Friday, August 28, 2015

সুখ-দুখৰ বতৰাঃ ২৮ আগষ্ট


আজিৰ ভাল খবৰবোৰ
১৷ অসমৰ গুৱাহাটী মহানগৰক কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ প্ৰস্তাৱিত “স্মাৰ্ট চিটী”ৰ তালিকাত ৰখা হৈছে৷ কেন্দ্ৰীয় নগৰ উন্নয়ন মন্ত্ৰী এম ভেংকায়া নাইডুয়ে কৰা ঘোষণা মতে এই তালিকাত দেশৰ ৯৮খন চহৰৰ নাম ৰখা হৈছে৷ উত্তৰ-পূৱৰ আন চহৰকেইখন হ’ল –পাছিঘাট,ইম্ফল, শ্বিলং, আইজল, ক’হিমা, নামছি আৰু আগৰতলা৷

২৷ অসমৰ থলুৱা লোককৃষ্টি লোকবাদ্যসমূহৰ লগতে গুৰুজনাৰ অনুপম সৃষ্টিসমূহ প্ৰচাৰ,প্ৰসাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে আগবাঢ়ি আহিছে দৰঙৰ এদল যুৱশিল্পী৷ দুনীৰ শংকৰী কলা কৃষ্টি বিকাশ কেন্দ্ৰৰ ডেৰকুৰি শিল্পীয়ে প্ৰকৃত সুৰ, লয়,তালেৰে থিয়নাম,ভোৰতাল নৃত্য,অংকীয়া ভাওনা,চালি নৃত্য,তিৱা, নাঙেলীগীত আদি পৰিৱেশন কৰি সুকীয়া পৰিচয় বহন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷

৩৷ উত্তৰ প্ৰদেশৰ কিন্নৰসকলে বেৰেলিৰ চি বি গঞ্জ এলেকাত মাদাৰ টেৰেছাৰ নামত এটা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছে৷ এই মন্দিৰটোত পিতৃ-মাতৃয়ে অবাঞ্চিত বুলি এৰি যোৱা সন্তান, মাউৰা ল’ৰা-ছোৱালী বিশেষকৈ কন্যা সন্তানক পোহপালনৰ ব্যৱস্থা থাকিব৷

৪ ৷ প্ৰয়াত কবি এম ইব্ৰাহিম আলিৰ স্মৃতিত সদৌ অসম গৰিয়া যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদে প্ৰৱৰ্তন কৰা “এম ইব্ৰাহিম কবি সাহিত্যিক বঁটা” প্ৰথমবাৰৰ বাবে আগবঢ়োৱা হৈছে কটন কলেজৰ সহযোগী অধ্যাপক ডঃ পইনুদ্দিন আহমেদলৈ ৷ তেওঁ অসমীয়া সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে এই বঁটা আগবঢ়োৱা হৈছে৷

৫৷ ভাৰতীয় গ্ৰাহকসকলে অচিৰেই একেলগে, এঠাইতে বিদ্যুতৰ মাচুল, বিদ্যালয়ৰ মাচুল, নগৰ নিগমৰ মাচুল, টেলিফ’নৰ বিল, অন্যান্য সেৱাৰ বিল আদায় দিয়াৰ সুবিধা লাভ কৰিব৷ ইয়াৰ বাবে নেচনেল পেমে’ন্ট ক’ৰ্পৰেচন অৱ ইণ্ডিয়া লিমিটেডে “ভাৰত বিল পেমেন্ট চিষ্টেম” নামৰ এক প্ৰকল্পৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰিছে৷

৬৷ ভাৰতত প্ৰায় ২০০ বছৰ শাসন কৰি যোৱা ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীটো মুম্বাইৰ উদ্যোগপতি সঞ্জীৱ মেহতাই ক্ৰয় কৰে৷ ১৬০০ চনত প্ৰতিষ্ঠিত কোম্পানীটো তেওঁ ১০০ কোটি টকাৰ বিনিময়ত ৪০ গৰাকী অংশীদাৰৰ পৰা ক্ৰয় কৰে৷

৭৷ কৃষি গৱেষণাত চৰ্দাৰ বল্লভ ভাই পেটেল ৰাষ্ট্ৰীয় উৎকৰ্ষ বঁটাপ্ৰাপক আৰু কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য ডঃ কমলমল্ল বুজৰ-বৰুৱাই জানিবলৈ দিয়ে যে দ্ৰুতগতিত আৱাসিক এলেকা বৃদ্ধি আনহাতে বাণপানী,খহনীয়াত কৃষিভূমি হ্ৰাস পোৱালৈ লক্ষ্য ৰাখি ৰাজ্যৰ জলাশয়,বিল,পিতনিৰ ওপৰত অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তিৰে খাদ্যশস্য উৎপাদনৰ বাবে “ভিজন ২০৫০” নামে এক বৃহৎ পৰিকল্পনাৰ কথা জানিবলৈ দিয়ে৷এনে হাইড্ৰ’কনিক এগ্ৰিকালচাৰ ইতিমধ্যে কাশ্মীৰৰ ডাল লেকত সম্ভৱ হৈছে৷

৮৷ বেইজিঙত চলি থকা বিশ্ব এথলেটিকচ চেম্পিয়নশ্বিপত দ্ৰুততম দৌৰবিদ উছেইন ব’ল্টে অনন্য “গল্ডেন ডাবল” অৰ্জন কৰিছে ৷ বাৰ্ডছ নেষ্ট ষ্টেডিয়ামৰ ট্ৰেকত ১৯.৫৫ ছেকেণ্ড সময়েৰে ২৯ বছৰীয়া ব’ল্টে স্বৰ্ণজয় কৰে ৷ এয়া হৈছে চলিত বৰ্ষত ২০০ মিটাৰ ইভেন্টত বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শন আৰু ব’ল্টৰ উপৰ্যুপৰি চতুৰ্থটো বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপৰ ২০০ মিটাৰৰ খিতাপ৷

৯৷ ভাৰতে থলুৱা ক্ৰায়’জেনিক ইঞ্জিনেৰে শেহতীয়া কৃটিম যোগাযোগ উপগ্ৰহ জি এছ টি-৬ সফলতাৰে উৎক্ষেপন কৰে ৷ ঘৰুৱাভাৱে নিৰ্মিত ইঞ্জিন ব্যৱহাৰ কৰি ইছৰ’য়ে এই দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে সফলতাৰে উপগ্ৰহ উৎক্ষেপনত সফল হয়৷

১০ ৷ মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেত অহা ১১ ৰ পৰা ১৬ অক্টোবৰলৈ অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া কমনৱেলথ ভাৰোত্তোলন চেম্পিয়নশ্বিপলৈ ঘোষিত ভাৰতীয় দলত স্থানলাভ কৰিছে অসমৰ চাৰিগৰাকী খেলুৱৈয়ে৷প্ৰতিযোগীতাত ৬২ কেজি শাখাত অপূৰ্ব চেতিয়া, ৬৯ কেজি শাখাত পাপুল চাংমাই, ১০৫ কেজি শাখাত জমীৰ হুচেইন আৰু জুনিয়ৰ ৬৯ কেজি শাখাত স্বপ্নাপ্ৰিয়া বৰুৱাই ভাগ ল’ব ৷

ৰাজনৈতিক পৰ্যবেক্ষণ


প্ৰতিবাদ, প্ৰতিৰোধ আৰু প্ৰতিশোধৰ
ৰাজনীতিৰ সমাগত সময়
 
অনন্ত মোহন শৰ্মা
আজি বিজেপি দলত আনুষ্ঠানিকভাৱে যোগদান কৰাকলৈ চলি থকা পৰিস্থিতিতো কব পাৰি, যে মানুহজনৰ দক্ষতা সন্দৰ্ভত সন্দেই নাই। এটা প্ৰখৰ বুদ্ধিৰ মগজুৰ গৰাকী তেওঁ। তৰুণ গগৈৰ নেতৃ্ত্বাধীন তিনিটা কাৰ্যকালত মন্ত্ৰীত্ব লাভ কৰি ৰাজ্যখনৰ বাবে কেইটামান ভাল কাম কৰিছে। যিখিনি কাম কৰাৰ বাবে তেওঁক মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে দিছিল মুক্তমনেৰে কাম কৰাৰ এটা পৰিৱেশ, কেন্দ্ৰই দিছিল আঁচনি ৰূপায়ণৰ বাবে কৌটি কৌটি টকা। স্বাভাৱিকতে দক্ষতা, পূঁজি আৰু পৰিৱেশ এই কাৰক কেইটাৰ আন্তঃক্ৰিয়াৰ ফলত হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা নামৰ যুৱকজন হৈ পৰিছিল সাধাৰণ নাগৰিকৰ পৰা বুদ্ধিজীৱি সকলৰো দৃষ্টিত অসমৰ একমাত্ৰ চিন্তাশীল, দক্ষ আৰু অধ্যয়নপুষ্ট ৰাজনীতিবিদ।

সকলোৱে জনা কথা, এতিয়াৰ ৰাজনীতি মানি পাৱাৰ, মাচল পাৱা, মিনিষ্ট্ৰিয়েল পাৱাৰ আৰু মেডিয়া পাৱাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। লক্ষণীয় ভাৱে হিমন্ত বিশ্বই এই গোটেইকেইটা পাৱাৰেই নিজৰ অধীনত কৰি লৈছে। সেইবাবে কংগ্ৰেছত তেওঁ হৈ পৰিছিল অপ্ৰতিৰোধ্য। হিমন্ত বিশ্ব নামৰ ধুমুহাজাকত কংগ্ৰেছৰ বহু বিশাল বৃক্ষ উভালি যোৱাৰ আশংকাতে কংগ্ৰেছে যে তেওঁৰ পাখি কটা আৰম্ভ কৰিছিল সেয়া এশ শতাংশই সত্য। আৰু এই পাখি কটা ৰাজনীতিৰ উমান পাই তথাকথিত আদৰ্শ, ভাৰতীয় দৰ্শনৰ বক্তৃতাৰ ফুলজাৰি মৰা মানুহজনে দল ভঙা ৰাজনীতিৰ ঘুৰি বঠা ধৰি নিজেই আঁতৰি আহিব লগা সেই দলটোৰ পৰা, যিটো দলে তেওঁক দিছিল ঈৰ্ষণীয় সফলতা নামৰ চাবি-কাঠি।

