Tuesday, May 26, 2015

পলকতে সুখ-দুখৰ বতৰা

আজিৰ ভাল খবৰবোৰ
 ১. অসমৰ ১০০০খন উচ্চ মাধ্যমিক আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ বাবে মাধ্যমিক শিক্ষা অভিযানৰ অধীনত ২২৯ কোটি টকাৰে বিজ্ঞানাগাৰ আৰু কম্পিউটাৰ লেবৰেটৰি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ লোৱাৰ সুখবৰ।

২. নামেৰী ইক’ কেম্পত বিশ্ব মতস্য প্ৰব্ৰজন দিৱস উদযাপন কৰা হয়। উদ্যোগীকৰণ, নদীবান্ধ, তৈল খাদ আদিয়ে মতস্য কুললৈকো ভাবুকি কঢ়িয়াই অনৰা দিশটোত অনুষ্ঠানটোত আলোকপাত কৰে অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালৰ অধ্যাপক ডাঃ অতুল বুঢ়াগোহাঁয়ে।

৩. অসমৰ নতুন টিভি চেনেল “আছাম টকছ” কালি গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজ প্ৰেক্ষাগৃহত উদ্বোধন কৰিলে মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে। চেনেলটোৰ মুখ্য সম্পাদক অতনু ভূঞা, পৰিচালন সম্পাদক বেদব্ৰত বৰা আৰু কাৰ্যবাহী সম্পাদক কুমুদ দাস বুলি জানিব পৰা গৈছে। ইণ্টাৰনেটত www.assamtalks.com যোগে চেনেলটোৰ সম্প্ৰচাৰ উপভোগ কৰিব পৰা যাব।

৪. অসমৰ শিক্ষা বিভাগে উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ ৪৪৩টা পদ পূৰণৰ বাবে চৰকাৰৰ পৰা অনুমোদন বিচৰাৰ সুখবৰ। কালি কামৰূপ গ্ৰাম্য আৰু মহানগৰ জিলাৰ ৩৭খন ভেঞ্চাৰ বিদ্যালয় তথা জুনিয়ৰ কলেজলৈ ২০১৪-১৫ বিত্তীয় বৰ্ষৰ বিত্তীয় সাহাৰ্য প্ৰদান কৰা হয়। উচ্চ মাধ্যমিকলৈ ৫.৪০লাখ, উচ্চতৰ মাধ্যমিকলৈ ৭.৮০লাখ আৰু জুনিয়ৰ কলেজলৈ ৮.৫০ লাখ টকাৰ সাহাৰ্য প্ৰদান কৰা হয়। উল্লেখযোগ্য যে এই বিত্তীয় বৰ্ষচত ভেঞ্চাৰ শিক্ষানুষ্ঠানৰ সাহাৰ্যৰ বাবে চৰকাৰে মুঠ ৩৫কোটি ৬২ লাখ টকা মোকোলাই দিছে।

৫. কালি ঘোষণা হোৱা কেন্দ্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাত ৰাষ্ট্ৰীয় ভিত্তিত শীৰ্ষস্থান দখল কৰিছে দিল্লীৰ নিউ গ্ৰীন বিদ্যালয়ৰ পৰা ৫০০ৰ ভিতৰত ৪৯৬ নম্বৰ লাভ কৰা ছাত্ৰী এম গায়ত্ৰীয়ে। সৰ্বভাৰতীয় উত্তীৰ্ণৰ হাৰ ৮২.৮ শতাংশৰ বিপৰীতে গুৱাহাটী মণ্ডলত উত্তীৰ্ণৰ হাৰ ৭০.৩শতাংশ বুলি জানিব পৰা গৈছে। ইফালে বৰপেটা কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়ে এশ শতাংশ উত্তীৰ্ণৰ হাৰেৰে উজলি উঠিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ সুখবৰ।
 
৬. অহা ১জনত ডঃ নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ স্মৃতি দিৱসৰ সৈতে সংগতি ৰাখি অসম কলাক্ষেত্ৰই চানমাৰিৰ পেঞ্চনাৰ ভৱনত গীতিকাৰ গৰাকীৰ গীতৰ এখনি কৰ্মশালা দিনজোৰাকৈ আয়োজন কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে। সমল ব্যক্তি হিচাবে জেপি দাসকে ধৰি আগশাৰীৰ শিল্পী সকলে অংশ লব।

৭. মুম্বাইত ছবি নিৰ্মাণত ব্যস্ত অসম সন্তান বিশ্বজিত বৰাৰ কাহিনী তথা পৰিচালনাত প্ৰথমখন হিন্দী ছবি “এইচা য়ে জাহা”ই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰি অসমলৈ সুনাম কঢ়িয়াই আনিছে। ইণ্ডোনেচিয়া এটি ছবি মহোতসৱত “ইণ্টাৰনেচনেল এৱাৰ্ড অৱ এক্সিলেন্স ২০১৫” বঁটা কৰিছে। ছবিখনৰ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় তথা সংগীতেৰে সজাইজে বিখ্যাত গায়ক ডাঃ পলাশ সেনে।



৮. বৰপেটা সত্ৰৰ আদি সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰীশ্ৰীমথুৰা দাস বুঢ়া আতাৰ ভাৰ্যা সুমতী আইৰ স্মৃতিত শ্ৰীশ্ৰী মথুৰাদাস বুঢ়া আতা সেৱা সমিতিয়ে প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ ওলাইছে এটা বঁটা। প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ সময়ত বৰপেটা সত্ৰৰ অক্ষয় বন্তিগছ মৰসাহেৰে ৰক্ষা কৰা সাহসী নাৰীগৰাকীৰ স্মৃতিত প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ ওলোৱা বঁটাটি ২০১৫ বৰ্ষৰ বাবে বৰপেটা সত্ৰ পাঠক বংশৰ মুখ্য পাঠকনী বনলতা পাঠকলৈ আগবঢ়োৱাৰ সিদ্ধান্ত ৰাজহুৱাকৈ প্ৰকাশ কৰিছে।

৯. অতুল বৰা নেতৃত্বতে অহা ২০১৬ৰ বিধান সভাৰ নিৰ্বাচন খেলিবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে অসম গণ পৰিষদৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ সভাই। দলৰ সভাপতি পদক লৈ টনা-আজোৰাৰ অন্ত পেলাই বৰাক আৰু এবছৰৰ বাবে সভাপতিৰ দ্বায়িত্ব দিয়াৰ লগতে বিধায়ক কেশৱ মহন্তক কাৰ্যকৰী সভাপতি ৰূপে মনোনীত কৰি দলটোক শক্তিশালী কৰিবলৈ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰা হয়।
 
১০. নামনি সোৱণশিৰি জলবিদ্যুত প্ৰকল্পৰৰ বিষয়টো চালিজাৰি চাবলৈ অধিবক্তা-আয়োগ গঠন কৰিলে ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ ন্যায়াধিকৰণে। ন্যায়াধীকৰণে কালি আছাম পাব্লিক ৱকৰ্ছে তৰা গোচৰৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰে। অহা জুন মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহত আয়োগে প্ৰকল্পস্থলী পৰিদৰ্শন কৰিব বুলিও বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে।


১১) শিশু বা কিশোৰসকলে যাতে নিজেই আহি থানাত গোচৰ তৰিব পাৰে , তাৰ ব্য‌ৱস্থা লৈছে পশ্চিমবংগ চৰকাৰে । ৰাজ্যখনত প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত ৯ খন আৰক্ষী চকীক 'শিশু-বান্ধ‌ৱ' আখ্যা দি বিষয়-ববীয়া এনেধৰণে নিযুক্তি দিয়া হৈছে যে এই থানাসমূহলৈ আহি শিশু‌ৱে নিজৰ বা সমনীয়াৰ সতে হো‌ৱা অন্যায়-অবিচাৰ নিজ মুখে বৰ্ণনা কৰি গোচৰ তৰিব পাৰে । ইতিমধ্যে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে সন্ধানহীন হো‌ৱা শিশুসকলৰ উদ্ধাৰৰ বাবে ইউনিছেফৰ সহযোগত TrackChild নামৰ আন এটা একে ধৰণৰ প্ৰকল্প চলাই আছে যিটো আমাৰ অসমতো বৰ্তমানে কাৰ্যকৰী হৈ আছে । (স‌ৱিশেষ পাব - http://www.trackthemissingchild.gov.in )

১২) অহা ইং. ২০১৭ বৰ্ষত হ'বলগীয়া ফিফা বিশ্বকাপৰ ১৭ বছৰৰ অনুৰ্দ্ধ খেলসমূহ অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া বাবে সম্ভা‌ৱ্য স্থানসমূহৰ ভিতৰত স্থান পাইছে গু‌ৱাহাটীয়ে । কালি গু‌ৱাহাটীত এখন মেলত এই কথা উল্লেখ কৰে ফিফাৰ অন্যতম শীৰ্ষ বিষয়া জেভিয়াৰ চেপ্পীয়ে ।

১৩) দৰঙৰ বালীবাৰা গা‌ৱঁৰ এগৰাকী কিশোৰীক প্ৰলোভনেৰে অপহৰণ কৰি নিয়াৰ পাছত গু‌ৱাহাটীৰ দীপৰ বিলৰ সমীপত দ্বিখণ্ডিত মৃতদেহৰ উদ্ধাৰ হৈছিল । এই ঘটনাটোত জড়িত কুখ্যত নাৰী ব্য‌ৱসায়ী আব্দুল আলীক কালি আৰক্ষীয়ে আটক কৰিবলৈ সক্ষম হয় ।  

