Wednesday, March 30, 2016

পৰ্যবেক্ষণ

প্ৰাক্-নিৰ্বাচনী চিন্তাঃ  (দ্বিতীয় অধ্যায়)
ভোট দিব কাকঃ বিজেপিৰ সপক্ষে-বিপক্ষে
অজয় লাল দত্ত
অসমত শাসকীয় দল সলোৱাক যদি 'পৰিবৰ্তন' বুলি সংজ্ঞা দিও, তেন্তে এইবাৰ বিজেপি দলক ৰাইজে ভোট দি জয়যুক্ত কৰাৰ বাহিৰে উপায় নাই! কিন্তু কথাবোৰ ইমান সৰল নহয়, ভোটদানৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ পূৰ্বতে সপক্ষে-বিপক্ষে থকা যুক্তিবোৰ ফঁহিয়াই চোৱাৰো দৰকাৰ নিশ্চয়কৈ আছে।

আজিৰ ৰাইজে নিজৰ ভোটটো নিৰ্ণায়ক হোৱাকৈ ভোট দিব বিচাৰে। সেয়ে জিকিব বুলি ভবা সকলৰ পক্ষে বা মূল প্ৰতিদ্বন্দীকহে ভোট দিবলৈ বিচৰাটো মানুহৰ এটা হাবিয়াস। দল বিহীন প্ৰাৰ্থী বা নিশকটীয়া প্ৰাৰ্থীলৈ দিনক দিনে এই কাৰণতে চাগৈ দৰদ কমি আহিছে। আৰু সেয়ে ধাৰাই সৰু-সৰু দল সমূহক নিশ্চিহ্ন কৰাৰ পথলৈ ঠেলিও দিছে।

বিজেপিক বিগত লোকসভা নিৰ্বাচনত সাতজনকৈ সাংসদ উপহাৰ দিয়াৰ পাছত অসমে কি পালে? এইবাৰ আকৌ ভোট দিলে নতুনকৈ কি কি পাব? বৰ্তমানৰ ৰাজ্য চৰকাৰখনে চলোৱা শাসন ব্যৱস্থাৰ পৰা নতুনকৈ বিজেপিক ৰাজ্য চৰকাৰ সঁপি দিলে কি কি পাৰ্থক্য আহিব, এই সমূহ হৈছে বিচাৰযোগ্য কথা!

বিগত বৰ্ষত যেতিয়া বিজেপি চৰকাৰে অসমৰ বিষয় বোৰত নিৰ্বাচন পূৰ্বৰ প্ৰতিশ্ৰুতি সমূহৰ পৰা মোৰপোলোকা মাৰিছিল, ইউ-টাৰ্ণ মাৰিছিল, অসমতো ভিন্ন প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছিল। তেতিয়াই এক প্ৰৱন্ধ লিখিছিলো, 'অসম আৰু অসমীয়াৰ প্ৰতি বিজেপিৰ আন্তৰিকতা কিমান?' বাংলাদেশক মাটি, হিন্দু বাংলাদেশীক বেলেগকৈ মৰ্যদাসহ দেশত সংস্থাপন, বিশাল নদী বান্ধ এই তিনিওটাত কাঠগড়াত উঠিব লগা হৈছিল দলটো। এতিয়া পিছে নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বৰ আলোচনা বা প্ৰচাৰৰ পৰা এই ইউ-টাৰ্ণ মৰা উদাহৰণবোৰৰ পৰা দলটোৱে কৌশলগত ভাৱে দূৰত্ব বজাই ৰাখিছে। কেৱল পৰিবৰ্তন লাগে বাবেই পৰিবৰ্তন কৰক, আহ্বানেৰেহে প্ৰচাৰ কৰিছে।

বিজেপিক এইবাৰ অসমত চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ দিলে কেইটামান লাভ হব পাৰে। সেয়া হৈছে উত্তৰ-পূৱত খোপনি পিটিবৰ বাবে থাওনি পোৱাৰ বাবে দলটোৱে কিছু কাম কৰিবলৈ বাধ্য হব। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰেও অতিৰিক্ত ধন দি উন্নয়ন কৰিবলৈ বাধ্য হব। কাৰণ কাম নকৰিলে যে টিকি থাকিব নোৱাৰিব, সেই কথা আজিৰ দিনত সত্য! কোনেও হজম নকৰে। প্ৰতিটো কাম তৰুণ গগৈৰ চৰকাৰৰ বিকাশৰ লগত তুলনা হব। কিন্তু এইখিনি কথাত থকা 'বাধ্য' শব্দটোৱো অসমৰ স্থানীয় নেতৃত্বৰ সৱলতাক লৈ প্ৰশ্ন তোলে, সঁচাই দিল্লীৰ পৰা অতিৰিক্তি আঁচনি আনিবলৈ আমাৰ থলুৱা নেতাই হিন্দী লবীক মান্তি কৰাব পৰাকৈ শক্তিমন্তনে? বিগত দুবছৰত সেই তাৰ নমুনা কিন্তু দিল্লীত প্ৰদৰ্শন কৰিব নোৱাৰিলে এই দলীয় সাংসদ সকলে।

যদি বিগত দুবছৰত ৰাজ্য চৰকাৰ বিৰোধীৰ হোৱাৰ বাবেই পুঁজি কৰ্তন, বিশেষ ৰাজ্যৰ মৰ্যদা কৰ্তন আদি দৃষ্টিকটু কাম কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰখনে নকৰা হলে ভাল আছিল। সৰ্বানন্দ সোনোৱাল আৰু সাংসদ সকলে কৃৰ্তিত্ব জাহিৰ কৰিব পৰাকৈ বাস্তৱত বাজেটত ধন দি ইতিমধ্যেই ফাউণ্ডেচন কমপ্লিট কৰাকৈ কিছুমান আন্তঃগাঁঠনিমূলক কামকাজ পোনপটীয়া কেন্দ্ৰীয় প্ৰকল্পৰে আৰম্ভ কৰা হ'লে বিজেপিৰ প্ৰতি মানুহৰ মন আৰু কুমলিলেহেতেন। কিন্তু বাজেটত কোনো প্ৰস্তাৱ নোহোৱাকৈ কাল্পনিক দলঙৰ আধাৰশিলাই মানুহক কিমান আস্বস্ত কৰিব পাৰিব, সেয়া চিন্তনীয়!
মাজুলীক বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ কৰিবলৈ বিজেপিৰ বিধায়ক বা ৰাজ্য চৰকাৰ লাগিব জাতীয় কথাও হাস্যকৰ অপযুক্তিয়েই নহয়নে! খেল মন্ত্ৰী হিচাবেও পূৰ্বৰ কংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ দিনত নেচনেল গেমচৰ আন্তঃগাঁঠনিতহে চাফ গেমছ পাতিলে! প্ৰফেচনেল ইভেণ্ট মেনেজাৰ সকলৰ সহায়ত তথা দুখনকৈ ৰাজ্য চৰকাৰৰ সহযোগত ভালকৈ অনুষ্ঠিত কৰিলে, সেয়া তেওঁৰ কৃৰ্তিত্ব। কিন্তু ভৱিষ্যতৰ বাবে খেল মন্ত্ৰী থকাৰ দিনতে পক্কা কাম কিছুমান কৰি দেখুওৱা হ'লে মানুহে আৰু বেছি বিশ্বাস কৰিলেহেতেন! যেনেকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰকল্প বগীবিল দলঙ চাবলৈ কৰ্মদক্ষ ৰেলমন্ত্ৰী সুৰেশ প্ৰভূক অনা হ'লে, হিন্দুস্তান কনষ্ট্ৰাকচন কোম্পানীক কাম তৰান্বিত কৰিবলৈ ৰাজহুৱা মঞ্চতে হেঁচা দি প্ৰতিশ্ৰুতি আদায় কৰা হ'লে চাগৈ মানুহৰ মনত বিশ্বাসযোগ্যকা বৃদ্ধি পালেহেতেন! ছয় জনগোষ্ঠীক জনজাতিকৰণৰ বিষয়টোক অধিক সহানুভূতিশীলভাৱে বাস্তৱত ৰূপায়িত কৰা হ'লে আশী শতাংশমান চীটত 'খিলঞ্জীয়া তথা জনজাতীয়' প্ৰতিনিধিত্ব সুনিশ্চিত কৰা হ'লে তথা সম্পত্তিৰ অধিকাৰ চিৰদিনলৈ খিলঞ্জীয়াৰ হাতত আন ট্ৰাইবেল ৰাজ্যৰ দৰে সুৰক্ষিত কৰা হ'লে ভাল আছিল। ইয়াৰ বাবে দিল্লীলৈ পূৰ্বতে দিয়া সাংসদয়েই যথেষ্ট আছিল, ইয়াৰ বাবে ৰাজ্যতো ভোটদিলেহে চাম, যুক্তি আচলতে টুলুঙা আৰু দলটোৰ বাবেই 'অলাভজনক' হ'ল।

একেদৰেই যদিও হিন্দুত্ব উগ্ৰতাৰ গোন্ধ শাসক দলটোৰ কৰ্মী সকলৰ মাজত আছে, তথাপি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বাকী ধৰ্মৰ লোক সকলৰ কল্যাণৰ কথাটো এৰাই চলিব নোৱাৰে। সেইবাৰে নাজমা হেপতুল্লাকে কেৱল এদিনৰ বাবে নানি, সঘন চৰ তথা ভিন্ন অঞ্চল ঘূৰোৱাৰ লগতে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ পোনপটীয়া আঁচনিৰ হিতৰ অধিকাৰী কৰি সংখ্যালঘু জনগণৰ প্ৰতি বিজেপি দলৰ দায়বদ্ধতাৰ পৰিচয় দিয়াতো উচিত আছিল। সংখ্যালঘু উন্নয়নৰ নামত সংঘটিত বিশাল দুৰ্নীতিৰ বাবেও তৃণমূলীয় বিজেপি কৰ্মীয়ে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ হস্তক্ষেপত বহুতক জেললৈ প্ৰেৰণ কৰাৰ দৃষ্টান্ত দাঙি ধৰিব পাৰিব লাগিছিল। কিন্তু, তাৰ বিপৰীতে ধৰ্মীয় আৰু ভাষিক সংখ্যালঘু প্ৰধান অঞ্চলত দলটোক ভোট নিদিবই, মুছলমান ধৰ্মৰ লোককো থলুৱা আৰু বহিৰাগত আদিৰে ভাগ কৰি তাৰে এভাগ ভোট পাবলৈহে উত্তেজক ভাষণ (যিটো কৰি আছে) দিয়াৰ যুক্তি নাছিল। তাতোকৈ এন.আৰ.চিৰ যোগেদি বহিৰাগত সমস্যাটোৰ ন্যায় আৰু যুক্তিসংগত সমাধান কৰি চিৰদিনলৈ অসম আৰু অসমীয়াৰ লগতে দীৰ্ঘদিন পৰিচয়ৰ সংকটত ভোগা ন-অসমীয়া সকলকো আশ্বস্ত কৰাৰ প্ৰয়োজন আছিল বুলি অনুভৱ কৰো। কিন্তু তাৰ বিপৰীতে, গোটেই দেশতে খোৱা মাংসৰ প্ৰকাৰ, ৰাষ্ট্ৰবাদীৰ প্ৰদৰ্শনমূলক দেশপ্ৰেমৰ প্ৰচাৰ, সাম্প্ৰদায়িক ঘৃণাৰ খেতি ৰোধতহে দলটোৰ একাংশই উজান দিলে। সকলোৰে সংগ, সকলোৰে বিকাশৰ এই শ্লোগানৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা প্ৰমাণ কৰিব নোৱাৰিলে। যিটো দলটোৰ বাবে আৰু দেশৰ সামুহিক স্বাৰ্থৰ বাবে হিতকৰ মুঠেই নহয়। এতিয়াও হিন্দু ৰাষ্ট্ৰৰ ধাৰণা, হিন্দু সংখ্যাগৰিষ্ঠ বাবেই বাকী সকলে অৱনত ৰূপত থাকিবই লাগিব, নহ'লে পাকিস্তানলৈ নাযায় কিয় ধৰণৰ প্ৰপাগাণ্ডাই দলটোৰ নিজৰে ক্ষতি কৰিছে আৰু তাক বাধা নিদি মৌন অনুমোদনে বিষয়টোত শীৰ্ষ নেতৃত্বৰ প্ৰতিও প্ৰশ্নচিহ্নৰ সৃষ্টি কৰিছে। সৰ্বানন্দ সোনোৱালেও এতিয়া এন.আৰ.চিৰ প্ৰক্ৰিয়া চলি থকাৰ কথাটোকো হেয় কৰি 'অবৈধ বাংলাদেশী, অবৈধ বাংলাদেশী' বুলি ভাষণ দি আছে। প্ৰশ্ন হয়, তেখেতে ইয়াৰ দ্বাৰা কি একস্ট্ৰা জুদিচিয়েল পদ্ধতিৰেহে অবৈধ বাংলাদেশী বুলি নিজে দিয়া সংজ্ঞাৰ লোক সকলৰ ওপৰত বিহিত ব্যৱস্থাৰ বাবে প্ৰৰোচিত কৰি আছে নেকি? কিন্তু এনে উত্তেজনাৰ ৰাজনীতিৰ আজি প্ৰয়োজন নাই, অসমৰ মানুহে ভালকৈ বুজিছে যে, যি হব সেয়া উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশতহে সম্ভৱ হব!

এতিয়া আহিছো দুৰ্নীতিৰ কথালৈ। দুৰ্নীতিয়ে দেশ এৰি পলাব লাগিব বুলি কোৱা মোদী ডাঙৰীয়াৰ নেতৃত্বত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে দেশৰ অফিচ, কাছাৰী, পুলিচ-প্ৰশাসন আদিত দুৰ্নীতি শেষ কৰি দিলেনে? কিমানজন দুৰ্নীতিকাৰী লোক এতিয়া জেল হাজোতত! ঘোঁচ ঘাঁচ দিয়াৰ পৰিবেশ কিবা সলনি হৈছে নে? এই সমূহ ব্যক্তিগত পৰ্যায়ৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ ৰাইজে নিজেই দিব। কিন্তু পূৰ্বৰ বিশাল কেলেংকাৰীত জড়িত ব্যক্তিকে চৰকাৰ কৰাত 'অৰিহণা' যোগাব পৰা সক্ষমতাৰ ভিত্তিতে শান্তিয়নি পাতি চটিয়াই শুদ্ধিকৰণ কৰি লোৱাৰ দৰে কোলাত বহোৱাই লোৱা নাইনে? বিজেপি শাসিত পৌৰ সভা, নিকায় আদিত কংগ্ৰেছৰ দৰেই একেই সৰ্বস্তৰীয় দুৰ্নীতিয়েই বিৰাজ কৰিছে নে কিবা বিকল্প ৰূপান্তৰৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰিছে, সেয়াও বিচাৰ যোগ্য! ৰাজ্য সভাৰ নিৰ্বাচনত ধন লোৱা অভিযোগ, হৰ্ছ ট্ৰেডিং কৰা বুলি নিজে অভিযোগ তোলা প্ৰাক্তন মন্ত্ৰীকে নিজে আদৰা, সমষ্টি উন্নয়ন পুঁজিৰ সদ-ব্যৱহাৰ নকৰাক লৈ কোনো বিধায়কেই আন সকলৰ প্ৰতি প্ৰশ্ন নোতোলা আদিও দুৰ্নীৰেই নামান্তৰ নহয়নে?