কম বয়সতে ক্ষমতাৰ অফুৰন্ত সোৱাদ লাভ কৰি মানুহজন হৈ পৰিছিল তেজৰ সোৱাদ পোৱা বাঘৰ দৰে। সেইবাৰে তেওঁ সাধাৰণ (?) মন্ত্ৰীপদক তুচ্ছ জ্ঞান কৰি আজুৰি আনিব খুজিছিল মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদ। হিমন্ত বিশ্বৰ বুদ্ধিমত্তা, চিন্তাশক্তিত মামৰে ধৰা আৰম্ভ হৈছিল তেতিয়াৰ পৰা যেতিয়াৰ পৰা তেওঁ বিসম্বাদ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু এই কাৰ্যই চূড়ান্ত ৰূপ পাইছিল তেতিয়া যেতিয়া তেওঁ মন্ত্ৰীপদ ত্যাগ কৰি ‘কৰ্ম-শূণ্য’ হৈ পৰিছিল।

হিমন্ত বিশ্বৰ ডাঙৰ দুৰ্বলতা আছিল তেওঁৰ সোঁৱে বাৱে থকা বিধায়ক সকলৰ কথাত গুৰুত্ব প্ৰদান। যি সৰলৰ জ্ঞান, দক্ষতা আদি আছিল হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাতকৈ কম। চিণ্ডিকেট ৰাজত অভ্যস্ত চন্দন চৰকাৰ, আবু তাহেৰ বেপাৰী, পিয়ুষ হাজৰিকা, ৰেকিব্বুদ্দিন আহমেদ আদিৰ দৰে বিধায়কৰ লগ হৈ আড্ডা মাৰি, কূটনীতি কৰি হিমন্তৰ উৰ্বৰ মস্তিস্ক হৈ পৰিছিল- ঋণাত্মক চিন্তাৰ কঠিয়াতলী। ফলত দলত একনিষ্ঠভাৱে লাগি থকাৰ ইচ্ছা কমি আহিছিল। সাৰদা কেলেংকাৰী, লুই বাৰ্জাৰ আদি গোচৰ অভিযুক্ত মানুহজন ইতিমধ্যে বিধায়ক বেচা-কিনা কাৰ্যত জড়িত হৈ কম সময়তে বহু ধন সম্পদৰ অদিকাৰী হৈ অনুগামী সকলৰ বহুতকে দুৰ্নীতি ভ্ৰষ্টাচাৰত লিপ্ত হোৱাৰ সুযোগ প্ৰদান কৰি এক “ৰাজনৈতিক অপসংস্কৃতিৰ” মহানায়কত পৰিণত হৈ পৰিছিল।

শেষত কংগ্ৰেছৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হোৱাৰ সম্ভাৱনা ৰুদ্ধ হোৱা দেখি আৰু বিজেপিৰ উত্থান দেখি ৰাতিটোৰ ভিতৰতে বৰণ সলাই নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ প্ৰশংসাত পঞ্চমুখ হৈ পৰিল। সুবিধাবাদী ৰাজনীতিকে নিজে নিজৰ কেৰিয়াৰ গঢ়ক অথবা নিজৰ কেৰিয়াৰ ধ্বংস কৰক তাত আমাৰ কবলগীয়া একো নাই। কিন্তু অসমৰ অনাগত কেইমান দিনত যে যুৱ সমাজৰ মাজত এক বিশ্বাহীনতা, প্ৰতিশোধ পৰায়নতা, পশ্চাতঘাটি কাৰ্যকলাপে গা কৰি উঠিব তাত সন্দেহ নাই। নিষ্ঠাৰে বিজেপি কৰা যুৱক সকলে এতিয়া কিমান আন্তৰিকতাৰে কংগ্ৰেথৰ পৰা অহা বৰণ সলোৱা ৰাজনীতিকক গ্ৰহণ কৰিব তাত সন্দেহ আছে। ইতিমধ্যে বিজেপি বুথ সমিতিৰ বক্তূব্যত তেনে ইংগিতেই পোৱা গৈছে।

হিমন্ত বিশ্বৰ বিজেপি আগমনৰ লগে লগে বিজেপিত এতিয়ালৈকে নেদেখা ৰাজনৈতিক অপসংস্কৃতিয়ে পোহাৰ মেলিব নেকি? দেখাত হিমন্ত বিশ্বই শান্ত শিষ্ট হৈ কিছুদিন থাকিব। কিন্তু যি প্ৰত্যাশা পূৰণ নোহোৱাৰ বাবে তেওঁ কংগ্ৰেছ এৰি বিজেপিলৈ আহিল, সেই একেই কাৰণত এদিন বিজেপিও এৰিব নেকি?

দেশৰ বিগত সাধাৰণ নিৰ্বাচনত বিজেপি দলে বহু পৰিমানে শৃংখলাবদ্ধ দল ৰূপে নিজৰ বিশ্বাসযোগ্যতা ৰাখিব পাৰিছিল। কিন্তু ৰাজনৈতিক অপ-সংস্কৃতিৰ মহানায়কজনক বিজেপি দলে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰিবনে?

আমি ভাবো আগন্তুক দিনত বিশেষকৈ ২০১৬চনৰ নিৰ্বাচনৰ আগমুহূৰ্তলৈ প্ৰতিবাদ, প্ৰতিৰোধ আৰু প্ৰতিশোধৰ এক অস্থিৰ পৰিৱেশে বিৰাজ কৰিব। ক’লা টকাৰ বিনিয়োগেৰ ক্ষমতা দখলৰ ৰাজনীতি চলিব আৰু শাসক-বিৰোধী তথা অন্য দলৰ মাজত। ধৰ্ম-ভিত্তিক মেৰু বিভাজনৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনাই গা কৰি উঠিব। কাৰণ হিমন্তক দললৈ আনি বিজেপিয়ে ক্ষমতাত অধিষ্ঠিত হোৱাটো দলটোৰ বাবে এক বিৰাট সন্মানৰ প্ৰশ্ন। একেদৰে কংগ্ৰেছেও চেষ্টাৰ ত্ৰুটি নকৰিব, এইটো প্ৰমাণ কৰিবলৈকে যে হিমন্ত অবিহনেও ক্ষমতা দখল কৰিব পাৰি। তাৰ বাবে কংগ্ৰেছথে কি ধৰণৰ অসুস্থ ৰাজনীতিৰ বতাহ বোৱায় সেয়াও লক্ষণীয় হব। মুঠতে সমাগত সময়ত হিমন্তক লৈ এক ৰাজনৈতিক অপসংস্কৃতিয়ে ২০১৬চনৰ নিৰ্বাচনক চুই যাব, সেই কথাও নিশ্চিত।
লেখক বজালী কলেজৰ উদ্ভিদবিদ্যা বিজ্ঞানৰ মূৰব্বী ৰূপে কৰ্মৰত আৰু পাঠশালা নিবাসী। ফোনঃ ৯৯৫৪০৮১৫১৫

ইতিবাচক চিন্তা

আত্ম-উপলব্ধি
শশীমাই শইকীয়া দত্ত
আত্ম-অভিমানে মানুহৰ মদগৰ্বী কৰে। আত্ম-অভিমান ত্যাগ কৰিলেহে সকলোৰে প্ৰিয়পাত্ৰ হব পাৰি। অতিপাত আভূষণ আৰু প্ৰসাধন ব্যৱহাৰ কৰিলেই মানুহ সুন্দৰ নহয়, সুন্দৰ হয় বাৰভূষণ সৎ আচৰণ, সৎ বুদ্ধি সম্পন্ন মানসিকতা, সহজ সৰল জীৱন পদ্ধতি আৰু নিষ্ঠাৰে নীতি আদৰ্শত সদাচাৰৰ প্ৰয়োগেৰে। আভূষণেৰে প্ৰেম ভালপোৱা জুখিব নোৱাৰি। ইয়াক জুখিব পাৰি আত্মত্যাগৰ দ্বাৰাহে!

উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি কিছু সংখ্যক লোকে নিজকে বিদ্বান বুলি ভাবি অহংকাৰত উফণ্ডি থাকি মানুহক মানুহ বুলিয়েই গণ্য নকৰে। সেই ব্যক্তিসকলে ভবা উচিত যে কোনোৱে আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰে উচ্চ শিক্ষিত নহলেও বাস্তৱিক সমাজৰ বিষয়ে সম্পূৰ্ণ জ্ঞান আৰু বিচাৰ বুদ্ধি থাকিব পাৰে। যিটো কথা পণ্ডিত জৱাহৰ লাল নেহৰুৱে 'চহা আৰু পণ্ডিত' নামৰ কবিতাটিৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ কৰিছিল।

শিক্ষিত ব্যক্তিয়ে ভাবে যে তেওঁলোকৰ দ্বাৰাহে জগতখন পৰিচালিত হৈ আহিছে। কিন্তু আমি যদি সুক্ষ্ম দৃষ্টিৰে লক্ষ্য কৰিলে দেখা পাওঁ যে যি বিলাক ব্যক্তিয়ে হাড়ক মাটি কৰি তেজক পানী কৰি নিজ শ্ৰম দান কৰি দেশৰ বাবে অৰিহণা যোগাই আহিছে, তেওঁলোকৰ কোনো স্বীকৃতি নাই। কিন্তু কিছুমান পাবত গজা ব্যক্তি ওপৰে ওপৰে চলি পৰক কামত খটুৱাই বা পৰৰ শ্ৰমৰ ওপৰতে চলি নিজকে বিদ্যমান আৰু চালিকা শক্তিৰ প্ৰতীক বুলি জাহিৰ কৰি ফুৰে। তেওঁলোকে এনেহেন দেখুৱায় যেন তেওঁলোক নহ'লেই নচলে! তেওঁলোকে নাভাবে যে এটোপ এটোপ কৰি ডাৱৰৰ পানী পৰি সাগৰ ভৰি যোৱাৰ দৰে, কন কন বালিচাহি ইটে সিটে লগ লাগি ধৰণী ডাঙৰ সজাৰ দৰেই সৰু সৰু মানুহৰ সুকৰ্মৰ বলতহে এই জগত আৰু সমাজখন প্ৰকৃততে গতিশীল তথা বিকাশমান হৈ আছে!