পৰ্যবেক্ষণ


চৰকাৰী আঁচনিবোৰ সফল নহয় কিয়?
অৰুণজ্যোতি দাস
যো‌ৱা সপ্তাহত জিলা পৰ্যায়ৰ এখন চৰকাৰী বৈঠকত উপস্থিত থকাৰ সৌভাগ্য আমাৰ দ্বাৰা হৈছিল । বৈঠকৰ উদ্দেশ্য আছিল কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অধীনস্থ এটা প্ৰকল্পৰ সফল ৰূপায়ণৰ অৰ্থে জিলা পৰ্যায়ত এখন তদাৰকী সমিতি গঠন কৰা আৰু বৰ্তমানলৈকে বাস্ত‌ৱায়িত হো‌ৱা কাম-কাজখিনিত সমুখীন হো‌ৱা সুবিধা-অসুবিধাসমূহৰ পৰ্যালোচনা কৰা। চৰকাৰী নীতি-নিৰ্দেশনা মানিয়েই বৈঠকখনলৈ মুঠ ছজন বিষয়াক নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল । পঞ্চলিশ মিনিট সময়ৰ এই বৈঠকখনত মূল বিষয় সন্দৰ্ভত কৰা আলোচনাই কৰা স্থান পালে মাথো পাঁচ মিনিটৰ বাবে । বাকী চল্লিশ মিনিটত চলিল ঘৰু‌ৱা সমস্যা আৰু হাস্যৰসৰ আদ্দা তথা চাহ-জলপানৰ পৰ্ব । উপস্থিত আছিলো যেতিয়া নি:সন্দেহে আমিও সেই আদ্দাৰ অংশগ্ৰহকাৰী আছিলো , কিন্তু চিনাকী-পৰ্ব আৰু দুই-এষাৰ এৰাব নো‌ৱাৰা কথাৰ বাদে মিচিকীয়া হাঁহিৰে তাত এজন নীৰ‌ৱ দৰ্শকৰ ভূমিকাই লৈছিলো । কাৰণ, মোৰ বাহিৰে বাকী সকলো‌‌ৱেই পৰস্পৰৰ চিনাকী মানুহেই আছিল । এইখিনিতে উল্লেখ কৰিব পাৰি যে বৈঠকৰ মূল আহ্বানকাৰী বিষয়া সহিতে তাত চাৰিগৰাকী মহিলা উপস্থিত আছিল । 
 
এতিয়া কথা হ’ল, এই নমুনাৰেই যদি এখন চৰকাৰী আঁচনি ৰূপায়ণ কৰা হয়,তেন্তে সি অসফল নহ’বই বা কিয়? চৰকাৰী কাৰ্য-ব্য‌ৱস্থাৰ সৈতে যো‌ৱা পাঁচ বছৰৰ পৰাহে জড়িত হো‌ৱাৰ সুযোগ পাইছো যদিও ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা ,ক্ষেত্ৰ –অধ্যয়ন আৰু পৰ্যবেক্ষণৰপৰা এই কথা নিশ্চিতভা‌ৱে ক’ব পাৰি যে আঁচনিসমূহৰ সঠিক আৰু সফল ৰূপায়ণৰ ক্ষেত্ৰত যিসকল আমোলা-বিষয়া তথা কৰ্মচাৰীক দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হয়, তেওঁলোকৰ অকৰ্মণ্যতা আৰু হেমাহীৰ বাবেই আজি দেশখনৰ ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰেই হওঁক অথবা কেন্দ্ৰীয় পৰ্যায়ৰে হওঁক, কোনো এটা আঁচনিয়েই সম্পূৰ্ণভা‌ৱে আৰু সুচাৰুৰূপে বাস্ত‌ৱায়িত হো‌ৱা নাই ; যাৰ বাবেই আমাৰ অগণন নাগৰিকে চৰকাৰী সা-সুবিধাসমূহ সঠিকভা‌ৱে পো‌ৱাৰপৰা বঞ্চিত হৈ আহিছে । সহকৰ্মী দুই চাৰিজনে এই মন্তব্য কৰাও শুনিছো‌ যে চৰকাৰী বৈঠক সমূহ বোলে মূলত: দুই প্ৰকাৰৰ । প্ৰথমবিধ হৈছে আমি ওপৰত উল্লেখ কৰা ধৰণৰ – অৰ্থাৎ চাহ-মিঠাই আৰু লঘু আহাৰত বিশেষ গুৰুত্ব দি বিষয় সন্দৰ্ভত ন্যুনতমখিনিহে আলোচনা কৰা আৰু দ্বিতীয়বিধ হৈছে তাৰ সম্পূৰ্ণ ওলোটা । অৰ্থাৎ বিষয় সন্দৰ্ভত যথোচিত গুৰুত্ব দিয়া আৰু জলপানৰ নামত নামমাত্ৰ ব্য‌ৱস্থা কৰা । এই দ্বিতীয় ধৰণৰ বৈঠকত ভাগ লো‌ৱাৰ পিছত হেনো এনে লাগে যেন কাইলৈৰ পৰা দেশৰ প্ৰতিটো কোণতে সম্পূৰ্ণ নীতি-নিয়মৰ মাজেৰে সকলো কাম-কাজ চলিব আৰু আঁচনি বা প্ৰকল্পটোৰ ৰূপায়ণত যেন একো‌ৱেই অসুবিধা নাহিব । কিন্তু দিন যো‌ৱাৰ লগে লগে শুনি ভাল লগা ,যথেষ্ট প্ৰতিশ্ৰতিবদ্ধ বক্তব্য ৰখা সকলো বিষয়াৰে ফোঁপোলা স্বৰূপটো ওলাই পৰে আৰু আঁচনিবোৰ পুণৰ ধোঁৱাচাঙত উঠে । অথচ, কাগজে-কলমে সকলো সঠিক আৰু পুৰ্ণোদ্যমে চলি থাকে ,যেন অ‌ৱজ্ঞা আৰু বিলম্বৰ চিন-মোকাম ক’তো‌‌ৱেই নাই ! 
 
অসমত চৰকাৰী আঁচনিসমূহ সমূলি ৰূপায়িত হো‌ৱা নাই বুলি আপুনি পোনচাতেই কৈ দিবও নো‌ৱাৰে । প্ৰতিটো আঁচনিয়েই চেকা-চোৰোগাকৈ অসমত চলি আছে । প্ৰতিখন আঁচনিৰ খতিয়ান যদি আপুনি মুখ্য বিষয়াৰ পৰা বিচাৰে ,তেন্তে তেওঁ তথ্য সম্বলিত এখন ডাঙৰ তালিকা আপোনাক উপহাৰ দিব যাৰ পৃষ্ঠাই পৃষ্ঠাই সফলতাৰ নিদৰ্শন দেখা পাব । কিন্তু যাৰ হিতাৰ্থে এই আঁচনিসমূহ প্ৰস্তুত কৰা হয়, তেওঁলোকেহে আপোনাক সঠিক উত্তৰটো দিব পাৰিব - ইয়াৰ জৰিয়তে কিমান লাভান্বিত হৈছে তেওঁলোক । অসম তথা সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে এইটো‌ৱেই হৈছে আটাইতকৈ ডাঙৰ সমস্যা । পাইয়ো যেন একো নাপায় হিতাধীকাৰীসকলে । 
 
আঁচনি এখন নিৰ্ধাৰণ আৰু প্ৰণয়ণ কৰোতে চৰকাৰে ‘উচ্চৰ-পৰা-নিম্নলৈ’(Top-to-Bottom) ৰীতিৰে আলোচনা বা পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাসমূহ কৰি কে‌ৱল উচ্চ-পদস্থ বিষয়াৰ মাজতে সিদ্ধান্তসমূহ গ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁলোকৰ ইচ্ছা-অনিচ্ছামতেই আঁচনিৰ নীতি-নিয়মসমূহ ধ্যাৰ্য কৰা হয়। কিন্তু এই ব্য‌ৱস্থাত প্ৰণালীগত কিছু আঁসো‌ৱাহ থাকি যো‌ৱাৰ অ‌ৱকাশ সদায়েই থাকে ,কাৰণ উচ্চ-পদস্থ বিষয়াসকলে চৰকাৰী কাৰ্যালয়ৰ একেবাৰে নিম্ন স্তৰত,য’ত হিতাধীকাৰীসকলৰ যোগাযোগ চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ সতে হয় - তাত কিদৰে কাৰ্যসূচী ৰূপায়িত হয় তাৰ একো ভূ-ভা নাপায় । সেয়েহে আমাৰ বোধেৰে , নাগৰিকৰ প্ৰতি চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰা যিকোনো সে‌ৱা (G2C--Government to Citizen Service) প্ৰণয়ণ কৰাৰ আগেয়ে নাগৰিকৰ সতে যোগাযোগ কৰি তেওঁলোকৰ মতামত আৰু পৰামৰ্শ লো‌ৱাটো অতিকেই জৰুৰী । এনেকৈ অতি-নিম্ন-স্তৰ (Grass-Root Level) ত অধিক গুৰুত্ব দি ‘নিম্নৰ-পৰা-উচ্চ’(Bottom-to-Top) ৰীতিৰে এটা আঁচনি প্ৰণয়ন কৰিলেহে সি সম্পূৰ্ণভা‌ৱে সফল হো‌ৱাৰ সম্ভা‌ৱনা থাকে বুলি ক’ব পাৰি । কাৰণ, ভাৰতবৰ্ষত যিকোনো ক্ষেত্ৰতে দুৰ্নীতি আৰম্ভ হয় অতি তলৰপৰাই । য’ত সে‌ৱাৰ প্ৰাপ্তি-স্থল(Service Delivery Point),তাত যদি আমি দুৰ্নীতি নিৰ্মূল কৰিব পাৰো,তেন্তে সমগ্ৰ ব্য‌ৱস্থাটোৰপৰাই যি ই আঁতৰি যাব,সি নিশ্চিত । 
 
