Tuesday, March 31, 2015

পলকতে সুখ-দুখৰ বতৰা

আজিৰ ভাল খবৰবোৰ
১) গু‌ৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে সন্মানীয় ডক্টৰেট উপাধি প্ৰদান কৰিছে ডাইনী হত্যাৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্যজুৰী সজাগত সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত কেইবাদশক জো‌ৰা নিৰ‌ৱচ্ছিন্ন সংগ্ৰাম অব্যাহত ৰখা বীৰু‌ৱালা ৰাভা আৰু প্ৰেকৃতিপ্ৰেমৰ বিৰল আৰু অতুলনীয় আদৰ্শ দাঙি ধৰা অসম সন্তান যাদ‌ৱ পায়েঙলৈ। কালি গু‌ৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ  দীক্ষান্ত সমাৰোহত ৰাজ্যখনৰ ৰাজ্যপাল পি.বি. আচাৰ্যই অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী, কেন্দ্ৰীয় ড'নাৰ মন্ত্ৰী আৰু বিশ্ববিদ্যালয়খনিৰ উপাচাৰ্যৰ উপস্থিতিত এই সন্মান যঁচাৰ ওপৰিও ১২৩ জনক ডক্টৰেট ডিগ্ৰী, ছজনক এম.ফিল. ডিগ্ৰী তথা ৯২১ জনক স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰে ।

২) বিশিষ্ট স্বাধীনতা সংগ্ৰামী তথা শিক্ষাবিদ মোহন মালব্যক মৰণোত্তৰভা‌ৱে ভাৰতৰত্ন বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছে। সমান্তৰালভা‌ৱে এই বঁটা ভাৰতৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ীলৈ আগবঢ়ো‌ৱা হৈছে। ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণ‌ৱ মুখাৰ্জীৰপৰা এল.কে. আদ‌ৱানী আৰু প্ৰকাশ সিং বাদলেও পদ্মবিভূষণ বঁটা গ্ৰহণ কৰে । উল্লেখ্য যে এই একে অনুষ্ঠানতে অসমৰ প্ৰকৃতি সংৰক্ষক যাদ‌ৱ পায়েঙ, সাহিত্যিক লক্ষ্মীনন্দন বৰালৈ পদ্মশ্ৰী বঁটা আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা জাহ্নু বৰু‌ৱালৈ পদ্মভূষণ সন্মান আগবঢ়ো‌ৱা হয় ।

৩) যো‌ৱা ৩০ মাৰ্চ তাৰিখে মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ ডাঙৰীয়াই বেতকুছিত অ‌ৱস্থিত ৰূপনাথ ব্ৰহ্ম আন্ত:ৰাজ্যিক বাছ আস্থানত ৬১ খন নতুন চিটিবাছৰ শুভাৰম্ভ কৰে। উল্লেখ্য যে ইয়াৰে ১১ খন বাছ শীত-তাপ নিয়ন্ত্ৰিত আৰু এই বাছ কেইখনে জালুকবাৰী-নুনমাটি, জালুকবাৰী-বেলতলা-পল্টনবজাৰ,আন্ত:ৰাজ্যিক বাছ আস্থান-মিৰ্জা,
আন্ত:ৰাজ্যিক বাছ আস্থান-জাগীৰোডৰ পথ কেইটাত চলাচল কৰিব ।

৪)  অসম সাহিত্য সভাই ২০১৫ বৰ্ষৰ বাবে 'বিশ্বৰত্ন ড০ ভূপেন হাজৰিকা আন্তৰ্জাতিক সমন্বয় বঁটা' প্ৰদান কৰিছে দেশৰ প্ৰখ্যাত চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক , দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটাৰে বিভূষিত কেৰালাৰ আদুৰ গোপালকৃষ্ণণক । চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগলৈ চৰকাৰৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰি তেখেতে কালি গু‌ৱাহাটীত সাংবাদিকসকলক কয় যে ব্য‌ৱসায়িকভা‌ৱে সফল হ'লেই এখন ছ‌ৱি সঁচা অৰ্থত সফল নহ'ব পাৰে । তেওঁ কয় যে চলচ্চিত্ৰই মানুহৰ জী‌ৱনক বলিষ্ঠভা‌ৱে এক অন্য ৰূপত প্ৰকাশ কৰি আহিছে আৰু এই শিল্পৰ বন্দনা তথা চৰ্চা হো‌ৱাটো এখন ৰাজ্যৰ বাবে অতি সুখ‌বৰ।

৫) অসমীয়া শিশু কমিকছ 'ৰংমন'ৰ চিত্ৰশিল্পী সুজিত দাসে ২০১২ চনৰ ১৯ জুনত সহস্ৰাধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু অনুৰাগীৰ সমুখত নগাওঁ চৰকাৰী বালক উ:মা বিদ্যালয়ত ২২ ফুট দীঘল আৰু ২২ কি.গ্ৰা. ওজনৰ তুলিকাৰে ৬ ফুট ওখ আৰু ৪ ফুট বহল কেনভাছত অংকন কৰা বিষ্ণু ৰাভাৰ প্ৰতিচ্ছ‌ৱিৰ বাবে লাভ কৰিছে লণ্ডনস্থিত গীনিজ বুক অ‌ৱ ৰেকৰ্ডছৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ৰ পৰা 'বিশ্বৰ স‌ৱাতোকৈ ডাঙৰ তুলিকাৰে ছ‌ৱি অঁকা শিল্পী'ৰ প্ৰমাণপত্ৰ । 

৬) যাতায়ত ব্য‌ৱস্থাৰে অতি পিছপৰা অঞ্চল এটাৰ পৰাও অধ্যা‌ৱসায় আৰু অদম্য উৎসাহৰ বলেৰে জগত জিনিব পাৰি বুলি প্ৰমাণ কৰি দেখু‌ৱালে গোগামুখৰ ছাত্ৰী ৰিম্পী ত্ৰিপাথীয়ে । বিশ্বৰ ভিতৰতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে  বলাৎকাৰ প্ৰতিৰোধী যন্ত্ৰ সাজি 'গান্ধীয়ান ইয়াং য়ুনিভাৰছিটিৰ'ৰ পৰা বঁটা পাবলৈ সক্ষম হো‌ৱা আৰু সমগ্ৰ পৃথি‌‌ৱীৰে সকলো ঠাইৰে পৰা  ভুয়সী প্ৰশংস বুটলা ৰিম্পীয়ে এইবেলি সাজি উলিয়াইছে স্বয়ংক্ৰিয় ভেকু‌ৱাম ফ্লোৰ ক্লিনাৰ । মোবাইল ফোনটোকে ৰিমোট হিচাপে ব্য‌ৱহাৰ কৰিব পৰা হো‌ৱা এই যন্ত্ৰটোৰ জৰিয়তে গৰাকীয়ে কোনো বিশেষ কষ্ট নকৰাকৈয়ে যিকোনো ধৰণৰ মজিয়া চাফা কৰিব পাৰিব ।

৭)  ভাৰতীয় ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণতে অহা ২২ এপ্ৰিলৰ পৰা পাটিয়ালাত অনুষ্ঠিত কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় ভাৰোত্তলন শিবিৰলৈ অসমৰ মুঠ ৫ গৰাকী খেলু‌ৱৈ আৰু এগৰাকী প্ৰশিক্ষকক আমন্ত্ৰণ জনো‌ৱা হৈছে । 

৮) প্ৰাথমিক বিদ্যালয়সমূহত শিক্ষক নিযুক্তিৰ অৰ্থে ৰাজ্য চৰকাৰে টেট পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ প্ৰাৰ্থীসকলৰ বাবে অহা এপ্ৰিল মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহতে বিশেষ নিযুক্তিৰ জাননী প্ৰকাশ কৰিব । এই কথা সদৰি কৰিছে ৰাজ্যখনৰ শিক্ষা মন্ত্ৰী শৰৎ বৰকটকীয়ে ।

৯) নতুন দিল্লীত স্বেচ্ছাসেৱী সংস্থা ইনলি ফাউণ্ডেচনে আয়োজন কৰিছে কনমানি সকলৰ বাবে বিহু নাচৰ বিশেষ কৰ্মশালাৰ। আজি সন্ধিয়া উদ্বোধনী অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা কৰ্মশালাখনি অহা ২-৫ এপ্ৰিললৈ অনুষ্ঠিত হব। সংগীত নাটক অকাডেমীয়েও সহযোগ কৰা কৰ্মশালাখনিত বিহুৰ বিশেষজ্ঞ ডঃ প্ৰসন্ন গগৈ আৰু লাচিত গগৈয়ে সমল ব্যক্তি ৰূপে অংশগ্ৰহণ কৰিব।

১০) হীৰেন বৰা পৰিচালিত নতুন অসমীয়া কথাছবি “ক্ষোভ” যোৱা ২০মাৰ্চৰ পৰা ২৭মাৰ্চলৈ ইজিপ্ত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ে আয়োদন কৰা কাইৰো ইণ্টাৰনেচনেল চিনেমা এণ্ড আৰ্টছ ফেষ্টিভেল ফৰ চিলড্ৰেন” ত প্ৰদৰ্শিত হোৱাৰ সুখবৰ। জানুৱাৰীত বাংলাদেশ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোতসৱতো ছবিখনে দৰ্শকৰ সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

ইতিবাচক ব্যতিক্ৰম

পদপথত পাচলি বিক্ৰীৰে "হিউমেনিটী হস্পিটাল" প্ৰতিষ্ঠা কৰা সাহসী নাৰী সুভাষিণী
ৰূপাংকৰ চৌধুৰী
আমাৰ সমাজত বহুত কমসংখ্যক ব্যক্তি আছে যিয়ে সপোন দেখিবলৈ সাহস কৰে আৰু তাতকৈও কমসংখ্যক ব্যক্তি আছে যিয়ে সেই সপোন বাস্তৱত ৰূপায়িত কৰে। অপৰ্য্যাপ্ত চিকিৎসা সেৱাৰ পৰিণতিত ২৩বছৰ বয়সত পতিহীনা হোৱা, এগৰাকী নাৰীয়ে ৬৫বছৰ বয়সত নিজৰ একাণপতীয়া প্ৰচেষ্টাৰ দ্বাৰা এখন চিকিৎসালয় নিৰ্মাণ কৰি তুলিছে। আশা এটাই, তেখেতৰ জীৱনত হোৱা নিষ্ঠুৰ ঘটনাৰ  দৰে যাতে অন্য সকল আৰু বলি হব লগা নহয়। 

এই প্ৰেৰণাময়ী নাৰী সুভাষিণীৰ জন্ম হৈছিল পশ্চিমবংগৰ এক দুখীয়া কৃষক পৰিয়ালত। তেখেতৰ ১২বছৰ বয়সতে বিয়া হৈছিল। চৰকাৰী চিকিৎসালয়ত সুচিকিৎসাৰ অভাৱত তেখেতৰ স্বামীৰ মৃত্যু ঘটে। তেতিয়া সুভাষিণীৰ বয়স মাথোঁ ২৩ বছৰ। সুভাষিণীৰ স্বামী দুখীয়া শ্ৰমিক আছিল। নিজৰ সন্তান কেইজনৰ লগত তেতিয়া সুভাষিণী অকলশৰীয়া। সেই সময়তে তেখেতে পণ ল'লে যে অপৰ্যাপ্ত স্বাস্থ্য সেৱাৰ বাবে সুভাষিণীয়ে সন্মুখীন হোৱা সমস্যাৰ যাতে আন কোনেও বলি হ'ব নালাগে তাৰ বাবে যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা কৰিব, এই জীৱনতে।

পৰবৰ্ত্তী ২০বছৰ তেখেতে লোকৰ ঘৰত বাচন ধোৱাৰ কাম, জোতা প'লিচ, নিৰ্মাণকাৰ্যৰ শ্ৰমিক আদিৰ কাম কৰিছিল। তাৰ পাছৰ ২০বছৰত তেখেতে কলকতাৰ পাৰ্ক চাৰ্কাছত শাক-পাচলিৰ দোকান দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু জীৱনৰ বিলাসিতাৰ বাবে এক পইচাও খৰছ কৰা নাছিল- কাৰণ তেখেতে মনতে এখন চিকিৎসালয় নিৰ্মাণ কৰাৰ সপোন পুহি ৰাখিছিল!!

"মই সেই তাহানি, কেতিয়াবা ৫পইচা আৰ্জন কৰোঁ। তাৰে দুপইচা ভাড়া দিওঁ, দুপইচাৰ খাওঁ আৰু এপইচা মই সাঁচি থওঁ।"- তেখেতে সেই পুৰণি দিনবোৰ মনত পেলাই কয়। 

সুভাষিণীৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ মূল্যবান সম্পদ আছিল তেখেতৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ- অজয়। অজয় মেধাবী ছাত্ৰ আছিল কিন্তু সুভাষিণী তেওঁক পঢ়াবলৈ অসমৰ্থ। সেয়েহে সুভাষিণীয়ে অজয়ক অনাথ-আলয়লৈ পঠিয়াই দিয়ে। কালক্ৰমত অজয়েও সংঘাতময় জীৱনৰ মাজেদি এজন চিকিৎসক হবলৈ সক্ষম হৈছে।

১১৯৩চনৰ শেষৰ পিনে, সুভাষিণীয়ে নিজৰ জীৱনৰ সাঁচতীয়া ধনেৰে কিনা এক একৰ মাটিত এটা অস্থায়ী ঘৰ সাঁজে। আন এখন চিকিৎসালয়ত নিজৰ কৰ্ম শেষ কৰি অজয় আৰু তেখেতৰ লগৰ আন এজন চিকিৎসকে তাতে নিজৰ সেৱা আগবঢ়াই মাকৰ সপোন পূৰা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। প্ৰথম দিনা খনেই তেওঁলোকে ২২২জন ৰোগীক চিকিৎসা প্ৰদান কৰে। সুভাষিণীয়ে ৰোগীসকলক শাৰীপাতি ৰৈ থকা দেখি চকুৰ পানী ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে। "কিন্তু এয়াই যথেষ্ট নহয়। আমি এখন চিকিৎসালয় নিৰ্মাণ কৰিব লাগিব।" আৱেগিক হৈ তেখেতে অজয়ক ক'লে।

সেয়েহে তেখেতে পুনৰ পাচলি বিক্ৰী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেখেতৰ আন এজন সন্তান সুজয়েও ইতিমধ্যে স্নাতক ডিগ্ৰী প্ৰাপ্ত হৈছিল। সুজয়েও মাকক পাচলি বিক্ৰীত সহায় কৰাত লাগি গ'ল আৰু বেচিকৈ ধন সাঁচিবলৈ সক্ষম হ'ল। বৰপুত্ৰ অজয়ে বিভিন্ন কৰ্পৰেট গোষ্ঠী সমূহক অনুদানৰ বাবে অনুৰোধ কৰাত লাগি গ'ল আৰু ১৯৯৫চনৰ ৫ফেব্ৰুৱাৰীত ৰাইজৰ সৰ্বাংগীন সেৱাত চিকিৎসালয়ৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে। এবছৰ পিছত, ১৯৯৬চনৰ ৯মাৰ্চত, দুমহলীয়া- "হিউমেনিটী হস্পিটাল" ৰাইজৰ বাবে মুকলি কৰে। 

