছে। বাটে ঘাটে চেঙেলিয়া ডেকাই ছোৱালী জোকোৱাটো বা ছোৱালীয়ে উভতি ধৰাটো যৌৱনৰ নিৰ্দোষ ধেমালি। যৌৱনৰ এই সৰল ধেমালিক লৈয়েই যুগে যুগে গীতিকাৰে লিখিছে গান, কবিয়ে ৰচিছে কবিতা, লিখা হৈছে অনেক গল্প উপন্যাস। কিন্তু যৌৱনৰ এই ধেমালিয়ে যেতিয়া হাৰাশাস্তিৰ ৰূপ লয়, কামুক পুৰুষৰ আক্ৰমণত বাটে ঘাটে নাৰী আক্ৰান্ত হয়, তেতিয়া সেয়া হৈ পৰে কুত্সিত, ভয়ংকৰ। ৰাজহুৱা স্থানত যেতিয়া এগৰাকী নাৰী অতৰ্কিতে জঘন্য মানসিকতাৰ কিছুমান পুৰুষৰ বিকৃত যৌনবাসনাৰ বলি হয়, তেতিয়া প্ৰশ্ন উত্থাপিত হয়, সঁচাকৈয়ে আমি এখন সভ্য সমাজত বাস কৰিছোঁনে?  

Monday, April 3, 2017

বিশ্লেষণ


দুখীয়া সকল আৰু বেংকত সোমাব নোৱাৰিব
অনন্ত কলিতা
যোৱা কেইবছৰমান ধৰি ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ সমগ্ৰ জনসাধাৰণকে বেংকিং ব্যৱস্থাৰ লগত সংযুক্ত কৰি 'বিত্তীয় অন্তৰ্ভুক্তিকৰণ' ইংৰাজীত কৈছিল 'ফাইনেন্সিয়েল ইনক্লুজন'ৰ লক্ষ্য লৈছিল। আজি ১০ বছৰ আগতে দেশৰ ২৫ শতাংশ লোকৰো বেংক একাউণ্ট নাছিল। লোকসকলৰ বেংক একাউণ্ট খোলাৰ বাবে জিৰো বেলেন্স একাউণ্ট অর্থাৎ একাউণ্টত ধন জমা নাৰাখিলেও বেংকত একাউণ্ট খুলিব পৰাৰ নিয়ম প্রবর্তন কৰিছিল। ২০১২ৰ পৰা বেংকবোৰৰ একাউণ্ট খুলিবলৈ যি নূন্যতম দিয়া হৈছিল। এই বিষয়ত ইউ পি এ চৰকাৰে বিশেষ উদ্যোগ গ্রহণ কৰিছিল।

Sunday, April 2, 2017

মনৰ কথা

বাৰে বাৰে অসম উত্তাল হৈ পৰে কিয়?
লীলাকান্ত পায়েং
অসম নামৰ এখন ৰাজ্যৰ মই সাধাৰণ জীৱন-যাপন কৰা এজন ভাৰতীয় স্বাধীন নাগৰিক। ভাৰতৰ সূর্য্য উঠা এখন ঠাইৰ নাম অসম। মই অসমৰ সন্তান বুলি গৌৰৱ কৰি স্বাধীন ভাবে চিঞঁৰিব পাৰো। আমাৰ দৰে সাধাৰণ নাগৰিকৰ বাবে ৰাজনৈতিক কথাবোৰ বৰ জটিল। জনা-বুজা হোৱাৰপৰাই দেখি আহিছো শান্ত অসম-অশান্ত অসম।  শান্ত অসমৰপৰা আজিৰ পৰিৱর্তিত উত্তাল অসমলৈ দায়ী কোন। ভাৰতীয় সংবিধানৰ অনুচ্ছেদ আনুয়ায়ী ভোট দিয়াৰ স্বধীনতা সকলো নাগৰিকৰে আছে।