এই সুক্ষ্ম দৃষ্টিৰে চালে ব্যক্তিবোধেৰে কোনো জ্ঞানী বা মহান নহয়। মহান মাত্ৰ কৰ্মৰ যোগেদিহে হব পাৰি। বৌদ্ধ জাতক সমূহতো পূৰ্ব-জন্মৰ কৰ্মফলৰ কথা উল্লেখ কৰি গৈছে স্বয়ং বু্দ্ধই। পৌৰাণিক শাস্ত্ৰ সমূহতো এই কথাকে উল্লেখ কৰা আছে যে, জীৱই নিজৰ কৰ্মৰ ফলতে য'তে ত'তে জন্ম লভিব লগীয়া হয়। ভাল কৰ্মই জীৱক উচ্চ স্থানলৈ নিয়ে আৰু বেয়া কৰ্মই নিয়ে নিম্ন স্থানলৈ।

এই সংসাৰত কোন কাৰ পত্নী, কোন কাৰ পতি, তাৰ কোনো চিৰস্থায়ী সম্পৰ্ক নাই, সকলো মাথো সময়ৰেখাৰ একোটা খণ্ডৰহে সংগী। মাত্ৰ কৰ্মৰ বলতহে একোটা জীৱশ্ৰেষ্ঠই সংসাৰত গতিশীল হৈ থাকে। আপোন-পৰ, শত্ৰু-মিত্ৰ, ধন-সম্পদ আৰু ৰূপ যৌৱন এই সকলো সংসাৰৰ মায়াৰ অংশ। মায়াই নচোৱা সূত্ৰৰে পুতলাৰ দৰে নাচি থাকে জীৱশ্ৰেষ্ঠ! ইয়াৰ বলতে মানুহে ভাল বেয়া কাম কৰে আৰু তাৰ ফলো এই সংসাৰতে ভোগ কৰে। আজি নতুবা, কিছু দিন দেৰিকৈ, ফল ভোগৰ নিশ্চিতি সময়ৰ শক্তিশালী হাতত! প্ৰশ্ন হয়, তেন্তে মানুহে নিজকে ক্ষণিকৰ ধন-ক্ষমতাৰে আত্ম-অভিমানত ওফন্দি নিজকে শ্ৰেষ্ঠ অথবা আনক হীন বুলি ভাবেই বা কিয়?

এই ধৰা ভগৱানৰে সৃষ্টি বুলি ধৰিলেও এই জীৱ-কূলত বা মানৱকূলত সকলোৱে পৰিপূৰক ভূমিকা আছে। উদ্ভিদৰ লগত জীৱৰ, বায়ুৰ লগত পানীৰ সম্বন্ধৰ দৰেই সমাজতো এইজনে সিজনৰ সৈতে দেখা-নেদেখা সম্পৰ্ক থাকে। কৰ্মৰ বাবেই স্বাৰ্থৰ সিদ্ধি বা বিৰোধৰ বাবেই ইয়াত সংজ্ঞা নিৰূপিত হয় শত্ৰু মিত্ৰৰ!

আমি জীৱশ্ৰেষ্ঠ হিচাবে প্ৰেমভাৱেৰে, হিংসা বিদ্বেষ নেওচি ত্যাগৰ মানসিকতাৰে, সততা, নীতিৰে সজাই সমাজখনক সুন্দৰ কৰি গঢ়ি তোলাৰ দ্বায়িত্ব আছে। সাময়িক ক্ষমতা-লোভ আদি মায়াৰ পাকত পৰি যিকোনো নীচ কামেই কৰিবলৈ সাজু থকাৰ অনৈতিক মানসিকতা ত্যাগ কৰিব নোৱাৰিলে মানুহ হোৱাৰ গৌৰৱ কৰিবইবা কেনেকৈ! শিক্ষাৰে মানুহৰ মন আলোকিত হয়, মানৱীয় গুণৰাজিৰ কৰ্ষণ হয়, মনে ভাল বেয়াৰ বিচাৰ কৰাৰ বাবে শক্তি লাভ কৰে। সেয়ে শিক্ষিত সকলে প্ৰথমে শিক্ষাক আত্ম-বিশ্লেষণৰ বাবে প্ৰয়োগ কৰিব লাগিব। ভাল-বেয়াৰ মাজৰ সংজ্ঞাবোৰ নিৰূপণ কৰি চলিলেহে সমাজৰ সকলোৰে কল্যাণ হব। ভালক ভাল, বেয়াক বেয়া বুলি কোৱাৰ সদ-সাহস গঢ়িব লাগিব। ইয়াৰ বাবে লাগিব মনৰ ভিতৰৰ আন্তৰিক শক্তি। আৰু "আত্ম-উপলদ্ধি"ৰ অভ্যাসেহে যোগাব পাৰিব সেই অতি প্ৰয়োজনীয় এনে শক্তিকন।

মনৰ কথা

হিমন্ত বিশ্বঃ দুৰাকাংখ্যাৰ ক্ৰীড়নক নে 
বুদ্ধিদীপ্ততাৰ সদৰ্থক প্ৰয়োগ? 
ভৱেন সন্দিকৈ
এক:
বিগত কিছুদিন ধৰি হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা ডাঙৰীয়াই গেৰুৱা বসন পিন্ধাৰ বাতৰিয়ে অসমৰ ৰাজনীতি একপ্ৰকাৰ গৰম কৰি ৰাখিছে। প্ৰিণ্ট-বৈদ্যুতিন সংবাদ মাধ্যমৰ ওপৰিও নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত অত্যাধিক জনপ্ৰিয় আৰু প্ৰভাৱশালী চ'চিয়েল মেডিয়াতো এই গৰম খবৰে ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰিছে।এই ৰাজনৈতিক পৰিঘটনা সৰ্ন্দভত চ'চিয়েল মেডিয়াত বিভিন্ন মেৰুত অবস্থান কৰা নতুন প্ৰজন্মৰ দৃষ্টিভঙ্গী আৰু আমাৰ ব্যক্তিগত কিছু অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিত দুআষাৰ লিখাৰ আগতে শ্ৰদ্ধেয় হোমেন বৰগোহাঞিছাৰে ১৯৯২ চনতে হিমন্তবিশ্ব শৰ্মাৰ বিষয়ে কৰা মন্তব্য এটা মনলৈ আহিছে।'অসমৰ ৰাজনৈতিক নেতাৰ ভাৱমূৰ্তি' শীৰ্ষক লেখাটোত ছাৰে লিখিছে-'হিমন্তবিশ্ব শৰ্মাই ৰাজনৈতিক জীৱন নৌ আৰম্ভ কৰোঁতেই ১৯৯২ চনত মই তেওঁক কৈছিলো যে মই তেওঁৰ মাজত দ্বিতীয়জন হিতেশ্বৰ শইকীয়াক দেখা পাইছোঁ। লগতে মই এই কথাও তেওঁক কৈছিলো যে তেওঁ যদি হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ গুণখিনি আয়ত্ব কৰি দোষখিনি পৰিহাৰ কৰি চলিবলৈ চেষ্টা কৰে,তেওঁ নিশ্চিয় এদিন অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈ বিৰল কৃতিত্ব প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰিব। কিন্তু হিমন্তবিশ্ব শৰ্মাই এতিয়ালৈকে হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ দোষখিনিহে বেছি নিষ্ঠাৰে কৰ্ষণ কৰিছে; তেওঁৰ গুণখিনি আয়ত্ব কৰিবলৈ সমূলি চেষ্টা কৰা নাই। Manipulative Politics,অৰ্থাৎ ৰাজনীতিক ব্যক্তিগত স্বাৰ্থত নিপুণভাৱে প্ৰয়োগ কৰা কামত হিতেশ্বৰ শইকীয়া অসাধাৰণ দক্ষতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।কিন্তু Manipulative Politics-ৰ মাজত এজন মানুহৰ যিমানখিনি টেঙৰালি প্ৰকাশ পায় সিমানখিনি মহত্ব প্ৰকাশ নাপায়। Manipulative Politics-ৰ সহায়ত এজন মানুহে প্ৰচুৰ পৰিমাণে ক্ষমতা আৰ্জন কৰিব পাৰে;কিন্তু তেওঁ ৰাইজৰ স্বাৰ্থত সেই ক্ষমতাৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰে। অৰ্থাৎ তেওঁৰ কাৰণে ক্ষমতা কেৱল এটা উপায় নহৈ লক্ষ্য হৈ পৰে।হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ নিচিনাকৈ হিমন্তবিশ্ব শৰ্মাই এতিয়ালৈকে Manipulative Politics-ত চমকপ্ৰদ দক্ষতাৰ পৰিচয় দিছে; কিন্তু এই ধৰণৰ ৰাজনীতিৰ সীমাবদ্ধতা বুজিবৰ জোখাৰে তেওঁৰ সুবুদ্ধি নাই।হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ সৌজন্য,সহনশীলতা, মানৱীয়তা আৰু বাকসংযম আয়ত্ব কৰিবলৈকো তেওঁ চেষ্টা কৰা নাই। হিমন্তবিশ্ব শৰ্মা খুব বুদ্ধিমান,পৰিশ্ৰমী আৰু কৰ্মদক্ষ। কিন্তু একে সময়তে তেওঁ অধৈৰ্য, অসহিঞ্চু আৰু কিছু পৰিমাণে প্ৰদৰ্শনকামী(Exhibitionist)। মই ভাবো বৰগোহাঞিছাৰৰ এই মন্তব্য আজিও এশ শতাংশই শুদ্ধ।
 
দুই:
কটনত হিমন্তবিশ্ব শৰ্মা ডাঙৰীয়াৰ প্ৰত্যক্ষ ৰাজনীতিক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱাৰ সৌভাগ্য নহ'ল যদিও তেখেতৰ পৰোক্ষ ৰাজনীতিৰ সৈতে আমাৰ পৰিচয় আছে। এফালে যেনেকৈ অগ্ৰজ কিছু সচেতন কটনিয়ানে হিমন্তৰ ছাত্ৰ ৰাজনীতিৰ অশ্বমেধ ঘোঁৰা স্তব্ধ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰা বাঁও-জাতীয়তাবাদী মতাদৰ্শৰ ৰাজনৈতিক ৰাসায়নৰ সৰু সুঁতি এটা আমি কটনত থকালৈকে বৈ আছিল, আনফালেদি তেনেকৈ হিমন্তবিশ্ব শৰ্মাৰ অনুগামী সকলেও তেখেতৰ ৰাজনীতি কটনত জীয়াই ৰখাৰ প্ৰয়াস অব্যাহত ৰাখিছিল।ইয়াৰ জৰিয়তে তেখেতৰ কূটিল প্ৰলোভনৰ ৰাজনীতিৰ লগতে কটনতে দক্ষতাৰ পৰিচয় দিয়া বাহুবল আৰু ধনবলৰ ৰাজনীতিৰ নাঙঠ স্বৰুপ আমি দেখিছো।

টকাৰে নিৰ্লজ্জভাবে গুণগ্ৰাহী ক্ৰয় কৰা ৰাজনীতিৰ আদি পাঠ হিমন্তবিশ্ব শৰ্মাই কেনেকৈ কটনত আৰম্ভ কৰিছিল, সেই কাহিনীও আমি অনেকৰ মুখত শুনিছিলো। অৱশ্যে এইখিনিতে এটা কথা স্বীকাৰ কৰিব লাগিব যে ইয়াৰ মাজত অনেক সদৰ্থক কাহিনীও আছিল।