আটকধুনীয়া এই চিকিৎসালয়খন তিনি একৰ মাটিত বিস্তৃত আৰু এতিয়া আটাইতকৈ দক্ষ চিকিৎসক আৰু সা-সৰঞ্জামেৰে সমৃদ্ধ। দুখীয়াৰ বাবে অতি জটিল অস্ত্ৰোপচাৰ মাত্ৰ ৫হাজাৰ টকাৰ ভিতৰতে কৰা হয় আৰু সৰু-সুৰা চিকিৎসা মাথোঁ দহ টকাৰ সামন্য বৰঙণিৰে কৰা হয়। 

অজয় আৰু তেওঁৰ চাৰিজন ভাই-ভনীয়ে সুভাষিণীৰ চালিকা শক্তি। অজয়ে ৰোগীৰ চিকিৎসা কৰে, তেওঁৰ পত্নীয়ে ৰোগীৰ খোৱাৰ যতন লয় আৰু ভনীয়েকে নাৰ্চৰ সেৱা আগবঢ়ায়। অজয়ৰ হাতত সমস্ত দায়িত্ব সঁপি, সুভাষিণীয়ে এতিয়া নাতি-নাতিনীৰ তদাৰক কৰে। কিন্তু সুভাষিণীয়ে এতিয়াও কয় যে তেখেতৰ মিছন এতিয়াও সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই।
( সমলৰ উৎস- The Logical Indian) 

চিন্তন

যান্ত্ৰিক মানৱ কৰি তুলিছো নেকি নৱ-প্ৰজন্মক?
লক্ষ্যজ্যোতি নাথ

"১০০ ভিতৰত মাত্র ৮৭ পাইছা, এই গতিৰে তোমাৰ কি হ'ব তন্ময়? তোমাৰ লগৰ শিল্পীয়ে ৯৪ পালে; তুমি যেনেকৈ হ'লেও ১ নম্বৰ হ'বয়ে লাগিব, এনেকৈ কম নম্বৰ পালে ডাঙৰ স্কুলত চিট নোপোৱা, চৰকাৰী স্কুলত সেই সাধাৰণ ল'ৰা-ছোৱালীৰ দৰে পঢ়িব লাগিব; দেখিছানে কাষৰ মানুহ ঘৰৰ দাদাজনে ইঞ্জিনিয়াৰ কৰে, অমুকৰ জীয়েকে ডাক্তৰ কৰে এই গতিত তুমি কি কৰিবা জীৱনত..." -এইবোৰ হৈছে আজিকালি বহু মাক-দেউতাকে নিজ সন্তানক প্রতিটো মূহূর্তত শুনাই থকা কিছুমান বাক্য। নিজৰ ল'ৰা-ছোৱালীৰ সেই ক্ষমতাখিনি থাকক বা নাথাকক সেইটো উপলব্ধি কৰিব সময় নাই, এটাই কথা পৰীক্ষাত ৯৯ পাব লাগিব, ১ নম্বৰ হ'ব লাগিব।
সৰুৰে পৰাই আমাৰ মাক-দেউতাকবোৰে সন্তানবোৰৰ মূৰত এই পোক সোমোৱাই দিয়ে, এবাৰো বুজিবলৈ মন নকৰে নিজ সন্তানটোৱেনো কি হ'ব বিছাৰে! লাগিলে সন্তানৰ লেখক, গায়ক, ফটোগ্রাফাৰ, শিক্ষক আদি হোৱা ইচ্ছা থাকক, কিন্তু পিতৃ-মাতৃয়ে সিহঁত টোপনিৰ পৰা চকু মেলাৰ পৰা শুবলৈ যোৱালৈকে এটা কথায়ে "তুমি ডাক্তৰ, তুমি ইঞ্জিনিয়াৰ হ'ব লাগিব; তেতিয়া ধেৰ দৰমহা পাবা, ডাঙৰ গাড়ী, তিনি মহলীয়া ঘৰ সাজিব পাৰিবা.." ! যাৰ ফলস্বৰুপে নিজ সন্তানক ভালতকৈ ভাল, দামী স্কুলত পঢ়োৱা এক প্রতিযোগিতা আৰম্ভ হয়। আজিকালি মাক-দেউতাকে ভাবে চৰকাৰী বিদ্যালয় আৰু অসমীয়া মাধ্যমত পঢ়িলে সন্তানৰ ভৱিষ্যত অন্ধকাৰ। চাকৰি পোৱা দূৰৈৰ কথা, ক'ৰবাত ইংৰাজীত কথাও পাতিব নোৱাৰিব। সেইবাবে দামী (অলপ ষ্টাইলিচ নাম থকা) ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত নাম লগাই দিয়ে। এইকাণ্ড বোৰ দেখি মোৰ কেতিয়াবা হাঁহি(!) উঠে।

ময়ো চৰকাৰী অসমীয়া মাধ্যমত পঢ়ি এতিয়া দেশৰ সন্মানজনক ঠাইত সৰুকৈ হ'লেও সন্মানজনক চাকৰি কৰি আছো। ইয়াত দুটা ভাষাই চলে হিন্দী আৰু ইংৰাজী। ক'তা অসমীয়া মাধ্যমত পঢ়িয়ো দেখোন আমি দুয়োটা ভাষা বুজো, ভঙা ভঙাকৈ বুলি অনুভৱ কৰিলেও মনৰ কথা স্পষ্টকৈ ক'বও পাৰো। অলপ দিনৰ পাছত যে আৰু ভালকৈ ক'ব পাৰিম তাত মোৰ বিশ্বাস আছে।  লগতে এনে বহু মানুহৰ নাম ক'ব পাৰিম, যিয়ে অসমীয়া মাধ্যমত পঢ়ি অসমত নহয়, ভাৰততে নহয়, বিদেশতো প্রতিষ্ঠিত হৈছে।

"মাধ্যম কেতিয়াও শিক্ষ্যাৰ অন্তৰায় হ'ব নোৱাৰে"। অসমত আৰু এটা গুৰুতৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি হৈছে, যিটো সমস্যাৰ কথা অভিভাৱক, শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী,­ বৌদ্ধিক মহলে জানিও আওকান কৰি আছে। মই কেইবাজনো ইংৰাজী মাধ্যমৰ ছাত্র-ছাত্ৰীৰ সৈতে ব্যক্তিগত ভাৱে কথা পাতি গম পাইছো তেওঁলোকে অসমীয়া পঢ়িব নাজানে, যুক্তাক্ষৰ বুজি নাপাই (আনকি মেট্ৰিক পাছ কৰা পাছতো)। ই অসমীয়া ভাষাৰ বাবে এক ডাঙৰ সমস্যা সৃষ্টি কৰিব ভৱিষ্যতে। এই ক্ষেত্ৰত মই সেই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীত কে তেওঁলোকৰ বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীক­হে দোষাৰুপ কৰিম কাৰণ তেওঁলোকে বাকী বিষয়বোৰ শিকোৱাত যিমানে জোৰ দিছে অসমতে মাতৃভাষা শিকোৱাত সিমান জোৰ দিয়া নাই, নহ'লেনো নিজ মাতৃভাষা পঢ়িব নোৱাৰেনে!! অসমৰ বৌদ্ধিক মহলে এই সমস্যাটোত যেন অলপ চকু দিয়ে। আজিকালি প্ৰথম, দ্বিতীয় শ্ৰেণীত পঢ়া পঢ়া কণ কণ ছাত্র-ছাত্রীবোৰৰ পিঠিত কঢ়িয়াই ফূৰা বেগটো দেখিলেই মোৰ ভয় লাগে। এনে লাগে পঢ়িবলৈ নহয় পিঠিত বোজা লৈ আর্মীৰ ট্রেইনিং কৰিবলৈ হে যেন গৈছে। আর্মীৰ ট্রেইনিংবোৰতো কঢ়িয়াব পৰা ক্ষমতাতকৈ অধিক বোজা পিঠিত দি প্ৰশিক্ষণ দিয়ে।
আজিৰ বহু কণ কণ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে মার্বল খেলি পোৱা নাই, তামোলৰ ঢকোৱাই বনোৱা চুচৰি যোৱা গাড়ীত বহি পোৱা নাই, দুডাল গছত ৰছীৰে বান্ধি লৈ তাত বহি ঝুলনা খেলি পোৱা নাই, চাইকেলৰ টায়াৰ হাতেৰে চলাই চলাই দৌৰি পোৱা নাই। কোনো কোনো মাক দেউতাকে আকৌ সন্তানত মাটিত ভৰিতোও থব নিদিয়ে; লেতেৰা হ'ব, বেমাৰ হ'ব মাটিত খালী ভৰিৰে খেলিলে, তেনে মানসিকতা।

তেনে মাক-দেউতাকক মোৰ সুধিবলৈ মন যায় "আপুনি বাৰু সৰু থাকোতে চেণ্ডেল-জোতা পিন্ধিয়ে খেলিছিল নে? খালি ভৰিৰে খেলোতে আপোনাৰ কেইবাৰ অসুখ হৈছিল...?" সিদিনা বাইদেউ এগৰাকীৰ ঘৰলৈ গৈছিলো। তেখেতৰ ছোৱালীয়ে এইবাৰ ক্লাছ ফ'ৰ পাইছে। তাই মোক জীয়েকৰ পৰীক্ষাৰ মার্কশ্বিত আদি দেখোৱাই কিতাপবোৰ দেখুৱালে। মইতো তাইৰ কিতাপ দেখি অবাক। ইমান কিতাপ মই মেট্রিক দিওঁতেও পঢ়া নাই, তাই চতুৰ্থ শ্ৰেণীতে পঢ়িছে। বুজি নাপাওঁ আজিৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাই কণ কণ ছাত্র-ছাত্রীক কি বনাব খুজিছে। যদি মনত ৰখা(স্মৃতি) শক্তি ওপৰত ভিত্তি কৰিয়ে কোন চোকা কোন চোকা নহয় নির্ণয় কৰিব খুজিছে তেন্তে এই ছাত্র-ছাত্রীবোৰক জোখতকৈ বেছি কিতাপ দি ইমান চাপ কিয় প্রয়োগ কৰা হৈছে? এটা নিদিষ্ট বয়সত স্মৃতি শক্তি কিমান হ'ব পাৰে তাৰ লগত তুলনা কৰি কিতাপ পঢ়িবলৈ দিব লাগে, অন্তত পাঠ্যপুথি।

কিছুমান ব্যক্তিগত বিদ্যালয়ে আকৌ নিজৰ বিদ্যালয়খনৰ নাম জিলিকাবলৈ, নিজৰ আধুনিকতা দেখুৱাবলৈ কিতাপৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰে। মুঠৰ ওপৰত আজিৰ ছাত্র-ছাত্রী সাধাৰণ মানৱ নহয়, যেন যান্ত্রিক মানৱহে। ৰাতিপুৱা শুই উঠিয়ে টিউচন, তাৰ পাছত স্কুল, তাৰ পাছত অলপ জিৰাই আকৌ টিউচন নহ'লে মোবাইল/কম্পিউটাৰতে ভিডিঅ' গেম, তাৰ পিছত ৰাতি পঢ়া আৰু তাৰপাছত শুই পিছদিনা সেই একেই কর্ম। বহুতেই আমীৰ খানৰ "থ্ৰী-ইডিয়ট" আৰু "তাৰে জমীন পৰ" চিনেমাখন নিশ্চয় চাইছে। যিসকলে আজিলৈকে চোৱা নাই সেইসকলক মই চাবলৈ অনুৰোধ কৰিছো। 

তাৰোপৰি বিশেষকৈ যিসকল মাক-দেউতাকৰ সন্তান প্রথম শ্রেণীৰ পৰা সপ্তম শ্রেণীলৈকে পঢ়ি আছে, তেওঁলোকে যোৱা ২ জানুৱাৰীত 'টেক ইট ইজি' নামৰ হিন্দী চলচিত্র এখন মুক্তি পাইছে, সেইখন ছবি চোৱাতো অতিশয় প্ৰয়োজনীয় বুলি অনুভৱ কৰো। 'টেক ইট ইজি' চিনেমাখনত বলীউদৰ কোনো খ্যাতনামা অভিনেতা-অভিনেত্রী নাই সেইবাবে জনসাধাৰণৰ মাজত ভালকৈ প্রচাৰ হোৱা নাই, কিন্তু সকলোৰে বাবে উপভোগ্য বৰ সুন্দৰ চিনেমা। এই চিনেমাখন চালেই এই বিষয়ে  ক'ব খোজা বহু কথাই নিজেই বুজি পাব।

এই তীব্র প্রতিযোগিতামূলক শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ ফলত কণ কণ ছাত্র-ছাত্রীৰ মনত ইজনে সিজনৰ প্রতি কিদৰে গোপন শত্ৰুতা গঢ়ি উঠে সেইকথা "'টেক ইট ইজি" চিনেমাখনত ভালদৰে দেখুওৱা হৈছে। এই শত্ৰুতা আমাৰ বাবে বা অভিভাৱকৰ বাবে সাধাৰণ কথা, কিন্তু সেই কণ কণ ছাত্র-ছাত্রীৰ বাবে ই এক মানসিক অশান্তিৰ কাৰণ হৈ পৰে। বহু পিতৃ-মাতৃয়ে সন্তানক প্রথম হ'বলৈ দিয়া হেঁচাও সন্তানৰ বাবে এক মানসিক অশান্তিৰ কাৰণ হ'ব পাৰে, সেইকথা অতি সুক্ষ্মভাৱে অভিভাৱকে নজৰ দিব লাগে। আপোনাৰ সন্তান যাতে প্ৰতিযোগিতা আৰু আধুনিকতাৰ দৌৰত পৰি প্ৰকৃতিৰ সৈতে ছিন্নমূল হোৱা যন্ত্ৰ মানৱলৈ পৰিণত নহয় তাৰ বাবেই আপোনালোকেই সচেতন হব লাগিব। এয়া অভিভাৱক সকলৰ বাবে সঁচাই এক প্ৰত্যাহ্বানেই।
লেখক নৌ সেনাবাহিনীত মুম্বাইত কৰ্মৰত, ফোন-৯৯৬৯৩৪০৫৮৭