কো‌ৱা হয় যে , ঘোঁচ দিয়া আৰু লো‌ৱা দুয়োজন সমানেই দোষী । কথাটো নোহো‌ৱাও নহয় । কাৰণ সাধাৰণ নাগৰিকে কোনো চৰকাৰী সে‌ৱা ল’বলৈ যাওঁতে তেওঁ যদি কোনো ধৰণৰ উপঢৌকন কৰ্মচাৰীজনক নেযাঁচেই তেন্তে দেখোন এই ঘোঁচ বোলা বস্তুটোৰ উদ্ভ‌ৱ হ’বলৈকে নাপায় ! কিন্তু সমস্যাটো হয় ইয়াতেই যে, আমাৰে কোনোবা এজনে এবাৰ এই ব্য‌ৱস্থাটোৰ আৰম্ভণি কৰি থৈ আহে আৰু সি বছৰ বছৰ জুৰি চলিব ধৰে । আনফালে বাহিৰা পইচা পো‌ৱাৰ ৰাস্তাটো দেখা পাই কৰ্মচাৰীজনে আন ৰাষ্টাৰে একেবাৰে বাট নোবোলাই হয় । তাৰ ফলত একোজন সৎ নাগৰিকেও প্ৰয়োজনীয়তাৰ খাতিৰত উপঢৌকন আগবঢ়াবলৈ বাধ্য হয় । এই ঘোঁচ দিয়া-লো‌ৱাটো‌ৱেই আজিৰ ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ অংগ হৈ পৰিছে । যেতিয়ালৈকে এনে ব্যাধি সমাজৰ পৰা আমি গুচাব নো‌ৱাৰিম তেতিয়ালৈকে কোনো এটা চৰকাৰী আঁচনিৰ সুবিধায়েই প্ৰকৃততে পাবলগীয়াজনে নাপাব বা পালেও টকাৰ বিনিময়তহে পাব । গতিকেই এই ক্ষেত্ৰত চৰকাৰৰ লগতে সৰ্বসাধাৰণ নাগৰিকৰো যথেষ্ঠখিনি কৰণীয় আছে । প্ৰতিজন ভাৰতীয়ই এই কথা বুজি পো‌ৱা উচিত যে টকা-সিকি দি কোনো চৰকাৰী আঁচনিৰ সুবিধা ল’বলৈ যো‌ৱা মানে নিজৰ ভৰিত নিজে কুঠাৰ মৰা ।
চৰকাৰেও দুৰ্নীতিৰ প্ৰতি কঠোৰ হ’ব পৰাকৈ নাগৰিকক ন্যায়িক ক্ষমতা প্ৰদান কৰা উচিত । এই ক্ষেত্ৰত ‘তথ্য-জনাৰ-অধিকাৰে’ যদিও জনসাধাৰণক যথেষ্টখিনি সহায় কৰিছে ,তথাপি কিছু ক্ষেত্ৰত দেখা যায় যে এনে আ‌‌ৱেদনৰ প্ৰতিও বহু বিষয়াই আওকাণ কৰে আৰু ফলত সঠিক তথ্যৰ যোগেদি পাবলগীয়া ন্যায়ৰ পৰা নাগৰিকজন বঞ্চিত হয় । কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ নিৰ্দেশানুসৰি প্ৰতিটো চৰকাৰী কাৰ্যালয়তে নাগৰিকৰ বাবে প্ৰাপ্য সে‌ৱা সমূহৰ খতিয়ান(Citizen-Charter) কাৰ্যালয়ৰ বাহিৰত স্পষ্টভা‌ৱে আঁৰি থো‌ৱা দৰকাৰ যদিও এয়া কে‌ৱল কাগজৰ নিৰ্দেশনা হৈয়েই পৰি থকা পৰিলক্ষিত হয় । অন্যহাতে প্ৰতিটো বিভাগতেই নাগৰিকৰ অভিযোগ খণ্ডন কোষ (Grievance Redressal Cell) চৰকাৰে গঠন কৰি দিছে যদিও এই কোষবোৰৰপৰা সদুত্তৰ পো‌ৱ‌াৰ উদাহৰণ খুব কমেইহে দেখা যায় । কৰ্মকৰ্তাৰ অমনোযোগিতাকেই কে‌ৱল দোষাৰোপ কৰিলেও নহ’ব , আমি কেইজনেনো এইবিষয়ে সঠিকভা‌ৱে জানো,সেয়াও চাব লাগিব । এজন বিষয়া বা কৰ্মচাৰীয়ে কৰ্তব্যত গাফিলতি কৰিলে বা নাগৰিকক সঠিকভা‌ৱে সে‌ৱা আগবঢ়ো‌ৱাত কৃপণালী কৰিলে তেখেতৰ উৰ্ধতৰ কোনগৰাকী বিষয়াক কেনেদৰে জনাব লাগিব,সেয়া আমাৰ শিক্ষিত বহুতো নাগৰিকেও ভালদৰে নাজানে । 
 
ক’ব পাৰি যে,চৰকাৰী আঁচনিসমূহ অসফল হো‌ৱাৰ মুখ্য কাৰকটো হৈছে ক) বিষয়া-কৰ্মচাৰীৰ কাম-কাজৰ উচিত তদাৰকী ব্য‌ৱস্থা এটাৰ অভা‌ৱ আৰু ইয়াৰ লগতে খ) বিভাগ এটাৰ তলৰপৰা ওপৰলৈকে সকলো স্তৰতে থাকিবলগীয়া আনুষ্ঠানিক-সমন্বয়‌ আৰু আন্ত:বিভাগীয় সহযোগিতাৰ অভা‌ৱ। এখন আঁচনি ৰূপায়িত হওঁতে নানা স্তৰত নানা পদবীৰ বিষয়ববীয়া জড়িত হৈ থাকে । এই সকলো কৰ্মচাৰীৰ নিষ্ঠাবান অৰিহণাৰেহে এখন আঁচনিয়ে সফলতাৰ মুখ দেখিব পাৰে । গতিকেই সকলো‌ৰে মাজত এটা সমন্বয় বৰ্তি থকাটো অতি প্ৰয়োজনীয় । কিন্তু চৰকাৰী কাৰ্যালয়বোৰত ইয়াৰ বিপৰীতে ইজনে সিজনৰ দোষ খুঁচৰা, আনুষ্ঠানিক অসহযোগ কৰা,ৰাজনৈতিক বৈষম্যৰ সৃষ্টি কৰা ইত্যাদি এশ-এবুৰি ওলট-পালট কাণ্ড-কাৰখানা দেখা পো‌ৱা যায় । আৰু বহুক্ষেত্ৰত যিহেতু এটা আঁচনিৰ লগত কেইবাটাও বিভাগ জড়িত হৈ থাকে, গতিকে তেনেক্ষেত্ৰত আন্ত:বিভাগীয় সহযোগিতা অবিহনে কোনো কামেই সহজভা‌ৱে সম্পন্ন হো‌ৱাৰ আশা কৰিব নো‌ৱাৰি। 
 
আমাৰ দেশত চৰকাৰী বিভাগ এটাই যিমান কাম কৰিব পাৰে,তাতোকৈ হাজাৰগুণে বেছি কাম অতি কম সময়তে কৰি পেলাব পাৰে এটা ব্যক্তিগত কোম্পানীয়ে । আৰু এই কথাটো ইমানেই সঁচা যে বৰ্তমানে চৰকাৰেও গুৰুত্বপূৰ্ণ বহু কাম নিজা কৰ্মচাৰীৰ সলনি ব্যক্তিগত কোনো কোম্পানীৰ হতু‌ৱাই কৰো‌ৱাতহে গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে । আপোনালোকে নিশ্চয় দেখিছে , ‘অৰুণোদয় কেন্দ্ৰ’ৰ যোগেৰে এজন নাগৰিকে প্ৰয়োজনীয় ভিন্ন ৰকমৰ চৰকাৰী প্ৰমাণ‌-পত্ৰ অতি কম সময়তে পাব পাৰে । এই কামটো হৈছে ‘চৰকাৰ-আৰু-ব্যক্তিগত খণ্ডৰ- বুজাপৰা’(Public-Private-Partnership)ৰ এক উদাহৰণ । ঠিক সেইদৰে ভাৰতীয় পাৰপত্ৰ বা পাছপোৰ্টৰ বাবেও ‘টাটা কনছাল্টটেন্সী চাৰ্ভিছ’ নামৰ কোম্পানীটোৰপৰা বহুখিনি কাম-কাজ চৰকাৰে আদায় কৰিছে । এইধৰণৰ কোম্পানীবোৰত নিয়াৰি ভা‌ৱে আৰু সময়মতে কাম হো‌ৱাৰ প্ৰধান কাৰণ হৈছে তাত থকা সঠিক তদাৰকী ব্য‌ৱস্থা । ‘টাৰ্গেট’ (লক্ষ্য) আৰু ‘ডেড-লাইন’(সময়-সীমা) কোম্পানীৰ কৰ্মচাৰী এজনৰ বাবে এনে দুটি ভয়ংকৰ অস্ত্ৰ যাৰ বিনিময়তে সকলো কাম সঠিক সময়ত সম্পূৰ্ণ হো‌ৱাটোৰ নিশ্চয়তা প্ৰদান কৰিব পাৰি অথচ এইকেইটা শব্দ কি বস্তু, খায় নে পিন্ধে ;সেয়া চিনিও নাপায় কোনো এজন চৰকাৰী কৰ্মচাৰীয়ে । ইয়াৰ ফলতেই আনকি কাৰ্যালয়ত উপস্থিত থকাৰ পিছতো চৰকাৰী কাম এটা কোনোপধ্যেই আগনাবাঢ়ে । চৰকাৰী কাৰ্যালয়বোৰত ব্য‌ৱস্থাপকৰ হেঁচা নাথাকে বাবেই আজি কৰিবলগীয়া কামটো কাইলৈৰ বাবে বা বছৰ বছৰৰ বাবে পৰি থাকে ; কাৰণ কাম কৰক বা নকৰক, তেওঁ দৰমহাৰ টকাকেইটা ঠিকমতে পাবই । 
 