তিনি:
কটনত আৰম্ভ কৰা সংগ্ৰামী ৰাজনীতিৰ আদি পাঠ লৈ আমি ৰাজ্যৰ বহুল সাংগ্ৰামী পথাৰত জপিয়াই পৰিলো। ইতিমধ্যে হিমন্তবিশ্ব শৰ্মাই সংসদীয় ৰাজনীতি পথাৰত বাট বুলি সফলতাৰ উচ্চ শিখৰত আৰোহণ কৰিছে।এই দীঘলীয়া সময়চোৱাত তেখেতক প্ৰত্যক্ষভাৱে এবাৰেই ওচৰত পাইছো যদিও তেখেতৰ দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে আৰম্ভ হোৱা মহাসংগ্ৰাম খনৰ আমিও এজন সৈনিক আছিলো।সেইসূত্ৰে তেখেতৰ বিচক্ষণতা আৰু দুৰ্বলতা সকলো দেখিছো।

একেদৰে বৃহৎ নদীবান্ধ বিৰোধী আন্দোলনৰ সন্দৰ্ভত বিধান সভাত তেজস্বী বক্তৃতা আৰু সংবাদ মাধ্যমত লেখা-মেলাৰ জৰিয়তে আন্দোলনটোৰ বিপথে পৰিচালিত কৰাৰ প্ৰয়াসৰ লগতে প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থাটোক এই আন্দোলনৰ বিৰুদ্ধে পাৰিচালিত কৰাৰ কথা আমি জানো। এইসন্দৰ্ভত সচিবালয়ৰ কক্ষত মন্ত্ৰীস্তৰত হোৱা আলোচনাত হিমন্তবিশ্ব শৰ্মাৰ ৰাজনৈতিক বুদ্ধিদীপ্ততা আৰু বাকপটুতাৰ প্ৰত্যক্ষ সাক্ষী আছিলো।এই বুদ্ধিদীপ্ততাক তেওঁ সদৰ্থক কামত প্ৰয়োগ কৰিলে নিশ্চিতভাৱে অসমৰ ৰাজনীতিৰ এক উজ্জ্বল নক্ষত্ৰ হিচাপে জিলিকি নথকাৰ প্ৰশ্নই নুঠে।

কিন্তু তেখেতৰ পৰা তেনে আশা কৰাটো পৰ্বতত কাছ কনী বিচৰাৰ বাহিৰে একো নহয় বুলি বিগত দিনবোৰৰ কৰ্মকাণ্ড আৰু অতীত ফ্লেশ্ববেকে প্ৰতীয়মান কৰে।নব্য উদাৰীকৰণ নীতিৰ ফলত প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী মনমোহন সিঙে আৰম্ভ কৰিবলৈ বাধ্য হোৱা টেট শিক্ষক, এন আৰ এইচ এম আদি আঁচনিৰ জৰিয়তে কিছু অস্থায়ী ভিত্তিক চাকৰিত নিযুক্তি দি সেই সকলক পৈতৃক সম্পত্তিৰ দৰে তেওঁৰ ৰাজনৈতিক দুৰাকাংক্ষাৰ ক্ৰীড়নকত পৰিণত কৰিব খোজা শেহতীয়া ঘটনাটোৰ জৰিয়তে তেখেতৰ মানসিকতাৰ বাহ্যিক প্ৰতিফলন ঘটিছে।


চাৰি:
হিমন্তবিশ্বৰ গেৰুৱাবসন পিন্ধি অসমত পদুম ফলোৱাৰ যি সপোন দেখিছে, সি সপোন হৈ থাকিব। অসমৰ ৰাজনৈতিক-ভৌগোলিক ৰসায়ন,ধৰ্মীয় সমীকৰণ আৰু বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠী ৰাজনৈতিক সমীকৰণ পদুম ফুলাৰ বাবে মুঠেই অনুকূল নহয়। একেদৰে স্তিমিত মোদী বতাহ,তৃণমূললৈকে সাংগঠনিক সীমাবদ্ধতা আৰু দলটোৰ ভিতৰত ইতিমধ্যে চলি থকা অন্তঃকন্দল আৰু হিমন্তবিগ্ৰেদ আৰু দলটোত আন্তৰিকতাৰে কাম কৰি থকা সকলৰ মাজত হব লগা যুঁজখনে দলটোক ডুবাব নিশ্চিত।কিন্তু ক্ষমতাৰ বাবে সকলো পন্থা লবলৈ সাজু থকা হিমন্তই অনাগত দিনত সাম্পদায়িক শক্তিসমূহৰ সহযোগত ৰোপণ কৰা সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনীতিৰ বীজে শংকৰ-আজানৰ দেশখ্যাত অসমৰ ভবিষ্যত কোনদিশে নিয়ে,সি লক্ষণীয় হব।

Thursday, August 27, 2015

সুখ-দুখৰ বতৰাঃ ২৭আগষ্ট

আজিৰ ভাল খবৰবোৰ
১৷ ভাৰতে যোগাযোগৰ ক্ষেত্ৰত ভূমিকা ল'ব লগা  নতুন কৃত্ৰিম উপগ্ৰহৰ  উৎক্ষেপণৰ বাবে যাৱতীয় সকলো প্ৰস্তুতি সম্পূৰ্ণ কৰি তুলিছে৷ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ শ্ৰীহৰিকোটা ৰকেট প’ৰ্টৰ পৰা জি.এছ.এল.ভি ডি-৬ ৰকেটে কঢ়িয়াই নিবলগীয়া উপগ্ৰহটো উৎক্ষেপণৰ বাবে ইতিমধ্যে ২৯ ঘন্টীয়া খেন গণনা আৰম্ভ হৈছে৷

২৷ লাডাখৰ সৰ্বোচ্চতম গিৰি শিখৰ “মাউন্ট ষ্টক কাংগ্ৰী”ত খোজ পেলোৱা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমটো দুঃসাহসিক ক্ৰীড়া সংস্থা হ’ল গ্ল’বেল এডভেন্সাৰ এছ’ছিয়েচন৷ সাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা ২০১৮৭ ফুট উচ্চতাত অৱস্থিত শিখৰলৈ এই সাতজনীয়া দলটোক নেতৃত্ব দিয়ে পৰ্বতাৰোহী বিক্ৰম বড়োয়ে৷

৩৷ প্ৰকৃতিপ্ৰেমী ৰোহিত চৌধুৰীৰ ৰাজহুৱা স্বাৰ্থজড়িত এক আৱেদনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় সেউজ প্ৰাধিকৰণে কালি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ সীমান্তৰ পৰা পাঁচ কিল’মিটাৰ এলেকাৰ ভিতৰত কোনো ধৰনৰ নিৰ্মাণকাৰ্য চলিব নোৱাৰিব বুলি নিৰ্দেশ জাৰি কৰিছে৷

৪৷ ক’লা টকাবিৰোধী যুঁজত পাৰস্পৰিক সহযোগিতাৰ বাবে আফ্ৰিকাৰ দ্বীপৰাষ্ট্ৰ ছিচেলেছৰ সৈতে ভাৰতে গুৰুত্বপূৰ্ণ চুক্তি স্বাক্ষৰিত কৰে৷ চুক্তিৰ জৰিয়তে দুয়োখন দেশে কৰ ফাঁকি ৰোধ তথা ক’লা টকা সন্দৰ্ভত তথ্য আদান প্ৰদান কৰিব৷

৫৷ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কটন মহাবিদ্যালয়ৰ ২০ গৰাকী ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ মুঠ ৪০ টা কবিতা সন্নিবিষ্ট “খুমজিল” নামৰ কাব্যগ্ৰন্থখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ফণীধৰ দত্ত প্ৰেক্ষাগৃহত উন্মোচন কৰে বিশিষ্ট কবি নীলিম কুমাৰ, সাহিত্য সমালোচক মনোজ শৰ্মা আৰু ঔপন্যাসিক কিশোৰ মনজিৎ বৰাই৷ পুথিখন সম্পাদনা কৰিছে মানৱজ্যোতি কলিতা আৰু গৰিমা গাঁওখোৱাই৷

৬৷ ডাঃ ভুৱনেশ্বৰ বৰুৱাৰ ১২২ সংখ্যক জন্মদিৱস উপলক্ষে অহা ৪ ছেপ্তেম্বৰত গুৱাহাটীত “ফেমিলী ডাক্তৰৰ পৰা ছুপাৰ স্পেচিয়েলিষ্ট, স্বাস্থ্যসেৱাৰ পৰিৱৰ্তন তথা প্ৰত্যাহবান” শীৰ্ষক এখন আলোচনাচক্ৰ আয়োজন কৰা হৈছে ৷এই আলোচনা চক্ৰত জি এন আৰ চিৰ অধ্যক্ষ ডাঃ নোমল বৰা, শংকৰদেৱ চিকিৎসা বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য ডঃ উমেশ চন্দ্ৰ শৰ্মা, সাংবাদিক সমুদ্ৰগুপ্ত কাশ্যপ আদিয়ে অংশ ল’ব৷

৭৷ ভাৰত চৰকাৰৰ আয়ুস মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনস্থ উত্তৰ পূৱ আয়ুৰ্বেদ আৰু হোমিঅ’পেথিক সংস্থান,শ্বিলঙৰ সঞ্চালক ৰূপে নিযুক্তি দিয়া হৈছে নলবাৰীৰ ডাঃ প্ৰদীপকুমাৰ গোস্বামীক৷ তেওঁ বিগত তেৰ বছৰ ধৰি বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আয়ুৰ্বেদ বিভাগৰ মুৰব্বীঅধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল৷

৮৷ আৰুচি তলৱাৰ হত্যাকাণ্ডক লৈ মেঘনা গুলজাৰে “তলৱাৰ” নামৰ এখন চলচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছে৷ অহা ১০ ৰ পৰা ২০ ছেপ্তেম্বৰলৈ অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া টৰন্টো আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰিমিয়াৰ হ’বলগীয়া এই ছবিখনত অভিনয় কৰিছে ইৰফান খান কংকনা সেন শৰ্মা, টাবু আদিয়ে৷

৯৷ হিন্দুস্থান টাইমছত প্ৰকাশিত এটা বাতৰি অনুসৰি, কেন্দ্ৰীয় মহিলা আৰু শিশু উন্নয়ন মন্ত্ৰী মেনকা গান্ধীয়ে মহিলা চৰকাৰী চাকৰিয়ালৰ মেটাৰনিটী লিভ পূৰ্বৰ তিনিমাহৰ পৰিৱৰ্তে আঠ মাহলৈ বৃদ্ধি কৰাৰ বিষয়ত অনুমোদন জনাইছে৷

১০ ৷ নতুন দিল্লীৰ তালকটোৰা ইন্দোৰ ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত ১১তম স্বাধীনতা কাপ কাৰাটে প্ৰতিযোগিতাত অসমে ১০ টা স্বৰ্ণ,৪টা ৰূপ আৰু ৭টা ব্ৰঞ্জসহ ২১ টা পদক লাভ কৰে৷প্ৰতিযোগিতাখনত মুঠ ২৬খন ৰাজ্যৰ ১৭০০ প্ৰতিযোগীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল ৷

হাস্য-ব্যংগৰে সত্যৰ সন্ধান

লোকেল গুজৱ.কম
১. টিভি চেনেলৰ মালিক এগৰাকী অসমীয়া বাইদেৱে ৰাষ্ট্ৰীয় মেডিয়াৰ সংবাদ শীৰ্ষত স্থান লাভ কৰাত ভূপেনদা, অৰ্ণৱদাকে ধৰি পূৰ্বৰ সকলো অসমীয়াৰ অভিলেখ ভংগ কৰাৰ বাতৰি পোৱা গৈছে। পিছে কুখ্যাতিৰ বাবেহে এই শিৰোনাম দখল হোৱাত সচেতন অসমীয়া খাৰখোৱা নাগৰিক সংঘই এওঁক ‘অসমীয়া’ বুলি পৰিচয় দিবই নালাগে বুলিহে মত প্ৰকাশ কৰিছে!