Monday, March 30, 2015

পলকতে সুখ-দুখৰ বতৰা

আজিৰ ভাল খবৰবোৰ
১. অসমীয়াৰ সংজ্ঞা নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ ৰাজ্যৰ ৩৩টা সংগঠনৰে বৈঠকত মিলিত হৈ প্ৰচেষ্টা চলালে অসম বিধান সভাৰ অধ্যক্ষ প্ৰণৱ গগৈয়ে।


২. বিশ্বকাপ ক্ৰিকেটত পঞ্চমবাৰৰ বাবে চেম্পিয়নৰ খিতাপ জয় কৰিলে অষ্ট্ৰেলিয়াই। নিউজীলেণ্ডক সহজে পৰাভূত কৰা ফাইনেলৰ মেন অৱ দ্য মেচ লাভ কৰিলে জেমছ ফ’কনাৰে। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মিচাল ক্লাৰ্কক প্ৰতিযোগিতাৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈৰ বঁটা প্ৰদান কৰিলে শচীন টেণ্ডুলকাৰে।

৩. ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ২০১৫ৰ চূড়ান্ত বিজয়ী ৰূপে মুকুট অৰ্জন কৰিলে দিল্লীৰ অদিতি আৰ্যই। তেওঁ মিছ ৱৰ্ল্ড প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব। প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় ৰানাৰ্চ আপৰ সন্মান লাভ কৰে আফ্ৰিন আৰু ভাৰ্তিকা নামৰ দুগৰাকী সুন্দৰীয়ে। অসমৰ ৰেৱতী ছেত্ৰীলৈ চ’ছিয়েল মেডিয়াত সৰ্বাধিক জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে মিছ পপুলাৰৰ সন্মান প্ৰদান কৰা হয়। 

৪. কালি যোৰহাট জিলা পুথিভঁৰালৰ পিতাম্বৰ দেৱ গোস্বামী প্ৰেক্ষাগৃহত প্ৰেমানন্দ ন্যাসৰ উদ্যোগত উন্মোচিত হয় ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰৱাৰ ১৪ খণ্ডৰ সমগ্ৰ ৰচনাৱলী। অজয় ভট্টাচাৰ্য আৰু ডঃ সত্যকাম বৰঠাকুৰে এই ৰচনাৱলী সম্পাদনা কৰি উলিয়াইছে। উন্মোচনী সভাত ডঃ নগেন শইকীয়া, ডঃ কৰবী ডেকা হাজৰিকা, ডঃ কমলমল্ল বৰুৱা, ডঃ নীৰাঞ্জনা মহন্তকে ধৰি সুধীজনে অংশগ্ৰহণ কৰে।

৫. কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিশেষ সূত্ৰৰ খবৰ অনুসৰি অহা ১ এপ্ৰিলৰ পৰা পেট্ৰ’ল আৰু ডিজেলৰ দাম সমগ্ৰ দেশতে প্ৰতি লিটাৰত ১টকাকৈ হ্ৰাস পোৱাৰ সম্ভৱনা। দিল্লী আৰু গুজৰাটত চিএনজি আৰু পিএনজিৰো দাম হ্ৰাস কৰা হব পাৰে বুলি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰ দৰলৈ চাই বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে।

৬. নগাঁও জিলাৰ পুৰণা কাকী গাঁও পঞ্চায়তত যোৱা ২২মাৰ্চৰ পৰা তিৱা লোক নৃত্যৰ এক প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচী অনুষ্ঠিত হয়। অঞ্চলটোৰ ১৫০গৰাকী যুৱক-যুৱতীক লৈ এই প্ৰশংসনীয় পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে স্থানীয় শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কৃষ্টি বিকাশ কেন্দ্ৰই।

৭. তিৱা স্বায়ত্ত শাসিত পৰিষদৰ উদ্যোগত ১কোটি ২৪লাখ টকা ব্যয়েৰে নিৰ্মিত হব জাগীৰোডৰ ছাৰাংকুছিত তিৱা সাহিত্য সভাৰ কাৰ্যালয়। তিৱা সাহিত্য সভা গঠনৰ ৩৬বছৰ পিছত তিৱা জাতিৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ তিৱা মাথনলাই তখ্ৰাৰ স্থায়ী ভৱনৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰিলে ভৈয়াম জনজাতি দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী সুমিত্ৰা দলে পাটিৰে।

৮. বস্তুবাদী দৰ্শনৰ আলোকেৰে অসমৰ জাতীয় প্ৰশ্নসমূহৰ সমাধানৰ হেতু সমাজবাদৰ অসম পথ বা দক্ষিণ-পূৱ এছিয়া সম্পৰীক্ষাৰ তাত্বিক প্ৰায়োগিক মাৰ্গ নিৰ্ণয়ৰ ঘোষণাৰে কালি বাওঁ জাতীয়তাবাদী মৰ্চা, অসমৰ সাংগঠনিক দলিল আনুষ্ঠানিক ভাৱে নগাঁও প্ৰেছ ক্লাৱত উন্মোচন কৰা হয়।

৯. ৰাজ্য চৰকাৰৰ ক্ৰীড়া বিভাগে আমিনগাঁও ৰাজীৱ গান্ধী ক্ৰীড়া প্ৰকল্পত এটা মল্লযুঁজৰ একাডেমী খোলাৰ প্ৰক্ৰিয়া সম্পূৰ্ণ কৰি তোলা হৈছে।ইয়াৰ বাবে বিভাগটোৱে দহ দিন পূৰ্বে ৯৮লাখ টকাৰ আবণ্টন দিয়াৰো সুখবৰ প্ৰকাশ পাইছে।

১০. ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীৰ উন্নীতকৰণৰ বাবে ৰাজ্যৰ সকলো জিলাৰ নাগৰিকপঞ্জী সেৱা কেন্দ্ৰ তথা এনআৰচিৰ ৱেবচাইটত লিগেচী ডাটা প্ৰকাশ পাইছে। ৰাইজক নিজৰ নিজৰ তথ্য সমূহ পৰীক্ষা কৰি শুদ্ধতা নিৰূপণ কৰি লবলৈ আহ্বান জনোৱা হৈছে।

পৰ্যবেক্ষণ

ভূমি অধিগ্ৰহণ সংশোধনী বিধেয়ক, 
বিজেপিৰ পৰাজয়
অমল গোস্বামী
বিজেপিৰ অশ্বমেধ ঘোঁৰা অৱশেষত থমকিল। সংসদৰ মজিয়াত এক প্ৰকাৰ পৰাজিত হল শাসকীয় দলটো। অশেষ চেষ্টা কৰিও বিজেপিয়ে সংসদত গৃহিত কৰিব নোৱাৰিলে বহু বিতৰ্কিত ভূমি অধিগ্ৰহণ সম্পৰ্কীয় সংশোধনী বিধেয়কখন। কেন্দ্ৰত শাসন ভাৰ লৈয়ে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ নেতৃত্বাধীন চৰকাৰখনে ইখনৰ পাছত সিখনকৈ অধ্যাদেশ জাৰি কৰিছিল। কয়লা, ভূমি অধিগ্ৰহণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ক'লা ধন বিষয়কলৈকে। বিজেপিৰ এনে কাণ্ড দেখি বিৰোধী দল সমূহে কেন্দ্ৰৰ চৰকাৰ খনক সমালোচনাৰে থকা সৰকা কৰিছিল যদিও বিৰোধীৰ সমালোচনক ভূক্ষেপ কৰা নাছিল চৰকাৰখনে। একক সংখা গৰিষ্ঠতা থকাৰ বাবেই চৰকাৰখনে এনে কাম কৰিছিল। পিছে বিজেপিৰ একক সংখা ঘৰিষ্ঠতা আছে লোকসভাতহে। ৰাজ্য সভাত দলটো এতিয়াও সংখ্যালঘিষ্ঠ হৈয়ে আছে।

শেহতীয়াকৈ কেইবাখনো ৰাজ্যৰ শাসন নিজৰ দখললৈ আনিবলৈ সক্ষম হোৱা বিজেপিয়ে অনাগত দিনটো যদি ৰাজ্যৰ নিৰ্বাচন সমূহত ভাল ফল দেখুৱাবলৈ সক্ষম হয় তেতিয়াও ২০১৮ চনলৈকে ৰাজ্য সভাত বিজেপি সংখ্যা গৰিষ্ঠ হব নোৱাৰে। ২০১৮ চনলৈকে ৰাজ্য সভাত বিৰোধী শক্তি সমূহৰ আসনেই সৰ্বাধিক হৈ থাকিব। এনে পৰিস্থিতিত বিজেপি চৰকাৰখনে ইচ্ছা কৰিলেও বিৰোধীৰ সহায় নোলোৱাকৈ ৰাজ্য সভাত এখনো বিধেয়ক গৃহীত কৰিব নোৱাৰিব।

এইবাৰৰ বাজেট অধিবেশনত শাসকীয় দলটোৱে বহু কেইখন বিধেয়ক উত্থাপন কৰিছিল যদিও বিৰোধীৰ সমৰ্থন নোপোৱাৰ বাবেই ইয়াৰে কেইখনমান গুৰুত্বপূৰ্ণ বিধেয়ক গৃহীত কৰিব নোৱাৰিলে। সকলোতকৈ ডাঙৰ কথা যে, গৃহীত কৰিব নোৱাৰা বিধেয়কৰ ভিতৰত আছিল ভূমি অধিগ্ৰহণৰ সংশোধনী বিধেয়কখনো। এই বিধেয়কখন চকৰাৰে অধ্যাদেশ হিচাপে আনিছিল। যদিহে সংসদৰ অনুমতি লোৱাৰ পূৰ্বেই ৰাষ্ট্ৰপতিৰ স্বাক্ষৰ লৈ কোনো এখন বিধেয়ক অধ্যাদেশ হিচাপে জাৰি কৰা হয়, তেনেহলে সংবিধানৰ নিয়ম অনুসৰি ৰাষ্ট্ৰপতিৰ স্বাক্ষৰৰ ছমাহৰ ভিতৰত এই বিধেয়কখন সংসদৰ দুয়োখন সদনতে গৃহীত কৰাৰ লাগে। এই নিদিষ্ট সময়ৰ ভিতৰত যদি বিধেয়কখন গৃহীত কৰিৰ নোৱাৰে তেনেহলে এই বিধেয়কখন কাৰ্যকৰী নহব।
বিজেপিয়ে ভুমি অধিগ্ৰহণ বিধেয়কখন অধাদেশ হিচাপে জাৰি কৰাৰ পাছত এইবাৰৰ সংসদৰ অধিবেশনত বিধেয়কখন উত্থাপন কৰিছিল। পিছে লোকসভাত বিধেয়কখন গৃহীত হলেও ৰাজ্য সভাত বিধেয়কখন গৃহীত নহ'ল। ইফালে নিদ্ধাৰিত ছমাহ সময়ো পাৰ হৈ যাব অহা পাঁচ এপ্ৰিলত।এনে পৰিস্থিতিত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰখনে হয়তু বিধেয়কখন গৃহীত কৰাৰ বাবে পুনৰ অধ্যাদেশেই জাৰি কৰিব লগা হব পাৰে।

প্ৰকৃততে ভূমি অধিগ্ৰহণ সংশোধনী বিধেয়কখনত এনে কিছুমান কথা সংযোজন কৰা হৈছে যে যিবোৰ কৃষক বিৰোধী বুলি বিৰোধী দলসমূহে অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে। সেই কাৰনতে বিৰোধী দলসমূহৰ লগতে আন্না হাজাৰেৰ দৰে গান্ধীবাদী নেতাই এই বিধেয়কখনৰ বিৰোধীতাত ৰাজপথলৈ ওলাই আহিছে। বিৰোধী দলসমূহৰ দাবী, পূৰ্বতে চৰকাৰে কৃষকৰ ভূমি অধিগ্ৰহণ কৰিবলৈ হলে প্ৰথমতে কৃষকৰ অনুমতি লব লগা হৈছিল। কিন্তু বিজেপি চৰকাৰৰ এই সংশোধনী বিধেয়কখনৰ পাছত কৃষকৰ হাতৰ পৰা এই অধিকাৰ গুচি যাব। দেশৰ স্বাৰ্থত চৰকাৰে প্ৰয়োজন হলেই ভূমি অধিগ্ৰহণ কৰিব পৰা নিয়ম প্ৰৰ্বতন কৰিব খুজিছে চৰকাৰে।

আনহাতে ভূমি অধিগ্ৰহণৰ পাছত চৰকাৰে ক্ষতিগ্ৰস্থ পৰিয়ালক ক্ষতিপূৰণ প্ৰদান কৰা, পুনৰ সংস্থাপন দিয়া আদিৰ ক্ষেত্ৰটো যি নতুন নিয়ম আনিব খুজিছে তাৰ ফলত কৃষক সকল লাভবান নহয় বৰঞ্চ লোকচানৰ সন্মুখীনহে হব। উল্লেখ যে ২০১৩ চনৰ শেষ ভাগত সেই সময়ত কেন্দ্ৰত শাসন চলাই থকা ইউ পি এ চৰকাৰে ব্ৰিটিছৰ আমোলৰ ভূমি অধিগ্ৰহণ আইনখন সংশোধন কৰি কৃষকক পৰ্যাপ্ত ক্ষতিপূৰণ আৰু পুনৰ সংস্থাপনৰ দিয়াৰ বৱস্থাৰে নতুন আইন প্ৰৰ্বতন কৰিছিল। সংসদৰ দুয়োখন সদনৰ অনুমোদন মৰ্মে ভূমি অধিগ্ৰহণ, পুনৰ সংস্থাপন আৰু পুনৰ বসতি স্থাপন আইন ২০১৩ শীৰ্ষক যিখন সংশোধনী আইন গৃহীত কৰিছিল সেইখন আইনকে এতিয়া বিজেপি চৰকাৰে পুনৰ নিজৰ মন মৰ্জিত সংশোধন কৰিবলৈ ওলাইছে। সেয়ে বিৰোধী সকলেও শাসকীয় দলটোলৈ সহযোগিতা কৰিব বিচৰা নাই।

আনকি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে এই আইনখনৰ ৭০ শতাংশ নীতি নিয়ম সংশোধন কৰিবলৈ ওলোৱা কাৰ্যই প্ৰমাণিত কৰিছে যে মোডী চৰকাৰে একমাত্ৰ কৰ্পৰেট আৰু বৃহত পূঁজিপতি সকলৰ স্বাৰ্থতে এই বিধেয়কখন সংশোধন কৰিব খুজিছে। পিছে দেশৰ প্ৰায় সকলো ৰাজনৈতিক দলেই এই বিধেয়েকখনৰ বিৰোধীতা কৰাৰ ফলত এতিয়া মহা-সমস্যাত পৰিছে শাসকীয় দলটো। কিয়নো আন বিৰোধী দলসমূহৰ সহযোগ অবিহনে এই বিধেয়ক গৃহীত কৰাটো অসম্ভৱ। ইতিমধো অধ্যাদেশ জাৰি কৰাৰ পাছত নিৰ্দিষ্ট ছমাহ সময়ো অতিক্ৰম কৰিব এতিয়া। নতুন কৈ এই মূহুৰ্ত্বত অধাদেশ জাৰি কৰাটোও অসম্ভৱ কিয়নো সংসদৰ অধিবেশন চলি আছে। এনে পৰিস্থিতিত বিজেপিৰ বাবে এতিয়া ভূমি অধিগ্ৰহণ বিধেয়কখন সন্মানৰ প্ৰশ্ন হৈ পৰিছে।

