Tuesday, December 5, 2017

সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ


আমচাঙ-ছিপাঝাৰঃ উচ্ছেদৰ যাতনা 
বনাম পক্ষপাতমূলক প্ৰপাগাণ্ডা 
পাৰভিন চুলতানা  
গেছৰ চুলা হাতত লৈ ধীৰ গতিত নিজৰ বাসগৃহৰ ধ্বংসস্তুপ এৰি আগুৱাই অহা মহিলা গৰাকীৰ ফটোৱে গোটেই ৰাজ্যবাসীক স্তম্ভিত কৰিছিল। মহিলাগৰাকীৰ ভাবলেশহীন মূখত ফুটি উঠিছিল তেওঁৰ নিঃসহায়তাৰ চিহ্ন। আমচাঙত উচ্ছেদিত প্রায় ৭০০ টা পৰিয়ালৰ মাজত তেওঁৰ পৰিয়ালো আছিল। তেওঁলোকক ২৭ আৰু ২৮ নৱেম্বৰৰ দিনা উচ্ছেদ কৰা হৈছিল। উচ্ছেদৰ সেই ঠাইবোৰত কণ কণ ল’ৰা ছোৱালীৰ স্কুলৰ কিতাপ পত্র সিঁচৰিত হৈ আছিল। হাই স্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত বহিব লগীয়া ছাত্র ছাত্রী নিজৰ ভঙা ঘৰৰ সন্মুখত থিয় হৈ কান্দি আছিল যে তেওঁলোকে কেনেকৈ পঢ়াশুনা চলাই লৈ যাব। সংবাদ মাধ্যমবোৰেও এই মানুহবোৰৰ দুর্দশাৰ বিষয়ে অবিৰতভাৱে ৰাইজক অৱগত কৰাই আছিল। মুকলি আকাশৰ তলত থাকিবলৈ বাধ্য হোৱা এই মানুহবোৰৰ অৱস্থাই নিশ্চয় সকলোৰে চকুত চকুলো আনিছিল।

Monday, December 4, 2017

মুকলি চিন্তা


সন্নিকটত সৰ্বানন্দ সোনোৱাল
বুলন কুমাৰ শইকীয়া
সম্ভৱতঃ অসমৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক ইতিহাসৰ আটাইতকৈ সংকটপূৰ্ণ সময়ছোৱাৰ মাজত আমি আৱদ্ধ হৈ পৰিছো ৷ ২০১৭ চনটো শেষ হ’বলৈ হাতত মাথোঁ এটা মাহ ৷ এই মাহটো বহু কাৰণত তাৎপৰ্যপূৰ্ণ হৈ উঠিছে অসমৰ ভৱিষ্যতৰ কাৰণে ৷ হয়তো মুখ্যমন্ত্ৰী ডাঙৰীয়াৰ ৰাজনৈতিক ভৱিষ্যতৰ প্ৰতিও ৷ ডিচেম্বৰ শীতৰ মাহ যদিও এনে লগা নাই যে এইবাৰ আমাৰ সামাজিক -ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতিক শীতে কোবাই যাবলৈ সক্ষম হ’ব ৷ কাৰণ মহামান্য উচ্চতম ন্যায়ালয়ে নাগৰিক পঞ্জীৰ খচৰা প্ৰকাশৰ বাবে নৱেম্বৰৰ শেষৰ দিনটোতে নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছে ৷ কোনো কাৰণতেই যাতে এন.আৰ.চিৰ খচৰা প্ৰকাশত পলম নহয় ৷ ৩১ ডিচেম্বৰেই এন.আৰ.চি খচৰা প্ৰকাশৰ শেষ সীমা ৷ কেন্দ্ৰ চৰকাৰে খচৰা প্ৰকাশৰ বাবে সময়সীমা পিছুৱাবলৈ লৈছিল ২০১৮ ৰ জুলাই পৰ্যন্ত ৷ ন্যায়ালয়ে সেয়া নাকচ কৰিছে ৷ ইতিমধ্যে চৰ্চিতও হৈছে কেন্দ্ৰই খচৰা প্ৰকাশ পিছুৱাই থকাৰ আঁৰৰ কাৰণ ৷ কাৰণ হিন্দু শৰণাৰ্থীক সংস্থাপিত কৰিবলৈ কেন্দ্ৰৰ অহৰহ প্ৰচেষ্টা ৷ নাগৰিক আইন সংশোধনী বিধেয়ক গ্ৰহণ নকৰা পৰ্যন্ত কেন্দ্ৰই এন.আৰ.চিৰ খচৰা সম্পূৰ্ণ হোৱাটো বিচৰা নাছিল বুলি অভিযোগো উঠিছে ৷ ৩০ নৱেম্বৰৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ স্থিতিয়ে কেন্দ্ৰক দস্তুৰমত কৌশল সলনি কৰিবলৈ বাধ্য কৰিব ৷