২. কালি পানবজাৰ থানালৈ নৰেন্দ্ৰ চাৰে ফোন কৰি পেণ্ডিং কেচৰ বা-বাতৰি লোৱাৰ পাছত এতিয়া সদৌ অসম লালটুপি সংঘই থানাৰ টেলিফোনত সকলোকে সম্ভ্ৰমে-সম্ভাষণ সহ কথা-বতৰা কবলৈ মন বান্ধিছে বুলি জানিব পৰা গৈছে। তাৰ বাবে হেল্ল, থেংক-কিউকে ধৰি শব্দৰ প্ৰয়োগৰ অভাসো তামোল খোৱা জিভাৰে কৰিবলৈ লোৱা বুলিও খবৰ পোৱা গৈছে।

৩. খাদ্য সুৰক্ষাৰ নামত ৫৬লাখ হিতাধিকাৰীৰ ভিতৰত কেৱল সাত লাখৰ মাজতহে কাৰ্ড বিতৰণ কৰি ‘ৰসতে নাম থোৱা’ৰ বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে। কাৰ্ড পাই সুৰক্ষিত হম বুলি আকাশত চাঙ পাতি আলাসৰ লাড়ু চোৱাবলৈ সাজু হৈ থকা সকলৰ চৰুত এতিয়া বিনামেঘে ব্ৰজপাত পৰি পানী উতলিবলৈ ধৰা বুলিও বাতৰিত প্ৰকাশ। সেই গৰম পানীকে খাই তেওঁলোকে পেটত গামোচা বান্ধি ‘অচ্চে দিন’ৰ অপেক্ষাত ৰৈছে বুলি খবৰ পোৱা গৈছে।

৪. ‘নয়নৰ মণিৰ বিদায়’ নামৰ এখন নাটৰ ৰসাল গগৈ চাৰে অশ্ৰুসিক্ত নয়নেৰে কইনাধৰা থিয়েটাৰৰ মঞ্চত মঞ্চায়ন কৰা বুলি খবৰ পোৱা গৈছে। একালৰ সোঁহাত, সকলো দুস্কাৰ্যৰ ইন-চাৰ্জজনে তেওঁৰ শিবিৰ ত্যাগ কৰি বিৰোধীৰ শিবিৰলৈ যোৱাতেই এই নাটক হোৱা বুলিও জানিব পাৰিছো। চাৰৰ সকলো কেঁচা কেলেংকাৰীৰ নথিও নয়নৰ মণিয়ে হস্তগত কৰি ৰখাতহে চাৰৰ দুৰু দুৰু কঁপে বুকু স্থিতি হোৱা বুলিও কইনাধৰাৰ কনিষ্টবল সুদক্ষ হাজৰিকাই প্ৰকাশ কৰিছে।

৫. নাও ডুবিলেও টিঙৰ পৰা নানামে বুলি ভীষ্ম প্ৰতিজ্ঞা কৰিছে আমগুৰিত বহি গুঞ্জন দত্তই। টেঙা আমৰ গছৰ নাওঁখন পোন্ধৰ বছৰ চলাৰ পাছতো আৰু কিছুদিন চলিবই বুলিও গপ ধৰি থকা দত্তক আচল স্থিতি বুজোৱাতো ধেৰুৱা ঠাৰি সিজোৱাৰ নিচিনা অসম্ভৱ কথা বুলিও নিকটতম আত্মীয়ই প্ৰকাশ কৰিছে।

৬. মহিলা মাছৰ বিশেষজ্ঞ পোনাকন গগৈয়ে নিজৰ বাট নিষ্কণ্টক হোৱাৰ ফুৰ্তিত কালি দিল্লীৰ জনপথৰ পাকঘৰত বিশেষ জাতৰ মহিলা মাছৰ বিতৰণ কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে। পিছে শ্ৰাৱণ চলি থকাত পোনাকনৰ মাছ নেতাবোৰে ললেও পিছ দুৱাৰেদি দলিয়াই দিয়াৰো গোপন খবৰো আমালৈ আহি আছে। অৱশ্যে ইটালিয়ান আইৰ ঘৰত শ্ৰাৱন-ফ্ৰাৱন নমনাৰ বাবে মাছ ফ্ৰাইৰো সুগন্ধি পোৱা বুলি দিল্লীস্থ সংবাদদাতাই বাতৰি নিশ্চিত কৰিছে।

৭. টেট পাছ সকলক যৌতুকত পদুম পাৰ্টিলৈ নিয়াৰ বাবে যো-জা চলাইছে জালুকগুটি শৰ্মা ফেন ক্লাৱে। ইয়াৰ বাবে টেট পাছৰ চাৰ্টিফিকেট সহ, ডিঙিত সৰিয়হৰ তেল ঢালি শ্লোগান দিবলৈ কাইলৈ গুৱাহাটী বিমানকোঠলৈ নিমন্ত্ৰণ জনাই ফেনক্লাৱৰ পৰা বিজ্ঞাপনো জাৰি কৰা হৈছে! দলত যোগ নিদিওতেই পদুমৰ ফুল পাপৰি বিজ্ঞাপনত চটিয়াই দিয়াত, এয়া অতিভক্তি চোৰৰ লক্ষণ হোৱা বুলিও জালুকবাৰী সচেতন বৃদ্ধ নাগৰিক সংঘই মত প্ৰকাশ কৰিছে।

৮. শিক্ষক দিৱসৰ দিনাই অতিপাত দৰমহা পোৱা শিক্ষক সন্থাই আন্দোলন কৰিব বুলি জানিব পৰা গৈছে। পিছে সদৌ অসম হিংসাকুৰীয়া নাগৰিক সন্থাই অন্ততঃ সেই দিনটোক আন্দোলনৰ বাবে বাচি লোৱাক লৈ সমালোচনা কৰিছে আৰু টকাৰ অভাৱ নোহোৱাৰ বাবেই এওঁলোকৰ স্বভাৱ নষ্ট হোৱা বুলিও আঙুলিয়াই দিছে।

৯. বিসম্বাদীয়ে খেতি কৰিবলৈ নহয়, পদুম ফুলাবলৈহে ইমানদিনে অসমৰ ৰাজনীতিৰ পথাৰখন খচি বোকা কৰি আছিল বুলি এতিয়া বুজিব পাৰি মূৰে কপালে হাত দিছে ৰসাল গগৈয়ে। অন্ততঃ মায়েঙৰ বেজে এই সন্দৰ্ভত সকলো কথা আগতীয়াকৈ নখ বাচনি মাৰি কব নোৱাৰাৰ বাবেও তেখেতে দুখ প্ৰকাশ কৰিছে।

১০. বানপানীৰ সময়ত নদীয়ে সুঁতি সলাই কৰা দুৰ্গতিৰ কথা নহয়, সাহাৰ্যৰ কথা নহয়, নেতাই দলৰ সুঁতি সলাই পাব লগা লাভালাভৰ অংকহে আচল হৈ পৰাত সদৌ অসম বানাক্ৰান্ত ৰাইজে শোক প্ৰকাশ কৰিছে। পাছতো ৰাজকোষ লুণ্ঠনৰ ফন্দি কৰি থাকিব পাৰিব, এতিয়া বানত বন্দী সকলক উদ্ধাৰ কৰাতহে গুৰুত্ব দিবলৈকো তেওঁলোকে আহ্বান জনাইছে। পিছে এই কথা ফেক্স কৰিবলৈকো বানে ধোৱা ঠাইত কাৰেণ্ট নথকাত ৰজাঘৰে বাৰ্তা লভাই নাই বুলিও অনুমান কৰা হৈছে।

মনৰ কথা

'হিমন্ত' উপাখ্যান
ধীমান সিনহা
দৃশ্যপট-১:
আচলতে তপতে তপতে অগ্ৰদূতৰ পৰা এই লেখাটো বিচাৰিছিল। মই বোলো কিবা এটা কামত ব্যস্ত হৈ আছোঁ, আজি নোৱাৰিম। আচলতে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ লগত সেয়াই সমস্যা, তেওঁৰ সকলো কথাই তপতে তপতে, মানুহকো লাগে তপতে তপতে- অৱকাশৰ প্ৰশ্ন নাহে। আচলতে আমাৰ সময়ৰ ৰাজনৈতিক সকলৰ ভিতৰত বোধহয় তেওঁয়ে প্ৰথম যিজনে তাৎক্ষণিক ডেলিভাৰি বয়ৰ ইমেজটো বনাব পাৰিছে। কটনৰ হোষ্টেলৰ সমস্যা, কথা নাই তপতে তপতে সমাধান, ৰাষ্ট্ৰপতিক আনিব লাগে- কিনো কথা আহিয়েই গ'ল নহয় দুমাহৰ ভিতৰতে। সেয়েই আৰম্ভণি আছিল ছাত্ৰৰাজনীতিৰ জগতখনত, তাৰ পিছত আৰু কেতিয়াও ৰখিব লগীয়া হোৱা নাই। বিধায়ক মন্ত্ৰী হোৱাৰ পিছততো আৰু কথাই নাই, যাৰ উপকাৰ কৰিছে সেয়াও তপতে তপতে যাৰ অপকাৰ কৰিছে সেয়াও। আনকি বিয়াগোম বয়সীয়াল মন্ত্ৰীৰ সমষ্টিতো ৰাস্তা, দলং, চাকৰিৰ বাবে ৰৈ থাকিব লাগে, তেওঁৰ সমষ্টিত নালাগে। সমষ্টিৰ ৰাস্তা চাকৰীৰ পৰা ক্লাবৰ লৰাকেইটাৰ আবেলি মদকণৰ পইচালৈকে চব তপতে। গতিকে তেওঁ সমষ্টিত দেৱতা, সেই দেৱত্ব তৰুণ গগৈয়ে বহু চেষ্টা কৰিও ভাঙিব নোৱাৰিলে। কিন্তু এনেধৰণৰ ৰাজনৈতিক প্ৰত্যুৎপন্নমতিতা আৰু ক্ষমতা তেতিয়াহে আহে যেতিয়া অভূতপূৰ্ব ব্যক্তিগত ক্ষমতা আৰু ধন হাতলৈ আহে। কেৱল মেধা আৰু বুদ্ধিত সেয়া নাহে, তাৰ বাবে হাত আৰু বিবেক ক'লা কৰিবলগীয়া হয় ধনবল বাহুবলৰ ৰাজনীতিত। আৰু সেয়া আৰম্ভ হৈছিল নব্বৈৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে।