দলটোৱে যদি এই বিধেয়কখনৰ সন্দৰ্ভত আন ৰাজনৈতিক দলসমূহে অনা অভিয়োগ সমূহ খণ্ডন কৰি নতুন কৈ সংশোধনী প্ৰস্তাৱ আনে তেনেহলে হয়তো পৰবৰ্তী সময়ত বিধেয়কখন গৃহীত হব পাৰে। নহ'লে এনে পৰিস্থিতি বাহাল থাকিলে বিধেয়কখন সংসদত গৃহীত কৰাটো অসম্ভৱ। অৱশ্যে এই কথা নিশ্চিত ভাবেও কব নোৱাৰি কিয়নো ৰাজনীতিত সকলো সম্ভৱ। আজি বিৰোধিতা কৰা কথাবোৰ কাইলৈ কোনো দলে সমৰ্থনো কৰিব পাৰে। যি কি নহওক এই বিধেয়কখনেৰেই যেন বিজেপিক প্ৰতীকি অৰ্থত সংসদৰ মজিয়াত পৰাজিত কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল বিৰোধী দলসমূহে।

চিন্তন

নেতৃত্বৰ সংকট আৰু এটা আধুনিক কল্পনা
প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা
এটা কথা এতিয়া নিশ্চয় সকলোৱে মন কৰিছে যে আমাৰ অসমতেই হওক, বা ভাৰতৰ অন্য ঠাইতেই হওক, ৰাজনৈতিকেই হওক বা অৰাজনৈতিকেই হওক, ক্ষেত্ৰনিৰ্বিশেষে প্ৰায় সকলো স্তৰতে কিছুসংখ্যক নেতা আছে যিসকলক যেতিয়াই কোনো এটা বিশেষ সমস্যাৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰা হয় তেতিয়াই তেওঁলোকে সমস্যাটোৰ পৰা হয় ফালৰি কাটে, নহয় সমস্যাটোৰ বাবে আনক দায়ী কৰি অন্য বিষয়ৰ বিভিন্ন অযুক্তিকৰ কথাৰে মূল কথাটো তৰল কৰি পেলায়। সমস্যাৰ উপযুক্ত আৰু স্থায়ী সমাধানৰ বিষয়ে কোনো নিশ্চিত ধাৰণা নথকা অসক্ষম, অপেছাদাৰী নেতৃত্বৰ হাতত আমি আৰু আমাৰ ভবিষ্যৎ সুৰক্ষিত নহয় – সেয়া সত্য। 

নেতৃত্বৰ সন্ধানত এবাৰ চাৰিওফালে চকু ফুৰাই চাওকচোন। নেতৃত্বৰ নামত বহুঠাইত, বিভিন্ন স্তৰত আমি এতিয়াও এনে কিছুমান নেতা দেখা পাওঁ যিসকলৰ নেতা হিচাপে মানদণ্ড কোনোফালৰেপৰা উচ্চস্তৰৰতো নহয়েই, আনকি বহুক্ষেত্ৰত সাধাৰণ মানদণ্ডতকৈও বহুত নিম্নমানৰহে। আজিৰ সময়ত আমি (বিশেষকৈ অসমৱাসীয়ে) সন্মুখীন হোৱা বহু সমস্যাৰে এটা প্ৰধান সমস্যা এই নেতৃত্বৰ মানদণ্ডৰ অৱনতি অথবা উচ্চস্তৰৰ, উচ্চমানদণ্ডৰ, উপযুক্ত নেতৃত্বৰ অভাৱ যেন বোধ হয়। নিম্নমানৰ নেতৃত্বই যিকোনো এটা সমস্যাৰ নিম্নমানৰ সমাধানহে চিন্তা কৰিব পাৰে। বহুসময়ত তেনে নিম্নমানৰ নেতৃত্বই সমস্যা একোটাৰ উপযুক্ত, সৰ্বজনগ্ৰাহ্য, সুদূৰপ্ৰসাৰী সমাধান এটা চিন্তা কৰি উলিয়াবই নোৱাৰে। আনকি বহু সময়ত তেনে নিম্নমানৰ নেতৃত্বই সমস্যা এটাক সম্যকভাৱে বুজিয়েই নাপায়। তেনে নেতৃত্বই সমস্যাৰ সমাধান কৰাতকৈ নতুনকৈ নানা সমস্যাৰহে সৃষ্টি কৰে। এইটো আমাৰেই দূৰ্ভাগ্য যে নেতৃত্বৰ যোগ্যতা নথকাকৈয়ে নেতৃত্ব ল’বলৈ অহা মানুহৰ সংখ্যা সৰহ। 

নেতৃত্ব কেনে হোৱা উচিত? বা প্ৰশ্নটো হ’ব পাৰে সমাজত উচ্চস্থান পাবৰ বাবে বা সমাজৰ যিকোনো ক্ষেত্ৰত নেতৃত্ব দিবৰ বাবে এজন মানুহ কেনে হোৱাটো প্ৰয়োজন? এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ দিয়াৰ আগতে আন এটা প্ৰশ্ন আমি নিজকে নিজে কৰা উচিত - কেনে এজন মানুহৰ নেতৃত্ব মই স্বীকাৰ কৰিম? এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰটো দিবলৈ নিজেই চেষ্টা কৰকচোন। উত্তৰটো তেনেই সহজ। আমাৰ সকলোৰে উত্তৰটো প্ৰায় এনে ধৰণৰ হ’ব – মই সেইজন মানুহৰ নেতৃত্ব স্বীকাৰ কৰিম যি মানুহৰ আৰু সমাজৰ নেতৃত্ব দিবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা সকলোখিনি বৌদ্ধিক গুণেৰে সক্ষম, যি মানৱীয় সকলো উপাদানেৰে এজন সৎ মানুহ। যি মানুহ হোৱাৰ লগতে এজন ভাল মানৱো হয়। যি একোটা সমস্যা প্ৰথমতে নিজে বুজি পায় আৰু সততাৰে আৰু দায়বদ্ধতাৰে সেই সমস্যাটো সমাধান কৰিব পৰাকৈ সক্ষম হয়। যি পেছাদাৰী মনোভাৱেৰে, আবেগবৰ্জিতভাৱে, নিস্বাৰ্থভাৱে আৰু তথ্য আৰু যুক্তিৰ সহায়ত সমাজৰ আৰু মানুহৰ নেতৃত্ব বহন কৰে। 

এজন মানুহৰ বৌদ্ধিক সক্ষমতাখিনি আমি তেওঁৰ কথা আৰু কামেৰে দেখিবলৈ পাওঁ। কিন্তু ভণ্ডামিৰে ভৰা আজিৰ ভাৰতীয় সমাজত বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত নেতৃত্ব লোৱাসকলৰ বেছিভাগেই ততোধিক ভণ্ডামিৰ পৰিচয় দি সমস্যাবোৰ সমাধান কৰাৰ পৰিবৰ্তে সমস্যাবোৰ জীয়াই ৰাখি নতুন নতুন সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰি গৈ আছে। অপ্ৰিয় সত্য যে ভাৰতত নেতৃত্বৰ স্থানলৈ উঠিবলৈ প্ৰথম প্ৰয়োজন হ’ল টকা আৰু বাহুবল, দ্বিতীয় তথাকথিত জাত-ধৰ্ম আৰু তৃতীয় লবীগিৰি, কূট-কৌশল, ষড়যন্ত্ৰ ইত্যাদি। অৰ্থনৈতিক সাম্যতা নথকা আমাৰ ভাৰতীয় সমাজখনত টকাই এজন মানুহৰ সামাজিক স্থান নিৰ্ণয় কৰে, লাগিলে সেই টকা যেনেকৈয়ে আহৰণ কৰা নহওক কিয়। দূৰ্ণীতিকাৰী, দু:চৰিত্ৰৰ মানুহজনেও টকাৰ জোৰতেই সমাজত আগস্থান পোৱাৰ লগতে নেতৃত্বৰ যোগ্যতাও অৰ্জন কৰে। এইক্ষেত্ৰত কিন্তু আমিও (আমি মানে আমাৰ দৰে সাধাৰণ জনগণ) সমানেই দোষী। কাৰণ আজি আমি প্ৰায় সকলোৱেই কম বেছি পৰিমানে স্বাৰ্থপৰ হৈ পৰিছো আৰু সেয়ে আমাৰ বেছিভাগ কথা আৰু কামত নীতিতকৈ ব্যক্তিগত স্বাৰ্থ আৰু উদ্দেশ্যহে নিহিত হৈ থাকে। আৰু সেয়ে আমাৰ দৰে স্বাৰ্থপৰ মানুহেই এখন সৰু প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ মেনেজিং কমিটিখনৰ সভাপতিৰ বাবটোৰ বাবেও সেই অঞ্চলৰ সন্মানীয় শিক্ষাবিদজনক অথবা প্ৰশাসনিক অভিজ্ঞতাৰে অভিজ্ঞ সৎ ব্যক্তিজনক আমন্ত্ৰণ জনোৱাতকৈ সেই পদৱীটো কোনোবা ধনী, ৰাজনৈতিকভাৱে ক্ষমতাশালী ব্যৱসায়ীজনকহে উপযাচি দি ধন্য হও।

ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰখনতেই হওক, বা আন ক্ষেত্ৰসমূহতে হওক, আমি এতিয়া নেতৃত্বৰ সংকটত ভুগিছো যেন বোধ হয় আৰু এতিয়া এয়াই আমাৰ অন্যতম ব্যৱহাৰিক সংকট। বৰ্তমান আমাৰ মাজত বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত নেতৃত্ব ল’ব পৰা উপযুক্ত ব্যক্তিত্বৰ অভাৱ হৈছে যেন লাগিছে। এই বিষয়টো আমি গুৰুত্ব সহকাৰে লোৱা উচিত। 

আধুনিক ভাৰতৰ এটা দৃশ্য কল্পনা কৰিবৰ মন যায়। মোৰ কল্পনাৰ সেই আধুনিক ভাৰতীয় সমাজখন হ’ব জাত-পাত-সম্প্ৰদায়বিহীন, অন্ধবিশ্বাস আৰু কুসংস্কাৰবিহীন, শোষক আৰু শোষিতবিহীন, কূট-কৌশলবিহীন, দুৰ্নীতিবিহীন এখন যুক্তিবাদী বৈজ্ঞানিক সমাজ য’ত জাতিবাদ, জাতিভেদ প্ৰথা, অৰ্থনৈতিক অসাম্যতা, ধনবল আৰু বাহুবল আদি নাথাকিব। যিহেতু সেই সমাজত অৰ্থনৈতিক অসাম্যতা নাথাকিব, সেয়ে সমাজত এজনৰ যোগ্য স্থান নিৰ্ণয়ৰ বাবে সেইজনৰ ওচৰত থকা ধন আৰু বাহুবলৰ পৰিমানৰ সলনি তেওঁৰ বৌদ্ধিক দক্ষতা তথা সততাক একমাত্ৰ মাপদণ্ড হিচাপে লোৱা হ’ব। যোগ্যসকলে নিজৰ বৌদ্ধিক গুণবোৰৰ সাধনা তথা চৰ্চা কৰিব আৰু প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰৰ যোগ্যতমজনে নিজৰ বৌদ্ধিক সম্পদখিনিৰে সমাজক সেই সেই ক্ষেত্ৰত নেতৃত্ব দিব।
লেখকৰ ম’বাইল : +৯১৯৮৭১০১৮৮৭৪,
ই-মেইল – ppbaruah.delhi@gmail.com 

Sunday, March 29, 2015

পলকতে সুখ দুখৰ বতৰা

আজিৰ ভাল খবৰবোৰ
১) অসমৰ পাট-মুগাক আধাৰ হিচাপে লৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত স্বপ্ৰতিভাৰে উজলি উঠিছে অসমৰ এগৰাকী বিজ্ঞানী। ৰেচমী আঁহেৰে কাণৰ পৰ্দা সৃষ্টি কৰি এতিয়া বিশ্বত ঈৰ্ষণীয় সফলতাৰ গৰাকী হোৱাৰ দিশে অগ্ৰসৰ হোৱা অসম সন্তান ড৹ ৰংগম ৰাজখোৱাৰ কথা সমগ্ৰ অসমবাসীৰ বাবে সুখবৰ। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ডেকিন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষক ড৹ ৰাজখোৱা সম্প্ৰতি বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ 'চেন্টাৰ ফৰ মেটেৰিয়েলছ এণ্ড ফাইবাৰ ইন'ভেচন বিভাগত কৰ্মৰত। এই বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ তত্ত্বাবধানতে এতিয়া প্ৰাকৃতিক সামগ্ৰীৰে কাণৰ পৰ্দা সৃষ্টি কৰিছে ড৹ ৰাজখোৱাই। 

২) ভাৰতীয় ক্ৰীড়া ইতিহাসত, লণ্ডন অলিম্পিকত ব্ৰঞ্জপদক জয়ী কৰাৰ পিছত পুনৰ বাৰ নিজৰ নাম সোণালী আখৰেৰে লিপিবদ্ধ কৰিলে ছাইনা নেহৱালে। যোৱা কালি ছাইনাই বিশ্বৰ এক নম্বৰ বেডমিন্টন খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হোৱাতো প্ৰতিজন ভাৰতীয়ৰ বাবে সুখবৰ। দিল্লীত চলি থকা ইণ্ডিয়া অ'পেন ছুপাৰ ছিৰিজ টুৰ্নামেন্টত বিশ্বৰ শীৰ্ষ ৰেংকিঙৰ খেলুৱৈ স্পেইনৰ জেৰ'লিনা মেৰিন ছেমি ফাইনেলত পৰাস্ত হোৱাৰ লগে লগে ছাইনাৰ এই পথ প্ৰশস্ত হয়। বিশ্ব বেডমিন্টনৰ শীৰ্ষ স্থান দখল কৰা ছাইনা হৈছে প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় খেলুৱৈ। 