ক’ব নো‌ৱাৰি যে একোজন আই.এ.এছ. বা এ.চি.এছ. বিষয়াই নিজৰ দায়িত্ব সূচাৰুৰূপে পালন কৰে । দেখা-শুনাকৈ কৰা গাফিলতিসমূহ বাদ দিলেও এখেতসকলৰ এনে কিছুমান অমনোযোগিতা বা অ‌ৱজ্ঞা দেখা পো‌ৱা যায় যাৰ জৰিয়তে দুৰ্নীতি হো‌ৱাৰ সম্ভা‌ৱনাক নুই কৰিব নো‌ৱাৰি । এজন প্ৰশাসনিক বিষয়াই এটা চহী কৰি অনুমোদন জনালেহে এটা কামৰ বাবে ধ্যাৰ্য হো‌ৱা ধন মুকলি হয় । তেনেক্ষেত্ৰত সেই কাম স্বচক্ষে পৰ্যবেক্ষণ কৰি সন্তুষ্টিৰ ভিত্তিতহে অনুমোদন কৰা বা নকৰাৰ সিদ্ধান্ত লো‌ৱাৰ অধিকাৰ চৰকাৰে তেওঁক দিছে । কিন্তু কাম পৰ্যবেক্ষণ নকৰাকৈয়ে চহী কৰি অনুমোদন জনো‌ৱা মানেও একপ্ৰকাৰৰ দুৰ্নীতিয়েই হয় । ঠিক সেইদৰে উচ্চস্তৰীয় কিছুমান কাম-কাজ নিজে নকৰি সহায়কাৰীৰ হতু‌ৱাই কৰাটোতো সততাৰ ইফাল-সিফাল হো‌ৱাৰ সম্ভা‌ৱনা লুকাই থাকে । অনাগত দিনত আমি আশা কৰোঁ,চৰকাৰী কৰ্মচাৰীয়েও যেন অন্য নহ’লেও নিজৰ চাকৰিটোৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰি নিষ্ঠাৰে কৰ্তব্য পালন কৰিব আৰু জনসাধাৰণেও দুৰ্নীতিমুক্ত প্ৰগতিশীল ভাৰত এখন গঢ়িবলৈ চৰকাৰক সৰ্বতোপ্ৰকাৰে সহযোগিতা আগবঢ়াব ।

Monday, May 25, 2015

পলকতে সুখ-দুখৰ বতৰা

আজিৰ ভাল খবৰবোৰ
১. অসম চৰকাৰৰ বৰ্ষপুতি অনুষ্ঠানত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে পুঁজি কৰ্তন কৰা স্বত্বেও কোনো এখন আঁচনিকেই বন্ধ কৰা নহব বুলি ঘোষণা কৰিলে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে। বেংক একাউণ্ট খুলি দেশৰ অৰ্থনৈতিক সেৱাৰ সৈতে সংলগ্ন হোৱা লোক সকলক পাঁচশ টকাকৈ দিয়াৰ লগতে অসংগঠিত নিৰ্মাণ শ্ৰমিকৰ বাবে ৪০০কোট টকাৰ আঁচনি গ্ৰহণ কৰা হব বুলিও তেখেতে ঘোষণা কৰাৰ সুখবৰ।

২. দেশৰ ২৩খন ৰাজ্যৰ ১৫৫খন জিলাত ৰিলায়েঞ্চ মালিকাধীন সংবাদ সংস্থা আই.বি.এনে চলোৱা সমীক্ষাত মোদী চৰকাৰৰ কাম-কাজত ৭২ শতাংশ ভাৰতীয় সুখী বুলি তথ্য প্ৰকাশ পাইছে। স্বচ্ছ ভাৰত অভিযান আৰু জন-ধন যোজনাক লৈ অধিকাংশ ভাৰতীয়ই সন্তোষ প্ৰকাশ কৰাৰ তথ্যও সংবাদ সংস্থাটোৱে প্ৰকাশ কৰিছে।

৩. দেশৰ প্ৰায় ১০লাখ চৰকাৰী বেংকৰ কৰ্মচাৰীৰ দৰমহা ১৫ শতাংশ বৃদ্ধিত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অনুমোদন জনাইছে। বিগত সময়ত বহুতো আন্দোলন, ধৰ্মঘট কৰাৰ পাছত প্ৰতি পাঁচ বছৰত হব লগীয়া পে-ৰিভিজন দীৰ্ঘদিনৰ মূৰতহে নুন্যতম হাৰত বেংক সমূহে লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।

৪. অসম সাহিত্য সভাই অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ তথা দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত থকা অসমীয়া নৱ-প্ৰজন্মৰ ৩৫বৰ্ষৰ অনুৰ্ধৰ সকলক লৈ গ্ৰহণ কৰিছে যুৱ সংসদ। সাহিত্য সভাৰ এই পদক্ষেপে উঠি অহা লেখক-লেখিকা সকলকো সভাৰ মজিয়াত পদাপৰ্ণ কৰিবলৈ ইয়াৰে আগ্ৰহী কৰি তুলিবলৈ বিচৰা বুলিও বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে।

৫. অহা জুনৰ মাহৰ পৰাই নিৰ্মীয়মাণ গেছ ক্ৰেকাৰ প্ৰকল্পটোত উতপাদন আৰম্ভ হ’ব। কেন্দ্ৰীয় ৰসায়ন আৰু সাৰ দপ্তৰৰ সূত্ৰৰ উদ্ধৃতি দি ডিব্ৰুগড়ৰ লেপেটকটাত কাৰ্যক্ষম হব লগা ব্ৰহ্মপুত্ৰ ক্ৰেকাৰ আৰু পলিমাৰ লিমিটেডে পলি-ইথাইলিন আৰু পলিপ্ৰ’পাইলিনৰ উতপাদনৰ শুভাৰম্ভ কৰিব বুলিও প্ৰকাশ পাইছে।

৬. উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ঔদ্যোগিক আৰু ব্যৱসায়িক ক্ষেত্ৰখনৰ বিকাশৰ লক্ষ্যৰে অহা ২৬ আৰু ২৭মে’ত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হব “উত্তৰ-পূৱ সন্মিলন-২০১৫”। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ড’নাৰ মন্ত্ৰালয় আৰু খাদ্য সংসাধন মন্ত্ৰণালয়ৰ উদ্যোগম এছ’চেম আৰু চেণ্টাৰ ফৰ এগ্ৰিকালচাৰ এণ্ড ৰুৰেল ডেভেলপমেণ্টৰ সহযোগত খানাপাৰাৰ খেলপথাৰত হব লগা সন্মিলনত কাৰিকৰী সত্ৰ, বিনিয়োগ আৰু ব্যৱসায়িক বৈঠক, উদ্যোগীৰ বাবে আলোচনা সত্ৰ, কৃষক কৰ্মশালা আৰু প্ৰদৰ্শনীও অনুষ্ঠিত হব বুলি জানিব পৰা গৈছে।

৭. আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰই আজি ৰাতি ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী বিষয়ক এক ফোন-ইন অনুষ্ঠানৰ সম্প্ৰচাৰ কৰিব। বিষয়টোত ৰাইজক উত্তৰ প্ৰদান কৰিব ৰাজ্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী উন্নীতকৰণ বিষয়ৰ সমন্বয়ক প্ৰতীক হাজেলাই। ফোন নম্বৰ ৯৪৩৫৪-০৫২২২ আৰু ৯৪৩৫৪-০৫২২৩ ত যোগাযোগ কৰি ৰাইজে বিষয়টোত নিজৰ শংকা দূৰ কৰিব পাৰিব।

৮. বাংলাদেশ চৰকাৰৰ ২২জনীয়া দলে ঢাকাৰ পৰা চিলেট, মেঘালয় হৈ বাচ যাত্ৰা কৰি ঢাকা-গুৱাহাটী বাচ চলাচলৰ বাবে আন্তঃগাঁথনিৰ বুজ লোৱাৰ বাতৰি। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ সেউজ সংকেত সহ এমাহৰ ভিতৰতে ঢাকা-গুৱাহাটী বাছসেৱা নিয়মীয়াকৈ আৰম্ভ কৰা হব বুলিও বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে।

৯. অসমৰ প্ৰথমটো চেটেলাইট চেনেল এন.ই. টিভিয়ে ফকাচ এন.ই.ৰ ৰূপত সম্প্ৰচাৰ বন্ধ কৰাৰ খবৰৰ বিপৰীতে আজিৰে পৰা আৰম্ভ হব “আচাম টকছ” নামৰ এটি নতুন টিভি চেনেল। মুখ্য সম্পাদক ৰূপে অতনু ভূঞাই নেতৃত্ব দিব লগা চেনেলটোৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজৰ প্ৰেক্ষাগৃহত সংগীতৰ লহৰ তুলিবহি শিল্পী নচিকেতাই।

১০. ডিব্ৰুগড় চহৰৰ তৰুণৰাম ফুকন পথস্থিত পশ্চিম চৌকিডিঙীত অৱস্থিত, অসমীয়া সাহিত্যত “নিজৰা কবি” হিচাবে সুপৰিচিত কবি শৈলধৰ ৰাজখোৱাৰ এটি আবক্ষ মূৰ্তি কালি উন্মোচন কৰে বিশিষ্ট সাহিত্যিক ডঃ নগেন শইকীয়াই। জোনাকী যুগৰ এগৰাকী গুৰুত্বপূৰ্ণ কবিগৰাকীৰ জীৱন-বীক্ষাৰ বিষয়েও শইকীয়াদেৱে উদ্বোধনী সভাত আলোকপাত কৰে।

সাময়িক প্ৰসংগ

আপোনজনৰ বিয়োগ, সংবাদ মাধ্যম আৰু চিকিৎসকৰ ভূমিকা 
ডা০ ভূপেন শইকীয়া 
লোকবাদ্যৰ প্ৰতিভাবান শিল্পী প্ৰসেন বৰাই ৫২ বছৰ বয়সতেই অকালতে নশ্বৰ দেহা ত্যাগ কৰিবলগীয়া হোৱাটো অত্যন্ত বেদনাদায়ক৷ তেওঁ জীৱিত থাকিলে অসমৰ সাংস্কৃতিক জগতখনলৈ আৰু অৰিহনা নিশ্চিতভাবে আগবঢ়ালেহেতেন৷ ঢোলৰ আন এজন ওজা  শিল্পী সোমনাথ বৰাৰ বিবৃতিৰ পৰা প্ৰসেন বৰাৰ প্ৰতিভাৰ উত্থানৰ বিষয়ে অসমৰ ৰাইজে বিতংকৈ অৱগত হৈছে নিশ্চয়৷