Sunday, December 3, 2017

ইতিবাচক


জীৱন গঢ়াৰ সাধনা  
অজয় লাল দত্ত
শৈশৱ তথা কিশোৰ কালটো হৈছে মানৱ জীৱনৰ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ সময়। এই কালচোৱা যদিও দেখাত ধেমালি প্ৰধান, কিন্তু নতুন কথা শিকি জীৱনৰ দিশ নিৰ্ণয় কৰাৰ বাবে এয়াই হৈছে আটাইতকৈ উত্তম কাল। এটা সফল জীৱন আচলতে ভাল কামত ব্যৱহাৰ হোৱা দিনবোৰৰ সমষ্টিহে। একোটা কাম প্ৰতিদিনে বা বাৰে বাৰে কৰিবলৈ ল’লে সেয়াই একৈশ দিনত হেনো একোটা পূৰ্ণ অভ্যাসলৈ পৰিণত হয়। সেয়ে জীৱনৰ সফলতাৰ সাধনাৰ প্ৰথম চৰ্তই হৈছে সুন্দৰ অভ্যাস গঢ়াৰ পথ নিৰ্বাচন কৰাটো।

মনৰ কথা


উৰহী গছৰ ওৰ বিচাৰি 
ইন্দ্ৰজিত বৰা
'আমাৰ অসম' কাকতখনৰ জৰিয়তে 'দিল্লীত নাগৰিকপঞ্জী উন্নীতকৰণৰ ভিন্ন দিশৰ আলোচক্ৰ' কেন্দ্ৰিক গণমাধ্যম সৃষ্ট বিতৰ্কৰ প্ৰসংগতে অসমৰ দুগৰাকীকৈ আগশাৰীৰ লেখক-বুদ্ধিজীৱিয়ে নিজৰ নিজৰ চিন্তন-মননেৰে যুক্তি আগবঢ়ালে। এই বিষয়তোত ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধাৰী দেৱৰ তিনিটা খণ্ডৰ লেখাৰ সমান্তৰালকৈ ডঃ হীৰেন গোহাঁইদেৱৰো লেখা প্ৰকাশ পালে। আলোচনাই অসমৰ সচেতন ৰাইজৰ মনলৈ আৰু কিছু নতুন চিন্তাৰ পাতনি মেলাবলৈ সক্ষম হ'ল বুলি অনুভৱ কৰিছো। বিশেষকৈ দেৱচৌধাৰীদেৱৰ বিশ্লেষণাত্মক লেখনিৰ সন্দৰ্ভতে আমাৰ মনৰ কথা এই প্লেটফৰ্মৰ যোগেদিয়ে ব্যক্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছো।

If you’re not a communist at the age of 20, you haven’t got a heart. If you’re still a communist at the age of 30, you haven’t got a brain. এনে জাতীয় ফকৰা যোঁজনাৰ ফাঁকেৰে চাই সমাজ অধ্যযন কৰিবলৈ ল’লে সেয়া সমাজ বিজ্ঞান হৈ থাকিবনে? বয়সানুক্ৰমে সমাজতত্বৰ অনুধাৱন যদি সলনি হ’বলৈ হয় তেন্তে ঘটনা আৰু উপন্যাস বা ইতিহাস আৰু কাহিনীৰ মাজত প্ৰভেদ বিচাৰি উজুটি খোৱাটো নিশ্চিত ৷