৩) উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলক জৈৱিক ক্ষেত্ৰৰূপে গঢ়াত বিশেষ ভূমিকা ল'বলৈ ‘ড'নাৰ মন্ত্ৰালয়’ আগবাঢ়ি অহাৰ বাতৰি সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলবাসীৰ বাবে সুখবৰ। কেন্দ্ৰীয় ড'নাৰ মন্ত্ৰী ডাঃ জিতেন্দ্ৰ সিঙে লগতে ঘোষণা কৰে যে সেই উদ্দেশ্যে আগত ৰাখি জৈৱিক বিষয়ৰ অধ্যয়নৰ বাবে দেশৰ উত্তৰ-পূৱ অঞ্চলত ৬খন জৈৱিক কলেজ স্থাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হৈছে। 

৪) নগাঁও চহৰৰ খগেন মহন্ত প্ৰেক্ষাগৃহত কালি এক গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ অনুষ্ঠানত অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি পদ্মশ্ৰী মহিম বৰাক ২০১৪ বৰ্ষৰ পাপৰি কবি গণেশ গগৈ বঁটা আনুষ্ঠানিক ভাৱে প্ৰদান কৰে মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ। 

৫)   দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতি সম্পন্ন চলচিত্ৰ পৰিচালক পদ্মভূষণ আদুৰ গোপালকৃষ্ণনক আজি অসম সাহিত্য সভাই প্ৰদান কৰিব 'ড৹ ভূপেন হাজৰিকা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সমন্বয় বঁটা'। 

৬) কাজিৰঙা উদ্যান কৰ্তৃপক্ষৰ দাবী মতে কাজিৰঙাত গঁড়ৰ সংখ্যা ২,৪০১টা লৈ বৃদ্ধি। দৈনিক গঁড় হত্যাৰ খবৰ শুনি থকা সময়তে কৰ্তৃপক্ষই তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে দাবী কৰে যে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনত যোৱা বছৰতকৈ গঁড়ৰ সংখ্যা ৭২টা বৃদ্ধি পাইছে। গঁড় হত্যাৰ খবৰে প্ৰতি মূহুৰ্তত বিব্ৰত কৰা প্ৰতিজন প্ৰকৃতিপ্ৰেমীৰ বাবে এয়া সুখবৰ। 

৭) দেশৰ প্ৰাকৃতিক তেল আৰু গেছৰ প্ৰয়োজন পূৰণ কৰিব পৰাকৈ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত লুকাই আছে ইয়াৰ সুবিশাল ভাণ্ডাৰ। কিন্তু ইয়াৰ অন্বেষণ আৰু উদ্‌ঘাটনৰ ক্ষেত্ৰত অঞ্চলটোৰ ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতি আৰু উগ্ৰপন্থী সমস্যা প্ৰধান অন্তৰায়। দিল্লীত নৰ্থ-ইষ্ট মিডিয়া ফ'ৰামৰ উদ্যোগত আয়োজিত এক মত বিনিময় অনুষ্ঠানত এই মন্তব্য আগবঢ়াই আন্তৰ্জাতিক খ্যাতিসম্পন্ন তেল আৰু গেছ বিশেষজ্ঞ কমলেশ ত্ৰিবেদীয়ে। 

৮) ভাৰতীয় মূলৰ নোবেল বঁটাপ্ৰাপক প্ৰসিদ্ধ বিজ্ঞানী ছাৰ ভেংকটৰমণ ৰামকৃষ্ণন ইংলেণ্ডৰ প্ৰখ্যাত ৰয়েল ছ'চাইটীৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱাতো প্ৰতিজন ভাৰতীয়ৰ বাবে ভাল খবৰ। সম্প্ৰতি ব্ৰিটিছ মেডিকেল ৰিছাৰ্চ কাউঞ্চিলৰ লেব'ৰেটৰী অৱ মলেকুলাৰ বায়ল'জীৰ উপ-সঞ্চালক পদত থকা ৰামকৃষ্ণনে চলিত বৰ্ষৰ ১ডিচেম্বৰত নতুন পদবীত যোগদান কৰিব। 

৯)  অসমীয়াত সাহিত্য চৰ্চা কৰা সকলৰ বাবে সুখবৰ। 'জীৱন' আলোচনীৰ উদ্যোগত আহ্বান কৰা হৈছে অসমীয়াত লিখাৰ প্ৰতিযোগিতা। সকলোৰে বাবে মুকলি প্ৰতিযোগিতাৰ বিভাগ সমূহ হৈছে অসমৰ বিষয়ে দহটা যোগাত্মক কথাক লৈ প্ৰবন্ধ, চিনাকি ব্যক্তিৰ সফল জীৱন সংগ্ৰামক লৈ প্ৰেৰণাদায়ক প্ৰতিবেদন, নিজৰ জীৱন কালত পূৰণ কৰিবা বিচৰা সপোনবোৰক লৈ ৰচনা (সৰ্বাধিক ১,০০০ শব্দত)। ৩০ এপ্ৰিলৰ ভিতৰত পোৱাকৈ 'জীৱন', ২য় মহলা, ২২ৰাজগড়, উপপথ-২ গুৱাহাটী-৩লৈ, বা অসমীয়া লিপিত লিখি ৯৮৫৪০-৪৯৫০৫(whatsapp) বা jeevan.initiative@gmail.com লৈ পঠিয়াব পাৰিব। 

১০) উত্তৰ গুৱাহাটীৰ আমিনগাঁওস্থিত তোলাৰাম বাফনা কৃত্ৰিম ভৰি আৰু কেলিপাৰ কেন্দ্ৰৰ তৰফৰ পৰা কালি উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আঠখন ৰাজ্যৰ ২০জন ব্যক্তিক বিনামূলীয়াকৈ কৃত্ৰিম ভৰি আৰু কেলিপাৰ প্ৰদান কৰা হয়। 

গ্ৰন্থ আলোচনা

জাহিদ আখতাৰৰ প্ৰথম উপন্যাস
 “ষ্টৰি অফ টুবলু”

অজয় লাল দত্ত
অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা কম্পিউটাৰ ইঞ্জিনীয়াৰিঙৰ স্নাতক জাহিদ আখতাৰে নিজৰ সৃষ্টিশীলতাৰে ভাৰতীয় ইংৰাজী ভাষাৰ ব্লগৰ পৃথিৱীত জিলিকি উঠিছিল “ফ্লেশ্ববেক” নামৰ ব্লগটিৰ জৰিয়তে। জালুকবাৰীৰ কৃষ্ণচূড়াৰ তলৰ প্ৰেম কাহিনীৰ পৰা ধৰি জীৱনৰ বহু সৰু-বৰ অভিজ্ঞতাৰ কথাৰে জীপাল হৈ উঠা জাহিদৰ এই ব্লগে জনপ্ৰিয়তাৰ শিখৰলৈ দোপতদোপে আগুৱাই গৈছিল। সৰল ভাষাত, প্ৰাঞ্জল বৰ্ণনাৰে এই স্মৃতি ৰোমন্থনৰ কলা বৰ্তমান বেংগেলুৰু নিবাসী জাহিদৰ লেখাৰ মাজত জিলিকি উঠিছিল। এই জনপ্ৰিয়তাই বঙাইগাঁৱত শৈশৱ আৰু কৈশোৰ কটোৱা জাহিদক প্ৰেৰণা দিছিল এখন উপন্যাসৰ কামত হাত দিবলৈ। মন কৰিলেই সৃষ্টিশীল মনে গতি পায়, জাহিদৰ এই হেঁপাহেও পূৰ্ণতা পালে, তেওঁ লিখি উলিয়ালে “ষ্টৰি অফ টুবলু”। ফেচবুক আৰু ছ’চিয়েল মেডিয়াৰ মাধ্যমেৰেই খবৰ পালো, দিল্লীৰ লাই-ফাই পাব্লিকেচনে প্ৰকাশ কৰিবৰ বাবে উপন্যাসখন নিৰ্বাচন কৰাৰ কথা। যোৱা ২০ ফেব্ৰুৱাৰী দিনা নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত বিশ্ব গ্ৰন্থ মেলাত জৱাহৰ লাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চেণ্টাৰ ফৰ ইংগলিচ ষ্টাডিজৰ চেয়াৰপাৰ্চন প্ৰফেচৰ হৰিশ নাৰংগে উন্মোচন কৰিলে এই উপন্যাসখনি।

এই উপন্যাসখনিৰ নামৰ সৈতে সংলগ্ন শাৰীটোৱেই যেন উপন্যাসখনিৰ উপজীব্যখিনিক তুলি ধৰিছে। এক অপূৰ্ব যাত্ৰা, জীৱনৰ...এই শাৰীটোৱেই আমাক কৈছে যে জাহিদৰ এই কাহিনীত জীৱনে সাৰ পাইছে। অসমৰ দুখ বানে-ধোৱা পৰিয়ালৰ উত্তৰণৰ কাহিনীয়ে ইংৰাজী ভাষাত বিশ্বৰ দৰবাৰ গৰকিবলৈ সক্ষম হৈছে যেন জাহিদৰ এই উপন্যাসৰ জৰিয়তে। বানত সকলো হেৰুওৱা বিপিন আৰু একমাত্ৰ কনমানি টুবলুৱে শৰ্মাৰ পৰিয়ালত আশ্ৰয় লৈ জীয়াই থকাৰ আশা বিচাৰি পাইছে। ক্ৰমাত পৰিয়ালটিৰ সৈতে গঢ়ি উঠা আন্তৰিকতাৰ মাজতে শৰ্মাৰ জীয়াৰী মাইনাৰ সৈতেও শৈশৱৰ লগৰী হৈ উঠিছে টুবলু। শৈশৱৰ লগৰী, কৈশোৰৰ লাজৰ অনুভৱৰ মাজেদিয়ে দুয়োৰে বন্ধুত্ব গঢ় লৈ উঠিছে। স্কুল, কলেজৰ দিনৰ সৰস আৰু সৰল বৰ্ণনাৰ মাজত কাহিনীটোৱে গতি পাইছে।

মাইনাৰ প্ৰতি টুবলুৰ অন্তৰত গঢ় লোৱা ভাল পোৱাৰ বীজটোৱে জীৱনত তাইৰ জোখৰ মানুহ হব পৰাকৈ নিজকে গঢ়ি তোলাৰ বাবে টুবলুৰ জীৱনলৈ দিছে গভীৰ প্ৰত্যাহ্বান। টুবলুৱে এই প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰিছে। এঘৰত আশ্ৰয় লোৱা ল’ৰাৰ পৰা এক স্বাধীন, নিজৰ ভৰিত থিয় দিয়া কৰ্মঠ মানুহ হিচাবে নিজকে গঢ় দিয়াৰ চেষ্টাত ব্ৰতী হৈছে। জীৱন নাটৰ বিভিন্ন উত্থান-পতন, সময়ে দিয়া শিক্ষা এইবোৰকে সাৱতি ক্ৰমাত টুবলু এই জীৱন নামৰ যাত্ৰাত এক আশাবাদক সাৱতি আগুৱাইছে। দুশ বিশ পৃষ্ঠাৰ এই উপন্যাসখন মাত্ৰ এটা বহাতে পঢ়ি শেষ কৰিব পাৰি। আৰ্থিক দৈন্যতাৰে প্ৰকৃতিৰ প্ৰত্যাহ্বানকো নেওচি এক উজ্জ্বল জীৱনৰ সন্ধানত “ষ্টৰী অৱ টুবলু” যেন এক সফল যাত্ৰা। 

বৰ্তমান আমাজান, ফ্লিপকাৰ্ট আদিৰ জৰিয়তে অনলাইন ক্ৰয় কৰাৰো সুবিধা থকা দুশ বিশ টকা মূল্যৰ কিতাপখন পঢ়ি বহু ব্লগাৰ তথা সমালোচকে এই গ্ৰন্থখনিক অলস আবেলি এটা উজ্বলাই তুলিব পৰা প্ৰেৰণাময় উপন্যাস হিচাবে আখ্যা দিছে। জাহিদৰ এই প্ৰথম গ্ৰন্থই তুলি ধৰা সম্ভাৱনাৰ বাবেই আমিও আশা কৰিছো, জালুকবাৰীত কম্পিউটাৰৰ শিক্ষা লৈ চফটৱেৰ বনাই কৰ্মময় জীৱনত ব্ৰতী এই প্ৰতিভাবান অসমীয়া যুৱকজনে আমাৰ অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ওলোৱা এজন খ্যাতনামা লেখক হওক, চেতন ভগতৰ দৰেই সফল হওক। ৰঙীন কৃষ্ণচূড়াই মতলীয়া কৰা জালুকবাৰীৰ আয়ুৰ্বেদিক কলেজৰ চৌহদতে প্ৰেয়সী ৰূপে অঞ্জলিক বিচাৰি পাই জীৱনসংগী কৰা জাহিদৰ কলমত ন ন সৃষ্টি জোৱাৰ আহক। জীয়াৰী জিয়াৰ মৰমেও প্ৰেৰণা যোগাওক, জীৱনৰ এই অবিৰত যাত্ৰাত জাহিদৰ এই সৃষ্টিশীল যাত্ৰাই পাওক পূৰ্ণতা। আহক আমিও এই গ্ৰন্থৰ বুকুত বিচাৰি চাও, জীৱনৰ এক উত্তৰণমুখী যাত্ৰাক।

স্বাৱলম্বন

ৰজনীগন্ধা ফুলৰ খেতিৰে স্বাৱলম্বী হওঁ আহক
নিতুল বৰা
ৰজনীগন্ধা এবিধ গ্ৰীষ্মকালীন ফুল। এইবিধ ফুল মনমুহি নিয়া সুবাস, স্নিগ্ধতা আৰু কোমল বগা ৰঙৰ বাবে অতি জনপ্ৰিয়। দীঘল ঠাৰিৰে সৈতে কটা ফুল আৰু ঠাৰি নোহোৱা ফুল দুয়োবিধেই বৰ্তমান জনপ্ৰিয়। থোপা ফুল সাজিবলৈ বা ফুলদানিত কোঠাৰ ভিতৰত সজাই ৰাখিবলৈ বা বিবাহ উৎসৱত, কইনা সজাওতে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ এইবিধ ফুল অতি উত্তম। অসমৰ জলবায়ু এইবিধ ফুলৰ খেতিৰ বাবে যথেষ্ট উপযোগী। ৰজনী গন্ধা এপহীয়া ফুল পৰা সুগন্ধি দ্ৰব্য প্ৰস্তুত কৰিবলৈ বা তেল, ধূপকাঠি আদি প্ৰস্তুত কৰিবলৈও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।

এইবিধ ফুলৰ ব্যৱসায়িক ভিত্তিত কৰিবলৈ দুই প্ৰকাৰৰ আছেঃ- ১) এপহীয়া , ২) বহুপহীয়া।