এনে কি দূৰাৰোগ্য ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিলনো শিল্পীজন ? 'অসমীয়া প্ৰতিদিন' বাতৰি কাকতত পঢ়ামতে ১৭মে দেওবাৰে প্ৰসেন বৰাই বাথৰুমত পিছলি পৰি মূৰত আৰু আঁঠুত আঘাত পায়৷ সেইদিনাই হায়াত হস্পিতেলত মূৰত দহটা আৰু আঁঠুত চাৰিটা চিলাই দি চিকিৎসকে বৰাক ঘৰলৈ আহিবলৈ দিয়ে৷ ২০মেৰ দিনা আঁঠুৰ আঘাতে জটিল ৰূপ লয় আৰু বাওঁ ভৰিখন ফুলিবলৈ ধৰে৷ সন্ধিয়া ৫বজাত নেমকেয়াৰ হস্পিতেলত নিয়াত তাত অস্ট্ৰোপচাৰ কৰা হয়৷ অসুখ গুৰুতৰ দেখি প্ৰসেন বৰাক চিকিৎসকে আইচিইউত ভৰ্তি কৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে৷ কিন্তু নেমকেয়াৰত আইচিইউত খালি চিট নথকাত গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজলৈ ৰাতি ৯টা বজাত স্থানান্তৰ কৰা হয় আৰু কেজুৱেলিটি ৱাৰ্ডতে নিশা ১২-১৫ত তেওঁৰ দেহাবসান ঘটে৷ মেডিকেল কলেজত চিকিৎসকে পৰিয়ালৰ লোকক ৰোগী গুৰতৰভাবে চেপ্তিচেমিয়াত আক্ৰান্ত বুলি অৱগত কৰে৷ তিনিঘন্টাৰ জীৱন -মৰণৰ যুঁজত শিল্পী বৰাৰ এই বিয়োগত নিশ্চিতভাবে সকলোৱে মৰ্মাহত হৈছে৷ চিকিৎসকসকলে হয়তো চিট খালি নথকাত আইচিইউলৈ স্থানান্তৰ কৰিবলৈ সক্ষম নহলেও ৰোগীয়ে চিকিৎসা নোপোৱাকৈ পৰি থাকিল কথাটো অবিশ্বাস্য৷ কি কাৰণে সময়মতে খৰতকীয়াকৈ জীৱন ৰক্ষাকাৰী ৰক্তৰ যোগাৰ নহ'ল তাৰ অনুসন্ধানৰ প্ৰয়োজন৷

বাইশ হেজাৰটকীয়া মেৰুপেনাম (?) জাতীয় বেজী চেপ্তিক শ্বকত দিয়ে। গতিকে চিকিৎসকে (জুনিয়ৰ হলেও) সঠিক দিশতেই আগবাঢ়িছিল বুলিয়ে ধাৰণা হয়৷ ৰাতি ইমাৰজেঞ্চীৰ দায়িত্বত থকা কোনো অধ্যাপকে এই হেন চিৰিয়াচ ৰোগীক চাবলৈ এবাৰলৈ হলেও ভুমুকি মাৰিছিলনে নাই সেই বিষয়ে ৰাইজে অৱগত হোৱা নাই৷ ২১তাৰিখে পুৱাৰ টি ভি চেনেলৰ একপক্ষীয় বাতৰিত আমি হতভম্ব হলোঁ৷ এই অকাল মৃত্যুৰ সকলো দোষ জুনিয়ৰ চিকিৎসকৰ গাত জাপি দিয়া হ'ল৷ আপোনজনৰ, তাতে এজন লোকপ্ৰিয় শিল্পীৰ আকস্মিক বিয়োগত পৰিয়াল পৰিজন আবেগিক হোৱাটো একো অস্বাভাবিক কথা নহয়৷ কিন্তু প্ৰকৃত সত্য আৰু পৰিস্থিতিৰ অনুধাৱন নকৰাকৈ বাদানুবাদত লিপ্ত হোৱাটো সঠিক বুলিব নোৱাৰি৷

কোনোবাই কৈছেই এখন হাতে হাত চাপৰি নাবাজে৷ পৰিতাপৰ কথা চেনেলকেইটাই সত্যৰ অনুসন্ধান নকৰাকৈ জ্বলা জুইত ঘিউ ঢালিলে৷ ইয়াৰ ফলত সেই বিশিষ্ট ব্যক্তিজনক পৰোক্ষভাবে হলেও অনাদৰ প্ৰদৰ্শন কৰা হ'ল বুলি আমাৰ ব্যক্তিগত ধাৰণা৷ এই হেন বিশাল আৰু প্ৰচুৰ ভবিষৎতৰ সম্ভাৱনা থকা শিল্পীৰ অকাল বিয়োগত হোৱা অসমীয়া জাতিৰ ক্ষতিৰ তুলনাত চিকিৎসকৰ তথাকথিত অবহেলাক অধিক গুৰুত্ব দিয়াটো সাংবাদিকতাৰ দিশৰ পৰা অশুভ আচৰণ নহয় জানো ?

আজি চিকিৎসকৰ ওপৰত আক্ৰমন, চিকিৎসালয়ৰ আচবাব পত্ৰৰ ক্ষতিসাধন আদি ঘটনা দিনক দিনে বাঢ়ি যোৱাৰ অন্তৰালত এটা পক্ষৰ উচনিমূলক বিবৃতি বা প্ৰচাৰো হয়তো কিছু পৰিমানে জগৰীয়া৷ কোনোবাই ভাবিব পাৰে এজন চিকিৎসকে নিজৰ গোষ্ঠীৰ পক্ষত ঠিয় দিবই৷ কিন্তু প্ৰকৃত কথা সেইটো নহয়৷ মই আতৰৰ পৰাই এক নিৰপেক্ষ বিশ্লেষণৰ প্ৰয়াসহে কৰিছোঁ৷

এইটো সঁচা কথা ডাক্তৰসকল সমালোচনাৰ উৰ্ধত কেতিয়াও নহয়৷ ভাল বেয়া সমাজৰ সকলো লোকৰ মাজতেই থাকে৷ আজিকালি সহিষ্ণুতা কমি যোৱাটো যুগধৰ্মত পৰিণত হৈছে৷ ডাক্তৰ সকলো তেজ-মঙহৰ মানুহ৷ তেওঁলোকৰো আবেগ, অনুভূতি,খং ৰাগ,দুখ ভাগৰ থাকে৷একেৰাহে ১২ঘন্টা ডিউটি কৰি ক্লান্তিবোধ তেওঁলোকৰো আহে৷ ডিউটিৰ বাহিৰৰ সময়খিনিটো চিকিৎসকসকল ৰোগীৰ চিন্তাৰ পৰা কেতিয়াও মুক্ত নহয়৷ নিজৰ চিকিৎসাত এজন ৰোগী আৰোগ্য হলে এক অপ্ৰকাশ্য সুখানুভূতি তেওঁলোকৰো মনলৈ আহে৷একেদৰে যত্ন কৰিও বিফল হলে মনলৈ দুখ আৰু পৰাজয়ৰ গ্লানি চিকিৎসকৰো মনলৈ আহে৷ নানাধৰণৰ ব্যক্তিগত আৰু সাংসাৰিক চিন্তাৰ পৰা চিকিৎসক সকলো মুক্ত হব নোৱাৰে৷ তথপিও মুখত হাঁহিলৈয়ে চিকিৎসা সেৱা আগবঢ়াব লাগে৷ সকলোলৈ বিনম্ৰ অনুৰোধ চিকিৎসকসকলৰ এই দিশটোক আপোনাকে নাপাহৰিব৷

আৰু ডাক্তৰ ভাই বন্ধু সকললৈয়ো মোৰ সবিনয় গোহাৰি - পৰিয়াল পৰিজনসকল সদায় আত্মীয়ৰ অসুখত নানাধৰণে (শাৰীৰিক,আৰ্থিক আৰু মানসিকভাবে) পৰিশ্ৰান্ত হৈ থাকে৷ যি দৰে চিকিৎসকে মনে মনে বিচাৰে এটি শলাগৰ চাঁৱনি বা এটি সমাদৰসুলভ মাত - একেদৰে ৰোগীৰ আত্মীয়ই বিচাৰে এষাৰ সহানুভূতিৰ মাত, ৰোগীৰ বাবে প্ৰয়াসৰ এটি আশ্বাস৷
লেখকৰ ঠিকনাঃ ডোহা, কাটাৰ

Sunday, May 24, 2015

পলকতে সুখ-দুখৰ বতৰা

আজিৰ ভাল খবৰবোৰ
১. অসমৰ সু-সন্তান তথা দেশৰ প্ৰতিভাৱান বক্সাৰ শিৱ থাপাই কঢ়িয়াই আনিছে নতুন সুখবৰ। ডোহাত অনুষ্ঠিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বক্সিং প্ৰতিযোগিতাত চমকপ্ৰদ প্ৰদৰ্শনেৰে শিৱই স্বৰ্ণপদক জয় কৰিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ সুখবৰ। ফাইনেলত ইজিপ্তিৰ এম আবডেলালক পৰাজিত কৰি ৫৬কেজি ওজনৰ শাখাত তেওঁ বিজয় সাব্যস্ত কৰে।

২. অহা জুন মাহত, নিম্ন আৰু উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় সমূহত খালী হৈ থকা ৭২৩৬টা শিক্ষকৰ নিয়মীয়া পদ পূৰণ কৰা হব বুলি ঘোষণা কৰিছে অসমৰ শিক্ষামন্ত্ৰী শৰত বৰকটকীয়ে। উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত কৰ্মৰত ছয় হাজাৰ শিক্ষকক উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশ মানি টেট অবিহনেই চাকৰিত নিয়মীয়া কৰা হব বুলিও প্ৰকাশ কৰিছে।

৩. অহা জুলাই মাহত অনুষ্ঠিত হব অসম বিধান সভাৰ বৰ্ষাকালীন অধিবেশন। এই অধিবেশনতে অসমৰ বিদ্যালয় সমূহৰ প্ৰাদেশিকীকৰণত ৰৈ যোৱা আঁসোৱাহ সমহহ দূৰ কৰাৰ বাবে এখন সংশোধী বিধেয়ক শিক্ষা বিভাগে উত্থাপন কৰিব। ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ৰ সমূহক নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবেও এখন আইনৰ প্ৰস্তাৱ ৰখা হব। ২০১৬ শৈক্ষিক বৰ্ষৰ বাবে অহা নৱেম্বৰ মাহৰ পৰাই বিনামূলীয়া পাঠ্যপুথি বিতৰণৰ যো-জা কৰা বুলিও সুখবৰ প্ৰকাশ পাইছে।