এই এক সময় যিটো সময়ত বিজেপিৰ সমৰ্থকে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত উচ্চ শিক্ষাক ৰাজ সাহাৰ্যৰে চলোৱাক লৈ ব্যংগ কৰিছে, কলেজ পাছ নকৰা এগৰাকীক শিক্ষামন্ত্ৰী পাতিছে, তেওঁৰ মিচ-হেণ্ডলিংৰ বাবে জেএনইউ, হায়দৰাবাদ বিশ্ববিদ্যাসয়ৰ দৰে দৃষ্টিকটু ঘটনা সংঘটিত হৈছে, শিক্ষা ব্যৱস্থাটোকে ব্যক্তিগত ব্যৱসায়লৈ গতাই দিয়াৰ নীতি, বিজ্ঞান সন্মত বিচাৰধাৰাক গতি দিয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিপৰীতে সাধু, লোকগাঁথাক পৌৰাণিক বিজ্ঞানৰ আৰু 'হিন্দু সভ্যতাৰ বৈজ্ঞানিক অৱদান'ৰ ৰূপত প্ৰচাৰৰ যি ঢৌ অব্যাহত আছে, তাৰ বিপৰীতে কিন্তু অসমৰ বিজেপি সকলে প্ৰতিবাদ কৰিব পৰা নাই! তাৰ বিকল্প হিচাবে আকৌ ভিজন ডকুমেণ্টত প্ৰস্তাৱ কৰিছে, ছাত্ৰীলৈ স্কুটি প্ৰদানৰ প্ৰস্তাৱ! ৰাজসাহাৰ্যৰে কম্পিউটাৰ বিতৰণক হাঁহি, স্কলাৰশ্বিপ প্ৰদানক হাঁহি স্কুটি প্ৰদানৰ সপোন বিকাৰ যুক্তি যোগ্যতা কিমান ৰাইজেই বিচাৰ কৰক! দুখীয়া পৰিয়ালৰ মেধাৱী ছাত্ৰয়ো যাতে উচ্চ শিক্ষাও লবগৈ পাৰে,মধ্যবিত্তীয় লোকৰ দৰে বিশাল এডুকেচনেল লোনৰ গৰাহত পৰিব লগা নহয়, তাৰ কোনো প্ৰতিবিকল্প ভিজন ডকুমেণ্টে দাঙি ধৰা নাই। একদৰেই বিজ্ঞাপনত ১৫বছৰে দৰমহা নাপাই আত্মহত্যা কৰা বুলি যিটো শিক্ষা বিভাগক হঁহা হৈছে, সেই শিক্ষামন্ত্ৰীকে নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰত 'নিলৰ্জ' ভাৱে সেনাপতি পাতিছে, তেওঁ আকৌ নিজা বিজ্ঞাপনৰ বিপৰীতে, তেওঁৰ দিনৰ কৃৰ্তিত্বৰ বাহঃ বাহঃ লৈছে!

অৰ্থনৈতিক নীতি, বজাৰত খাদ্য বস্তুৰ মূল্য নিয়ন্ত্ৰণ, নিয়োগৰ সম্ভাৱনা সৃষ্টিৰে ন-ন উদ্যম চৰকাৰী খণ্ডত সৃষ্টি আদিৰ ক্ষেত্ৰত কংগ্ৰেছৰ সৈতে বিজেপিৰ একো পাৰ্থক্য নাই। মানুহে কু-কৰ্মৰ বা সিদ্ধান্তৰ সমালোচনা কৰিলেই ব্যক্তিগত আক্ৰমণৰ পৰ্যায়লৈ নামি অহা, ভোটৰ খেলক ধন-জন-বাহুবল-ধৰ্মীয় খেল-আবেগ আদিৰে প্ৰভাৱিত কৰাটো দুয়ো দলৰ একো পাৰ্থক্য নাই। আনকি দৃষ্টিকটু ভাৱে কালিলৈকে গালি পাৰি থকা কংগ্ৰেছীক মালা পিন্ধাই আদৰি নি আকৌ মুখত কংগ্ৰেছ মুক্তৰ শ্লোগান আওৰোৱাৰ বিড়ম্বনাও দেখুৱাইছে বিজেপিয়েই!

বহুতো পুৰণি দলীয় কৰ্মীক টিকেট নিদিলে, কাৰণ কংগ্ৰেছ ত্যাগী নিৰ্বাচন জিকিবৰ বাবে ধন-জন-টেকনিকেৰে প্ৰতিভাবান সকলক ঠাই দিব লাগে! তাতোকৈ কেন্দ্ৰীয় বিজেপিয়ে পুঁজি যোগান ধৰি নিষ্ঠাবান পুৰণি দল গঢ়া সকলকে টিকেট দি জিকাবলৈ চেষ্টা কৰা হ'লে ইমেজটো বেছি ভাল হৈ থাকিলহেতেন। যিটো সময়ত কামাখ্যা প্ৰসাদ তাছাৰ দৰে ভাল ভাৱমূৰ্তিৰ সাংসদ এজনক উজনিৰ চাহবাগিচা প্ৰধান অঞ্চলত, বিশেষকৈ তেখেতে ডিব্ৰুগড়তো লোকসভা খেলাৰ অভিজ্ঞতা থকাৰ হিচাবতো ব্যাপক ভাৱে নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰত ব্যৱহাৰ কৰি লাগিছিল। তাৰ বিপৰীতে তেওঁক তিতাবৰত টিকেট দি ক্ষুদ্ৰ গণ্ডীত সীমাবদ্ধ কাৰ স্বাৰ্থত কৰা হৈছে, সেয়াও বুজিব পৰা নাই! এজন সাংসদক ইতিমধ্যে বিপুল ভোটত জিকাই থোৱাৰ পাছত, এগৰাকী জ্যেষ্ঠ তথা মুখ্যমন্ত্ৰীৰ বিৰুদ্ধে কিয় বাৰু ৰাইজে ভোট দিব বাৰু? অসমৰ থলুৱা সাংসদ কেইজনক সৱল ভাৱে ব্যৱহাৰ কৰাতকৈ কেৱল মোদী-শাহৰ ৰেলীয়ে কিমান প্ৰভাৱ পেলাব সেয়া সময়েহে কব!

বিজেপিয়ে অসমত এইবাৰ পূৰা শক্তি লগাইছে, ধন-জন-কৌশল সকলো, এতিয়া বিহাৰৰ পাছত মুখলজ্জা বচোৱাৰ সময় টাইপ! মানুহো আহিছে, ঢৌ দেখি উজানত। কিন্তু প্ৰশ্ন হয়, যদি কেনেবাকৈ দলটোৱে এইবাৰ জিকিব নোৱাৰে, তেন্তে এইসকলৰ কিমান মানুহ দলটোতে থাকি যাব? এয়া দলটোৰ বাবেই নহয়, সুবিধাবাদী সকলৰো অস্তিত্বৰ প্ৰশ্নও! অনাঅসমীয়া বেপাৰী সকলেও নিজা দপদপনি ৰাজনৈতিক ভাৱে নিশ্চিত কৰাৰ বাবে পুঁজি দিছে। এইবোৰো একোটাহঁত দিশ। মোদী জোৱাৰত সকলো এতিয়া ভাৰত মাতাৰ সন্তান হবলৈ ঢাপলি মেলিছে, জয় ভাৰত বিজ্ঞাপনত বাজিছে! সকলো কেৱল ভাৰতীয় হৈ মিলি গ'লে অসমীয়া অথবা অসমৰ স্বাধীনতাৰ কথা গোল্লাই যাব বুলিয়েই আলফায়ো স্পৰ্শকাতৰ হৈছে, হোৱাৰ কথাই!  সৰ্বানন্দ সোনোৱালেও জয় আই অসম কবলৈ এৰা বুলি সমালোচনা হোৱাৰ পাছত এতিয়া সিদিনা নাওবৈচাত ভাৰত মাতা কি জয় বুলি কোৱাৰ লগতে জয় আই অসমো কবলৈ ধৰিছে! নিৰ্বাচনী বৈতৰণী যে ইমান সুখকৰ নহব সেই কথাও চাগৈ অনুভৱ কৰিছে।

হয়, হিন্দুত্ববাদী শক্তিৰ আগ্ৰাসন নিশ্চিতকৰণৰ বাবে, পূৰ্বৰ গুপ্তহত্যাৰ কালাচাঁয়া যোগাৱা সকলক শাসক পতাৰ বাবে, অসমীয়া ধাৰণাক আঞ্চলিকতাবাদী শক্তিক ৰাষ্ট্ৰবাদীৰ দৰে মাৰ নিওৱাৰ নিশ্চিতকৰাৰ বাবে ৰাইজে চকু মুদি বিজেপিক ভোট দিবই পাৰে। অসমৰ মুছলমানক চাপত ৰাখি মানসিক বিকৃত আনন্দ নিশ্চিত কৰিবলৈ বিজেপিক ভোট নিশ্চিন্তে দিবই পাৰে। অসমলৈ পুঁজি অহাত হকা বাধা কৰা, কেতিয়া আন দলৰ চৰকাৰ ভাঙি দিয়াৰ চেষ্টা কৰা আদিক নিশ্চিতকৰণৰ বাবে বিজেপিক ভোট দিবই পাৰে। সাম্প্ৰদায়িক শক্তি সমূহক উচতনি দিয়া, নিজেও শান্তি নাথাকি আনকো শান্তিত থাকিবলৈ নিদিয়াৰ যি সংখ্যাগুৰু মনোভাৱ তাকো সাৰপানী দিবলৈ এই সমৰ্থন অনযীস্বীকাৰ্য! দলবাগৰাক আদৰণি, দুৰ্নীতিকাৰীক নিকাকৰণ আদি দলীয় স্বাৰ্থত নীতি আদৰ্শক ভৰিৰে মোহৰা ৰাজনীতিলৈ সহমতো এই সমৰ্থনে নিশ্চিত কৰিব।

লগতে বিকাশ বিকাশ আৰু বিকাশো বিজেপি চৰকাৰে অসমত কৰিব লাগিবই, অলপ দ্ৰুত বিকাশ আশা কৰিও অৱশ্যে বিজেপিক ভোট দিব পাৰে। এই বিকাশ হয়তো উদ্যোগিক বিকাশ হব ডাঙৰ পুঁজিপতিৰ, অসমৰ সম্পদৰ ব্যৱসায়িক সদ-ব্যৱহাৰ হব, এই সমূহ ভাল দিশ নিশ্চয়কৈ আছেই!
আৰু মূল কথা, গগৈ চৰকাৰৰ নমুনা মন্ত্ৰী সকলক বিদায় দিয়াৰ স্বাৰ্থতে আৰু চাৰ্কাচবোৰৰ সামৰণি মৰাৰ স্বাৰ্থতে বিজেপিক ভোট দিব পাৰে। জল সম্পদ থাকিও তাৰ সদ ব্যৱহাৰ নকৰি ফ্লৰচিচত নৱ-প্ৰজন্মক আক্ৰান্ত কৰা সামাজিক অপৰাধীবোৰক শাস্তি বিহাৰ স্বাৰ্থে দিব পাৰে ভোটটো বিজেপিক!

কিন্তু এই শাসক পৰিবৰ্তনে যে অসমৰ মৌলিক সমস্যাবোৰৰ আশু সমাধান অতি সোনকালে আনি দিব পাৰিব বুলি অনুভৱ কৰিব পৰা নাই। এওঁলোকেও তেওঁলোকে বহুত খালে, এইবাৰ আমাকো দিয়ক, আমিওতো ৰাইজৰ অংশ ধৰণৰ প্ৰচাৰ-প্ৰপাগাণ্ডাত ব্ৰতী হোৱা যেনহে লাগে। দুৰ্নীতিমুক্ত নিৰ্মল অসম, সকলো স্তৰৰ মানুহৰ জীৱনৰ মানৰ উন্নতি আদিৰ নিশ্চিতি, মাটি-ভেটি-বাক স্বাধীনতা, সম-অধিকাৰ, আধুনিক ভূমিনীতিৰ ওপৰতো আন্তৰিক আগ্ৰহ দেখা পোৱা নাই! ভিজন ডকুমেণ্টৰ প্ৰতিশ্ৰুতি সমূহতো আন্তৰিকতা ফুটি উঠা নাই, মোদী চাৰৰ ভাষণত অসম ধ্বংস কৰিলে গগৈয়ে ধৰণৰ গোকাট মিচাহে প্ৰকাশ পাইছে, (হয়তো বিকাশৰ গতি কম হৈছে, বিজেপিয়ে যিমান কৰিলে হেতেন, অসম অন্তত অগপৰ দিনতকৈ ভালহে হৈছে), ক'তো বাস্তৱিক ভাৱে পেকেজ দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি নিদিয়াটোও ৰাইজে লক্ষ্য কৰক! আৰু কাৰো ওপৰত যাতে কোনেও অন্যায় কৰিব নোৱাৰে, সকলো ধৰ্মৰ দুস্কৃতিকাৰীকে নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ ৰাজধৰ্ম পালন কৰাৰ বাবে মোদী চাহাবে কথা দিলে বিজেপিক ভোট নিশ্চয়কৈ দিব পাৰি। অনাহক ধৰ্মীয় বা বিতৰ্কিত প্ৰসংগ, দেশপ্ৰেমৰ অতিভক্তিৰ নাটক আদিত দেশৰ মন-মগজু এয়াৰ টাইম খৰছ কৰাৰ সমৰ্থক সকলৰ প্ৰবৃত্তিও নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ দৃঢ়তা মোদী চাহাবে দেখুৱালে, ৰাইজেও নিশ্চয়কৈ সমৰ্থন দিব! মৌনতাৰে দুস্কৃতিকাৰীক খোলা বজাৰ কৰি দিয়াৰ উদাহৰণে যে মানুহক এতিয়া ভীতিগ্ৰস্ত কৰি ৰাখিছে সেয়াও কিন্তু অনযীস্বীকাৰ্য!

শাসক পৰিবৰ্তনৰ জৰিয়তে এচামৰ পৰা আন এচামলৈ জৰী সলোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়া যদি নিৰ্বাচন হয়, আৰু ওপৰত আলোচনা কৰা ভাল-বেয়া দিশবোৰ বিবেচনা কৰি ৰাইজে নিজেই নিজৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰক। উচিত বিকল্প নহালৈ এনে ভালেই হওক বা বেয়াই, এনে সাময়িক পৰিবৰ্তনতে সন্তোষ লভাৰ বাহিৰে কি উপায় বাকী আছে, সেয়াও বিচাৰ্য!