প্ৰফুল্ল মহন্তৰ চৰকাৰৰ দিনত তেওঁ প্ৰথম 'নয়নৰ মনি' ষ্টেটাছটো পায় আৰু সেয়া বৰ্তি থাকে সৌসিদিনাখন তৰুণ গগৈৰ দ্বিতীয়খন চৰকাৰলৈ। হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ এটা দুৰ্বলতা আছিল, তেওঁ অসমীয়া মধ্যবিত্তীয় সমাজখনৰ পৰা আবেগিক স্বীকৃতি পাবলৈ যি কোনো কাম কৰিছিল। সেয়া একধৰণৰ মেনিয়াই আছিল। হিমন্ত আছিল সেই দুৰ্বলতাৰ আটাইতকৈ বেছি সুযোগ গ্ৰহণ কৰা যুৱনেতা। হিতেশ্বৰ শইকীয়াক আগত ৰাখি অসমৰ বৈধ ৰাজনীতি, অবৈধ ক'লা ধন আৰু বাহুবল ভাবুকিৰ ৰাজনীতিৰ সমগ্ৰ তন্ত্ৰ এই সময়ত হস্তগত কৰে তেওঁ। সেই মূলধনেৰেই আচলতে চলি আছে এতিয়ালৈকে আৰু অপৰিমিত অৰ্থ সম্পদৰ গৰাকী হৈছে। যেতিয়া তেওঁ নিৰ্বাচিত বিধায়ক মন্ত্ৰী হৈছিল, সেয়া একপ্ৰকাৰ আনুষ্ঠানিকতাহে আছিল, তাতকৈ বহু বেছি ক্ষমতা বহু আগৰেপৰাই তেওঁৰ আছিল। গতিকে কইনাধৰাৰ বৰচকীখন মনেৰে তেওঁ বিধায়ক হোৱাৰ প্ৰথম দিনৰ পৰাই বিচাৰিছিল, তপতে তপতে, সেয়াই স্বাভাৱিক আছিল।

তপত তপতৰ খেলেৰে খুউব বেছি সফল ৰাজনৈতিক নেতা হব পাৰি কিন্তু ৰাজনীতিবিদ (ষ্টেটছমেন) হব নোৱাৰি। মানুহৰ দাবীবোৰৰ তাৎক্ষণিক পৰিপূৰ্তিৰ দ্বাৰা জনপ্ৰিয়তো হব পাৰি, চিৰস্মৰণীয় হব নোৱাৰি। আনকি 'এপইচা নখোৱাকৈ টেট শিক্ষকৰ সকলো নিযুক্তি দিয়া'ৰ পিছতো। বা 'চিকিৎসা খণ্ডত যথেষ্ট পৰিবৰ্তন অনা'ৰ পিছতো। তদুপৰি সেই তাহানিৰ পৰাই অলেখ শত্ৰুও গোট খাইছে নহয়, তেওঁৰ অভাৱনীয় উন্নতিত ক্ষতিগ্ৰস্ত হোৱা সকল, তেওঁৰ লেং মৰাৰ ভয়ত সন্ত্ৰস্ত হৈ থকা সহকৰ্মী আৰু অগ্ৰজ ৰাজনৈতিক নেতাসকল। তাৰ ওপৰিও আটাইতকৈ ডাঙৰ শত্ৰু হ'ল তেওঁ আয়ত্ব কৰা তম কূটিলতাবোৰ। আচলতে অতি সৰুতেই তেওঁ শিকিছিল যে মানুহৰ এটা বিক্ৰীমূল্য থাকে, সঠিক সময়ত সঠিক দৰটো জানিলে মানুহক কিনিব বেছিব পাৰি- সমষ্টিৰ ক্লাবঘৰৰ ল'ৰাকেইটাৰ পৰা ৰাজ্যসভাৰ নিৰ্বাচনত ভোট দিয়া নিদিয়া বিধায়কসকললৈ। এই জ্ঞানটো বৰ বিষময়, ঠিকে থাকিলে ঠিকে থাকে, কেতিয়াবা আকৌ সুতে মূলে ডুবায় ( ইন্দিৰা গান্ধীও ডুবিছিল)।

 
এনেকুৱা এটা প্ৰেক্ষাপটত, এনেবোৰ বাকছ (লাগেজ) লৈ হিমন্ত বিজেপিলৈ গ'ল। লগত তেওঁৰ জিভাখন আৰু মগজু, এটা সফল চেনেল, কাকত এখন, বেছ ধন, 'জাৰিৰ দা' (তেওঁৰ পত্নীৰ চেনেলৰ সম্পাদক), জয়ন্ত মল্ল আদিৰ শুভাশিষ লৈ। ও, আৰু এটা কথা, জালুকবাৰী সমষ্টিটো হেনো আজিও তেওঁৰে হৈ আছে। শুনামতে তেওঁক বেয়াকৈ ক'লে আজিও তাৰ কিছুমান অঞ্চলত লপাথপা খোৱাৰ ভয় আছে।
 
দৃশ্যপট-২
আজি দুসপ্তাহমান আগতে গুৱাহাটীৰ প্ৰতিষ্ঠিত কাকত এখনৰ বন্ধু সম্পাদক এজনৰ কক্ষত লঘু আড্ডা। লগত এজন সামাজিক কৰ্মী এজন আৰু সাংবাদিক বন্ধু দুজনমান। শেষলৈ হিমন্ত বিশ্ব প্ৰসংগ ওলাল। 'শেষলৈ কি হব'? মোৰ যৌৱনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ তেওঁ আৰু তেওঁৰ ব্ৰেন্ডৰ ৰাজনীতিৰ বিৰোধত 'নষ্ট' (?) হৈছিল। পেট পঢ়িব এতিয়াও শিকা নাই কিন্তু বেছ চিনি পাওঁ তেওঁৰ ৰাজনীতি আৰু কূটনীতিক।

মই ক'লো যে সাধাৰণতে এনেধৰণৰ ৰাজনৈতিক নেতাৰ এটা ভয় থাকে শেষলৈ অমৰেশ পুৰীৰ দৰে পাব্লিকে খেদি খেদি মৰিয়াব নেকি। কিন্তু অপৰ্যাপ্ত অৰ্থ আৰু 'দূৰদৰ্শিতা'ৰ ফলত অন্ততঃ তেওঁৰ ক্ষেত্ৰত তেনে ভয় নহোৱাৰ দৰেই। ৰিণিকীৰ (তেওঁৰ পত্নী) সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানটো অভূতপূৰ্বভাৱে ব্যবসায়িক ভাৱে সফল। সমুজ্জল ভট্ট, অখিলৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপকলৈ তালৈ নগলেই নচলে। যেন দুটা মানদণ্ড, দিনটো সেই ব্ৰেন্ডৰ ৰাজনীতি, দুৰ্নীতিৰ ( কেৱল তেওঁয়েই নহয় অৱশ্যে) আনুষ্ঠানিক বিৰোধ, প্ৰতিবাদ- সন্ধিয়া আকৌ সেই প্ৰচাৰ যন্ত্ৰৰ অংশ হবলৈ উথপ্থপ্।

এনেধৰণৰ ব্ৰাহ্মণ্যবাদী (এই শব্দটো মই ফেচবুক আপডেটত ব্যৱহাৰ কৰিছিলোঁ, তেওঁ অমিত শ্বাহৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ পিছতে। কাকতালীয়ভাবে ৰাতি অখিলে (গগৈ)য়েও সেই শব্দটোৰে একেধৰণৰ ভয়ে প্ৰকট কৰিলে এটা নিউজ চেনেলত। মই কেৱল বামুণ জাতিটোৰ কথা কোৱা নাই) মধুচক্ৰৰ খেল যুগ যুগ ধৰি চলি আহিছে, পটকৈ চকুত নপৰে অথচ তেওঁলোকে চব পাৰে, অইনে কৰিলেহে বিৰাট অপৰাধ। মই পাহৰা নাই হিমন্তই ৰাজবংশী প্ৰাৰ্থী এজনক সেই তাহানিবাই বঙাইগাওঁত মেইনচুইচ অফ কৰি সমুজ্জলদাক জিকাই অনাৰ বুৰঞ্জী। প্ৰাৰ্থীজন মোৰ সম্বন্ধীয়া আছিল কিন্তু তৎসত্বেও মোৰ কেৰিয়াৰ পিছ পেলাই কটনত মই আছু কৰিছিলোঁ ( সেই সময়ত কটনত আছু নাছিলেই প্ৰায়)। চব কৰিব পাৰি, চব ঠিকে চলি থাকে যদি সেই শৃংখলটোত (চেইন), সেই লবীটোত ( আই.এ.এছ প্ৰভূসকলৰ লবীটোক পাহৰিলে নেকি) আপুনি থাকে। গতিকে আজিও হিমন্তই মধুচক্ৰৰ নতুন সংস্কৰণ আৰম্ভ কৰিছে ( আগতে, আছু, এজিপি, আলফা, কংগ্ৰেছ সংস্কৰণ পাৰ কৰি আহিছে)। আচৰিত হ'বলগীয়া কিবা আছে জানো? 
 