৪. অসমলৈ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে জধেমধে পুঁজি কৰ্তন কৰা বুলি অনা অভিযোগ খণ্ডন কৰিছে দেশৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী অৰুণ জেটলীয়ে। চতুৰ্দশ বিত্তীয় আয়োগৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰিয়েই অসম চৰকাৰলৈ পুঁজি মোকোলাই দি থকা হৈছে বুলি কালি দিল্লীত এখন সংবাদ মেলত স্পষ্ট কৰি দিয়ে দেশৰ বিত্ত মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে।

৫. অহা দুই জুনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা আৰু হাই-মাদ্ৰাছা পৰীক্ষাৰ ফলাফল ঘোষণা কৰা হব বুলিও সুখবৰ প্ৰকাশ পাইছে।

৬. অহা ত্ৰিশ মে তাৰিখে ঘোষণা হব অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাৰ ফলাফল। www.ahsec.nic.in ৱেব-চাইটতো এই ফলাফল উপলদ্ধ হব।

৭. অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ ৰহা মীন মহাবিদ্যালয়ৰ চূড়ান্ত বৰ্ষৰ ১৩গৰাকীকৈ ছাত্ৰ ছাত্ৰীয়ে স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত অধ্যয়নৰ বাবে ভাৰতীয় কৃষি গৱেষণা পৰিষদে অনুষ্ঠিত কৰা সৰ্বভাৰতীয় জুনিয়ৰ ৰিচাৰ্ছ পৰীক্ষাত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হৈ মহাবিদ্যালয়খনৰ লগতে অসমলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছে।

৮. এইবাৰ বহাগে আনি দিয়া এটি সুখবৰ প্ৰকাশ পাইছে শিৱসাগৰৰ আমগুৰিৰ পৰা। আমগুৰি ড’নবস্ক বিদ্যালয়ৰ চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী আৰলিনা বেগমে ৪৬খন বিহু মঞ্চৰ পৰা সৰু বিহুৱতী নাচি পুৰস্কাৰ ৰূপে লাভ কৰা মুঠ ১৫হাজাৰ টকা একালৰ একেখন বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী প্ৰিন্সিপিয়া গগৈৰ দুয়োটা বৃক্ক বিকল হোৱাত কলকতাত চলি থকা চিকিতসাৰ বাবে আনুষ্ঠানিকভাৱে দান কৰিছে। শিশু শিল্পী গৰাকীৰ বদান্যতা হৈ পৰক সমাজৰ বাবে এক শুভবাৰ্তা স্বৰূপ।

৯. এক শৰণ ভাগৱতী সমাজৰ উদ্যোগত আৰু কোচবিহাৰ মধুপুৰ সত্ৰ পৰিচালনা সমিতিৰ পূৰ্ণ সহযোগত সত্ৰখনিত অহা ২-৪ জুনলৈ তিনি দিনীয়াকৈ শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱৰ ৫২৭ সংখ্যক জন্ম জয়ন্তী উলক্ষে মহাপালনাম আৰু কীৰ্তন মহোতসৱ আয়োজিত হৈছে।

১০. সাহিত্য অকাডেমীৰ উদ্যোগত কটন কলেজৰ কনফাৰেন্স হলত আয়োজিত “লেখকৰ সৈতে মুখামুখি” শীৰ্ষক অনুষ্ঠানত কালি অংশ গ্ৰহণ কৰে ডঃ লক্ষ্মীনন্দন বৰাই।

পৰ্যবেক্ষণ

মোদী চৰকাৰৰ ‘ভাল দিন’ আহিবনে?
দীপাংকৰ মল্ল বৰুৱা 


‘ভাল দিন’ৰ কামনা কৰাটো মানুহৰ সহজাত প্ৰবৃত্তি। প্ৰতিজন মানুহৰ অন্তৰত সমাজত সুখে সন্তোষেৰে বসবাস কৰাৰ বাসনা থাকে। যোৱা লোকসভাৰ নিৰ্বাচনত নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ‘ভাল দিন’ৰ প্ৰতি মানুহৰ এই অন্তৰ্নিহিত ভাৱনাক জগাই তুলিছিল। দুৰ্নীতি আৰু স্বজনতোষণত লুতুৰি পুতুৰি হোৱা কংগ্ৰেছ শাসনৰ ‘বেয়া দিন’ৰ অন্ত পেলাই ‘ভাল দিন’ অনাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি নৰেন্দ্ৰ মোদী ভাৰতীয় ৰাজনীতিত এজন শক্তিশালী নেতা হিচাপে প্ৰৱেশ কৰিছিল।

‘ভাল দিন’ৰ সপোন দেখুৱাই নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে দেশৰ উন্নয়নৰ কথা কৈছিল, ভাৰতক পুনৰ সোণৰ চৰাই ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কথা কৈছিল, যুৱক যুৱতীৰ বাবে কৰ্ম সংস্থাপন তৈয়াৰ কৰাৰ কথা কৈছিল। ২০০২ চনৰ গুজৰাট সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ চেকা গাত থকা মোদীয়ে খুব সাৱধানতাৰে সাম্প্ৰদায়িক কথা বতৰা এৰাই চলিছিল আৰু উন্নয়নকে তেওঁৰ দেশব্যাপী চলা প্ৰচাৰ অভিযানৰ মূল আধাৰ কৰি লৈছিল। দেশৰ জনতাই মোদীৰ কথাত আশ্বস্ত হৈছিল। মোদীৰ মাজত জনতাই প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল এজন পৰিৱৰ্তনকামী, প্ৰগতিশালী মনোভাৱৰ শক্তিশালী নেতা। অৱধাৰিত ভাৱে বিপুল সংখ্যক আসনেৰে জয়যুক্ত হৈ নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে কেন্দ্ৰত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ চৰকাৰ এখন স্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

এই কথা সত্য যে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীয়ে ঐতিহাসিক ভাৱে হিন্দুত্ববাদী বিভিন্ন সংগঠনৰ লগত নিকট সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰি আহিছে। যোৱা নিৰ্বাচনত প্ৰকাশ্যে হিন্দুত্ববাদৰ প্ৰসংগ উত্থাপিত নহ’লেও এই কথা অনস্বীকাৰ্য যে ভাজপাৰ এই চমকপ্ৰদ উত্থানত হিন্দুত্ববাদী সংগঠন সমূহৰ অৱদান আছে। সেইবাবে ভাজপাই এই সংগঠন সমূহক এৰাই চলিব নোৱাৰে। ভাজপা চৰকাৰ শাসনলৈ অহাৰ পিছৰে পৰা বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ, ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ং সেৱক সংঘ, বজৰং দল আদি হিন্দুত্ববাদী সংগঠন যথেষ্ট সক্ৰিয় হৈ পৰাটো পৰিলক্ষিত হৈছে। ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ং সেৱক সংঘৰ মুৰব্বী মোহন ভাগৱতে মুকলি ভাৱেই ভাৰত এখন হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ হোৱাৰ আৰু ভাৰতৰ নাম ‘হিন্দুস্তান’ কৰাৰ পোষকতা কৰিছে। মোহন ভাগৱতৰ যুক্তি হ’ল ভাৰত হিন্দু সকলৰ ৰাষ্ট্ৰ, হিন্দু ধৰ্মৰ উত্পত্তি আৰু বিস্তৃতি ভাৰততে হৈছে। সেয়েহে ৮০ শতাংশতকৈও অধিক হিন্দুৱে বাস কৰা দেশখন হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে স্বীকৃতি পাব লাগে। বিশ্ব হিন্দু পৰিষদে প্ৰচাৰ কৰিছে যে যিহেতু ভাৰতত বাস কৰা হিন্দু সকলক ধৰ্মান্তৰ কৰিহে আন ধৰ্মত দীক্ষিত কৰা হৈছিল, সেয়েহে ভাৰতত বাস কৰা সকলো মানুহৰে পূৰ্ব পুৰুষ হিন্দু আছিল। এনে ধাৰণাৰেই এই সংগঠনটোৱে ‘ঘৰ ৱাপচি’ নাম দি পুনৰ ধৰ্মান্তৰ কৰণ কাৰ্যসূচী হাতত লৈছে যাতে অন্য ধৰ্মৰ লোক সকলে পুনৰ হিন্দু ধৰ্মলৈ ঘুৰি আহিব পাৰে। মুঠতে ভাৰতৰ হিন্দু মূলক লৈ এক পশ্চাদগামী মানসিকতাৰে হিন্দুত্ববাদী সংগঠন সমুহ যথেষ্ট সোচ্চাৰ হৈ উঠিছে।