Tuesday, March 29, 2016

পৰ্যবেক্ষণ

প্ৰাক্-নিৰ্বাচনী চিন্তাঃ ভোট দিব কাক?  
(প্ৰথম অধ্যায়)
 অজয় লাল দত্ত
(১)
সক্ৰিয় সাংবাদিকতা জীৱনৰ শেষ ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ নিৰ্বাচনৰ উপলক্ষত অৱশেষত হোমেন বৰগোহাঞি দেৱে এইবাৰ কংগ্ৰেছক অনাগত পাঁচ বছৰৰ বাবে বিৰোধীৰ আসনত বহি কছৰত কৰিবৰ বাবে আহ্বান জনোৱা লেখাটি পঢ়িবলৈ পালো। এয়া ১৫বছৰীয়া একাকী শাসনৰ ওৰ পেলাই আৱশ্যসম্ভী পৰিবৰ্তনৰ বাবেই প্ৰয়োজন বুলিও উল্লেখ কৰা হৈছে। এতিয়া পূৰ্বৰ বিতৰ্কিত সাহিত্য অকাডেমী বঁটা ওভোটাই দিয়াৰ সময়ত তেখেতেক নিকৃষ্ট পৰ্যায়ৰ ব্যক্তিগত সমালোচনা আক্ৰমণ কৰা 'পৰিবৰ্তনকামী দলৰ' অনুগত সকলে, তেখেতৰ এই 'পৰিবৰ্তন' বিচৰা এই আহ্বানৰ পাছত সেই 'আঘাত'ৰ কিদৰে পৰিচৰ্যা কৰে সেয়াও লক্ষ্যনীয় হব।

একেদৰেই কংগ্ৰেছৰ শাসনৰ বিভিন্ন কু-কৰ্মৰ বিৰোধিতা কৰি জনপ্ৰিয়তাৰ শিখৰ চুমিবলৈ সক্ষম হোৱা অখিল গগৈৰ সন্দৰ্ভতো কিছু কথা বিশ্লেষণ কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে। এটা কথা মন কৰিব, এটা সময় আছিল, যেতিয়া তৰুণ গগৈ চৰকাৰৰ এজন হোতা হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক দুৰ্নীতিৰ মহানায়ক আখ্যা দি কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিয়ে প্ৰেছ মেলত 'ফাইল' দেখুৱাই খলকনি তোলা আৰম্ভ কৰিছিল, লাইভ টেলিভিচন সম্প্ৰচাৰে দিছিল, অন্য জোৱাৰ। কিন্তু কোনো এটা অভিযোগকেই শেষ পৰ্যন্ত আদালত অথবা ন্যায়িক পৰ্যায়ত প্ৰমাণ কৰি জেললৈ প্ৰেৰণ কৰা শেষ সফলতা লাভ কৰি প্ৰকৃত বিজয় লাভ কৰিবলৈ সংগঠনটো সক্ষম নহ'ল। যিটো সংগ্ৰামী ক্ষেত্ৰৰ বাবেই এক দুৰ্ভাগ্যজনক কথা বুলি গণ্য কৰো। একেদৰেই প্ৰতিবাদত অতি উত্তেজনাক সাৰথি কৰি লোৱা আৰু গগৈ চৰকাৰৰো কৃষক মুক্তি বুলিলেই অতি-দমনকাৰী স্থিতিৰ ফলতে ৰুবুল আলিৰ শিশু পুত্ৰৰ পুলিচৰ গুলীত মৃত্যু, প্ৰণৱ বড়োৰ আত্মহত্যা, হাজাৰ হাজাৰ সাধাৰণ প্ৰতিবাদী নাগৰিকক শাৰিৰীক ভাৱে ঘূণীয়া কৰাৰ ঘটনাবোৰ আমি দেখিবলৈ পালো। যিবোৰৰ 'অতি' কাৰক সমূহক আমি পূৰ্বৰ পৰাই সমালোচনা কৰি আহিছো। চৰকাৰৰ অতি দমনমূলক স্থিতিয়েই হওক বা প্ৰতিবাদীৰ অতি-উত্তেজনা।

সংবাদ মেল অথবা ৰাজপথত অভিযোগৰ বিচাৰ নহয়, যুক্তিক যুক্তিৰে তথ্যক তথ্যক তথ্যৰে প্ৰমাণ কৰাৰ বাবে উপযুক্ত মঞ্চ যেনে আদালত আদিৰ যোগেদিহে ন্যায়সংগত ভাৱে 'অপৰাধীক শাস্তি দিয়ালে' ৰাইজৰো চিষ্টেমটোৰ ওপৰত আস্থা বাঢ়ে। চৰকাৰেও নাগৰিকৰ নাৰ্য দাবী পূৰণ নকৰি কলৈ যাব পাৰিব, আকৌ ৰাইজৰ ওচৰত আঠু নিৰ্বাচনত লবই লাগিব, সেয়ে সহানুভূতিশীল দৃষ্টিৰে মৌলিক সমস্যাবোৰৰ সমাধান কৰাই ভাল! অথচ ভূমি পট্টন, ভূমি নীতিৰ আধুনিকীকৰণ, ভূমিহীনলৈ চৰকাৰী ভূমি প্ৰদান আদিৰ ক্ষেত্ৰত কোনো কথা নুশুনো ধৰণৰ স্থিতিয়েই তৰুণ গগৈ চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰি আহিছিল। এই সংঘৰ্ষই বৃদ্ধি কৰি আছিল অখিল গগৈৰ জনপ্ৰিয়তাও। কিন্তু এটা কথা মন কৰিব, কৃষক মুক্তিৰ শেহতীয়াকৈ হোৱা বিশাল পদযাত্ৰাৰ পাছত যিখন গগৈ চৰকাৰে পূৰ্বতে সেই সংগঠনৰ স্মাৰক পত্ৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ অতিৰিক্ত উপায়ুক্ত সকলকো ওলাই আহিবলৈ নিদিছিল, মানুহে থু-পেলাই ৰাস্তাত ঘৃণা প্ৰকাশ কৰিবলগীয়া হৈছিল, ভুৰি ভুৰি অভিশাপ দিছিল, সেই সংগঠনকে কিন্তু পোনে পোনে দিছপুৰলৈ আদৰি অনাদি আনিলে, নতুন ভূমি নীতিৰ খচৰা বনাবলৈকো দিলে, খচৰা ললেও! কিন্তু শেষ বিধানসভাত বা শেহতীয়া কেবিনেটতো ইয়াক কাৰ্যকৰী নকৰিলে! এই হৃদয় পৰিবৰ্তনৰ আঁৰত কি হিচাব নিকাচ হব পাৰে, মানুহেই বিচাৰ কৰিব। কিন্তু এই কাৰ্যকৰীকৰণ কৰি থৈ নোযোৱাৰ বাবে কোনো প্ৰতিবাদ সংগঠনটোৰ পৰা এই প্ৰাক্ নিৰ্বাচনী সময়ত দেখিবলৈ পোৱা নগ'ল। তাতপৰ্যপূৰ্ণ ভাৱে, এতিয়া সংবাদমেল যোগে অখিল গগৈ ডাঙৰীয়াই দাঙি ধৰা বিশ্লেষণ তথা মতামত সেই একেখন কংগ্ৰেছ চৰকাৰকে বাহাল ৰখাৰ পক্ষেই বুলিও ৰাইজে সমালোচনা কৰিছে! যি সমূহ সাধাৰণ মানুহৰ মৌলিক সমস্যা পোন্ধৰে বছৰে সমাধান নকৰিলে, উদাসীনতা, দম্ভালি আৰু শেষত ৰাজনৈতিক শ্ব'বাজিৰ বাবেহে খচৰা লোৱাতেই সীমাবদ্ধ ৰাখিলে, সেই সকলৰ কল্যাণকামী মনোভাৱক নতুনকৈ বুজিবলৈ ৰাইজৰ সঁচাকৈ বাকী আছেইনে?

ভূমিনীতিৰ খচৰা দিয়াৰ প্ৰায় আগে-পাছৰে পৰাই কৃষক মুক্তি কাজিৰঙাৰ অৰ্কিড গাৰ্ডেনতে সীমাবদ্ধ হৈ থকাৰ দৰে ছবি, ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰিও ৰাজনৈতিক কৰ্মসূচীৰ লেহেমীয়া কাম-কাজ, অলপ দিনৰ পৰা দুৰ্নীতি আদিৰো প্ৰতিবাদৰ চোক কমা কথাই কিন্তু সামগ্ৰিক ভাৱে কৃষক মুক্তিৰ সংগ্ৰামখনেক দুৰ্বল কৰা নাই, সেমেকা কৰিছে অনীতি, অনিয়ম, মৌলিক সমস্যাৰ সমাধান বিচৰা জনকণ্ঠৰ এটা উত্থানৰ ধাৰাকো! এতিয়া নিৰ্বাচনৰ পাছতে অখিল গগৈদেৱ ব্ৰাজিললৈ যাব আন্তৰ্জাতিক কৃষক সন্মিলনত ভাষণ দিবলৈ, ভাল খবৰ! কিন্তু অসমৰ বাবে বেয়া খবৰ এয়েই যে ইমান দিনে চিঞৰি অহা কৃষকৰ সমস্যাবোৰ এতিয়ালৈ সমাধান নহ'ল, কিন্তু প্ৰতিবাদহে যেন নিৰ্বাচনী বতৰ দেখি বুলি কিবাচোন থমকি ৰ'ল!!!!!


একেদৰেই যেন অসমত শাসন কৰা দলটো সলনি হ'লে যেন অসণ্টুষ্টহে হব অসমৰ স্বাধীনতাৰ সপোন দেখি এতিয়াও অৰণ্যত সংগ্ৰামৰত সংগঠনো। প্ৰশ্ন হৈছে কিয়? এতিয়া সংগ্ৰামো যেতিয়া ৰমৰমীয়া বেপাৰেই, কংগ্ৰেছৰ শাসকৰ সৈতে কিবা শান্তিপূৰ্ণ সহৱস্থান চলিছে নেকি এই সংগঠনৰো। আলোচনা পন্থী সকলৰো ৰাজনৈতিক সিদ্ধান্তৰ কথা ৰাজহুৱা হোৱা নাই! নে সকলো শান্তিপূৰ্ণ সহৱস্থান বাহাল ৰখাৰ পক্ষে! বাকী জাতীয়তাবাদী গণ সংগঠন সমূহো, আচৰিত ভাৱে এই সন্ধিক্ষণত নিমাত! অসমৰ সৰ্ববৃহত ছাত্ৰ সংগঠনো কোন দিনা সৰ্বভাৰতীয় ছাত্ৰ সংগঠনৰ সৈতে অফিচেল ভাৱে মাৰ্জাৰ এণ্ড একুইজিচন হৈ যায় তাৰো পাত্তা নোহাৱা হৈছে বুলিও বিশ্লেষকে মত প্ৰকাশ কৰিছে। অসমৰ ৰাজনীতি এতিয়া অসমৰ সন্তান সকলৰ ৰাজনৈতিক তালিবাজিৰ মাজতে বিভ্ৰান্ত হবলৈ বাধ্য হৈছে! এই বতৰটো ইচ্যু ভিত্তিত স্থিতি জানি, কোন কেইটা কাম ৰাইজৰ স্বাৰ্থত দীৰ্ঘদিনৰ সমস্যাক অগ্ৰাধিকাৰ দি সোনকালে সমাধান কৰাব লাগিব, তাৰ বাবে ভোটদান কৰিব লাগিব ধৰণৰ চিন্তা চৰ্চাৰ প্ৰবাহো যেন ৰূদ্ধ হৈ পৰিছে। কেৱল যুক্তিতৰ্কৰ পথাৰখনো, হয়-নহয়, সমৰ্থক-বিৰোধী, সহমত অথবা দালাল আদিত সীমাবদ্ধ হৈ পৰিছে। নিৰ্বাচনী সভাত দিয়া ভাষণ, প্ৰতিশ্ৰুতি আদিক জানিবলৈ বুজিবলৈ নাগৰিক হিচাবে প্ৰশ্ন তুলিলেও প্ৰকৃত কথাৰ পৰা ফালৰি কাটি 'অমুকৰ ফলীয়াহে এও' বুলি ব্ৰেণ্ডিং কৰি নস্যাত কৰাৰ অপচেষ্টা চলিছে। কিন্তু প্ৰশ্ন তুলিবই লাগিব, এতিয়া ৰাইজৰ চৰণত শৰণ লোৱাৰ ক্ষণতে ৰাইজে প্ৰশ্ন নকৰি কেতিয়া কৰিব? প্ৰশ্নবোৰ হব লাগিব, ৰাইজৰ সৰ্বাঙ্গীণ স্বাৰ্থৰ পক্ষে, অৰ্ধসত্যক জনাৰ বাবে, আঁৰৰ কথা মুকলি কৰাৰ বাবে, প্ৰশ্ন হব লাগিব সকলো পক্ষলৈ, ৰাইজৰ কাম কৰিবলৈ অহা সংগঠনবোৰ স্থিতিৰো ইচ্যু ভিত্তিক আলোচনা হব লাগিব, সমৰ্থন ব্যক্ত কৰাৰ আগেয়ে ৰাইজৰ সমুখত এতিয়া সকলো পক্ষইতো প্ৰতিপক্ষ?

আপোনালোকে বা কি কয়?

Thursday, February 25, 2016

পৰ্যবেক্ষণ


লোকসভাত ৰোহিত আৰু জেএনইউ বিতৰ্কঃ পোহৰ নপৰা কিছু প্ৰশ্ন
অজয় লাল দত্ত

                                                            (১)
সংসদ হ’ল যুক্তিপূৰ্ণ আলোচনাৰে দেশৰ সমস্যাৰ বিশ্লেষণ কৰি সমাধানৰ পথ নিৰ্ণয়ৰ থলী। বহুবাৰ কেৱল হৈ চৈৰ মাজতে বহুতো গুৰুত্বপৰ্ণ দিশ আলোচনা নোহোৱাকৈ হেৰায় যায়। তাৰ বিপৰীতে ৰোহিত ভেমুলা নামৰ স্কলাৰ গৰাকীৰ আত্মহত্যা আৰু জৱাহৰ লাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত দেশবিৰোধী শ্লোগানৰ ঘটনাৰ সন্দৰ্ভত লোকসভাত সাৰ্থক আলোচনাৰ উত্তৰ দি স্মৃতি ইৰাণীয়ে প্ৰদৰ্শন কৰা আক্ৰমণাত্মক ৰূপ তথা বিভাগীয় কাগজ পত্ৰৰ প্ৰদৰ্শনেৰে বিৰোধীক প্ৰায় পৃষ্ঠভংগ দিবলৈ বাধ্য কৰিলে। ছ'চিয়েল মেডিয়াত তেতিয়াৰ পৰাই তেখেতৰ এই ভাষণৰ বিষয়ে ট্ৰেণ্ডিং হবলৈ ধৰিছে আৰু খোদ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়েও ভাষণৰ ভিডিঅ' টুইটাৰ যোগে শ্বেয়াৰ কৰি জনতাৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে। এই আলোচনাক সুস্থিৰভাৱে বিশ্লেষণ কৰি চোৱাৰ নিশ্চয়কৈ প্ৰয়োজন আছে। ৰাজনীতিৰ পথাৰত আবেগৰ পিঠিত উঠি, কাগজ জোকাৰি সাৱলীল অভিনয়েৰে প্ৰকৃত আহুকলীয়া প্ৰশ্নবোৰৰ পৰা নিৰাপদ স্থান গ্ৰহণ কৰাটো নতুন কথা নহয়। সদনতো তাৰ ব্যতিক্ৰম নহ'ল বুলি অনুভৱ কৰিলো।

প্ৰথমেই ৰোহিত ভেমুলা বিষয়ত, মন্ত্ৰীয়ে বিভিন্ন দলৰ সাংসদে দিয়া চিঠি তথা অনুৰোধৰ কথা ৰাজহুৱা কৰি, বিভিন্ন পক্ষই দিয়া চিঠিৰ বাবেও জবাবদিহি কৰাৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰিলে। চিঠি পঠাই ইতিবাচক কাম সমাপন কৰাটো প্ৰশংসনীয় কথা, কৃৰ্তিত্বও মন্ত্ৰীৰে। একেদৰেই চিঠিৰে দিয়া অতিপাত চাপৰ ফলত নেতিবাচক ঘটনা সংঘটিত হলে, তাৰো নৈতিক দ্বায়িত্ব জানো তেখেতেৰ নহয়? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ কিন্তু তেখেতে নিদিলে।

সহকৰ্মী সাংসদৰ অনুৰোধ ৰাখি কোটাৰ বাহিৰতো কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় সমূহত চীট দিয়ায় বুলি কৰা ঘোষণাও, নিয়ম ভাঙিও খোলাকৈ ভ্ৰুকুতি দেখুওৱাৰ উদাহৰণেই নহয়নে? কংগ্ৰেছৰ সাংসদ হনুমন্ত ৰাওৱে হায়দৰাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ত পূৰ্বৰে পৰা চলিথকা জাতিভেদৰ বৈষম্যতাৰ ঘটনাৰাজিলৈ আঙুলিয়াই দি প্ৰতিব্যৱস্থা লবলৈ চিঠিৰে সঁকিয়াই দিছিল। মাত্ৰ চিঠি ফৰৱাৰ্ড কৰিয়েই অতি লাগতিয়াল কামটোৰ ক্ষেত্ৰত দায়িত্ব সামৰিছিল নেকি তেখেতে? তাৰ পাছতো এনে ঘটনা পুনৰ সংঘটিত হোৱাৰ নৈতিক দ্বায়িত্ব বিভাগীয় মুৰব্বী হিচাবে মন্ত্ৰীৰেই নহয় জানো? প্ৰতিব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰি সৱল ভাৱে প্ৰতিৰোধ গঢ়াৰ ক্ষেত্ৰত বিফলতাৰ! হয়তো তাৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্বায়ত্ততাৰ কথা দোহাৰি বেলেগৰ কান্ধলৈ পেলাই, তাৰ পৰা হাত সাৰিব পৰা যাব!