এইফুলৰ বংশ বিস্তাৰঃ-
ৰজনীগন্ধা ফুলৰ গছৰ গুৰিত সৃষ্টি হোৱা আলুৰ পৰা বংশ বিস্তাৰ কৰা হয়। এটা আলুৰ পৰা পিছৰ বছৰত কেইবাটাও আলুৰ সৃষ্টি হয়। প্ৰথম বছৰৰ এটা আলুৰ পৰা দ্বিতীয় বছৰত ১৫,২০ টা আৰু তৃতীয় বছৰত ২০,২৫ টালৈ আলু লাভ কৰিব পাৰি। ইয়াৰ ভিতৰত ৮-১০ টা আলু প্ৰতি বছৰে কটা ফুল উত্পাদন কৰিব পৰাকৈ উপযোগী হয়।

আলুৰ আকাৰ আৰু আকৃতিঃ-
আলুবোৰ ২.৫ ছে.মি.তকৈ অধিক ব্যাসৰ অথবা ৩০-৩৫ গ্ৰাম ওজনৰ হ’ব লাগে। আলুবোৰ দেখাত লাটুমৰ দৰে জোঙা আৰু দীঘলীয়া হ’ব লাগে। (অৰ্থা আলু কিনি অনাৰ সময়ত এই দুয়োটা কথাৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰিব লাগে।)

আলু ৰোৱাৰ সময়ঃ-
অসমৰ জলবায়ুৰ বাবে ৰজনীগন্ধা ৰোৱাৰ সময় হ”ল ফেব্ৰুৱাৰী-মাৰ্চ বা মাৰ্চ-এপ্ৰিল মাহ।

এতিয়া ৰজনীগন্ধা ৰুবৰ বাবে মাটিৰ প্ৰস্তুতিঃ-
ৰজনীগন্ধা ফুলৰ খেতিৰ বাবে ৰ’দঘাই, ওখ, সাৰুৱা, বালিচঁহীয়া মাটিৰ প্ৰয়োজন হয়। মাটিখিনিত যথেষ্ট পৰিমানে জৈৱিক সাৰ থাকিলে ভাল। আলুবোৰ ৰোৱাৰ সময়ত মাটিডৰা ভালকৈ চহাই লৈ ১.৮ মি. বহল আৰু ২৫-৩০ ছে.মি. ওখকৈ ভেটি প্ৰস্তুত কৰি ল’ব লাগে। প্ৰতিটো ভেটিতে প্ৰতি বৰ্গমিটাৰত ৪-৫ কেজি পচন সাৰ বা গোবৰ ভালদৰে মিহলাই ল’ব লাগে। মাটিত জীপ ধৰি ৰাখিবলৈ ক’লা পলিথিনৰ ঢাকনি বা শুকান পাত আদি ব্যৱহাৰ কৰি ভাল ফল পাব পাৰি। বিশেষকৈ ক’লা পলিথিন ব্যৱহাৰ কৰিলে খৰাং বতৰতো ফুলৰ যথেষ্ট উত্পাদন কৰিব পাৰি।

আলুবোৰ ৰোৱাৰ ব্যৱধান হৈছে, দুটা শাৰীৰ মাজত এক ফুট মান আৰু দুটা আলুৰ মাজত ২০,২৫ ছে.মি.মান খালী ঠাই ৰাখিব লাগে। বহুদিনলৈ ফুল উত্পাদন কৰিবলৈ গোটেই মাটিডৰাতে একেবাৰতে আলুবোৰ নুৰোই, ১৫ দিনমানৰ ব্যৱধানত দুই তিনি শাৰীকৈ বা পাৰী হিচাপত ৰুব লাগে।

সাৰ প্ৰয়োগঃ-
ৰোগবিহীন গছ আৰু উচ্চ মানদণ্ডৰ ফুল পাবলৈ হ’লে সময়মতে সাৰ প্ৰয়োগ কৰিব লাগে। ৰজনীগন্ধাত পটাচ প্ৰতি বৰ্গমিটাৰত ৮০-৮৫ গ্ৰাম ইউৰিয়া, ১২০ গ্ৰাম মান চুপাৰ ফচফেট আৰু ৬০-৭০ গ্ৰাম মানকৈ পটাচ পপ্ৰয়োগ কৰিব লাগে। ইয়াৰে আধাভাগ ইউৰিয়া আৰু সম্পূৰ্ণখিনি চুপাৰ ফচফেট আৰু পটাচ সাৰ মাটি প্ৰস্তুতিৰ সময়তে আলু ৰোৱাৰ কমেও ৪,৫ দিন মানৰ আগতে প্ৰয়োগ কৰিব লাগে। বাকী আধাখিনি ইউৰিয়া প্ৰায় ডেৰমাহমানৰ মুৰত প্ৰয়োগ কৰিব লাগে।

পানীৰ ব্যৱস্থাঃ-
শুকান বতৰত বা মাটিৰ আৰ্দ্ৰতা কমি যোৱা যেন দেখা পালে এসপ্তাহৰ মুৰে-মুৰে এবাৰকৈ পানী যোগানৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে। সময়ে সময়ে শাৰীবোৰ মাজৰ ঘাঁহবনবোৰ চিকুনাই থাকিব লাগে আৰু আলুৰ পৰা গুজালি ওলোৱাৰ পিছত গুৰিত মাটি চপাই দিব লাগে।

ফুল কটা আৰু ফুলৰ সংৰক্ষণঃ-
দীঘল ঠাৰিৰে সৈতে ফুলৰ পুষ্পমঞ্জৰীসমূহ গছজোপাৰ তলত কাটিব লাগে। ফুল কটাৰ উত্তম সময় হৈছে যেতিয়া পুষ্পমঞ্জৰীত প্ৰথম দুটা ফুল সম্পূৰ্ণকৈ মেল খায় তেতিয়াই কাটিব লাগে। ফুল সদায় পুৱাতেই বা গধূলি কাটিব বা চিঙিব লাগে। পুষ্পমঞ্জৰী কটাৰ লগে লগে বাল্টিৰ পানীত ৰাখিব লাগে। ফুলবোৰ চিঙোতে বাঁহৰ ডাঙৰ খৰাহিত ভৰাই ৰাখিব লাগে। আকৌ পুষ্পমঞ্জৰীবোৰৰ সৈতে কাটিলে সেইবোৰৰ দৈৰ্ঘ্যতা অনুসৰি ১০০টামান মঞ্জৰীৰ একোটা মুঠা কৰি বান্ধিব লাগে। তাৰ পিছত মুঠাবোৰৰ তলৰ অংশ বা পুষ্পমঞ্জৰীৰৰ ঠাৰি অংশত তিতা কাগজেৰে বা টিচু কাগজ বা পাতল পলিথিনেৰে মেৰিয়াই ৰাখিব পাৰিলে ভাল। এই মুঠাবোৰ কাগজৰ বাকচ বা কাৰ্টুনত ভৰাই দুৰলৈ পঠিবলৈ সুবিধা হয়।

ফুলদানিত ফুল ১০ দিন পৰ্যন্ত সতেজ কৰি ৰাখিবলৈ পটাচিয়াম পাৰমাংগেনেট ২৫ মিলি.গ্ৰাম প্ৰতি লিটাৰ পানীত মিহলাই ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।

ফুল শেষ হোৱাৰ পাছত আলু সংৰক্ষণঃ-
ফুল চিঙি শেষ হোৱাৰ পাছত আলু পুৰঠ হলেই পানী দিয়া কাম বন্ধ কৰিব লাগে। পাতবোৰ কাটি আলু মাটিৰ পৰা উঠাব লাগে আৰু মূঢ়াবোৰ পৰিস্কাৰ কৰি আলুবোৰ ভাগে ভাগে থব লাগে। পৰিস্কাৰ কৰাৰ পিছত আলুবোৰ এমাহমান ছাঁ পৰা ঠাইত ৰখাৰ পাছতহে আকৌ ৰুবৰ বাবে উপযোগী হয়। সেইবাবেই ডিচেম্বৰৰ শেষত বা জানুৱাৰী মাহৰ পহিলাতে উঠাই ফেব্ৰুৱাৰী, মাৰ্চ মাহত সেইবোৰ ৰুব লাগে।
লেখক নগাঁও নিবাসী, ফোনঃ-৯৪০১৮৭৩১১১

জুতি লগা আখল

হায়দৰাবাদী চিকেন দম বিৰিয়ানী

পংকজ বৰা, নৰৱে

উপকৰণঃ

কুকুৰাৰ মাংস- ৬০০ গ্ৰাম (হাড় থকা, ভৰিৰ টুকুৰা কেইটা হ'লে ভাল৷ হাঁড়ৰ মজ্জাৰ পৰা এটা বঢ়িয়া সোৱাদ ওলায়)
বাচমটি চাউল- ৫০০ গ্ৰাম (মই বাচমটিৰ সলনি আমাৰ কণজহা আৰু থাইলেণ্ডৰ জেছমিন চাউল ব্যৱহাৰ কৰি চাইছিলো যদিও পৰীক্ষা অসফল হ'ল)
আদা-নহৰু বটা আধা কাপ
বিলাহী-২ টা
ইলাচী- ৫ টা
দৈ ১ কাপ
শুকান জলকীয়া গুড়ি-৩ চামোচ
চেফ্ৰ'ন- এচিকুট
গাখীৰ-১ চামুচ
হালধি-১ চামুচ
ধনিয়া আৰু কেঁচা জলকীয়া মিশ্ৰণ- ১/৪ কাপ
দেশী ঘীঁ- ৩ চামোচ
তেল- ১/২ কাপ
গৰম মছলা- ১ চামোচ
নিমখ পচন্দ অনুসৰি
মিহি মিহিকৈ কটা পদিনা, কেঁচা জলকীয়া আৰু ধনিয়া পাত- অলপ মান
মুগাৰঙীকৈ ভজা পিয়াঁজ ১ কাপ

ৰন্ধণ প্ৰণালীঃ
১) মুৰ্গীৰ মাংসখিনি ভালকৈ ধুই লওক
২) এটা ডাঠ তলি থকা পাত্ৰত মাংস, পদিনাৰ পেষ্ট, দৈ, এটা মিহিকৈ কটা বিলাহী , ধনিয়া-জলকীয়া বটা, নিমখ, আদা-নহৰু বটা, হালধি গুৰি, শুকান জলকীয়া গুড়ি, তেল, আৰু কেঁচা জলকীয়া ভালকৈ মিহলি কৰক আৰু ৩-৬ ঘন্টা মেৰিনেট কৰি ৰাখক৷
৩) মেৰিনেট কৰা মাংসখিনি কম তাপত ১৫ মিনিট সিজাওক৷

৪) বাচমতি চাউল খিনি ১ ঘন্টা পানীত তিয়াই কোমালাই ৰাখিব(অতি প্ৰয়োজনীয়)৷ তাৰ পাচত সৰহ পানীত অলপ গৰম মছলা, ৪ টামান ইলাছি, এচামুছ নিমখ আৰু একদম অলপমান ঘীঁ দি চাউলখিনি আধা সিজাওক আৰু পানী খিনি সম্পূৰ্নকৈ কাঢ়ক৷(আমাৰ চাউলধোৱা খৰাহী হ'লে ভাল, মই পাস্তা চানলি ব্যৱহাৰ কঁৰো)

৫) তলি ডাঠ পাত্ৰলৈ (লিকটি লাগি নধৰা বিধৰ হ'লে ভাল) তলত এটা ইতিমধ্যে আধা সিজোৱা মুৰ্গী মাংসৰ এটা তৰপ ৰাখক (মই তলিত অলপ বাটাৰ দি লঁও তেতিয়া লাগি নধৰে)৷ তাৰ ওপৰত আধা সিজোৱা বাচমতি চাউলৰ এটা তৰপ দিয়ক৷ এনেকৈ দুটা তৰপ কৰক৷ মনত ৰাখিব যে তলৰ তৰপটো যাতে সদায় মাংস আৰু ওপৰৰ তৰপটোট চাউলৰ হয়৷

৬) মাংসৰ যদি কোনো জোল ৰৈ গৈছিল ওপৰৰ পৰা ঢালি দিয়ক আৰু মুগাৰঙীকৈ ভজা পিঁয়াজ, গাখীৰত তিয়াই থোৱা চেফ্ৰন,অলপ অপকৈ ঘীঁ, কাটি ৰখা কেঁচা পদিনা-ধনিয়া পাত ওপৰত চতিয়াই দিয়ক৷ (আচলতে প্ৰতি তৰপ চাউলৰ ওপৰতে দিব)

৭)পাত্ৰটো বায়ুৰুদ্ধ ভাৱে ঢাকনি দি অতি কম তাপত ৪৫ মিনিটৰ পৰা ১ ঘন্টা সিজিবলৈ দিয়ক৷

৮) দৈ, পিয়াঁজ, তিঁয়হ, বিলাহী দি তৈয়াৰ কৰা ৰাইঠাৰ লগত গৰমে গৰমে পৰিৱেশন কৰক

আন আন জুতি লগা আখলৰ দিহাৰ বাবে http://www.xukhdukh.com/p/blog-page_5365.html ত ক্লিক কৰক।

Saturday, March 28, 2015

পলকতে সুখ দুখৰ

আজিৰ ভাল খবৰবোৰ

১. আজি সমগ্ৰ বিশ্বতে ৰাতি ৮-৩০বজাৰ পৰা ০৯-৩০ বজালৈ বৈদ্যুতিক পোহৰ পৰিহাৰ কৰি “ধৰিত্ৰী ঘণ্টা” পালন কৰা হব। এই কাৰ্যসূচীৰ বাবে সকলো ৰাইজৰে সহযোগিতা কামনা কৰি বিদ্যুত শক্তি ব্যৱহাৰ সন্দৰ্ভত সজাগতা সৃষ্টিৰ বাবে অসম শক্তি বিতৰণ কোম্পানীয়েও ৰাইজক আহ্বান জনাইছে।

২. অসমৰ সাংস্কৃতিক সম্পদ “জাৰী” গীতৰ স্ৰষ্টা দাৰা ফকীৰ চাহেবৰ স্মৃতি জনমানসত জীয়াই ৰখাৰ বাবে সদৌ অসম গৰিয়া যুৱ-ছাত্ৰ পৰিষদে প্ৰৱৰ্তন কৰিছে এক বঁটা। ২৮-২৯ মাৰ্চত গুৱাহাটীৰ আজানপীৰ উদ্যানত অনুষ্ঠিত হব লগা দ্বিতীয় বাৰ্ষিক জিকিৰ-দাৰী প্ৰতিযোগিতাত দ্বিতীয় বাৰৰ বাবে ৰেকিবুদ্দিন আহমেদ বঁটাৰ সৈতেই দাৰা ফকীৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হব। এই বঁটাৰ বাবে সাহিত্যিক শিক্ষক ৰফিউল হুছেইন বৰুৱাৰ নাম মনোনীত কৰা হৈছে।