দৃশ্যপট্-৩
মাক লৈ গয়ালৈ গৈছোঁ। গৈয়ে আহিম, পাটনাত অপাৰেশন দুদিন পিছত। এজন পান্ডাজাতীয় যুবকে লগ দিলে। আমি ক'লো যে ধৰ্মীয় কাৰ্য্য আজি সম্ভব নহয় কেবল এবাৰ চাবলৈহে আহিছোঁ। তেওঁ তথাপিও লগত থাকিল, এনেয়ে, আমি অলপ চাই মেলি উভতিবলৈ ওলালোঁ। তেওঁ জনালে তাত তীৰ্থযাত্ৰীৰ বাবে হিমন্ত বিশ্ব নামৰ অসমৰ মন্ত্ৰীজনে বিৰাট অভ্যৰ্থনা গৃহ সাজি দিছে আমি যাম নেকি? যৎসামান্য অৰ্থ তেওঁৰ হাতত দি কলোঁ যে আমি উভতিম এতিয়া। অপৰিমিত অৰ্থ আৰু কূটিলতাই ব্যবসায়, সঞ্চয়, বিনিয়োগৰ ওপৰিও আৰু এটা কাম কৰে- ধৰ্মীয় সমাজবোৰ কিনিব পাৰি। হাজাৰ হাজাৰ বছৰ জোৰা ধৰ্মযুদ্ধবোৰ (ক্ৰুছেদ) ধৰ্মৰ কাৰণে যিমান হৈছিল, ধন-সোণৰ বাবে তাতকৈ বেছিকৈ হৈছিল। পিছলৈ গম পালোঁ, আৰ এছ এছে হেনো 'বিশেষ ভূমিকা' লৈছিল তেওঁৰ বিজেপি যোগদানত (তেওঁৰ এজন ভাতৃ গেৰুৱাপন্থী আছিলেই আগৰপৰাই)। এতিয়া বিৰাট হিন্দু 'সপোন' আৰু নতুন 'মন্দিৰবোৰ' নিৰ্মাণৰ তেওঁ নতুন কাণ্ডাৰী হব। মূল্যবোধবোৰতো মনুবাবাই কেতিয়াবাই ঠিক কৰি থৈছে। আৰু গুজৰাটৰ পাইপেৰে তেজ নবয়, লুই বাৰ্গাৰ কিহে? গতিকে মই আচৰিত হ'ব নোৱাৰিলোঁ।
 
দৃশ্যপট-৩
অৱশ্যে বিৰাট ৰসাল আৰু জমনি হিমন্ত কাণ্ড। আনকি মইয়ো সেইদিনা ৰাষ্ট্ৰীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চেনেল বাদ দি ( সদায় চাওঁ) জাৰিৰ 'দা'হঁতক চালোঁ নিৰবিচ্ছিন্ন ভাবে। কিন্তু ফুচকা বা ভূজিয়া মূখ্য খাদ্য হব জানো ভবিষ্যত ৰাজনীতিৰ ডাইনিং টেবলৰ? হ'লে বিশেষ হিতকাৰী হ'ব জানোঁ??

 
দৃশ্যপট ৪
বিনামূলীয়া উপদেশ: সৰ্বাদা ই আজিকালি আবৰ্ত ভবনত প্ৰায়ে দৰবাৰ বহুৱায়। নদীপাৰৰ ফালৰ কোঠালী এটাত এখন চোফাত তেওঁ বহি থাকে আৰু দৰ্শনাৰ্থীসকলে আৰ্জি লৈ দলে দলে কোঠাটোত ওলোৱা সোমাৱা কৰে। এদিন মইয়ো গৈছিলোঁ কাম এটা লৈ। বহুদিনৰ মূৰত সৰ্বাদাক লগ পালোঁ। মনত পৰিল তাৰ পৰাই হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ দিনত অসমৰ ছাত্ৰ ৰাজনীতি ক্ৰয় বিক্ৰয় কৰিছিল হিমন্তই। এবাৰ মোকো হৰুৱাইছিল কটনৰ এটা অতি কুখ্যাত আৰু চৰ্চিত নিৰ্বাচনত।

 
সৰ্বাদাই বহা চকীখন মজবুত কৰা ভাল। কি ঠিক, কেতিয়াবানো টান পৰে।

লেখাটি দৈনিক অগ্ৰদূত কাকততো প্ৰকাশ পাইছিল।

স্বাস্থ্য চৰ্চা

চুলিকোচাৰ যতন কেনেকৈ ল'ব? 
ডাঃ ভূপেন শইকীয়া
নাৰীৰ সৌন্দৰ্যৰ সৈতে চুলিৰ ওতঃপ্ৰোত সম্বন্ধৰ কথা অতি পৌৰাণিক কালৰ পৰাই কবি আৰু সাহিত্যিকসকলৰ চৰ্চাৰ বিষয়-বস্তু হৈ আহিছে। ঘন কেশ বা দীঘল চুলিক কলীয়া মেঘৰ সৈতে উপমা দিয়াৰ কথা, মূৰৰ চুলিৰ সমান আয়ুস হ’বলৈ আশীৰ্বাদ দিয়াৰ কথা, ঈৰ্ষান্বিত দুই নাৰীৰ পৰস্পৰ চুলিয়াচুলিৰ কথা, কেশগুচ্ছ প্ৰতিজ্ঞা-পূৰণ নোহোৱালৈ নবন্ধাকৈ ৰখাৰ কথা আমি ন-পূৰণি আখ্যানসমূহত পাই আহিছোঁ। নাৰীৰ সৌন্দৰ্য-চৰ্চা চুলিৰ সাজ-সজ্জাৰ অবিহনে কেতিয়াও সম্পূৰ্ণ হ’ব নোৱাৰে। চুলি বেচিকৈ সৰা দেখিলে, সময়তকৈ আগতীয়াকৈ পকিবলৈ ধৰিলে কি মহিলা কি পুৰুষ উভয়েই সমানে চিন্তাগ্ৰস্ত হৈ পৰে। আজিৰ আলোচনাৰ মাধ্যমেৰে চুলি পাতল হোৱা আৰু সৰাৰ কিছু সহজ নিদান উৎসুক পাঠকসকলক অৱগত কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিম।

মানুহৰ মূৰত সচৰাচৰ একৰ পৰা ডেৰ লাখডাল চুলি থাকে। এডাল চুলিৰ আয়ুস ২ৰ পৰা ৩ বছৰ। যিকোনো সময়তেই আমাৰ মূৰৰ ৯০ শতাংশ চুলি বাঢ়ি থকা অৱস্থাত থাকে আৰু ১০ শতাংশ চুলি বিশ্ৰাম লোৱা অৱস্থাত থাকে। প্ৰতি ২-৩ মাহৰ অন্তৰালত এই বিশ্ৰাম লোৱা অৱস্থাত থকা চুলি সৰি পৰে। দৈনিক এনেদৰে ৫০ৰ পৰা ১০০ ডাল চুলি সৰাটো এক স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়া। চুলি সৰিলেও তাৰ বিপৰীতে গজাৰ প্ৰক্ৰিয়াটো সমান্তৰালভাবেই চলি থাকে। বেচিকৈ চুলি সৰা তেতিয়া ধৰা পৰে, যেতিয়া গা ধোৱাৰ পিছত বাথৰুমত নাইবা মূৰ ফণিয়াওতে অধিক সংখ্যক চুলি ব্যক্তিজনে প্ৰত্যক্ষ কৰে। এটা অংশৰ চুলি সৰাক ডাক্তৰী ভাষাক ‘এলপেচিয়া এৰিয়েটা’ আৰু গোটেই মূৰৰ চুলি সৰাক ‘এলপেচিয়া টোটেলিচ’ আখ্যা দিয়া হয়। আকৌ গোটেই গাৰ চুলি-নোম সমুদায় সৰিলে এই অৱস্থাক ‘এলপেচিয়া ইউনিভাৰচেলিচ’ বোলা হয়। চুলি সৰি তপা হোৱা অৱস্থাক চিকিৎসকসকলে আকৌ দুই শ্ৰেণীত বিভক্ত কৰিছে। থুলমুলকৈ ক’বলৈ হ’লে ঘাইকৈ মূৰৰ মধ্য ভাগৰ পৰা ঘূৰণীয়াকৈ চুলি সৰাক ‘পুৰুষ পেটাৰ্ণৰ তপামূৰীয়া’ আৰু সোঁমাজৰ সেওঁতাৰ চুলি পাতলিব ধৰিলে ‘মহিলা পেটাৰ্ণৰ তপামূৰীয়া’ আখ্যা দিছে।

কি কি কাৰণত অস্বাভাবিক ধৰণে চুলি সৰিব পাৰে?
– শৰীৰৰ হৰমোনৰ তাৰতম্য – বিশেষকৈ থাইৰয়েড (হাইপো-থাইৰইডিজম আৰু হাইপাৰ-থাইৰইডিজম), অইষ্ট্ৰজেন আৰু টেষ্ট’ষ্টেৰন হৰমোনৰ তাৰতম্য ঘটিলে।

-ভিটামিন, লৌহ পদাৰ্থ, জিংকৰ অভাৱ।

-ঔষধৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়াৰ ফলত – বিশেষকৈ ৰক্তচাপ, ডায়েবেটিজ, ডিচলিপিডেমিয়া (মেদবহুলতা), কৰ্কট ৰোগ, এনাবলিক ষ্টেৰইড, জন্মনিৰোধক পিল, হৰমোন থেৰাপি, এন্টিফাংগেল দৰব, মহিলাৰ প্ৰজনন ক্ষমতা বঢ়োৱা দৰব ক্লমিফেন ইত্যাদি।

– কেমথেৰাপি, ৰেডিয়েচন থিৰাপিৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া।

– পইজনিং।

– আঘাত – যেনে চুলিৰ ষ্টাইল সলনি কৰিবলৈ যন্ত্ৰৰ সহায়ত টনা বা ট্ৰেকচন দিয়া। বিদ্যুত বা গৰম পানীৰ উত্তাপ দিয়া। জধেমধে ভুলকৈ মূৰৰ মালিচ কৰা, চুলিত কাঢ়া ৰঙ বা আন ৰাসায়নিক দ্ৰব্য ব্যৱহাৰ কৰা।

– নানাধৰণৰ সংক্ৰমণ – যেনে ফলিকুলাইটিচ, চেলুলাইটিচ, চেবৰিক ডাৰ্মেটাইটিচ, ফাংগেল টিনিয়া কেপিটিচ, চেকেণ্ডেৰি চিফিলিচ, ডিমভেক্স ফলিকুলৰাম সংক্ৰমণ।

– নানা ধৰণৰ ৰোগৰ ফলত। যেনে – লুপাচ এৰিথ্ৰমেটাচ, ছালৰ কৰ্কট, টিউমাৰ, বিভিন্ন চিষ্ট।