হায়দৰাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ত দলিত আৰু পিছপৰা ছাত্ৰই বৈষম্য আৰু সামাজিক চাপৰ বলি হৈ আত্মহত্যাৰ ঘটনা নতুন নহয়। কংগ্ৰেছৰ দিনতো হৈছিল, সেই সূত্ৰেই এই দুবছৰতো ঘটিলে কংগ্ৰেছে মাত মতাটো অনুচিত! কংগ্ৰেছৰ কুশাসনৰ বাবেইতো ৰাইজে শাসক সলনি কৰিছিল। তেন্তে এই বিশ মাহতো সেই পৰিবেশৰ সলনি নহ'ল কিয়? কংগ্ৰেছৰ কুশাসনৰ আঁৰতে লুকাই নিজৰ বিফলতা জাষ্টিফাই কৰিব পাৰিনে? বা কৰাটো উচিতনে? বা কিমান দিনলৈ?

মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে ৰোহিতৰ ঘটনাৰ সন্তাপৰ জুইত বিৰোধী দলে ৰাজনৈতিক ৰুটি সেকিবলৈ যোৱা বুলি অভিযোগ আনিছে, সেয়া সত্য! কিন্তু সেই সুবিধা দিছে কোনে? নিজা ৰাজনৈতিক দলৰ ছাত্ৰ সংগঠন অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদৰ সৈতে হোৱা সংঘাতৰ ফলতেই জানো আম্বেদকাৰ ছাত্ৰ সংগঠনৰ সদস্য কেইজন নিলম্বিত হোৱা নাছিল? দেশৰ কলেজ বা বিশ্ববিদ্যালয়ত ছাত্ৰৰ মাজত মত বিৰোধ, সাংগঠনিক বিৰোধ আনকি মাৰপিটৰ ঘটনাও নতুন জানো? এনে ঘটনাক কিদৰে প্ৰশমন কৰা যায় তাক আনুষ্ঠানিকভাৱে উচ্চ শিক্ষিত সাধাৰণ মানুহ এজনেও জানে! প্ৰথম ঘটনাত দুনাই নকৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি, দ্বিতীয় ঘটনাত পুনৰাবৃত্তিয়ে নিলম্বনৰ দৰে কেৰিয়াত আঘাত কৰাৰ ভয় দেখুওৱা জাননী আৰু তৃতীয় বাৰতহে এনে ভুল বাৰে বাৰে কৰিলে নিলম্বন বা কেৰিয়াত আঘাত হলেও কঠোৰ স্থিতি লোৱাটো অলিখিত নিয়ম!

বিশ্ববিদ্যালয়ে পোনতে তেনে পদক্ষেপেই লৈছিল। কিন্তু সেই বিচাৰত সন্তুষ্ট নোহোৱা এবিভিপিৰ ইগ সন্তুষ্ট কৰিবৰ বাবেহে স্থানীয় সাংসদ তথা মন্ত্ৰীয়ে ইৰাণী মহোদয়ালৈ চিঠি লিখিছিল। সঞ্চালকালয়ৰ পৰা পাঁচ বাৰকৈ চিঠি লিখি 'দলীয় ছাত্ৰসন্থাৰ ইগই সন্তোষ পোৱা' পৰ্যায়ৰ শাস্তি বিহাৰ বাবে হেঁচা প্ৰয়োগ কৰা হোৱা নাছিলনে? পূৰ্বতে বিশ্ববিদ্যালয়ে বিচাৰ-বিবেচনাৰ প্ৰক্ৰিয়া প্ৰায় শেষেই কৰিছিল, কিন্তু মন্ত্ৰীৰ চিঠিৰ হেঁচাত তাক খানি উলিয়াই টাৰ্গেট কৰাৰ দৰে ঘটনা ঘটে। ফলতহে ৰোহিত ভেমুলাক সংগীসহ দুভাৰ্গ্যজনক ভাৱে হোষ্টেলৰ পৰা নিলম্বন আৰু ফেলশ্বিপ বন্ধ কৰি দিয়া হয়। অৰ্থনৈতিক ভাৱে দুৰ্বল ছাত্ৰৰ ছমাহত লাখ টকাতকৈ অধিক ফেলশ্বিপ বন্ধ কৰি মানসিক হেঁচা দিয়াৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয় তথা বিভাগটোৱেই দায়ী নহয়নে। ঠিক আছে, এমাহ মানৰ বাবে নিলম্বন কৰিলেও মানুহে বন্ধুৰ আশ্ৰয়ত চম্ভালি লব পাৰে, দীৰ্ঘদিনৰ ন্যায়হীনতাই মানুহক বিতুষ্ট আৰু প্ৰৰোচিতই নকৰেনে? এই পুনৰ বিচাৰ আৰু একে দোষতে বৰ্হিঃ হেঁচাত গুৰু শাস্তিৰে এজন সম্ভাৱনাপূৰ্ণ গৱেষকক মৃত্যুৰ ফালে ঠেলি দিয়াত কাৰ অৰিহণা আছে, সেই কথা কেৱল কাগজ জোকাৰি, বহুত চিঠি লিখাৰ কৃৰ্তিত্ব লোৱাজনে যে এই এই নেতিবাচক ঘটনাৰ বাবেও নৈতিক ভাৱে দায়ী, সেয়া কোনোবাই অস্বীকাৰ কৰিব পাৰিবনে? ৰাজনীতিত নৈতিকতাৰ স্থান নাই, সেই প্ৰত্যক্ষ কোনো প্ৰমাণ নাই বুলি দায় সাৰিব পাৰি, আৰু সেই কামেই আবেগিক ভাৱে কাগজ জোকাৰি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে সাৱলীল ভাৱে সংসদত কৰি দেখুৱালে। কিন্তু ৰোহিত ঘটনাত পিছদিনা পুৱালৈকে কোনো ডাক্তৰক আহিবলৈ নিদিয়া বুলি মন্ত্ৰীয়ে কৰা অভিযোগৰো প্ৰত্যুত্তৰ আহিছে। সন্ধিয়াই ঘটনা পোহৰলৈ অহাৰ লগে লগেই তেলেংগনা পুলিচৰ উপস্থিতিত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰৰ ডাক্তৰ উপস্থিত হৈ পালচ চাই ৰোহিতক মৃত ঘোষণা কৰিছিল বুলিও চ'চিয়েল মেডিয়া যোগে ভিডিঅ'ও আপলোড কৰি প্ৰকাশ কৰিছে। এই বিষয়ত মিথ্যাচাৰৰ অভিযোগৰো এতিয়া উত্তৰৰ আৱশ্যক নিশ্চয়কৈ হব।
(২)
নিযুক্তি কোন দলৰ চৰকাৰৰ দিনত পাইছিল, সেই কথাই চৰকাৰী চাকৰিয়াল এজনৰ কামত বেছি প্ৰভাৱ পেলায়নে? ঘৰ-পৰিয়াল থকা একোজন চাকৰিয়ালে, বৰ্তমানৰ ওপৰৱালাই কি বিচাৰে সেই মতেহে কাম কৰিবলৈ বাধ্য হয়, নহ'লে যে চাকৰি বাচি থকাৰ সম্ভাৱনা নাথাকে। সেই সূত্ৰে অমুক অমুক ৰিপৰ্ট দিয়া মানুহ দেখুন কংগ্ৰেছৰ দিনতে নিযুক্ত বুলি কলেই যে, বৰ্তমানৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীয়ে বিচৰা অনুসৰি যে ৰিপৰ্ট দাখিল নকৰিব বুলি জানো কথা থাকিব পাৰে! শাসকৰ ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত লক্ষ্য আগতীয়াকৈ প্ৰকাশ পালে, চৰকাৰী চাকৰিয়ালে ওপৰৱালা মন্ত্ৰীৰ সুবিধা হোৱাকৈ ৰিপৰ্ট নিদি নোৱাৰে বুলিয়েই দৃঢ় বিশ্বাস। একেদৰেই ঠিকাভিত্তিত নিযুক্ত জেএনইউৰ সুৰক্ষা কৰ্মীয়ে মন্ত্ৰীয়ে বিচাৰিছে বুলি ক'লে, যিয়েই যি ৰিপৰ্ট টাইপ কৰি নানক লাগে তাত চহী নকৰাৰ বিকল্প থাকিব পাৰেনে? এনেবোৰ সৰল প্ৰশ্নই আচলতে নিজৰ কৰ্মত হৈ যোৱা ভুল ঢাকি কাগজৰ আঁৰত মুখ লুকুবাবলৈ এক পৰিকল্পিত অভিনয়হে সদনত দেখা গ’ল, কাৰোবাৰ মনত ভাৱৰ উদ্ৰেক কৰিব পাৰে। ইণ্ডিয়া-টুডেৰ ষ্টিং অপাৰেচনত নিৰাপত্তাৰক্ষী সকলে মন্ত্ৰীয়ে দেখুওৱা কাগজৰ বিপৰীত ভাষ্যহে প্ৰদান কৰাটোও অতিশয় লক্ষণীয় কথাই নহয়নে?

কেইবাজনো বিৰোধী সাংসদে এইখন দেশত এইখন চৰকাৰৰ অধীনত ৰোহিত ভেমুলাই ন্যায় নাপায় বুলি মুক্তকণ্ঠে ঘোষণা কৰিলে। চৰকাৰখনৰ দলিত বিৰোধী নীতিলৈ তেখেতলোকে আঙুলিয়াই দিছে। ইফালে দিল্লীৰ পদপথত হোৱা ৰোহিতৰ স্মৃতিত প্ৰতিবাদী সমদলত মাতৃ গৰাকীৰ দুচকুৰে নিগৰা চকুলোৰ ফটো ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছে প্ৰথম পৃষ্ঠাত প্ৰকাশ কৰিছে। এগৰাকী মাতৃ হোৱাৰ সমবেদনাও সদনত দাবী কৰা ইৰাণী মহোদয়াক আমিও প্ৰধানমন্ত্ৰী, গৃহমন্ত্ৰী সহিত সদনৰ সদস্য সকলৰ এদিনৰ দৰমহা সন্তানহাৰা ক্ষতিপূৰণ ৰূপে ৰোহিতৰ মাতৃক প্ৰদান কৰাৰ দিহা কৰিবলৈকো টুইটাৰ যোগে আহ্বান জনাইছো।
(৩)
সংসদ আক্ৰমণৰ ঘটনাৰ বাবে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে দোষী সাব্যস্ত কৰা আফজল গুৰুৰ ফাঁচিৰ বৰ্ষপুতিত জেএনইউত কেইজনমান ছাত্ৰই আয়োজন কৰা 'ডাকঘৰ নথকা এখন দেশ' শীৰ্ষক অনুষ্ঠানত দেশ বিৰোধী শ্লোগানৰ ধ্বনি গুঞ্জৰিত হ'ল। দেশক টুকুৰা টুকুৰ কৰা, আফজলৰ আধৰুৱা কাম শেষ কৰা, কাশ্মীৰৰ আজাদী বিচৰাকে ধৰি প্ৰায় ৩০টা দেশ বিৰোধী শ্লোগানৰ কথা দিল্লী পুলিচৰ ৰিপৰ্টত প্ৰকাশ পাইছে। ঘটনাটোৰ পটভূমি বিচাৰ নকৰাকৈ, কেৱল আবেগ আৰু ৰাজনৈতিক লাভালাভৰ স্বাৰ্থত গোটেই দেশতে ৰাষ্ট্ৰপ্ৰেমী আৰু ৰাষ্ট্ৰদ্ৰোহী লেবেলেৰে সমাজখনক ভগাবলৈ চেষ্টা কৰা হ'ল। আৰু এই কামত অৰ্ধ-সত্য গুজৱৰ ভিত্তিত সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ প্ৰযোজনা কৰাৰ ইতিহাস থকা সংগঠন সমূহ সাংঘাতিক ভাৱে সফল হ'ল। সাধাৰণ মানুহৰ মনত আবেগিক ঘৃণাৰ ভাৱ জাগ্ৰত কৰাতো অভিজ্ঞ এই সংগঠন সমূহৰ মূল আহিলা চ'চিয়েল মেডিয়াৰ দৰে মুক্ত মাধ্যমৰ লগতে হোৱাটচ-এপৰ দৰে গোপনীয়তা থকা মাধ্যম সমূহো। তাত হাত উজান দিলে, অৰ্ধ-সত্য বিশ্লেষণৰ জৰিয়তে দেশৰ কেইবাটাও জনপ্ৰিয় টিভি চেনেলেও।

পিছে ফটোচপ কৰা ফটো, এডিট কৰা ভিডিঅ'ৰ কথা পোহৰলৈ অহাত, এই অৰ্ধ-সত্যৰে ধুমুহাত এসপ্তাহৰ ভিতৰতে অলপ লেকাম লাগিল। কিন্তু মানুহৰ মনত ভাল কথা বা ভালপোৱাৰ কথা ৰোপন কৰাটো অতি কঠিন কাম, কিন্তু ঘৃণাৰ ভাৱ ৰোপন কৰিবলৈ ক্ষণিকো নালাগে। সেই কামত কিন্তু সাংঘাতিক ভাৱে সফল হ'ল ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ং সেৱক সংঘৰ ভগ্নী সংগঠন সমূহৰ সমৰ্থক সকল। এতিয়া দিল্লীৰ অটোচালক সকলৰ উদাহৰণ ললেও, মনত যেতিয়া জেএনইউৰ মানেই দেশদ্ৰোহীৰ দল, এনে ঘৃণাৰ ভাৱ এটা উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত ভাৱে ভৰাই দিয়া হ'ল, তাক এতিয়া সংসদৰ ভাষণত 'এমুঠিমান দুস্কৃতিকাৰীহে দেশদ্ৰোহী' আছিল বুলি কলেই ঘৃণা আঁতৰি সদভাৱ জাগ্ৰত হবনে? এনে প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ কিন্তু ৰাজনৈতিক নেতা সকলে কেতিয়াও নিবিচাৰে, কাৰণ অৰ্ধসত্য আৰু ঘৃণাৰ ওপৰতে চলে তেওঁলোকৰ সান্দহ খোৱাৰ খেলখন!
(৪)
উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায়দানতো আফজল গুৰু ফাঁচি দেশৰ সামুহিক বিবেকক সন্তুষ্ট কৰিবৰ বাবেহে দিয়া হৈছিল বুলি উল্লেখ আছে। প্ৰথম দৃষ্টিত সংসদ আক্ৰমণৰ ঘটনাৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তিৰ ফাঁচিত সকলোৱেই সন্তোষিত হোৱাৰেই কথা। কিন্তু আফজল গুৰুক ফাঁচি দিয়াৰ সেই ৰায়ৰ সৈতে সহমত পোষণ নকৰা লোকো নিশ্চয়কৈ আছে। কোনোবাই কেৱল দেশত কেপিটেল পানিছমেণ্ট ব্যৱস্থাৰ বাতিল হব লাগে বুলি ভাৱে, সেই সূত্ৰে ফাঁচিৰ বিৰোধিতা কৰিছে (আফজল বা কেচটো নাচায়ো), কোনোবাই আকৌ ৰাতাৰাতি গোপনে কিয় ফাঁচি দিয়া হ'ল, ঘৰ পৰিয়ালৰ সৈতে শেষ সাক্ষাতৰ অধিকাৰকনো হনন কৰাৰহে বিৰোধিতা কৰিছে। কোনোবাই আকৌ স্বাধীন কাশ্মীৰৰ সপোনতে মগন, তেওঁলোকৰ মতে কাশ্মীৰৰ দীৰ্ঘদিনীয়া আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণৰ দাবীটোৰ প্ৰতি ভাৰত ৰাষ্ট্ৰক সৈমান কৰিবলৈ এনে প্ৰচণ্ড আঘাতৰ প্ৰয়োজন আছিল, আৰু সেই সূত্ৰে তেওঁ কাশ্মীৰৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ শ্বহীদ! সকলোৰে নিজা নিজা ভোকেন্দ্ৰ বৰুৱাৰ দৰে লজিক আৰু ফিলচ'ফি আছে, কাৰোবাৰ দৃষ্টিত সেয়া নিজৰ সৰ্বোচ্চ উজাৰি দিব পৰাকৈ যুক্তিযুক্ত, কাৰোবাৰ দৃষ্টিত হয়তো সেয়া হাস্যকৰ! কিন্তু জনপ্ৰিয় গণমাধ্যমৰ আলোচনাবোৰত আফজল গুৰুৰ 'ফাঁচি'ৰ পৰিঘটনাক সমালোচনা কৰা সকলৰ দৃষ্টিকোনৰ ভিন্নতাক স্থান দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰা হ’ল। আফজল গুৰুৰ ফাঁচিৰ ‘প্ৰক্ৰিয়া’ৰ বিৰোধিতা মানেই, সংসদ ভৱনৰ আক্ৰমণৰ সমৰ্থন কৰাৰ দৰে সৰলীকৰণ কৰাটো অতি দৃষ্টিকটুভাৱে সদনৰ মজিয়াতো শাসকীয় সাংসদে কৰা দেখিবলৈ পোৱা গ'ল।