৩. সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ নতুন কাৰ্যনিবাহকে কৰিলে দ্বায়িত্ব গ্ৰহণ। দীপাংক কুমাৰ নাথ সভাপতি আৰু লুৰিণজ্যোতি গগৈ সাধাৰণ সম্পাদক ৰূপে দ্বায়িত্ব লাভ কৰাৰ লগতে ৫৫ জনীয়াকৈ কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যনিৰ্বাহকখন গঠন কৰা হৈছে। বিদায়ী সভাপতি আৰু সাধাৰণ সম্পাদক হব পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰি আছুৰ উপদেষ্টা। আছুৰ মুখ্য উপদেষ্টা হিচাবে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিবলৈ ডঃ সমুজ্জ্বল ভট্টাচাৰ্যক আহ্বান জনায় প্ৰতিনিধি সভাই।

৪. প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ীক তেওঁৰ নতুন দিল্লীৰ বাসভৱনত কালি ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীয়ে প্ৰদান কৰিলে দেশৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান “ভাৰত ৰত্ন”। এই অনুষ্ঠানত প্ৰধানমন্ত্ৰী, গৃহমন্ত্ৰীকে ধৰি বহুতো সুধীজনেও অংশগ্ৰহণ কৰে।

৫. বঙাইগাঁও জিলাৰ ৰবৰ খেতিয়ক সকলক টেপিং প্ৰশিক্ষণৰ কালি সফল ভাৱে সামৰণি পৰে। ৰবৰ বৰ্ডৰ বিষয়া সকলে খেতিয়ক সন্থাৰ সহযোগত দুটা পৰ্যায়ত প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰে। প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচী তিনি মাৰ্চৰ পৰা তেৰ মাৰ্চলৈ আৰু ১৬-২৫ মাৰ্চলৈ অনুষ্ঠিত হয়।

৬. অসমৰ লামডিং আৰু শিলচৰ ব্ৰডগজ ৰেলপথৰ শুভাৰম্ভ হোৱাৰ সুখবৰ। দিল্লীৰ পৰাই দূৰ নিয়ন্ত্ৰণ পদ্ধতিৰে এই ৰেল সেৱাৰ শুভাৰম্ভ কৰিলে ৰেল মন্ত্ৰী সুৰেশ প্ৰভূৱে।

৭. অনুপ্ৰৱেশকাৰীক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইন অনুসৰি বিতাড়ণ কৰাৰ বাবে ভাৰত-বাংলাদেশৰ মাজত প্ৰত্যৰ্পণ চুক্তি সম্পন্ন কৰিবলৈ ভাৰত চৰকাৰক হেঁচা দিবলৈ বিধান সভাৰ বিশেষ অধিবেশন অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ দাবী জনাইছে অসম জাতীয় গণ সংগ্ৰাম পৰিষদে। অসম বিধান সভাৰ অধ্যক্ষক এখন স্মাৰক পত্ৰৰে এই বিষয়ত পদক্ষেপ লবলৈ আহ্বান জনাইছে।

৮. গুৱাহাটীত থকা সংগীত-নাটক অকাডেমীৰ কাৰ্যালয় ত্ৰিপুৰালৈ স্থানান্তৰ কৰা নহয় বুলি বিধান সভাত স্পষ্ট কৰি দিলে অসমৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰী বিস্মিতা গগৈয়ে। ভাড়াঘৰত থকা কাৰ্যালয়টোৰ বাবে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰতে ঠাই দিয়া হব বুলিও সুখবৰ প্ৰকাশ কৰিছে মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে।

৯. অসমৰ গুৱাহাটীৰ সমীপৰ আমিনগাঁৱত স্থাপিত হব ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ পেকেজিংৰ শাখা প্ৰতিষ্ঠান। ছবিঘা মাটি ইয়াৰ বাবে ৰাজ্য চৰকাৰে মোকোলাই দিছে আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে পাঁচ কোটি টকাও মুকলি কৰি দিছে বুলি সুখবৰ প্ৰকাশ পাইছে। মুম্বাইত আছে এই প্ৰতিষ্ঠানৰ মুখ্য কাৰ্যালয়।

১০. আধ্যাত্মিক যুৱ সন্মিলন (আয়ুস)ৰ উদ্যোগত মাজুলীৰ শ্ৰীশ্ৰী দক্ষিণপাট ৰাজসত্ৰৰ বণমালী সত্ৰত ২৬ মাৰ্চৰ পৰা অনুষ্ঠিত হৈছে ৰাজ্যিক অভিবৰ্তন আৰু আধ্যাত্মিক কৰ্মশালাৰ। শ্ৰীমন্ত ফাউণ্ডেচনৰ মুখ্য সম্পাদক দীপাংকৰ মহন্তই নৈতিক শিক্ষাৰ ওপৰত আলোচনা সত্ৰত অংশ লয়, ৰাজীৱ কমল শইকীয়াৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশিত স্মৰণিকা “বনমালী”ও উন্মোচিত হয়। অভিবৰ্তনত ৫০খনৰো অধিক বিপনীয়ে মেলা আৰম্ভ কৰিছে। প্ৰায় দুই হাজাৰ নৱ-প্ৰজন্মই আধ্যাত্মিক কৰ্মশালাত অংশ লোৱাৰ লগতে বহু দেশ বিদেশৰ পৰ্যটকেও এই অনুষ্ঠানত উপস্থিত হোৱা বুলিও সুখবৰ জানিব পৰা গৈছে।

পৰ্যবেক্ষণ

ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ পছো‌ৱা কোন দিশে বলিছে?
অৰুণজ্যোতি দাস

এটা সময় আছিল যেতিয়া ডেকাচামৰ ওপৰিও আমাৰ দেউতা, খুড়া, ককাদেউতাহঁতেও ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ দৰ্শনী বুলিলেই দহ-পোন্ধৰ কি.মি. বাট চাইকেল চলাই গৈ নাট উপভোগ কৰিছিল বা কৰিব বিচাৰিছিল। কাৰণ তেতিয়া ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰেই অসমত নাটকৰ স্বকীয় ৰূপ বজাই ৰাখি দৰ্শকৰ বৌদ্ধিক চেতনাক জাগ্ৰত কৰিব পাৰিছিল আৰু অভিনয়ৰ জৰিয়তেই প্ৰকৃত কলা প্ৰদৰ্শনেৰে মানুহৰ অন্তৰাত্মা জিনিব পাৰিছিল । ড০ ভ‌ৱেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ, অৰুণ শৰ্মা আদি নাট্যকাৰৰদ্বাৰা ৰচিত নাটকৰ কাহিনী আৰু সুদক্ষ অভিনয় তথা উপস্থাপন শৈলীয়ে অসমৰ থলু‌ৱা নাট্যপ্ৰেমীক বাৰুকৈয়ে আকৃষ্ট কৰিব পাৰিছিল । ইয়াৰে ফলস্বৰূপে অসমৰ ৰাইজে ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ এই জয়যাত্ৰাৰ প্ৰতি অন্তৰৰ পৰা পূৰ্ণ সমৰ্থনো জনাইছিল । কিন্তু এসময়ত ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰে কলাপ্ৰেমী ৰাইজৰ আস্থা আৰু ভৰসা যিদৰে আদায় কৰিব পাৰিছিল, সেই অনুপাতে বৰ্তমান সময়ত তেৰাসকলে অসমৰ ৰাইজক সঁচাকৈয়ে সুস্থ ধাৰাৰ চিত্তোকৰ্ষক ৰাষ্ট্ৰীয় মানৰ নাটক উপহাৰ দিব পাৰিছে নে?
অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰে এক বৰ্ণিল ইতিহাস বহন কৰি আহিছে । ১৯২১ চনতে ব্ৰজনাথ শৰ্মাই ‘শিলা কালিকা অপেৰা পাৰ্টী’ গঠন কৰি বাণিজ্যিক ‘যাত্ৰা দল’ৰ সূচনা কৰিছিল । যদিও বোলছৱি আৰু কলিকতীয়া থিয়েটাৰৰ প্ৰচলন তথা অন্য আৰ্থ-সামাজিক কাৰণত শৰ্মাই এই ন‌ৱতম ধাৰণা চেকা-চোৰোকাকৈ বজাই ৰাখি এসময়ত বিফল হৈ সম্পূৰ্ণভা‌ৱে বাদ দিব লগা হ’ল, তথাপি তেখেতৰ প্ৰচেষ্টাই নাট্যসাধনা কৰা উদ্যমীসকলক এক প্ৰেৰণাৰ জো‌ৱাৰ আনি নিলে যাৰ বলতেই ১৯৩৬ চনত ফনী শৰ্মাই আৰম্ভ কৰিলে ‘অসম ষ্টাৰ থিয়েটাৰ পাৰ্টী’ ৷ কিন্তু এই পাৰ্টীও বৰ বেছি দিন নচলিল । কেইবাবছৰৰ পাছত পাঠশালাৰ সদা লহকৰে প্ৰযোজনা কৰিবলৈ লয় ‘নটৰাজ অপেৰা’ । ইং. ১৯৬৩ চনত সদা লহকৰৰ ভ্ৰাতৃ অচ্যুত লহকৰে এই অপৰা দলকে কিছু পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰে নিজাববীয়া ধ্যান-ধাৰণাৰে নতুনকৈ নামকৰণ কৰিলে ‘নটৰাজ থিয়েটাৰ’ আৰু সৃষ্টি হ’ল বিশ্বৰ ভিতৰতে উল্লেখনীয় এটি নাম –অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ। (উৎস:-কটনিয়ান, ৮১ সংখ্যা, অনুৰাগ শইকীয়াৰ লেখা আৰু বাবুল দাস ‘জীৱন নাটৰ ভাৱৰীয়া’) ।ইয়াৰ পাছৰে পৰাই অসমত কেইবাটাও ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ জন্ম হ’ল যাৰ ফলতেই বৰ্তমানে ই এক থলু‌ৱা উদ্যোগলৈ পৰিণত হৈছে ।

যতীন বৰা, পূৰ‌ৱী শৰ্মাৰ দৰে বলিষ্ঠ অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়ে ভ্ৰাম্যমানতেই নিজৰ কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ সুযোগ পায় । অসমৰ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগে যেতিয়া সমান্তৰালভা‌ৱে ফেৰ মাৰি ভ্ৰাম্যমাণতকৈ বেছি সফল আৰু জনপ্ৰিয় হ’বলৈ ধৰিলে তেনে সময়তে ভ্ৰাম্যমাণৰ হেৰু‌ৱা জনপ্ৰিয়তা ঘুৰাই আনিবলৈ ১৯৮০ চনত কহিনুৰ থিয়েটাৰে মঞ্চলৈ আমন্ত্ৰণ কৰিলেচলচ্চিত্ৰ জগতৰ শীৰ্ষৰ তাৰকা নিপন গোস্বামীক । ‘অসীমত যাৰ হেৰাল সীমা’ উপন্যাসখনিৰনাট্যৰূপে দৰ্শকৰ বিপুল সমাদৰ লাভ কৰে । ঠিক সেইদৰেই, লাহে লাহে দৰ্শকক চমক লগাবৰ বাবেই আৰম্ভ হ’ল ‘দস্যুৰাণী ফুলনদে‌ৱী’, ‘বীৰাপ্পান’ৰ দৰে বহু চৰ্চিত বিষয়ৰ নাট্যৰূপ প্ৰদৰ্শনৰ। অন্যহাতে, গা‌ৱেঁ-ভূঞেঁ প্ৰদৰ্শিত হো‌ৱা এই ভ্ৰাম্যমাণ দলসমূহে সাধাৰণ মানুহক বেছি আকৰ্ষিক কৰিবৰ বাবেই সংযোজন কৰিবলৈ ল’লে মঞ্চত বিশেষ কাৰিকৰী কলা-কৌশলৰ । ‘টাইটানিক’, ‘হাইজেক’ আদি নাটকে ভ‌ৱামতেই দৰ্শকৰ বিপুল সঁহাৰি লাভ কৰিলে আৰু সেই সফলতাকে সাৰোগত কৰি বৰ্তমানে প্ৰায় আটাইবোৰ থিয়েটাৰেই কোনোবা নহয় কোনোবা বছৰ তেনে আশ্চৰ্যময় প্ৰযুক্তিগত কাৰুকাৰ্য ব্য‌ৱহৃত নাটক মঞ্চস্থ কৰিবলৈ ধৰিলে ৷ এই প্ৰৱণতাই ভ্ৰাম্যমাণৰ নাটকবোৰক প্ৰকৃতাৰ্থত কাৰুকাৰ্যসৰ্বস্ব কৰিপেলালে ৷ এনে ধাৰা প্ৰ‌ৱৰ্তনৰ ফলত নাট্যগোষ্ঠীসমূহ আৰ্থিকভা‌ৱে লাভান্বিত হৈছে সঁচা, কিন্তু তাৰ বিনিময়ত কাহিনী, অভিনয় বা অন্য সকলো দিশতে নাটসমূহৰ সামগ্ৰিক মান অতি নিম্ন হৈ পৰিল ।

জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন আৰু বাণিজ্যিক মুনাফা লাভৰ দৌৰত বৰ্তমান সময়ত ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰসমূহত দেখা পো‌ৱা আৰু এটি ধাৰা হৈছে দেহ-মন ৰোমাঞ্চিত কৰিব পৰা উদ্দাম নৃত্যৰ প্ৰচলন । হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ পৰা অনুকৰণ কৰা এনে ‘আইটেম চঙ’ৰ প্ৰ‌ৱৰ্তনৰপৰা প্ৰযোজকসকলে নাটক এখন ‘হিট’ কৰাব পাৰিব বুলি আশা কৰিছে আৰু নিশ্চয় এই ক্ষেত্ৰত তেওঁলোক সফলো হৈছে । কিছুবছৰ আগলৈকে ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰত বিশেষ ৰস নো‌পো‌ৱা আমাৰ উঠি অহা নতুন ডেকা চামো আজিকালি ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰত তিৎকাৰী মাৰিবলৈ যো‌ৱা হৈছে কে‌ৱল এনে ‘আইটেম চঙ’ৰ প্ৰচলনত কোবতেই । এনে নৃত্যৰতা যু‌ৱতীৰ দেহৰ ভংগীমা বৰ্তমানে মঞ্চৰ বাহিৰত দৰ্শকৰ কিছু সমুখলৈ আনি চকু জিলমিলাই ধৰা পোহৰেৰে সৈতে প্ৰদৰ্শন কৰাৰ ব্য‌ৱস্থা কৰা হৈছে । টকা অৰ্জনৰ অন্ধ অভিলাসত মগ্ন আজিৰ চলচ্চিত্ৰ জগতৰ তাৰকা অভিনেত্ৰীয়েও এনে নগ্নতাক গ্লেমাৰ বা ফেছন নাম দি বিনাদ্বিধাৰে আঁকো‌ৱালি লৈছে । আমাৰ শংকা হয়, এনে গ্লেমাৰৰ বশ‌ৱৰ্তী হৈ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰে পশ্চিমীয়া আদৰ্শৰে অনুপ্ৰাণিত হৈ অনাগত সময়ত যু‌ৱতী অভিনেত্ৰীক দৰ্শকৰ মাজত অৰ্ধনগ্ন কৰি বেল্লী ডান্স বা প’ল ডান্স কৰাবলৈ যাতে উদ্যত নহয় । 