আমোদজনক কথা এয়ে যে, অকল সংঘ পৰিয়ালৰ নেতাই নহয়, শাসনাধিস্থ ভাজপা দলৰ নেতায়ো বিভিন্ন সময়ত পশ্চাদগামী মন্তব্য আগবঢ়াইছে। মহাভাৰত, ৰামায়নৰ কাহিনীবোৰৰ প্ৰসংগ উত্থাপিত কৰি সেইবোৰত বৰ্ণনা কৰা ঘটনা সমূহ হিন্দু সকলৰ কীৰ্তি বুলি প্ৰতিপন্ন কৰাৰো প্ৰচেষ্টা চলিছে। স্বয়ং প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে গণেশৰ মূৰ সংযোজন অতীতৰ প্লাষ্টিক চাৰ্জাৰী আৰু মাতৃগৰ্ভৰ বাহিৰত কৰ্ণৰ জন্ম অতীতৰ জেনেটিক ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ নিদৰ্শন বুলি মন্তব্য কৰিছে। মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰী স্মৃতি ইৰাণীয়ে শিক্ষাবৰ্ষৰ মাজতে বিদ্যালয় সমূহত জাৰ্মান ভাষাৰ ঠাইত সংস্কৃত ভাষা জাপি দিয়াৰ যো জা কৰিছিল। বিদেশ মন্ত্ৰী সুষমা স্বৰাজে ‘গীতা’ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ হ’ব লাগে বুলি মন্তব্য কৰিছে। মন্ত্ৰী সাধ্বী নিৰঞ্জন জ্যোতি, গিৰিৰাজ সিং আদিয়েও সম্প্ৰদায়িক আৰু আন ধৰ্মৰ প্ৰতি শ্লেষপূৰ্ণ মন্তব্য আগবঢ়াই আহিছে। এইখিনিতে প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে, নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে দেশখনক প্ৰকৃততে কোন দিশলৈ লৈ যাব বিচাৰিছে। মোদীয়ে এহাতে আমেৰিকা, ৰাছিয়া, জাপান, চীন, অষ্ট্ৰেলিয়া আদি দেশৰ লগত বাণিজ্যিক আৰু কূটনৈতিক সম্বন্ধ স্থাপন কৰি দেশৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ সৌধ নিৰ্মানৰ প্ৰয়াস কৰিছে আৰু আনহাতে পশ্চাদমুখী মানসিকতাৰে পৌৰাণিক আখ্যান সমূহৰ গুণানুকীৰ্তন কৰি যেন বহু শতিকা পিছলৈ উভতি যাব বিচাৰিছে।

বিশ্বত এখন ধৰ্ম নিৰপেক্ষ, গণতান্ত্ৰিক দেশ বুলি ভাৰতৰ সন্মান আছে। ভাৰতীয় সংবিধানে জাতি, ধৰ্ম, বৰ্ণ, ভাষা নিৰ্বিশেষে সকলো নাগৰিককে সমান অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছে। ১৯৪৭ চনত দেশ বিভাজনৰ সময়ত পাকিস্তান ইছলাম ধৰ্মী দেশ হিচাপে ফালৰি কাটি যোৱাৰ পিছত ভাৰতক এখন হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ ৰূপে গঢ় দিয়াৰ দাবী উঠিছিল। কিন্তু ঐতিহাসিক ভাৱে ভাৰত সকলো ধৰ্মৰ মিলনভূমি হোৱাৰ বাবে ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক নেতৃত্বই ভাৰতক এখন ধৰ্ম নিৰপেক্ষ ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত কৰাৰহে পোষকতা কৰিলে। আজিও ভাৰতত সকলো ধৰ্মৰ, সকলো জাতিৰ মানুহে সংবিধানপ্ৰদত্ত সম অধিকাৰৰ সৈতে বাস কৰি আহিছে। দেশৰ প্ৰগতিত সকলো ধৰ্মৰ লোক সমানে অংশীদাৰ হৈছে। আনহাতে ইছলামক ৰাষ্ট্ৰ ধৰ্ম হিচাপে গ্ৰহণ কৰি একে সময়তে স্বাধীনতা লাভ কৰা পাকিস্তান ভাৰততকৈ উন্নয়নৰ দিশত বহু যোজন পিছপৰি ৰৈছে আৰু দেশখন হৈ পৰিছে ধৰ্মীয় মৌলবাদৰ ঘাটি স্বৰূপ।

কৰিবলগীয়া কথা এয়ে যে ভাৰত এখন হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ হোৱা ধাৰণাটো ভাৰতত বাস কৰা সৰহ সংখ্যক হিন্দুৱেই সমৰ্থন নকৰে। বিশ্বৰ প্ৰায়বোৰ দেশতে সংখ্যাগুৰু লোকৰ ধৰ্ম অনুসৰি ৰাষ্ট্ৰ ধৰ্ম নিৰূপিত হয়। সেয়েহে ইছলাম আৰু খ্ৰিষ্টধৰ্মী দেশ বিশ্বত অনেক আছে। এই ক্ষেত্ৰত হিন্দু সকল ব্যতিক্ৰম। বৈদিক হিন্দু ধৰ্মত সকলো লোককে সমদৃষ্টিৰে চোৱাৰ আৰু সকলোৰে লগত সমিলমিলেৰে বাস কৰাৰ পোষকতা কৰা হয়। হিন্দু ধৰ্মত আন ধৰ্মৰ সন্ত, পীৰ, ফকিৰ সকলকো সন্মান কৰা হয়। শিৰদিৰ সাঁই বাবা তেনে এক উদাহৰণ। সকলোৰে লগত সহনশীলতাৰে সহ অৱস্থান আৰু ধৰ্ম নিৰপেক্ষতা হিন্দু ধৰ্মৰ এক বৈশিষ্ট। এই বৈশিষ্টই হিন্দু ধৰ্মক এক বিশেষ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছে।

দেশৰ পৰিৱৰ্তিত ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতিত হিন্দু ধৰ্মক লৈ ৰাজনীতি আৰু ব্যৱসায় কৰা দল সংগঠন সমূহ ‘হিন্দুত্ববাদ’ৰ শ্লোগানেৰে পুনৰ মুখৰিত হৈ উঠাটোৱে নিশ্চিতভাৱে এক ভয়ংকৰ ভৱিষ্যতৰ আগজাননী দিছে। হিন্দু সাম্প্ৰদায়িকতাবাদৰ উত্থানে নিশ্চয়কৈ আন ধৰ্মৰ সাম্প্ৰদায়িক শক্তি সমূহক প্ৰতিক্ৰিয়ামূলক আচৰণ কৰিবলৈ প্ৰৰোচিত কৰিব। বিশেষকৈ সমগ্ৰ বিশ্বতে ভয়ংকৰ ৰূপে আগ্ৰাসনৰ ৰূপ লোৱা ইছলাম ধৰ্মীয় মৌলবাদী শক্তি সমূহে ভাৰতত তেওঁলোকৰ ভয়াবহ কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণ কৰিবলৈ এখন সাৰুৱা ক্ষেত্ৰ পাব। তেনে পৰিস্থিতিত ইতিমধ্যে আল কাইদা, হুজী, জামাতুল মুজাহিদীন আদিৰ দৰে মৌলবাদী সন্ত্ৰাসবাসী সংগঠনে গিজগিজাই থকা ভাৰতৰ বাবে বিপৰ্যয়ৰ সৃষ্টি কৰিব।

মন কৰিবলগীয়া কথা এয়ে যে লোকসভা নিৰ্বাচনৰ সময়ত নৰেন্দ্ৰ মোদী ভাৰতৰ ৰাজনীতিত এজন অৱতাৰী পুৰুষৰ ৰূপত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। মোদীৰ মাজত দেশৰ মানুহে এজন দেশভক্ত, দুৰ্নীতিক প্ৰশ্ৰয় নিদিয়া, কৰ্মোদ্যমী, স্বপ্নদ্ৰষ্টা নেতাৰ সন্ধান পাইছিল। প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে মোদীয়ে ইতিমধ্যে কেইবাটাও ব্যতিক্ৰমী পদক্ষেপেৰে মন্ত্ৰী, সাংসদ আৰু আমোলা সকলক অধিক কৰ্মক্ষম কৰি তোলাৰ প্ৰয়াস কৰিছে। শিক্ষা, স্বাস্থ্য আৰু পাৰদৰ্শিতা উন্নয়নৰ ওপৰতো মোদীয়ে যথেষ্ট গুৰুত্ব দিছে। জন ধন যোজনা, জন বীমা আদি কেইবাখনো জনমুখী আঁচনিৰে সৰ্ব সাধাৰন জনতাৰ কল্যাণ সাধন কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছে। এতিয়াও চৰকাৰ খনৰ বিৰুদ্ধে কোনো বিয়াগোম দুৰ্নীতিৰ অভিযোগ উঠা নাই। মোদীয়ে শাসনভাৰ লোৱাৰ পৰা দেশৰ ছেয়াৰ বজাৰৰ সূচ্যাংক উৰ্ধমূখী হোৱালৈ চাই দেশৰ অৰ্থনীতিৰ প্ৰতি বিনিয়োগকাৰী সকল আশাবাদী বুলি অনুমান কৰা হৈছে।

কিন্তু নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু কৰ্মক্ষেত্ৰত ৰূপায়নৰ মাজত এতিয়াও বহুতো ব্যৱধান ৰৈ গৈছে। কেইবাটাও নিৰ্বাচনী প্ৰতিশ্ৰুতিৰ পৰা মোদী চৰকাৰে পাভলুটি মৰা বুলি সমালোচনা হৈছে। দেশে বিদেশে নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে তেওঁৰ সপোনৰ ‘মেক ইন ইণ্ডিয়া’ৰ জয়গান গাই ফুৰিছে যদিও এতিয়ালৈ কোনো লেখত লবলগীয়া সাফল্য চকুত পৰা নাই। দেশৰ শিক্ষা, স্বাস্থ্য, কৃষি, উদ্যোগ আদিতো মোদী চৰকাৰৰ আমোলত বিশেষ চকুত লগা পৰিৱৰ্তন হোৱা নাই। বিদেশী বিনিয়োগ বাঢ়িছে যদিও দেশৰ ঘৰুৱা উত্পাদনৰ বিশেষ বৃদ্ধি হোৱা নাই। কৰ্ম সংস্থাপন সৃষ্টিতো চৰকাৰে বিশেষ সফলতা লাভ কৰা নাই। কৰ্প’ৰেট গোষ্ঠীৰ স্বাৰ্থৰ প্ৰতি মোদীৰ অধিক অনুকম্পা থকা বুলি বিৰোধী দল সমূহে অভিযোগ আনিছে।