একেদৰেই দেশবিৰোধী শ্লোগান দিয়া ছাত্ৰ সকলৰ বিৰুদ্ধে গ্ৰহণ কৰা আইনী ব্যৱস্থাৰ ক্ষেত্ৰতো ভিন্ন জনে ভিন্ন দৃষ্টিভংগীৰে ভিন্ন মত পোষণ কৰিছে। কোনোবাই আকৌ শ্লোগান দি ৰাজপথত চিঞৰি কৈছে, এই সকল দেশবিৰোধী শ্লোগান দিয়া সকলক এতিয়াই গুলী মাৰি দিব লাগে ( এইটো শ্লোগানক কিন্তু মানুহক উত্তেজিত কৰি হিংসা হাতত লবলৈ উচতনি দিয়াৰ প্ৰয়াস বুলি গণ্য কৰা হোৱা নাই!), কোনোবাই কৰ্টৰ পৰিসৰত অধিবক্তাৰ সাজতে পুলিচৰ জিম্মাত থকা জনক আক্ৰমণ কৰি পেণ্ট তিয়াই দিয়া বুলি কেমেৰাত সমুখত গৌৰৱ কৰিবলৈ সাহসো কৰিছে, সাংবাদিক, শিক্ষকক কৰ্টৰ ভিতৰতে মৰিয়াইছে, কোনোবাই টিভিৰ ষ্টুডিঅতে আত্মপক্ষ সমৰ্থনৰ সুযোগ নিদিয়াকৈ মাইক বন্ধ কৰি দি সন্ত্ৰাসবাদী বুলি লেবেল মাৰি দিছে! এই সকলে দেশৰ ন্যায় ব্যৱস্থাই সত্যাসত্য বিচাৰ কৰালৈ বাট চাবলৈ মন কৰা নাই। অসমৰ বাতৰি কাকততো সংঘৰ এগৰাকী প্ৰচাৰকে ন্যায়লয়তকৈ জনসাধাৰণ উৰ্ধত আৰু আমি হনুমানৰ দৰেই জুই লগা নেজ নিজৰ মুখেৰেই নুমুৱাবলৈ মুকলিকৈ আহ্বান জনাইছে! আইন হাতত তুলি লোৱাৰ প্ৰৱণতাক উচতনি দিয়া এনে ব্যক্তব্যৰ বিৰুদ্ধে আইনী ব্যৱস্থা কোনোটোত লোৱাই নাই, কোনোটোত অতি সৰল-কোমলকৈ নামমাত্ৰ লৈ আধা ঘণ্টাতে জামিন পোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। দিল্লী পুলিচৰ ইউ-টাৰ্ণ আৰু পক্ষপাতিত্বই গণতন্ত্ৰ আৰু ন্যায় ব্যৱস্থাক লৈ নতুন প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা কৰিছে।

তাৰ বিপৰীতে দেশবিৰোধী শ্লোগান সমূহক অগ্ৰাহ্য কৰিও একাংশ নাগৰিকে বিষয়টোত উত্তেজক ৰাজনীতিৰ খেল খেলিবলৈ ধৰা বুলি শাসকক সমালোচনা কৰিছে। কিছুৱে প্ৰয়োজনীয় আইনী ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰি দেশবিৰোধী শ্লোগান দিয়া সকলৰ বিৰুদ্ধে উচিত ব্যৱস্থা লবলৈ আহ্বান জনাইছে। কিছুৱে আকৌ এয়া বাক্ স্বাধীনতা বুলিও মত দিছে আৰু আন কিছুৱে দেশ বিৰোধী শ্লোগানৰ এনে উদাহৰণক বাক্ স্বাধীনতাৰ সীমা চেৰোৱা বুলিও অনুভৱ কৰিছে! এই সকল ছাত্ৰৰ বিৰুদ্ধে আইনী ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ পোষকতা কৰা বহুতেই আকৌ বৃটিছৰ দিনৰ ক'লা আইন ছাত্ৰ সকলৰ ওপৰত জাপি দিয়াটোৰহে বিৰোধিতা কৰিছে। আইনী বিশেষজ্ঞ সকলৰ মতেও শ্লোগানৰ সৈতে যিহেতু হিংসাত্মক ঘটনা সংযুক্ত হৈ থকা নাই, গতিকে ৰাষ্ট্ৰদ্ৰোহৰ দৰে ধাৰা জাপি দিয়াটো উচিত হোৱা নাই। কিন্তু শাসকীয় চৰকাৰে এই ধাৰাও জাপি দিবলৈ পুলিচ ফৰ্চক সেউজ সংকেত প্ৰদান কৰাত সমালোচিত হৈছে।

এতিয়া কিন্তু ইয়াতো এই ছাত্ৰ সকলৰ ওপৰত গ্ৰহণ কৰা পুলিচৰ পদক্ষেপক সমালোচনা কৰাত থকা ভিন্নতাক অৰ্ধ-সত্যৰে উত্তেজনাৰ খেল কৰা সকলে বুজি চাবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছে। ৰাষ্ট্ৰদ্ৰোহৰ দৰে ধাৰা জাপিব লাগেনে নালাগে সেয়া বিতৰ্কৰ বিষয় বুলি খোদ গৃহমন্ত্ৰী ৰাজনাথ সিঙে সদনত কোৱা স্বত্বেও, দলীয় তথা ভগ্নী সংগঠনৰ সমৰ্থক সকলে, ছাত্ৰ সকলৰ সৈতে সহানুভূতি প্ৰকাশ কৰা বা ধাৰাক লৈ কৰা আপত্তিক সৰলীকৃত কৰি, সকলোকে ৰাষ্ট্ৰবিৰোধী আৰু নিজকে ৰাষ্ট্ৰপ্ৰেমী বুলি জাহিৰ কৰিবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা চলাইছে। যিটো কথা অতি দৃষ্টিকটু আৰু অশুদ্ধ, যাৰ ঠাণ্ডা মগজুৰে, ভিন্ন যুক্তিৰ ভিন্নতাক স্বীকাৰ কৰিবলৈ ৰাইজে বিশ্লেষণ কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে।

একেদৰেই মহিষাসুৰক পূজা কৰাৰ ইতিহাস আদিবাসী সমাজৰ মাজত বহুদিনৰ পৰা প্ৰচলিত। বেছি সংখ্যকে দেৱী দূৰ্গাক পূজা কৰিলে বুলিয়েই যে মহিষাসুৰক পূজ্য বুলি ভবা সকলক তুচ্ছ প্ৰতিপন্ন কৰাটো জানো উচিত। কিন্তু তেনে এক প্ৰচেষ্টাই ইৰাণী মহোদয়াই সংসদত কৰিলে আৰু সেয়া আছিল, দূৰ্গাৰ বিৰুদ্ধে মহিষাসুৰৰ বিষয় উত্থাপন কৰি পশ্চিমবংগত বাক্-স্বাধীনতাক লৈ ৰাজনৈতিক প্ৰশ্ন তোলাটোহে! জেএনইউৰ কেম্পাচত নিজা জনগোষ্ঠীয় পৰম্পৰাক অনুসৰণ কৰিলে বুলিয়েই তাক সংখ্যাধিকৰ বিশ্বাসক থাপি দিয়াৰ প্ৰচেষ্টাৰে প্ৰশ্ন কৰা কিমান উচিত আৰু দেশদ্ৰোহৰ গোচৰৰ সৈতে সাঙুৰি দিয়াটো কিমান যু্ক্তিযুক্ত ৰাইজেই বিচাৰ কৰক!বিজেপিৰ দলিত সাংসদ এগৰাকীয়েও জেএনইউত মহিষাসুৰ বলিদান দিৱসৰ কাৰ্যসূচীত অংশলোৱাৰ ফটো এতিয়া পোহৰলৈ অহাত তাতো শাসকীয় দলটোৰ সুবিধাবাদী স্থিতিক লৈ প্ৰশ্ন উঠিছে।

(৫)
জেএনইউৰ ঘটনাৰ পাছত কানহাইয়া কুমাৰৰ গ্ৰেপ্তাৰৰ প্ৰতিবাদত যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়তো হোৱা সমদলত ৰাষ্ট্ৰবিৰোধী আৰু স্বাধীন কাশ্মীৰৰ সমৰ্থনত শ্লোগানৰ কথা প্ৰকাশ পায়। কিন্তু তাত সেই বিষয়টো শান্তিপূৰ্ণ ভাৱে স্থানীয় চৰকাৰ, প্ৰশাসন আৰু বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰশাসনে নিষ্পত্তি কৰে। এই উদাহৰণৰ পৰা মোদী চৰকাৰে কিয় শিকিব নোৱাৰে বুলিও সাংসদ সৌগত বোসে প্ৰশ্ন তুলিলে। একেদৰেই কাশ্মীৰ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কাশ্মীৰৰ বিভিন্ন স্থানত হোৱা প্ৰতিবাদী স্থলত ভাৰতবিৰোধী আৰু স্বাধীন কাশ্মীৰৰ পোষকতা কৰি শ্লোগান মুকলিকৈ টিভিৰ পৰ্দাত দিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰিলো। কিন্তু তাত পুলিচ প্ৰশাসনে ৰাষ্ট্ৰদ্ৰোহৰ গোচৰত কাকো গ্ৰেপ্তাৰ কৰা নাই। যদিও আইন শৃংখলা ৰাজ্যৰ বিষয়, তথাপি বৰ্তমান চৰকাৰৰ অবৰ্তমানত তাতো কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অধীনতে ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন চলি থকা নাইনে? তেন্তে কাশ্মীৰত শ্লোগান দিয়া সকলক গ্ৰেপ্তাৰ নকৰি, কেৱ্ল জেএনইউৰ ছাত্ৰক টাৰ্গেট কৰি লোৱা হৈছে কিয়, এই কথাও চিন্তনীয়। দোষ কিন্তু একেটাই, অথচ!

কাশ্মীৰৰ স্বাধীনতা এতিয়াও সম্ভৱ বুলি ভবা আৰু মনে প্ৰাণে সমৰ্থন কৰা মানুহ কাশ্মীৰ উপত্যাকাত এতিয়াও লাখৰ সংখ্যাত আছে। কোনোবাই দীৰ্ঘদিনৰ সামৰিক বাহিনী বিশেষাধিকাৰ আইনৰ ফলত হোৱা নিৰ্যাতনত ক্ষুদ্ধ, কিছুৱে আকৌ পাকিস্তানৰ সহযোগত স্বাধীনতা সম্ভৱ বুলি ভাৱে, কোনোবাই আকৌ পাকিস্তান অধীকৃত কাশ্মীৰকো মুক্ত কৰি সংযুক্ত কাশ্মীৰক স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ কৰাৰেই অলীক সপোন দেখে! আনকি এই বিচ্ছিন্নতাবাদী সকলৰ সৈতে এনে সহমত পোষণ কৰা পিডিপি দলে ভাৰতীয় সংসদ আক্ৰমণকাৰী আফজলক শ্বহীদ বুলিও ঘোষণা কৰি থৈছে। তাৰ পাছতো ৰাজনৈতিক সুবিধাবাদৰ পৰিচয় দি আফজলক শ্বহীদ আখ্যা দিয়া সকলৰ সৈতে মিত্ৰ চৰকাৰ চলোৱাত বিজেপি দলৰ কোনো আপত্তি নাই। একেজন সন্ত্ৰাসবাদীকে দিয়া ফাঁচিৰ সন্দৰ্ভত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰা ছাত্ৰ সকলহে কেৱল দেশদ্ৰোহী নে? দুডাল বেলেগ বেলেগ স্কেলেৰে একেটা কথাক জুখিব খোজাৰ এই ৰাজনীতিক লৈ উঠা প্ৰশ্নৰ উত্তৰো শাসকীয় দলে দিব বিচৰা নাই।

ৰাজহুৱা মাধ্যমত প্ৰকাশিত বহুকেইটা আচল, নকল, এডিটেট ভিডিঅ'ৰ লগতে বেৱচাইট, পেপাৰকে ধৰি বিভিন্ন সূত্ৰত প্ৰকাশিত প্ৰৱন্ধত, টিভিৰ পৰ্দাত প্ৰত্যক্ষদৰ্শীৰ ভাষ্যও প্ৰকাশ পাইছে। তাত অনুষ্ঠানটোত জেএনইউৰ বাহিৰৰ শিক্ষানুষ্ঠানত পঢ়া কাশ্মীৰী শিক্ষাৰ্থী সকলেহে কান্ধে-কান্ধ মিলাই, ৰুমালেৰে মুখ ঢাকি দেশবিৰোধী শ্লোগান দিছিল। যি সকলৰ বাবে নিজা ঠাই কাশ্মীৰত সেই শ্লোগান দিয়াতো সুলভ আৰু প্ৰতিদিনৰ পৰিঘটনা স্বৰূপেই! কিন্তু এই কথা প্ৰকাশ পোৱাৰ পাছতো কাশ্মীৰত পিডিপিৰ মেহবুবা মুফটিৰ সৈতে চলি থকা চৰকাৰ গঠনৰ প্ৰক্ৰিয়াত কোনো ৰাজনৈতিক ক্ষতি হব বুলিয়েই কোনো কাশ্মীৰী শিক্ষাৰ্থীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হোৱা নাই আৰু ইয়াৰ বাবে দিল্লী পুলিচক মৌখিক নিৰ্দেশনা থকা বুলি হাফিংটনপোষ্টৰ দৰে আন্তৰ্জাতিক সংবাদ মাধ্যমে সদৰী কৰিছে। এই বিৰ্তকত কাশ্মীৰৰ দুই দল নেচনেল কনফাৰেন্স আৰু পিডিপিয়ে সংসদত মৌনতা অৱলম্বন কৰাটোও ৰহস্যজনকেই নহয়নে?
(৬)
এই ঘটনৰাজিৰ পৰা এই কথাই প্ৰতিফলিত হৈছে যে জেএনইউত ঘটা দেশবিৰোধী শ্লোগান এতিয়া মাত্ৰ মানুহক আবেগিক কৰিবলৈ আৰু সমালোচকক মুখ-বন্ধ কৰিবলৈ কেৱল ৰাজনৈতিক আহিলাহে! এই সুযোগতে প্ৰগতিশীল চিন্তা চৰ্চাৰ প্ৰসাৰ কৰা বিশ্ববিদ্যালয়খনক জনমানসত হেয় প্ৰতিপন্ন কৰাৰ প্ৰচেষ্টাহে চলিল। কিন্তু এই প্ৰপাগাণ্ডাত বিফল হৈ এতিয়া শাসকীয় দলৰ সমৰ্থকে পূৰ্বৰ দেশদ্ৰোহী জেএনএইউ ট্ৰেণ্ডিংৰ পৰা ফালৰি কাটি 'কেইজনমান দেশদোহী'লৈ পৰিসীমা সলনি কৰিছে। বিশ্ববিদ্যালয়খনত বাওঁপন্থী শিক্ষাৰ্থীৰ উপৰিও অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদৰো সমৰ্থকো বুজন পৰিমানৰ আছে, বিশ্ববিদ্যালয় ছাত্ৰ একতা সভাৰ এটি পদো এইবাৰ তেওঁলোকে জিকিবলৈ সক্ষম হৈছে। কিন্তু ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ং সেৱক সংঘৰ সাংস্কৃতিক ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদৰ সংজ্ঞাৰ সৈতে বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ বৌদ্ধিক নেতৃত্বৰ এক ভাৱধাৰাগত সংঘাত অতি পুৰণি! এই সুযোগতে সেই পুৰণি হিচাব লবলৈ সংঘৰ সংকেততে বিদ্যাৰ্থী পৰিষদ আগ্ৰাসী হৈ উঠিছে।