এনে গ্লেমাৰমুখী বাণিজ্যিক মনোভা‌ৱৰ বাবেই ভ্ৰাম্যমাণে সাম্প্ৰতিক সময়ত যদিও চেঙেলীয়া আৰু অশিক্ষিত খাটিখো‌ৱা দৰ্শকক মন ভুলাব পৰিছে, তথাপি কিন্তু অসমৰ নিৰ্বাচিত নাট্যপ্ৰেমীৰ মাজত পূ্ৰ্বৰ তুলনাত জনপ্ৰিয়তা বহু পৰিমাণে হেৰু‌ৱাইছে । একাংশ দৰ্শকৰপৰা ক্ৰম:শ আস্থা হেৰু‌ৱাবলৈ হো‌ৱা অ‌ৱস্থাটো যিকোনো এটা উদ্য‌োগ বা কৰ্ম-সংস্কৃতিৰে কোনো এক ভাল লক্ষণ বুলি ক’ব নো‌ৱাৰি । গতিকে আমি আশা কৰোঁ, ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ গোষ্ঠীসমূহে ক্ষন্তেকীয়া জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰাৰ স্বাৰ্থত নাটকৰ মান নিম্ন কৰি, চমক দেখু‌ৱাই অসমীয়া সংস্কৃতিত কালিমা লগো‌ৱা কাণ্ড কৰি টকা অৰ্জন কৰাতকৈ নাটকৰ দৰে এটা সমাজমুখী প্ৰত্যক্ষ আহিলাক কিদৰে সমাজৰ ভালৰ বাবে ব্য‌ৱহাৰ কৰিব পাৰি, কিদৰে মানুহৰ মনত সুস্থ মান‌ৱতাবাদী এক পৰি‌ৱেশ গঢ়ি তুলিব পাৰি অথ‌ৱা সুস্থ কলা-সংস্কৃতি প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰি তাৰহে চিন্তা-চৰ্চাত মনোনি‌ৱেশ কৰা উচিত ।

চিন্তন

বিকল্পৰ সন্ধানঃ 
সকলো সৎ নেতা একেখন মঞ্চত থিয় হওক
প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা

এখন দেশত দুজন ইঞ্জিনিয়াৰ আছিল। যদু আৰু মধু। দুয়ো দুখন প্ৰদেশত থাকে, দুয়ো চৰকাৰী চাকৰি কৰে আৰু দুয়ো বন্ধু। এবাৰ বহুদিনৰ মূৰত যদু মধুৰ ঘৰলৈ আলহী খাবলৈ গ’ল। মধুৰ ঘৰ-দুৱাৰ দেখি যদু হতবাক হ’ল – ইমান ধুনীয়া। যদুৱে মধুক সুধিলে – ইমানখিনি কেনেকৈ কৰিলা? উত্তৰত মধুৱে যদুক খিৰিকীৰ কাষলৈ নি দূৰৰ নদীখনৰ ওপৰত থকা দলংখনলৈ আঙুলিয়াই দেখুৱালে আৰু ক’লে – “সৌ দলংখন দেখিছা? সেই দলংখনেই মোক এই ঘৰটো দিলে।“ কিছুদিনৰ পিছত এইবাৰ মধু যদুৰ ঘৰলৈ আলহী খাবলৈ আহিল। যদুৰ ঘৰ-দুৱাৰ দেখি এইবাৰ মধুৰ মূচকঁচ যোৱা অৱস্থা। মধুৱে যদুক সুধিলে – ইমানখিনি কেনেকৈ কৰিলা? উত্তৰত যদুৱে মধুক খিৰিকীৰ কাষলৈ নি দূৰৰ নদীখনলৈ আঙুলিয়াই দেখুৱালে আৰু ক’লে – “সৌ দলংখন দেখিছা? সেই দলংখনেই মোক এই ঘৰটো দিলে।“ মধু আচৰিত হ’ল আৰু যদুক সুধিলে – “কোনখন দলং? তাত দেখোন দলং নায়েই।“ যদুৱে উত্তৰ দিলে – “আছে বন্ধু আছে। সেই নদীখনৰ ওপৰত সেই ঠাইত এখন দলং আছে। আমি দলং তেনেকৈয়ে সাজো। নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হৈ যায়, কিন্তু দলংখন কোনেও দেখা নাপায়।“

সম্প্ৰতি বাতৰিত ওলোৱা কথাবোৰ, যেনে – কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ পৰা অহা ধনৰ খৰছৰ হিচাপ দাখিল কৰিব নোৱাৰাৰ কাৰণে কেন্দ্ৰই নতুনকৈ ধন আৱন্টন দিব নোখোজা, প্ৰায় প্ৰতিদিনে বাতৰি কাকতত একো একোটা কোটিটকীয়া কেলেংকাৰীৰ খবৰ, ক্ষমতাৰ প্ৰতি নিৰ্ল্লজ লালসা, পদোন্নতি পোৱাৰ পিছতো নতুন পদত যোগ নিদি এঢাপ তলতে থাকি যাবলৈ ইচ্ছা কৰা আদি, দেখি-শুনি আমাৰ মনলৈ ওপৰত দিয়া কৌতুকটো আহিল। যি কি নহওক, অসমৰ আৰ্থিক পৰিস্থিতি যে অতি বেয়া, অসমৰ ৰাজকোষ যে শক্তিহীন সেইটো সকলোৱে জানে আৰু একে সময়তে অসমৰ আজিৰ এই অনুন্নত পৰিস্থিতিটোৰ কাৰণে কোন জগৰীয়া সেইবোৰ যিহেতু সকলোৱে জানেই সেয়ে সেইবোৰ কথা দোহৰাৰ সকাম নাই। আমি বিশ্বাস কৰো অসমৰ উন্নতি নোহোৱাৰ মূলতে দায়ী চৰকাৰী তন্ত্ৰটোৰ সকলো স্তৰলৈকে বিয়পি যোৱা দুৰ্নীতি আৰু অপেছাদাৰীত্ব। লগতে আমি বিশ্বাস কৰো যে দুৰ্নীতি সদায় একেবাৰে ওপৰমহলৰ পৰাই আৰম্ভ হয় আৰু ওপৰ মহলৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ নাথাকিলে তলৰ স্তৰত চৰকাৰী দুৰ্নীতিয়ে গা কৰিব নোৱাৰে বা বৰ্তি থাকিব নোৱাৰে। কিন্তু একেসময়তে আমি এইটোও বিশ্বাস কৰো যে সন্মুখত আহি থকা সাধাৰণ নিৰ্বাচনটোৱে অসমক এতিয়া অতি প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰা সকাহটো দিব পাৰে আৰু সেই নিৰ্বাচনে অসমলৈ পৰিবৰ্তনো আনিব পাৰে। ২০১৬ ৰ সেই নিৰ্বাচনটোত আমি কাক নিজৰ জনপ্ৰতিনিধি হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰিম বা নিজৰ জনপ্ৰতিনিধি হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰিবলৈ আমাৰ হাতত কি কি বিকল্প থাকিব? 

এটা কথা অস্বীকাৰ কৰা বৃথা যে অসমৰ ৰাজনীতি জগতখন উখল-মাখল যদিও সেই জগতখনত আচলতে এটা ভেকুৱাম আছে। কাৰণ অসমৰ ৰাজনীতিত বহু আগৰেপৰাই আৰু এতিয়াও উপযুক্ত তথা সৎ নেতৃত্বৰ অভাৱ আছে। পৰম্পৰাগত আৰু আবেগিক ৰাজনীতিৰ দিন যে লাহে লাহে উকলি আহিছে আৰু ভোটাৰসকলক যে সকলো সময়তে আবেগেৰে বা মিছা সপোন দেখুৱাই প্ৰলোভিত কৰিব নোৱাৰি সেইটো এতিয়া সকলোৱে হৃদয়ংগম কৰা উচিত। বিকল্প হিচাপে উপযুক্ত, সৎ আৰু দক্ষ নেতৃত্ব থাকিলে যিকোনো ঢৌ বা যিকোনো আৱেগ যে ফুটুকাৰ ফেন হ’ব পাৰে সেয়া ইতিমধ্যে দিল্লীত প্ৰমাণিত হৈছে। আজিৰ এই পেছাদাৰীত্বৰ যুগত জনগণে ৰাজনীতিকসকলৰ পৰাও তাৎক্ষণিকভাৱে ফলাফল বিচাৰে আৰু ফলাফল শূণ্য হ’লে বা আশা কৰাৰ বিপৰীত হ’লে ৰাইজে সেই ৰাজনীতিকক প্ৰথম সুবিধাতে নাকচ কৰিব পাৰে – সেইটোও লাহে লাহে প্ৰমাণিত হৈছে। 

দূৰ্ভাগ্যজনক যে অসমৰ ক্ষেত্ৰত আমাৰ সন্মুখত এতিয়ালৈকে তেনেকৈ কোনো ৰাজনৈতিক বিকল্প নাই যাক সহজে আৰু নিশ্চিন্তমনে বিশ্বাস কৰিব পাৰি। অসমৰ বৰ্তমানৰ শাসনাধিস্থ দলটোৰ বিষয়ে বা সেই দলটোৰ নেতৃত্বৰ বিষয়ে নতুনকৈ কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। দুৰ্নীতি, অপশাসন, অপেছাদাৰিত্ব, দাম্ভিকতা আদিৰ উদাহৰণ হৈ এই দলটোৰ নাম থাকি যাব। আনটো ৰাষ্ট্ৰীয় দলৰ বিষয়েও নতুনকৈ কোৱাৰ একো প্ৰয়োজন নাই। স্থানান্তৰত আমি বহুদিন আগতেই লিখিছিলো যে এসময়ত ৰজনজনাই যোৱাকৈ প্ৰচাৰ কৰা তথাকথিত “ভাল দিন” অসমৰ বাবে নাহে। সকলো আনুসংগিক পৰিৱেশ পৰিস্থিতি একে থকাৰ পিছতো একেটা কামকে এবাৰ বিৰোধিতা (লগতে বিৰোধিতাৰ নামত ধৰ্ণা আন্দোলন আদি) কৰিবলৈ যিমানখিনি যুক্তি বিচাৰি পায়, নিৰ্বাচনী বৈতৰনী পাৰ হোৱাৰ পিছত সেই একেখিনি মানুহেই সেই একেটা কামকে সমৰ্থন কৰিবলৈও যদি সিমানখিনি যুক্তিয়েই বিচাৰি পায় তেন্তে আমি সেই কথাবোৰ আৰু সেই কথাবোৰ কোৱা মানুহখিনিক আমি কেনেকৈ বিশ্বাস কৰিম? একেসময়তে অসমত আঞ্চলিকতাবাদী ৰাজনীতি আৰম্ভ কৰা দলটোৰ ওপৰত অসমৰ ৰাইজৰ আস্থা আৰু বিশ্বাস কিমানকন বাকী ৰৈছেগৈ সেয়া সন্দেহৰ বিষয়। জাতি-ধৰ্মৰ নামত ৰাজনীতি কৰি ক্ষমতা দখল কৰিব বিচৰা দলসমূহক আমি আগৰেপৰাই সন্দেহৰ চকুৰে চাই আহিছো। তেন্তে এতিয়া বিকল্প হিচাপে কি বাকী থাকিল? 

কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিয়ে প্ৰত্যক্ষ ৰাজনীতিলৈ অহাৰ কথা কৈছে। অসমত আম আদমি পাৰ্টীয়ে লাহে লাহে ঠন ধৰিছে। এজন শক্তিশালী যুৱ নেতাই এটা ৰাষ্ট্ৰীয় দল ত্যাগ কৰি নতুন ৰাজনৈতিক দল এটা গঠন কৰাৰ কথা চিন্তা কৰিছে (বুলি তেওঁ নিজেই ঘোষণা কৰিছে)। আমাৰ অসুবিধাটো এইখিনিতেই হৈছে। বিকল্প হিচাপে অসমবাসীৰ সন্মুখত তিনিটা দল কিয়? দুৰ্নীতি, অপশাসন, প্ৰতিশ্ৰুতিভংগ, জাতি-ধৰ্মৰ ৰাজনীতি আদিৰ বিৰোধিতা কৰা, উচ্চশিক্ষিত, পেছাদাৰী, দক্ষ আৰু সৎ লোকসকল একেখন মঞ্চত এনেলগে থিয় হৈ অসমৱাসীৰ সন্মুখত এটা উপযুক্ত ৰাজনৈতিক বিকল্প কিয় দিব নোৱাৰে? “কমন মিনিমাম প্ৰগ্ৰাম” ঘোষণা কৰি কেইবাটাও ৰাজনৈতিক দল একেলগ আগতেও হৈছে, কিন্তু তাৰ ফলাফল আশা কৰাৰ দৰে নহয়। “কমন মেক্সিমাম প্ৰগ্ৰাম” থকাৰ পিছতো অসমত তিনিটা ৰাজনৈতিক বিকল্প কিয় সৃষ্টি কৰিব খোজা হৈছে সেয়া বুজিবলৈ আমি সক্ষম হোৱা নাই। 

আমি আশা কৰো অসমত এটা নতুন আৰু শক্তিশালী ৰাজনৈতিক বিকল্পৰ সৃষ্টি হওক যাৰ ওপৰত অসমবাসীয়ে নিচিন্তভাৱে ভৰসা কৰিব পাৰে। সেই বিকল্পই আমাক কেইজনমান এনে জন-প্ৰতিনিধি দিয়ক যি সঁচা অৰ্থত অসম আৰু অসমীয়াৰ জন-প্ৰতিনিধি হ’ব। ধূৰ্ত, সুবিধাবাদী, দুৰ্নীতিবাজ, অপেছাদাৰী, ক্ষমতাৰ অপব্যৱহাৰকাৰী, গণবিচ্ছিন্ন কোনো ৰাজনীতিকক সেই প্ৰস্তাবিত মঞ্চখনত স্থান দিয়া নহওক। সেই বিকল্পৰ “কমন মেক্সিমাম প্ৰগ্ৰাম”ৰ প্ৰথম প্ৰগ্ৰামটোৱেই হওক এখন দুৰ্নীতিমুক্ত অসম গঢ়ি তোলা। এনে এটা বিকল্পৰ বাবে আমি অপেক্ষাৰত।