এতিয়া এবছৰ শাসন কাল সম্পূৰ্ণ কৰাৰ সময়ত মোদী চৰকাৰে দেশৰ উন্নয়নক সৰ্ব প্ৰথম প্ৰাধান্য দি মোদীয়ে দেশবাসীক দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতি সমূহ কৰ্মত ৰূপায়ন কৰাতহে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰা উচিত। দেশৰ মানুহে নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ নেতৃত্বত দেশত আমূল পৰিৱৰ্তন আহিব বুলি আশা কৰিয়েই দীৰ্ঘদিন ধৰি শাসন কৰি অহা কংগ্ৰেছ দলক উত্খাত কৰি ভাজপাক জয়যুক্ত কৰিছিল। মোদী চৰকাৰে উপলব্ধি কৰা উচিত যে সাম্প্ৰদায়িক অপশক্তি সমূহক উত্খাত নকৰিলে, নিৰ্বাচনী প্ৰতিশ্ৰুতি সমূহ পাহৰি গ’লে ‘ভাল দিন’ আহিব বুলি আশা পালি থকা জনতাৰ বিশ্বাস সোনকালেই ভংগ হ’ব। সাধাৰণ জনতাই এতিয়াও মোদী চৰকাৰৰ ‘ভাল দিন’ৰ অপেক্ষাতহে আছে, ‘বেয়া দিন’ৰ নহয়।

লেখকৰ ঠিকনাঃ দুলীয়াজান, ফোন: ৯৪৩৫০৩৯৮২০
লেখাটি আজি "দৈনিক জনমভূমি" কাকতো সম্পাদকীয় পৃষ্ঠাত প্ৰকাশ পাইছে।

Saturday, May 23, 2015

চিন্তন

ব’হাগ, বিতৰ্ক আৰু ব্যৱসায়
ইন্দুকল্প শইকীয়া

মনটোৱে কেতিয়াবা নকৰিব লগীয়া কিছুমান চিন্তা আৰু কৰিব নোৱাৰা কিছুমান কামক লৈ শংকিত হৈ পৰে । আমাৰ দৰে পৰনিৰ্ভৰশীল মানুহৰ মনক যদি প্ৰয়োজনতকৈ কিছু বেছি অৱসৰ দিয়া হয়, তেতিয়াই উমি উমি মনৰ কোনো দ খাৱৈত জ্বলি থকা কিছুমান চিন্তাৰ ভমকনিয়ে মগজুক স্পৰ্শ কৰাৰ চেষ্টা কৰে চাগৈ !! এনে চিন্তাবোৰৰ কোনো স্থায়ী সমাধান নাথাকে, নাথাকে কোনো বাস্তৱিকতা। মাথো মনৰ শান্তিৰ বাবে “জুকাৰবাৰ্গ”য়ে দিয়া সুবিধাখিনিৰ পূৰ্ণ সুযোগ লৈ অ’ত-ত’ত আঁৰি দিয়া হয় । 

যোৱা বহুকেইটা দিন ধৰি তেনে এক চিন্তাই মনতে খু-দুৱাই আছিল । বিষয় – ব’হাগ । বহুদিন আগতে ক’ৰবাত পঢ়িছিল ব’হাগ হেনো বিসম্বাদী হ’ল আৰু এতিয়া তাতকৈয়ো এখোপ চৰি ক’ব পাৰি ব’হাগ এতিয়া “বিতৰ্কিত” হ’ল, ব’হাগ এতিয়া “ব্যৱসায়” হ’ল । বিতৰ্ক নোহোৱাকৈ বৰ্ত্তমান ব’হাগৰ সামৰণিটো বাদেই, আদৰণিয়েই নোহোৱা হ’ল । সেই বিতৰ্ক সমূহ সচাই বিতৰ্ক নে ব’হগী বিতৰ্কৰে ব্যৱসায় লাভা-লাভ সৃষ্টি কৰাৰ এক আহিলা সেয় চিন্তাইও মনত খু-দুৱনি লগাই ঠিক আগেয়ে কৈ অহাৰ দৰে এক অলাগতীয়াল চিন্তাই হ’ব নিশ্চয় এয়া । 

অসমৰ দৰে এখন ৰাজ্যত এটা মাথো উৎসৱ উদযাপন কৰিবলৈ মাত্ৰ এটা মাহত কিমান টকাৰ ব্যৱসায় হয় চাগৈ !! এনেই মনতে এটা হিচাপ কৰি চাইছিলো, গড়ে একোখন সাংস্কৃতিক সন্ধ্যাত যদি ১০ লাখ টকাকৈ খৰছ হোৱা বুলি ধৰা যায়, তেনে ৩০ দিনত অসমত ব’হাগৰ নামত ব্যৱসায় হয় ৩ কোটি টকাৰ । এদিনত অসমত যদি কমেও ৫ খন সাংস্কৃতিক সন্ধ্যা পাতে বুলি ধৰা হয়, তেনে ৩০ দিনত অসমত ব্যয় হয় ১৫০ কোটি টকা । এয়া কোনো কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে দিয়া পূজিৰ ধনৰ হিচাপ নহয়, এয়া অসমত থলুৱা ভাৱে সংগ্ৰহ কৰি খৰছ হোৱা ধনৰ হিচাপ । বছৰি সিমানখিনি টকা আনকোনো এক ব্যৱসায়িক ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰিব পৰা হয়, অসমত আন এক বিল্পৱে ঠিয় দি উঠিব পাৰিলে হয় নিশ্চয় । 

আন এক চিন্তা । বিনাদ্বিধাই স্বীকাৰ কৰো, অসমত অসমীয়া ইলেক্ট্ৰনিক মিডিয়াই এক বিল্পৱৰ সূচনা কৰিছে। বহু কলা-কুশলীক কমকৈ হ’লেও এটি চাকৰি দিছে । বহুতো নাম নজনা, লুপ্তপ্ৰায় সংস্কৃতিক ৰাইজৰ মাজত চিনাকি কৰাই পুনৰ্জীৱিত কৰি তুলিছে । কিন্তু সেই একেই মিডিয়াই ব’হাগৰ নামত ব্যৱসায় কৰাত জপিয়াই পৰিছে নেকি নে অসমীয়া দৰ্শক-শ্ৰোতাৰ মনৰ পছন্দ সলনি হ’ল ? মাথো দুজন বা তিনিজন শিল্পীৰ “লাইভ” গীতৰ অনুষ্ঠান গোটেই মাহতো চলি থাকে । তেওঁলোকে প্ৰায় ক্ষেত্ৰতেই একেখিনি গানেই পৰিৱেশন কৰি থকা দেখা যায়, আমনি নালাগেনে বাৰু ? তেনে আন কেইমাহটো সেইখিনি সময়ত কোনো টি.আৰ.পি. নাথাকেই যি আহে আহক বুলি লাগি থকা যায় ? সম্পূৰ্ণ এটা মাহ অসমৰ আন আন বহু ঠাইতো নিশ্চয় বহু অনুষ্ঠান আয়োজিত হয়, তাতো নিশ্চয়কৈ কোনো থলুৱা শিল্পীয়ে গীত পৰিৱেশন কৰে, তেওঁলোকৰ অনুষ্ঠান প্ৰচাৰ কৰাৰ পৰা বিৰত থকা হয় নে তেওঁলোকক ৰাইজৰ মাজলৈ উলিয়াই অনাত কোনোফালৰ পৰা হেচা প্ৰয়োগ কৰা হয় নে তথাকথিত যি কেইগৰাকী শিল্পীৰ অনুষ্ঠান গোটেই মাহতো চলাই থকা হয় তেওঁলোকে বন্দোৱস্ত কৰোতেই এক “পেকেজ” হিচাপে বিহু সমিতিৰ লগত চুক্তিৱদ্ধ হয় যে “মই অনুষ্ঠান কৰিলে অমুক অমুক টি.ভি. চেনেলে সম্প্ৰচাৰ কৰিব তাৰ বাবে মাত্ৰ ইমান খিনি টকা অধিক দিলেই হ’ল !!”

আগতেই কৈছো আমাৰ দৰে পৰনিৰ্ভৰশীল মানুহৰ মনটোক প্ৰয়োজনতকৈ অধিক অৱসৰ দিলে কৰিব নলগীয়া চিন্তাৰ ভমকণিয়ে মগজু স্পৰ্শ কৰাৰ প্ৰয়াস কৰে। তেনে চিন্তাৰ উদ্ৰেকত শংকিত হোৱাও দেখা যায় “এয়াই ব’হাগ নে”? হয়তো এই ধাৰাটোৰ প্ৰথম কেই বছৰমান এনে চিন্তা অহা নাছিল, কিয়নো আমিও অসমৰ বাহিৰত আছোহি, এনে সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান সমূহ চাই ভাল লাগিছিল, পিছে বছৰি বছৰি একেই ধাৰা ? ক’ৰবাত যেন ব’হাগৰ সংজ্ঞাই সলনি কৰাৰ এক ধাৰাৰ সৃষ্টি হৈছে । য’ত ব’হাগ মানে এমাহ ধৰি বিনামূলীয়া নৈশ সাংস্কৃতিক(??) সন্ধ্যা, ১৫০ কোটি টকাৰ এক ব্যৱসায়, নোৱাৰিলে নহয় বাবে থলুৱা দুবিধমান বাদ্যক সাঙুৰি বাকী সকলো “আমদানি” কৰা বাদ্যযন্ত্ৰ সম্বিলিত সংগীত ! সময়ৰ লগত সংস্কৃতি সলনি হয়, সেয়া অনস্বীকাৰ্য্য, পিছে সংস্কৃতিৰ নামত সামাজিক এক ধাৰাৰ সলনি কৰা সেয়া জানো শুদ্ধ !! 

আকৌ কওঁ এয়া নকৰিব লগীয়া কিছু চিন্তাৰেই হয়তো পৰিণতি । ভাৰতৰ আন কোনো ৰাজ্যত সংস্কৃতিৰ নামত ইমান দীঘলীয়া-ব্যয়বহুল অনুষ্ঠান হয় নে নহয় সেয়া আমাৰ সম্পূৰ্ণ অগোচৰ আৰু যিমান দূৰ জানো এনে আন কতো নহয় । কিন্তু এই একেই ধাৰাক, সৃষ্টিশীল ভাৱে, সাংস্কৃতিক ভাৱে বহু অনুষ্ঠানেই হয়তো আয়োজন কৰি আহিছে য'ত মৃত্যুমুখী কোনো সাংস্কৃতিক দিশক আকোৱালি জীয়াই ৰখাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে তুলনামূলক ভাৱে বহু কম খৰছত ।

(লেখাটি আজিৰ সংখ্যাৰ আমাৰ অসম কাকততো প্ৰকাশ পাইছে)