ৰাজনৈতিক লাভালাভৰ হিচাবত সমুখত থকা কেৰেলা, অসম আৰু পশ্চিম বংগৰ নিৰ্বাচনৰ কথাহে জিলিকি উঠাত, শ্লোগানৰ আবেগত বাওঁপন্থী ভাৱধাৰা পোষণ কৰা সকলকে ৰাষ্ট্ৰদ্ৰোহী ঘোষণা কৰিবলৈ শাসকে ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰক প্ৰয়োগ কৰিছে। সেই ফৰ্মূলাৰেই সম্পূৰ্ণ গণতান্ত্ৰিক পথত থকা ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ ছাত্ৰ সংগঠনৰ সদস্য কানহাইয়া কুমাৰক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি, কমিউনিষ্টবিৰোধী প্ৰচাৰ প্ৰপাগাণ্ডা অব্যাহত ৰাখিছে। পুঁজিৰ মালিক সকলৰ একান্ত বন্ধু শাসক বৰ্গই এই সুযোগতে তেওঁলোকৰ অৰ্থনৈতিক নীতিক ক্ষুৰধাৰ সমালোচক, শ্ৰমিকৰ অধিকাৰৰ কথাকোৱা ভাৱধাৰাক জনমানসত মূল্যহীন কৰি তুলিবলৈ ষড়যন্ত্ৰত লিপ্ত হৈছে। এই ক্ষেত্ৰতো চিপিআই, চিপিএমকে ধৰি গণতান্ত্ৰিক বাওঁ সংগঠনৰ সৈতে প্ৰায় বৰ্তমান ২০টাৰো অধিক ভাগত আদৰ্শগত ভিন্নতাৰে বিভক্ত কমিউনিষ্ট দল সংগঠনক একেটা ৰঙতে মিলাই দেশবিৰোধী বুলি ঘোষণা কৰিবলৈ উদ্যত হৈছে। মাওবাদকে ধৰি উগ্ৰ ধাৰাৰ সৈতে সংসদীয় ৰাজনীতিত বিশ্বাসী কমিউনিষ্ট সকল যে একে নহয়, সেই কথাও অশ্বত্থামা হতৰ দৰে অৰ্ধ-সত্যৰ প্ৰচাৰ কৰা হৈছে। বেগত ৰঙা পতাকা থকাৰ বাবেই দিল্লীত চাৰি ঘণ্টাকৈ থানাত কোনো কৰ্মীক আবদ্ধ কৰি ৰখাৰ দৰে ঘটনাও ঘটিছে।

কমিউনিজম শব্দৰ সৈতে চীনা, ৰাচিয়া, নৰ্থ-কোৰিয়াক সাঙুৰি ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট সকলৰ যে প্ৰকৃততে দেশীয় সংবিধান প্ৰদত্ত সংজ্ঞাৰ সমাজবাদী, কল্যাণকাৰী ৰূপৰ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতিহে আনুগত্য আৰু মিশ্ৰিত অৰ্থনীতিৰ প্ৰতিহে সমৰ্থন তাক প্ৰপাগাণ্ডাৰে ঢাকি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে। কোনো ভাৱধাৰা বা চিন্তাধাৰাই চূড়ান্ত শুদ্ধ বা প্ৰায়োগিক, আৰু কোনো এটা ভাৱধাৰা বিশ্ব মানৱৰ ইতিহাসত চূড়ান্ত বিফল বুলি কোনে ঘোষণা কৰিব পাৰে? সমাজ বিজ্ঞানত মাৰ্ক্সৰ চিন্তাৰ প্ৰয়োজনীতা আৰু প্ৰায়োগিক দিশত সফলতা বিফলতাক পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা বিশ্বৰ ভিন্ন প্ৰান্তত চলিয়েই আছে আৰু ই এক অবিৰত প্ৰক্ৰিয়াহে। কিন্তু জেএনইউৰ ঘটনাৰ আলমতে বাওঁপন্থী চিন্তাধাৰাকে দেশবিৰোধী, মৃত আদি বিভূষণ পিন্ধোৱা হৈছে। যুক্তিনিষ্ঠতাৰে এই ৰাষ্ট্ৰশক্তিৰে বলীয়ান সকলৰ সমুখত অতি সম্প্ৰতি শক্তিত দুৰ্বল ভাৰতৰ বাওঁপন্থী সকলে কিদৰে মুখামুখি হয়, সেই কথাও আজিৰ তাৰিখৰ অন্যতম লক্ষণীয় কথা হৈ পৰিছে।

এই আলোচনাৰ যোগেদি চিন্তাৰ ভিন্নতা, মতৰ ভিন্নতাক বুজিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে। কিন্তু ৰোহিত আৰু জেএনইউৰ ঘটনাৰ যোগসূত্ৰ যে এবিভিপি সেই কথাও প্ৰতিফলিত হৈছে। দুয়োক্ষেত্ৰতে এই ছাত্ৰ সংগঠনৰ সৈতে মত বিৰোধ আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ হিচাবে শাসনত তেওঁলোকৰে জ্যেষ্ঠজনৰ শাসন থকাত ক্ষমতাত অহংকাৰহে মূল কথা হৈ জিলিকি উঠিছে। বিদ্যাৰ্থী পৰিষদৰ ইগ' চেটিচফাই কৰিবলৈহে যেন মোদী চৰকাৰখন নামি পৰিছে। পুলিচৰ জৰিয়তেও নিৰ্বাচিত ক্ষেত্ৰত আইনৰ বল প্ৰয়োগ আৰু কিছু ক্ষেত্ৰত শিথিলতাৰ প্ৰদৰ্শনো দৃষ্টিকটু হৈছে। ফলত উদ্ভৱ হোৱা দুভাৰ্গ্যজনক পৰিস্থিতিৰ বাবেই, মাত্ৰ এটা দলৰ নহয়, পূৰা দেশৰে যে মোদী চাহেব প্ৰধানমন্ত্ৰী সেই কথা মুখেৰে আওৰাই দিব লগা অৱস্থা হৈছে। বিকাশমুখী যাত্ৰাৰ মেক-ইন-ইণ্ডিয়াৰ দৰে কাৰ্যসূচী এনে অনাহূত বিতৰ্কৰ ফলত সংবাদ শিৰোনামৰ পৰা হেৰাই যাব লগা হৈছে। দেশৰ টকাৰ মূল্যৰ অৱনমনৰ নিম্ন স্তৰ অভিলেখৰ দৰে চিন্তনীয় কথাও জনমানসৰ আঁৰতে ৰৈ গৈছে বুলিও সাংসদ তথাগত সতপথীয়ে আঙুলিয়াই দিছে।

ৰাজনীতি কৰা সকলে ৰাজনীতি কৰিবই, সেয়া তেওঁলোকৰ পেশা। অৰ্ধ সত্যৰ প্ৰচাৰেৰে ৰাইজক বিভ্ৰান্ত কৰাটো এই খেলৰ এৰাব নোৱাৰা নিয়মেই। সেয়ে ৰাইজে, তিৰংগা হাতত লৈ মুখত ভাৰত মাতা কি জয় বুলি কৈ নিজে দেশপ্ৰেমিক দেখুৱাই, আনৰ সংবিধান প্ৰদত্ত অধিকাৰ হননত নামিবলৈ ধৰা সকলৰ ওপৰতো বিশ্লেষণাত্মক নজৰ ৰাখিব লাগিব। ন্যায় লাভৰ বাবে যোৱাৰ পথো বন্ধ কৰি, ৰাজপথতে উত্তেজিত গোটৰ সিদ্ধান্তই সৰ্বোচ্চ হব বুলি কৰা প্ৰপাগাণ্ডাই দেশৰ কি কল্যাণ সাধিব সেই কথাও আমি চিন্তা কৰিব লাগিব। আবেগ সৰ্বস্ব ভাষণ, অৰ্ধ-সত্যৰ প্ৰচাৰ, ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰৰ স্ব-নিৰ্বাচিত উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত ব্যৱহাৰ আদি কথাবোৰ বিশ্লেষণ কৰি অনুধাৱন কৰিব লাগিব। শীতল মগজুৰে দশোদিশ চাই বিবেচনাৰে সিদ্ধান্ত লব পাৰিলেহে ৰাইজে দেশৰ ভৱিষ্যত সুৰক্ষিত কৰিব পাৰিব, আবেগত উটি গৈ নিশ্চয় নহয়, সেই কথাহে নিশ্চিত।

Monday, February 8, 2016

সুখ-দুখৰ বতৰা


আজিৰ ভাল খবৰবোৰ
১. ৰাজহুৱা খণ্ডৰ কোম্পানী ইণ্ডিয়ান অইল কৰ্পৰেচন পুনৰ দেশৰ সৰ্বোচ্চ খাৰুৱা তেল শোধন ক্ষমতাসম্পন্ন কোম্পানীত পৰিণত হৈছে। কালি প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ কৰকমলেৰে উৰিষ্যাত ১৬০০০কোটি টকাৰে ১৬বছৰত নিৰ্মাণ হৈ উঠা পাৰাদীপ ৰিফাইনেৰী দেশৰ নামত উছৰ্গা কৰা হয়। ২০০০চনত প্ৰধানমন্ত্ৰী বাজপেয়ীয়ে আধাৰশিলা স্থাপন কৰা ৰিফানেৰীটোৰ শোধন ক্ষমতাৰেই ৰিলায়েঞ্চক এই ক্ষেত্ৰত আই.অ.চিয়ে পাছ পেলাবলৈ সক্ষম হৈছে।

২. ছাফ গেমচত শীৰ্ষস্থানত ত্ৰিশটা স্বৰ্ণ, বাৰটা ৰূপৰ আৰু তিনিটা ব্ৰঞ্জসহ মুঠ ৪৫টা পদকেৰে উজলিছে ভাৰতীয় ক্ৰীড়াবিদ। দুশ মিটাৰ বেকষ্ট্ৰোকত শ্ৰীলংকাত হোৱা ছাফ গেমচত অসমকন্যা ফাৰিহা জামানৰ অভিলেখ অসমৰ মাটিত শ্ৰীলংকাৰ কিহিম ৰহিমে ৯বছৰ ৬মাহৰ পাছত ভাঙিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ সুখবৰ। মা কামাখ্যাৰ আৰ্শীবাদ বিচাৰি দেশ-বিদেশৰ খেলুৱৈ সকলে সদলবলে নীলাচল পাহাৰত উপস্থিত হোৱাৰো বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে।

৩. ১৩৬সংখ্যক যোৰহাট ৰেছৰ আকৰ্ষণীয় গভৰ্নছ কাপত ঘোঁৰা দৌৰত কালি বিজয়ী হয় জকী হৰেন টায়েৰ ‘শিৱ-শংকৰ’। জকী লক্ষ্মীকান্ত কুটুমৰ ‘ৰামপ্ৰসাদ’ আৰু জকী শান্তিৰাম দলেৰ ‘মানস পোৱালি’য়ে তৃতীয় স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।

৪. কংগ্ৰেছ নেত্ৰী আতিফা মাছুদৰ ‘দ্য ভিজনাৰীঃ লাইফ এণ্ড ৰাইজ অৱ তৰুণ গগৈ’ শীৰ্ষ ছবি সম্বলিত জীৱনীগ্ৰন্থখন কালি গুৱাহাটীৰ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত উন্মোচন কৰিলে ৰাজ্য সভাৰ সাংসদ মনি শংকৰ আয়াৰে। পূৰ্বতেও আন এগৰাকী নেত্ৰী ববিতা শৰ্মাই তৰুণ গগৈদেৱৰ জীৱনীৰ ওপৰত এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সমুখত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল বুলিও জানিব পৰা গৈছে।

৫. শিশু আলোচনী ‘সঁফুৰা’ৰ উদ্যোগত আৰু প্ৰতিদিন গ্ৰুপৰ সহযোগত ৰাজ্যৰ ৯০০গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ২০১৫বৰ্ষৰ সঁফুৰা বৃত্তি প্ৰদান কৰা হয়। অসম বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিবিদ্যা পৰিবেশ পৰিষদৰ সঞ্চালক ডঃ অৰূপ কুমাৰ মিশ্ৰই মুখ্য অতিথি ৰূপে অংশ লোৱা সভাখনত মুঠ ছয় লাখ টকাৰ বৃত্তি প্ৰদান কৰা হয়। শ্ৰেষ্ঠ বিদ্যালয়ৰ বঁটা বৰপথাৰৰ শংকৰদেৱ শিশু নিকেতন, তিতাবৰৰ জাতীয় বিদ্যাল আৰু উত্তৰ শালমৰাৰ চিলাৰায় জাতীয় বিদ্যালয়ক প্ৰদান কৰা হয়। সঁফুৰা বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ শিশু বঁটা ৰুবিক্স কিউবৰ সমাধানেৰে বিশ্বজিনা কাব্যনীল তালুকদাৰক প্ৰদান কৰা হয়।

৬. ধুবুৰীৰ নেতাইধুবুনী ক্ষেত্ৰত আৰম্ভ হোৱা সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতিৰ অধিবেশনত মুখ্য জিলা সমিতিৰ বঁটা কাৰ্বি-আংলং জিলাক প্ৰদান কৰা হয়। অসমীয়া লেখিকা সকলে বিভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদেৰে বিশ্ব দৰবাৰলৈ অসমীয়া সাহিত্যক লৈ যোৱা আৰু বিভিন্ন ভাষাৰ পৰা অসমীয়ালৈ যুগজয়ী গ্ৰন্থ সমূহ অনুবাদ কৰি অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰাল চহকী কৰাৰ বিষয়েও দিল্লী শাখাৰ সভানেত্ৰী ডঃ গীতা বৰুৱা নাথে বাখ্যা আগবঢ়ায়।

৭. গুৱাহাটীত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা ইণ্ডিয়া ইনষ্টিটিউট অৱ জুৰিজপ্ৰুডেন্সৰ ৱেবছাইট মুকলি কৰে প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ বি পি কটকীয়ে। www.iij.org নামৰ ৱেবচাইটটোত অসম চুক্তিৰ সাংবিধানিক স্থিতি আৰু ৰাজ্যবাসীয়ে সাংবিধানিক ৰক্ষাকৱচ লাভৰ উপায়ৰ বিষয়েও বিশদ তথ্য তথা বিশ্লেষণ আগবঢ়োৱা হৈছে বুলিও জানিব পৰা গৈছে।