Saturday, December 2, 2017

সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ


অসমৰ বন আৰু পৰিৱেশঃ স্পৰ্শকাতৰ কিছু চিন্তা
ড° বিজয় কৃষ্ণ চেতিয়া 

সাম্প্ৰতিক সময়ত অসমত বন্যপ্ৰানী আৰু মানুহৰ সংঘাত এক সাধাৰণ ঘটনালৈ পৰিণত হোৱা যেন আমাৰ অনুভৱ হয় আৰু ইয়াৰ সমসাময়িকভাৱে বন্যপ্ৰানীৰ হত্যা ঘটনাবোৰকও একোটা সাধাৰণ নিত্য নৈমত্তিক ঘটনা দৰে চৰকাৰ বা ৰাইজে গণ্য কৰিবলৈ লোৱা যেন আমাৰ অনুভৱ হয়।

যদিও অসমৰ নতুন পৰিৱৰ্তনকামী চৰকাৰৰ বনমন্ত্ৰী গৰাকীৰ উদ্যম শলাগিব লগীয়া, তথাপিও বনবিভাগৰ কৰ্ম সংস্কৃতিকলৈ অসমীয়া ৰাইজ যে যোৱা ডেৰটা বছৰে যে সন্তষ্ট নহয়, সেই কথাও স্পষ্ট।

Friday, December 1, 2017

মুকলি চিন্তা


ভুল সপোনৰ গ্ৰাসত আমাৰ সমাজ 
পংকজ জ্যোতি মহন্ত  
কোনেনো ভাবিছিল প্ৰকাণ্ড পৃথিৱীখন অহৰহ টাকুৰী ঘূৰাদি ঘূৰি থাকে বুলি? কোনেনো ভাবিছিল পৃথিৱীখন সূৰ্য্যৰ চাৰিওপিনেও অহৰহ ঘূৰি থাকি বুলি? যিটো বেগ ছেকেণ্ডত প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ!! কেৱল সিমানেই নহয়। কোনেনো ভাবিছিল স্বয়ং সূৰ্য্যটোও একে স্থানতে ৰৈ থকা নাই, সিয়ো গোটেই সৌৰজগতৰ গ্ৰহ-উপগ্ৰহসমূহ লগতে লৈ এটা বেগেৰে মহাবিশ্বত গতি কৰি আছে বুলি?

এইসমূহ ভবাৰ দৰকাৰেই বা কি আছিল? আজিও এইসমূহ মানুহৰ প্ৰয়োজনেই বা কি? এইখিনি কথা নহ’লেওতো চলি যায়। এই কথাখিনিতো আমাৰ কাৰোৰে একোৱেই কামত অহা নাই। কিন্তু, এইসমূহেই হ’ল সত্য কথা, আৰু এই ধৰণৰ সত্যসমূহ অন্বেষণৰ চেষ্টাই মানৱ জাতিক কেৱল যে কিছুমান বৈজ্ঞানিক সত্যৰে সম্ভেদ দিলে এনে নহয়; এইসমূহৰ চৰ্চাই আমাৰ সমাজ-জীৱন, দৈনন্দিন জীৱনধাৰাও সলনি কৰি পেলালে। এই সত্যবোৰৰ স্থুল বৈজ্ঞানিক প্ৰভাৱক সম্পূৰ্ণ নিলগাইয়ো ক’ব পাৰি যে এই সত্যসমূহে মানুহৰ চিন্তাধাৰা, পৰস্পৰৰ যোগসূত্ৰত অমিয়া ঢালি দিলে। যাৰ বাবে পূৰ্বৰ মানুহতকৈ আজি এক নতুন মানুহ গঢ়ি উঠিল।