৮. নগাঁৱৰ নেহৰুবালিক ভক্তিস্থল ক্ষেত্ৰত কালিৰে পৰা বৰ্ণাঢ্য ৰূপত আৰম্ভ হৈছে নগাঁও ভাওনা সমাৰোহ। বিশিষ্ট গৱেষক-পণ্ডিত তিলক চন্দ্ৰ মজুমদাৰে ধৰ্মধ্বজা উত্তোলন কৰি ভাওনা সমাৰোহৰ শুভাৰম্ভ কৰে। প্ৰদৰ্শনী, সাংস্কৃতিক শোভাযাত্ৰা আদিৰেও সমাৰোহখনক অধিক জনমুখী কৰিবলৈ পদক্ষেপ লোৱা হৈছে বুলিও জানিব পৰা গৈছে।

৯. জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক পৱিত্ৰ বৰাই সম্পাদনা কৰা ‘লংকাম টেৰণঃ জীৱ আৰু কৃতি’ সংকলনখনি কালি ডিফু ক্লাৱত উন্মোচন কৰে ৰংবং তেৰাঙৰ পৌৰাহিত্যত হোমেন বৰগোহাঞিয়ে। লংকাম টেৰণ কেৱল কাৰ্বি জনোগোষ্ঠীৰেই নহয়, বৃহত্তৰ অসমীয়া জাতিৰ এজন অবিস্মৰণীয় মহান ব্যক্তি বুলি মন্তব্য কৰে বৰগোহাঞিয়ে।

১০. বিশাখাপট্টনমত ভাৰতত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অনুষ্ঠিত হৈছে আন্তৰ্জাতিক নৌবাহিনী সমূহৰ ফ্লীট ৰিভিউ। এই অনুষ্ঠানত দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু ৰাষ্ট্ৰপতি দুয়োজনেই উপস্থিত থাকি সৌষ্ঠৱ বৃদ্ধি কৰাৰো সুখবৰ।

১১. মেঘালয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা আৰু ব্যৱস্থাপনা বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ছিন’ড মহাবিদ্যালয়ৰ যুটীয়া উদ্যোগত শ্বিলঙত অহা জুন মাহৰ ২০-২১ তাৰিখে জলবায়ু পৰিবৰ্তন প্ৰশমন বিষয় সন্মিলনৰ আয়োজন কৰা হৈছে। আগ্ৰহী সকলে গৱেষণাপত্ৰৰ সাৰাংশ সন্মিলনৰ ৱেবপেজ http://ic3mta.com ৰ যোগেদি জমা দিব পাৰিব।

১২. ছাফ গেমচৰ নিৰাপত্তাৰ মূল দায়িত্ব লাভ কৰিলে মেঘালয় আৰক্ষীয়ে। কেন্দ্ৰই মোকোলাই দিয়া ৭.৮কোটি ধনেৰে নতুন ৰূপত মেঘালয় আৰক্ষীক গঢ়ি তোলা হৈছে বুলিও জানিব পৰা গৈছে।

চিন্তন


নাৰী উৎপীড়নকাৰীৰ বাবে মৃত্যুদণ্ড নে মুক্ত বেশ্যালয়
প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা
২০১২ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰ তাৰিখে দিল্লীত ঘটি যোৱা আৰু সমগ্ৰ ভাৰতৰ প্ৰায় প্ৰতিজন মানুহৰে (অমানুহ সকলক বাদ দি) বুকু কঁপাই তোলা নিৰ্ভয়াৰ দলবদ্ধ ধৰ্ষণ আৰু হত্যাকাণ্ডৰ ঘটনাটোৰ এয়া তিনি বছৰ পাৰ হ’ল। এই তিনিবছৰত ঠিক নিৰ্ভয়াৰ ঘটনাটোৰ দৰে একে ঘটনা আমাৰ অসমতো ঘটিল। কিন্তু সেই ঘটনাটোৱে বা তেনে ধৰণৰ ঘটনাবিলাকে পাবলগীয়া গুৰুত্ব নাপালে। দূৰ্ভাগ্যজনকভাৱে আমাৰ সমাজত, আনকি অসমতো নাৰীধৰ্ষণৰ আৰু নাৰী উৎপীড়নৰ ঘটনাৰ সংখ্যা কমি যোৱা নাই, বৰং বাঢ়িহে গৈছে। এইধৰণৰ অপৰাধীৰ সংখ্যাও বা এনে অপৰাধী মানসিকতাৰ মানুহৰ সংখ্যাও কমি যোৱা নাই, বাঢ়িহে গৈছে। নিৰ্ভয়াৰ সেই নৃশংস ঘটনাটোৰ পিছত আমি সকলোৱে বিভিন্ন সময়ত দুটা প্ৰশ্নৰ বিষয়ে নিশ্চয় চিন্তা কৰিছো – প্ৰথম - নাৰীধৰ্ষণ কৰা অপৰাধীবোৰৰ শাস্তি কেনে হোৱা উচিত? আৰু দ্বিতীয় – নাৰীধৰ্ষণ আৰু নাৰী উৎপীড়নৰ দৰে ঘটনাবোৰ কেনেদৰে প্ৰতিহত কৰিব পাৰি? এই প্ৰশ্নদুটাৰ বিষয়ে চিন্তা কৰি বিভিন্ন ঠাইত বহুসংখ্যক লোকে বহু আলোচনা কৰিছে, বহুজনে বহু মতামত দিছে। সেই মতামতবিলাকৰ পৰা অলপ আঁতৰি আমি ধৰ্ষণকাৰীৰ শাস্তি আৰু ধৰ্ষণ, নাৰী অপহৰণ আদিৰ দৰে অপৰাধবোৰ সংঘটিত নহ’বলৈ বা কম কৰিবলৈ কিছুসংখ্যক লোকে আগবঢ়োৱা মুক্ত বেশ্যালয়ৰ বিষয়টো অলপ চিন্তা কৰি চাব খুজিছো।

নিৰ্ভয়াৰ সেই ঘটনাটোৱে যেনেকৈ সকলোকে জোকাৰি দিছিল আৰু তাৰ পিছত সাধাৰণ মানুহে স্বত:স্ফূৰ্তভাৱে যেনেধৰণৰ প্ৰতিবাদ কৰিছিল তাৰ ফলস্বৰূপে ভাৰতীয় আইনী ব্যৱস্থাটোৰ কিছু সংশোধন ঘটোৱা হৈছিল। (দিল্লীত হোৱা সেই প্ৰতিবাদ মই নিজে ওচৰৰ পৰা দেখিছিলো। আদালতত সেই অপৰাধীকেইটাৰ বিচাৰ চলি থাকোতে উচ্চস্তৰৰ প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল আৰু প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ এক বিশেষ সময়ত মই এটা বিশেষ দায়িত্ব পালন কৰিবলগীয়া হৈছিল। সেই অপৰাধীকেইটাকো মই ওচৰৰ পৰা দেখিছিলো, সিহঁতৰ লগত কথা পাতিব লগাত পৰিছিলো।) সেই সংশোধনক্ৰমে নাৰীধৰ্ষণ আৰু নাৰী-উৎপীড়ণ তথা নাৰীজনিত অপৰাধৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ আইন প্ৰণয়ন কৰা হ’ল, এই অপৰাধবোৰৰ খৰতকীয়া বিচাৰৰ বাবে ফাষ্ট ট্ৰেক কৰ্ট গঠন কৰা হ’ল, আৰু তাৰ ফল হিচাপে নিৰ্ভয়াৰ ধৰ্ষণকাৰী কেইটাক কম সময়ৰ ভিতৰতে (ন মাহ) বিচাৰ কৰি মৃত্যুদণ্ডৰ ৰায়দান দিয়া হ’ল। অৱশ্যে আদালতৰ এই ৰায় কাৰ্য্যকৰী কৰিবলৈ এতিয়াও বহুত বাকী। আজি মাত্ৰ কিছুদিন আগতে জুভেনাইল জাষ্টিচ এক্টখনৰো কিছু সালসলনি কৰা হ’ল। এতিয়া আমাৰ প্ৰশ্নটো হ’ল - নাৰীধৰ্ষণৰ শাস্তি কেনে হোৱা উচিত? নিৰ্ভয়াক পুনৰ এবাৰ সুঁৱৰি আমি এই প্ৰশ্নটোৰ আকৌ এবাৰ সন্মুখীন হ’ব খুজিছো।

ব্যক্তিগতভাৱে আমি এই প্ৰশ্নটোৰ সন্মুখীন হ’লেই ইয়াৰ উত্তৰটো স্বত:স্ফূৰ্তভাৱে আমাৰ মনলৈ আহে – মৃত্যুদণ্ড। একমাত্ৰ মৃত্যুদণ্ড আৰু সেই মৃত্যুদণ্ডৰ তাৎক্ষণিক কাৰ্য্যকৰীকৰণ। তাৰ বাদে ধৰ্ষণকাৰী অপৰাধীৰ বাবে আন কোনো শাস্তি গ্ৰহণযোগ্য নহয়। আমি বিশ্বাস কৰো অপৰাধ প্ৰমাণিত হোৱাৰ পিছত ধৰ্ষণকাৰী অপৰাধীক একমাত্ৰ শাস্তি হিচাপে মৃত্যুদণ্ডৰ আদেশ দিব পৰাকৈ আৰু সেই মৃত্যুদণ্ড তাৎক্ষণিকভাৱে কাৰ্য্যকৰী কৰিব পৰাকৈ ভাৰতীয় আইনী ব্যৱস্থাটো সংশোধন কৰিব পৰা যাব নিশ্চয়।

এইখিনিতে এটা প্ৰশ্ন আহে – মৃত্যুদণ্ডই ধৰ্ষণ, হত্যা আদিৰ দৰে নৃশংস অপৰাধবোৰ ৰোধ কৰাত বা সেই অপৰাধৰ সংখ্যা কম হোৱাত সহায় কৰেনে? বহুতৰ বাবে এইটো এটা কঠিন প্ৰশ্ন যাৰ উত্তৰত সপক্ষে বা বিপক্ষে বহুখিনি যুক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰি। আনকি বহুতে কেইখনমান দেশৰ উদাহৰণসহ মানৱীয়তাৰ খাতিৰত ভাৰতীয় আইনী ব্যৱস্থাটোৰ পৰা মৃত্যুদণ্ডক একেবাৰে উঠাই দিয়াৰ কথাও কয়। কিন্তু ব্যক্তিগতভাৱে আমি বিনাদ্বিধাই বিশ্বাস কৰো যে মৃত্যুদণ্ডই অপৰাধ ৰোধ কৰাত সহায় কৰে, আৰু ভবিষ্যতৰ সম্ভাৱ্য অপৰাধীসকলৰ মনত ভয়ৰ লগতে নিৰুৎসাহ জন্মায়। আচলতে আন আইনী শাস্তিবিলাকৰ দৰেই মৃত্যুদণ্ডও এটা আইনগত শাস্তি আৰু সমাজত অপৰাধ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবেই আইনত শাস্তিৰ ব্যৱস্থা আছে। আইনী দৃষ্টিৰে আৰু সাধাৰণ নিয়ম অনুসৰিও অপৰাধৰ নৃশংসতা যিমান বেছি অপৰাধীৰ শাস্তিৰ পৰিমানো সিমান বেছি। যিহেতু আমাৰ উদ্দেশ্য হ’ল নাৰীধৰ্ষণ আৰু নাৰীৰ বিৰুদ্ধে সংঘটিত হোৱা বিভিন্ন অপৰাধবোৰৰ প্ৰতিৰোধ কৰি সমাজখন নাৰীৰ বাবে সুৰক্ষিত আৰু ভয়হীন কৰি তোলা, সেয়ে প্ৰথম আৰু প্ৰধান পদক্ষেপ হিচাপে ধৰ্ষণকাৰী আৰু নাৰীৰ বিৰুদ্ধে আন যিকোনো অপৰাধকাৰীৰ বিৰুদ্ধে তাৎক্ষণিক কঠোৰ শাস্তিৰ প্ৰয়োগ কৰিব লাগিব। ধৰ্ষণেই হ’ল নাৰীৰ বিৰুদ্ধে সংঘটিত হোৱা সবাতোকৈ নৃশংস অপৰাধ আৰু সকলো শাস্তিৰ ভিতৰত মৃত্যুদণ্ডই হ’ল সবাতোকৈ কঠোৰ শাস্তি। সেয়ে নাৰীধৰ্ষণৰ একমাত্ৰ শাস্তি হ’ব লাগিব মৃত্যুদণ্ড। যদিহে অপৰাধ প্ৰমাণিত হোৱাৰ পিছত ধৰ্ষণকাৰীক মৃত্যুদণ্ডৰে দণ্ডিত কৰা হয় আৰু তাৎক্ষণিকভাৱে সেই মৃত্যুদণ্ড কাৰ্য্যকৰী কৰা হয় তেন্তে ভবিষ্যতৰ সম্ভাব্য ধৰ্ষণকাৰীয়ে ফাঁচীকাঠত তাৎক্ষণিকভাৱে নিজৰ প্ৰাণ হেৰুওৱাৰ ভয়ত নাৰীধৰ্ষণ কৰিবলৈ আগবঢ়াৰ আগতে এশবাৰ চিন্তা কৰিবলৈ বাধ্য হ’ব। বাকী থাকিল মানৱীয়তাৰ বা মানৱ অধিকাৰৰ কথাটো। আমি স্পষ্টভাৱে বিশ্বাস কৰো এগৰাকী নাৰীক ধৰ্ষণ কৰা বা ধৰ্ষণ কৰি হত্যা কৰি পেলোৱাটো মানৱ অধিকাৰৰ ভিতৰত নপৰে। যিহেতু এই ধৰ্ষণকাৰী আৰু হত্যাকাৰী অপৰাধীবোৰে আনৰ মানৱ অধিকাৰ খৰ্ব কৰিছে গতিকে এই অপৰাধীবোৰে নিজৰ বাবে মানৱীয়তা বা মানৱ অধিকাৰ দাৱী কৰিব নোৱাৰে।

এইখিনিতে আৰু এটা প্ৰশ্ন - ধৰ্ষণকাৰীবোৰৰ অনুশোচনা হয়নে? প্ৰশ্নটো তাৎপৰ্য্যপূৰ্ণ। আমাৰ মতে ভাৰতীয় পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজ ব্যৱস্থাটোৱে জন্ম দিয়া এই ধৰ্ষণকাৰীবোৰৰ বেছিভাগৰে মনলৈ অনুশোচনা আহে বুলি মানি ল’ব নোৱাৰি। আচলতে অনুশোচনাতো দূৰৰে কথা, এই ধৰণৰ অপৰাধীবোৰৰ বেছিভাগে অনবৰতে নিজৰ বাবে যিকোনো সুযোগৰ সন্ধানতহে থাকে আৰু প্ৰতিটো তেনে সুযোগৰ, লাগিলে সেই সুযোগ যিমানেই ক্ষুদ্ৰ নহওক কিয়, সদ্‌ব্যৱহাৰ কৰিব জানে। উদাহৰণ হিচাপে বৰ্তমান ভাৰতত নিষিদ্ধ হৈ থকা India’s Daughter নামৰ ডকুমেন্টৰীখনলৈ আঙুলিয়াব পাৰি। সেই ডকুমেন্টৰীখনত সেই ধৰ্ষণকাৰী অপৰাধীটোৱে কৈছিল যে তাক বা তাৰ দৰে ধৰ্ষণকাৰীক মৃত্যুদণ্ড দিলে হেনো ইয়াৰ পিছত ভবিষ্যতৰ ধৰ্ষিতাসকলৰ বাবে পৰিস্থিতি বেয়াহে হ’ব। কাৰণ ইয়াৰ পিছত প্ৰতিটো ধৰ্ষণকাৰীয়ে ধৰা পৰাৰ ভয়ত ধৰ্ষিতা নাৰীগৰাকীক হত্যা কৰিবই। ধৰ্ষণকাৰী অপৰাধীটোৰ এই কথাষাৰতেই ওলাই পৰিল এই ধৰণৰ অপৰাধীবোৰ প্ৰকৃততে কিমান সাংঘাটিকভাৱে টেঙৰ, নিজক বচাবলৈ কিমান বদ্ধপৰিকৰ আৰু লগতে শাস্তিৰ সন্মুখীন হ’বলৈ সিহঁতে কিমান ভয় কৰে। এই অপৰাধীটোৱে নিজে মুকলিকৈ (মানে কেমেৰাৰ সন্মুখত) কথা ক’বলৈ পোৱা প্ৰথমটো সুবিধাতেই অতিশয় বুদ্ধিমত্তাৰে এনে এটা কথাৰ অৱতাৰণা কৰি দিলে যিটো কথাত অপৰাধ জগতখনৰ লগতে এনে ধৰণৰ নৃশংস অপৰাধীবোৰক ওচৰৰ পৰা দেখি নোপোৱা, এই অপৰাধীবোৰৰ মানসিকতা আৰু মনস্তত্ব বুজি নোপোৱা, নিজে আদৰ্শ ব্যৱস্থাৰ (ideal situation) মাজত আৰামেৰে থাকি আঁতৰৰ পৰা মানৱীয়তা আৰু দয়া-ক্ষমাৰ কথা কোৱা, এনে অপৰাধবিলাকৰ ভুক্তভোগীসকলক (victim) বা পীড়িতাসকলক লগ নোপোৱা বহুসংখ্যক মানুহে যুক্তি বিচাৰি পাব (এনে লোকৰ সংখ্যা বহুত বেছি) আৰু এই সাধাৰণ কথাটোৰ পৰাই ওলাই পৰিল এনে ধৰণৰ অপৰাধীবোৰে কেনেকৈ সকলো সময়তে নিজৰ বাবে সুযোগৰ সন্ধানত থাকে। এনে এটা নৃশংস অপৰাধ কৰিও, ইমান দিন জেলত থাকিও, মৃত্যুদণ্ডৰে দণ্ডিত হৈয়ো, নিজৰ সেই জঘণ্য অপৰাধৰ সপক্ষে যুক্তি দি ওলোটাই সেই ধৰ্ষিতা নাৰীগৰাকীৰ গাতহে দোষ জাপি দিব খোজা আৰু লগতে এনেধৰণৰ কথাৰে ভাৰতৰ প্ৰচলিত আইনী ব্যৱস্থাটোৱে প্ৰদান কৰা মৃত্যুদণ্ডৰ শাস্তিৰ পৰা নিজকে বচাবলৈ অতি কৌশলেৰে আওপাকেদি চেষ্টা কৰা এইবোৰ অপৰাধীৰ মনলৈ কেতিয়াবা অনুশোচনাৰ ভাৱ আহিব পাৰে বুলি আমাৰ বিশ্বাস নহয়। নাৰীধৰ্ষণকাৰী অপৰাধীবোৰ মানুহ নহয়, সিহঁত অমানুহ আৰু এই অমানুহবোৰৰ জীয়াই থকাৰ অধিকাৰ নাই – এই কথাটো আমি দৃঢ়তাৰে বিশ্বাস কৰো। আৰু সেয়ে আমি বিশ্বাস কৰো যে নাৰীধৰ্ষণৰ একমাত্ৰ শাস্তি হোৱাৰ উচিত মৃত্যুদণ্ড।

নাৰীধৰ্ষণ আৰু নাৰীৰ বিৰুদ্ধে সংঘটিত হোৱা উৎপীড়ন বা আন যৌন-অপৰাধবোৰ ৰোধ কৰাৰ উপায় কি? – এইটো আন এটা কঠিন প্ৰশ্ন। আমি ভাবো এই অপৰাধবোৰৰ মূল কাৰণবোৰ সোমাই আছে আমাৰ পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজব্যৱস্থাটোত, যিটো সমাজব্যৱস্থাত এতিয়াও লিঙ্গ-ভিত্তিক বৈষম্য (gender-based discrimination) আছে আৰু লগতে এনে কিছুমান পুৰনিকলীয়া, অমানুষিক নিয়ম-কানুন, চিন্তাধাৰা আৰু কুসংস্কাৰ আছে যিবিলাকে নাৰীৰ সুৰক্ষা, সন্মান আৰু ব্যক্তিগত স্বাধীনতাৰ পথত হেঙাৰ হৈ থিয় দিয়ে। আমি বিশ্বাস কৰো নাৰীৰ বিৰুদ্ধে যিকোনো অপৰাধ ৰোধ কৰিবলৈ এই মূল কাৰণবোৰৰ মোকাবিলা কৰি এই হেঙাৰবোৰ আঁতৰাব লাগিব।

এতিয়া লেখাটোৰ আৰম্ভনিতে কোৱা মুক্ত বেশ্যালয় স্থাপনৰ বিষয়টো সম্পৰ্কত আমাৰ চিন্তাখিনি প্ৰকাশ কৰিব খুজিছো। আমাৰ মনত আছে যোৱাবছৰৰ কোনোবা এটা সন্ধিয়াত, টেলিভিচনৰ এটা অসমীয়া চেনেলৰ এটা অনুষ্ঠানত এক বিতৰ্ক/আলোচনা হৈছিল য’ত মূল বিষয়টো আছিল নাৰীধৰ্ষণ আৰু নাৰীৰ বিৰুদ্ধে আন যিকোনো অপৰাধ-উৎপীড়ন আদি ৰোধৰ বাবে ঠায়ে ঠায়ে মুকলিকৈ (লিগেলাইজ্‌দ ধৰণেৰে) বেশ্যালয় স্থাপন কৰাটো এটা সমাধান হ’ব পাৰে নেকি। এই সমাধানটোৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ গৈ আমি তাৰ গ্ৰহণযোগ্যতাৰ প্ৰতি দ্বিধাগ্ৰস্ত আৰু সন্দিহানহে হৈ পৰিলো। আমাৰ এই দ্বিধাগ্ৰস্ততাৰ কাৰণ হ’ল আমি নিজে নিজকে সোধা কেইটামান কঠোৰ প্ৰশ্ন – সেই বেশ্যালয়বোৰত যিসকল নাৰীয়ে নিজৰ দেহ বেচিবলৈ আহিব তেওঁলোক কোন হ’ব? তেওঁলোক সেই বেশ্যালয়বোৰলৈ কিয় আহিব? (প্ৰতিদিনে/ প্ৰতিনিশাই টকাৰ বিনিময়ত কোনোবা অচিনাকী পুৰুষক নিজৰ শৰীৰটো যৌন উপভোগৰ বাবে এৰি দিয়টো নিশ্চয় কোনো নাৰীৰ বাবেই সুখকৰ নহয়। এনে এটা কঠিন আৰু যন্ত্ৰণাদায়ক জীৱিকা কোনো নাৰীয়ে কিয় উপযাচি বাচি ল’ব?) নিজকে শাৰিৰীক-মানসিকভাৱে বিধ্বস্ত কৰি এচাম বিকৃত মানসিকতাৰ পুৰুষক টকাৰ বিনিময়ত দৈহিক সুখ দি সমাজখন নাৰীৰ বাবে সুৰক্ষিত কৰাৰ দায়িত্ব তেওঁলোকে (সেই নাৰীসকলে) কিয় ল’ব? সেই দায়িত্ব তেওঁলোকৰ হয় জানো? তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ অভিভাৱক বা আন সম্বন্ধীয় লোকসকলে সেই বেশ্যালয়বোৰত দেহ বেচিবলৈ যাবলৈ অনুমতি দিবনে? তেওঁলোকক সেই বেশ্যালয়বোৰলৈ আহি টকাৰ বিনিময়ত দেহ ব্যৱসায় কৰিবলৈ বাধ্য কৰোৱা হ’ব নেকি? বেশ্যালয়বোৰত কাম কৰা সেই নাৰীসকলক সমাজে কেনে দৃষ্টিৰে চাব? তেওঁলোকক সমাজৰ সকলোৱে সন্মান কৰিবনে? বেশ্যালয়ৰ বাহিৰত তেওঁলোকৰ সামাজিক অৱস্থিতি কেনে হ’ব? তেওঁলোকক কোনোবাই বিয়া কৰাবনে? বয়স হৈ অহাৰ পিছত যেতিয়া তেওঁলোকে দেহ বেচিব নোৱাৰা হ’ব তেতিয়া তেওঁলোকৰ দায়িত্ব কোনে ল’ব? এই বেশ্যালয়বোৰে সমাজত নাৰী অপহৰণৰ দৰে অপৰাধ এতিয়াতকৈ কেইবাগুণে বঢ়াব নেকি? যদি বঢ়াব, তেন্তে সেই অপৰাধবোৰৰ ভুক্তভূগীসকলৰ (victims) দায়িত্ব কোনে ল’ব? বেশ্যালয়লৈ গ্ৰাহক হিচাপে কোন যাব বা বেশ্যালয়লৈ গ্ৰাহক হিচাপে যাবলৈ কোনে কাক কেনেকৈ বাধা দিব? টকাৰ বিনিময়ত সহজলভ্য যৌনতা এটা সামাজিক সমস্যা হৈ উঠিবনেকি? সেই টকাৰ বাবে কোনোবা যুৱকে ঘৰত কাজিয়া কৰিবনেকি আৰু তাৰ ফলাফল কেনে হ’ব? (যেনেদৰে কোনোবা দুখীয়া কৃষক পিতৃয়ে সন্তানৰ বাইকৰ দাৱী পুৰন কৰিবলৈ অৱশেষত নিজৰ মাটিখিনিকে বন্ধকত দি ধাৰ কৰিবলগীয়া হয়।) STD (Sexually Transmitted Diseases) দ্ৰুতগতিত বাঢ়ি যাব নেকি? সকলোতকৈ ডাঙৰ প্ৰশ্ন – বেশ্যাবৃত্তিটোক সন্মানৰ চকুৰে চোৱা হ’বনে? এনেধৰণৰ বেশ্যালয়বোৰক আৰু সেই বেশ্যালয়বোৰৰ বেশ্যাসকলক অসমীয়া/ভাৰতীয় সমাজে কেনেদৰে গ্ৰহণ কৰিব? এই প্ৰশ্নবোৰৰ নিজেই নিজকে দিয়া উত্তৰবোৰত আমি অকনো সন্তুষ্ট হ’ব পৰা নাই বাবেই আমি এইধৰণৰ বেশ্যালয় স্থাপনৰ কথাটো সমৰ্থন কৰিবলৈ আমি দ্বিধাগ্ৰস্ত। কিন্তু ধৰ্ষণকাৰীৰ শাস্তি সন্দৰ্ভত আমি মুঠেই দ্বিধাগ্ৰস্ত নহয়, আৰু আমাৰ মতে ধৰ্ষণকাৰীৰ একমাত্ৰ শাস্তি হোৱা উচিত তাৎক্ষণিক মৃত্যুদণ্ড। এটা সক্ষম পুলিচ ব্যৱস্থা (যি ব্যৱস্থাই নাৰীৰ বিৰুদ্ধে সংঘটিত প্ৰতিটো ঘটনাৰে অপৰাধীক অতি শীঘ্ৰে কাৰায়ত্ব কৰি আইনৰ হাতত তুলি দিব) আৰু কঠোৰ, নিশ্চিত আৰু তাৎক্ষণিক আইনী শাস্তিৰ অবিহনে নাৰীৰ বিৰুদ্ধে অপৰাধ ৰোধ কৰিব নোৱাৰি – এই কথাটো আমি দৃঢ়তাৰে বিশ্বাস কৰো।

শেষত আৰু এটা কথা – নাৰীৰ বিৰুদ্ধে সংঘটিত হোৱা অপৰাধৰ বিভিন্নতা যেনেকৈ আছে সংখ্যাও তেনেদৰে অগনিত আৰু এই ক্ষেত্ৰত ধৰ্ষণেই একমাত্ৰ অপৰাধ নহয়। আমাৰ ভাৰতীয় পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজখনত নাৰীৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিদিনে যিবোৰ অপৰাধ সংঘটিত হয় সেইবোৰে সকলো প্ৰকৃত পুৰুষকে লজ্জানত হবলৈ বাধ্য কৰিব। ডমেষ্টিক ভায়োলেন্স, অনাৰ কিলিং, ডাইনীৰ নামত হত্যা, যৌতুকৰ বাবে অত্যাচাৰ, প্ৰেমত বিফল হৈ নাৰীগৰাকীক এচিদেৰে আক্ৰমণ, ধৰ্মৰ নামত অথবা কোনোবা ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ দোহাই দি অথবা কিছুমান যুক্তিহীন অন্ধবিশ্বাস-কুসংস্কাৰৰ ফলস্বৰূপে নাৰীৰ প্ৰতি অশালীন মন্তব্য কৰাৰ লগতে নানা বান্ধোন আৰোপ কৰিব খুজি নাৰী-স্বাধীনতাক খৰ্ব কৰা আৰু লগতে একেসময়তে পুৰুষৰ মনত নাৰীক দমন কৰি ৰাখিবলৈ একধৰনৰ বিভৎস মানসিকতা গঢ়ি তোলা, প্ৰেমৰ বিৰুদ্ধে আৰু নাৰীৰ বিৰুদ্ধে খাপ পঞ্চায়তৰ বিভৎস ৰায়দান, প্ৰেমৰ নামত প্ৰথমতে প্ৰলোভন আৰু কূটকৌশল, তাৰ পিছত যৌনতা আৰু তাৰ পিছত প্ৰৱঞ্চনা, ধৰ্ষণ, ব্লেকমেইল, হত্যা, আত্মহত্যাৰ বাবে প্ৰৰোচনা/বাধ্য কৰোৱা আদিৰ দৰে অসংখ্য অপৰাধ নিতৌ সংঘটিত হৈ আছে নাৰীৰ বিৰুদ্ধে। এইবোৰ অপৰাধৰ বাবেও দোষীক উপযুক্ত আৰু নিৰ্দিষ্ট শাস্তিৰ ব্যৱস্থা কৰি সেই শাস্তিকো তাৎক্ষণিকভাৱে কাৰ্য্যকৰী কৰা উচিত। আৰু এটা আচৰিত কথা অস্বীকাৰ কৰা বৃথা যে বহুসময়ত এগৰাকী নাৰীয়েই আন এগৰাকী নাৰীৰ প্ৰধান উৎপীড়ক হৈ উঠে। বিশেষকৈ ডমেষ্টিক ভায়োলেন্সৰ ক্ষেত্ৰত বহুসময়ত এগৰাকী বা কেইগৰাকীমান নাৰীয়েই আন এগৰাকী নাৰীৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিয়ে। আনকি ধৰ্ষণৰ দৰে জঘণ্য অপৰাধতো নাৰীয়ে পুৰুষক সহযোগ কৰাৰ অসংখ্য উদাহৰণ আছে। বহুতে বিশ্বাস নকৰিব - ভাৰতৰ জেইলসমূহত বন্দী হৈ থকা এনে ধৰণৰ নাৰী কয়েদীৰ সংখ্যা কম নহয় যিসকলে এজন/কেইজনমান পুৰুষক আন কোনোবা এগৰাকী অসহায় নাৰীক ধৰ্ষণ কৰিবলৈ সহায় কৰিছিল, সেই ধৰ্ষণকাৰ্য্যত সেই পুৰুষসকলক সহযোগ কৰিছিল। এইবোৰ অপৰাধীৰ বাবেও একেই কঠোৰ, নিশ্চিত আৰু তাৎক্ষণিক শাস্তিৰ ব্যৱস্থা থাকিব লাগে।

(লেখাটোত প্ৰকাশিত চিন্তা আৰু মতামতখিনি লেখকৰ একান্ত ব্যক্তিগত আৰু পদৱী/কাৰ্য্যালয় আদিৰ সৈতে কোনো সম্পৰ্ক নাই।)