– বায়ুমণ্ডল আৰু জলপ্ৰদূষণ, কৰ্মস্থলীত হোৱা প্ৰদূষণ, প্ৰচুৰ ৰ’দৰ উত্তাপ।

– চুলিৰ গুৰিৰ ছিদ্ৰ যি কোনো ময়লা, ঘাম বা চিবামজাতীয় ৰসেৰে বন্ধ হোৱাৰ ফলৰ চুলি ভংগুৰ হৈ সৰিব পাৰে।

– উফি, ওকনি আদি।

– ওপৰৰ সকলো সম্ভাব্য কাৰণৰ উপৰি শাৰীৰিক, মানসিক ষ্ট্ৰেচ (Stress) হ’ল চুলি সৰাৰ অন্যতম কাৰণ।

সন্তানে চুলিৰ ৰঙ, গঠন আদি বহু পৰিমাণে পিতৃ-মাতৃৰ পৰা আয়ত্ত কৰে। বিজ্ঞানীসকলে ঠাৱৰ কৰিছে জেনেটিক্সৰ চুলি সৰাত প্ৰভাৱ হয়তো থাকিব পাৰে। নিজৰ শৰীৰৰ অংশ বিশেষকক পৰ বুলি চিনাক্ত কৰাক অটো-ইমিউন-ডিচঅৰ্ডাৰ বোলে। চুলি বেচিকৈ সৰাৰ বা তপা হোৱাৰ কাৰণ অটো-ইমিউনিটিও হ’ব পাৰে। সাধাৰণতে দেখা যায় ২৫ শতাংশ লোকৰ চুলি ৩০ বছৰ বয়সৰ আশে পাশে সৰিবলৈ ধৰে আৰু ৭৫ শতাংশৰ চুলি ৫০ বছৰৰ ওপৰ হ’লে সৰিবলৈ ধৰে। গৰ্ভাৱস্থা আৰু মেনুপ’জৰ সময়ত শৰীৰৰ হৰমোনৰ তাৰতম্যৰ ফলত চুলি সৰে। দৰাচলতে গৰ্ভাৱস্থাত তেজত অইষ্ট্ৰজেন হৰমোনৰ পৰিমাণ বঢ়াত চুলি ডাঠ বা ঘন হ’বলৈ ধৰে আৰু প্ৰসৱৰ পিছৰ পৰা সেই হৰমোন কমি যোৱাত অতিৰিক্ত চুলিখিনি সৰি গৰ্ভৰ পূৰ্ব অৱস্থালৈ ঘূৰি যায়।

আগতে উল্লেখ কৰা একেখিনি কাৰণতে চেলাউৰিৰ নোমো সৰিব পাৰে। বহুতো হাইপোথাইৰইড ৰোগীৰ চকুৰ চেলাউৰীৰ বাহিৰৰ ফালৰ এক তৃতীয়াংশ নোম সৰা দেখা যায়। মানুহৰ উপৰি অন্যান্য জীৱ-জন্তুৰো শৰীৰৰ নোম সৰি তপা হোৱা দেখা যায়। পশুৰ তেনে হ’লে সাধাৰণতে ই গুৰতৰ ব্যাধি হোৱা সূচায়।

এতিয়া চুলিৰ স্বাস্থ্যৰক্ষাৰ বাবে লাগতিয়াল খাদ্যসমূহৰ সৈতে পৰিচিত হওঁ আহক:
লৌহ পদাৰ্থযুক্ত খাদ্য : – লৌহকণিকা হ’ল তেজত অক্সিজেনৰ বাহক। গতিকে লৌহ পদাৰ্থৰ অভাৱত চুলিৰ স্বাস্থ্যত বিঘিনি ঘটিলে চুলি সৰাটো নিশ্চিত। মাংস, লিভাৰ, কণী, ডাঠ সেউজীয়া পালেং – কবিজাতীয় শাক, ড্ৰাই ফ্ৰুটচ, বীন, দাইল, বুটমাহ, চয়াবীন আদি খাদ্যত বেচি পৰিমাণৰ লৌহ পদাৰ্থ থাকে।

ভিটামিন-চি যুক্ত খাদ্য : – খাদ্যত থকা ভিটামিন-চি লৌহ পদাৰ্থ শৰীৰে গ্ৰহণ কৰাত সহায়ক হয়। অমিতা, আনাৰস, কমলা, নেমু, আমলখি, ষ্ট্ৰবেৰী, ৰঙ-বিৰঙী কেপচিকাম, ব্ৰুকলি, বন্ধাকবি, নাৰিকল আদিত ভিটামিন-চি থাকে।

ভিটামিন-এ যুক্ত খাদ্য : – চুলিৰ গুৰিক মজবুত কৰি ৰখা ‘চিবাম’ নামৰ তেলীয়া পদাৰ্থৰ সৃষ্টিৰ বাবে ভিটামিন-এ ৰ আৱশ্যক হয়। কিন্তু অতিমাত্ৰা ভিটামিন-এ ল’লে সৰহ পৰিমাণৰ চিবামে চুলিৰ গুৰিৰ ছিদ্ৰ বন্ধ কৰি চুলি ভংগুৰ কৰি সৰাবহে পাৰে। সেয়ে ভিটামিন-এ নিয়মীয়া পৰিমাণত গ্ৰহণ কৰাটো প্ৰয়োজনীয়। ভিটামিন-এ যুক্ত খাদ্যসমূহৰ কিছুমান হ’ল – গাজৰ, মিঠা আলু, পালেং, চালাড পাত, পূৰৈশাক, ৰঙালাউ, সৰিয়হ শাক।

জিংকযুক্ত খাদ্য : – চুলিৰ সুস্বাস্থ্যৰ বাবে জিংক অতি লাগতিয়াল। জিংকে ডি এন এ নিৰ্মাণ কৰে। প্ৰটিন আৰু হৰমোনৰ (যেনে টেষ্ট’ষ্টৰেন) নিয়ন্ত্ৰণৰ সৈতে জিংক জড়িত। জিংকযুক্ত খাদ্য কিছুমান হ’ল – মূৰ্গী, গাহৰি আৰু গোমাংস, ঘেঁহু, সাগৰীয় অ’ষ্টাৰ আৰু কেকোঁৰা, বাদাম, আখৰুট, ৰঙালাউ, পালেং শাক।

প্ৰটিনযুক্ত খাদ্য : – চুলি ঘাইকৈ প্ৰটিনৰে গঠিত। গতিকে খাদ্যত প্ৰটিনৰ অভাৱ ঘটিলে চুলি সৰিব আৰু সোনকালে পকিব। প্ৰটিনযুক্ত খাদ্য কিছুমান হ’ল – মাংস, কণী, গাখীৰ, পনীৰ, দৈ, সাগৰীয় মাছ, চয়াবীন, দাইল আৰু মাহজাতীয় শস্য।

অমেগা-৩ ফেটি এচিডযুক্ত খাদ্য : – চুলি আৰু ছালৰ সুৰক্ষাৰ বাবে অমেগা-৩ ফেটি এচিড লাগতিয়াল। ই চুলিৰ গুৰি মজবুত কৰে। চুলিৰ ইলাষ্টিচিটি বঢ়ায় আৰু চুলিৰ বিকাশত সহায় কৰে। অমেগা-৩ ফেটি এচিডযুক্ত খাদ্য কিছুমান হ’ল – চলমান আৰু টুনা মাছ, অলিভ অইল, আখৰুট, ৰঙালাউ-সূৰ্যমূখীৰ গুটি।

ভিটামিন-বি কমপ্লেস্কযুক্ত খাদ্য : – বিভিন্ন শাক-পাচলি, ফলমূল, মাছ, গাখীৰ কণীত থকা ভিটামিন-বি কমপ্লেস্কে মেলানিন সৃষ্টি কৰাত সহায় কৰে। চুলি আৰু ছালৰ ৰঙৰ বাবে মেলানিন হ’ল অপৰিহাৰ্য।

ভিটামিন-ইযুক্ত খাদ্য : – অলিভ তেল, চানফ্লাৱাৰ তেল, এলমণ্ড, গাজৰ, মিঠা আলু, বুট মাহ আদিত ভিটামিন-ই থাকে। শৰীৰৰ তেজ চলাচলৰ বাবে ভিটামিন-ই অতি লাগতিয়াল। সেয়ে ভিটামিন-ই-য়ে চুলিৰ বিকাশ ঘটায়।

এতিয়া চুলি সৰাৰ প্ৰতিকাৰৰ বিষয়ে কিছু কথা জানো আহক:

কেইবিধমান ঘৰুৱা প্ৰতিবিধান – পিঁয়াজ, নহৰু, আমলখি, তিল, এলভেৰা, কেষ্টৰ অইল, মেঠি, নেমু নাৰিকল, জেতুকা, জবাফুল, কণী আদিৰ সদ্যৱহাৰে কেনেকৈ চুলি সৰাৰ চিকিৎসাত উপকাৰী হ’ব পাৰে তলত দুই এষাৰ লিখিম।

পিঁয়াজ আৰু নহৰু হ’ল চাল্ফাৰযুক্ত পদাৰ্থ। চাল্ফাৰ হ’ল ক’লাজেন বৃদ্ধিত সহায়ক যাৰ দ্বাৰা চুলিৰ শ্ৰীবৃদ্ধি হয়। প্ৰাচীন কালৰ পৰাই ভাৰতীয়সকলে এই দুবিধৰ প্ৰয়োগ চুলিৰ বিকাশৰ বাবে কৰি আহিছে। পিঁয়াজ পিঁহা লৈ ১৫-২০ মিনিট সময়লৈ মূৰত ঘঁহিব আৰু পাচত পাতল হাৰবেল শ্বেম্পুৰে চুলিখিনি ধুই পেলাব। সপ্তাহত ২-৩ বাৰ এনে কৰিব। কেইফুটামান নহৰু থেঁতালি নাৰিকল তেলৰ লগত মিহলাই উতলাব। পিছত চেঁচা হ’বলৈ দিব। সামান্য কুহুমীয়া গৰম হৈ থাকোতে মূৰত ঘঁহি ভালদৰে মালিচ কৰিব। এইদৰে সপ্তাহত ২-৩ বাৰ মালিচ কৰিলে উপকৃত হ’ব।

নাৰিকলত প্ৰটিন থাকে। মিনাৰেল (লৌহকণিকা, পটেচিয়াম) আৰু লাগতিয়াল তেল যাৰ ফলত চুলি বিকশিত হয় আৰু ভংগুৰ নোহোৱাকৈ থাকে। নাৰিকলৰ পিঁহা মূৰত ঘঁহি নিশাটো ৰাখি পুৱা পানীৰে মূৰটো ধুই পেলাব। এইদৰে সপ্তাহত ৩-৪ দিন মাহচেৰেক লগালে ফলাফল দৃষ্টিগোচৰ হ’ব।

ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰাচীন আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসা প্ৰণালীত এলোভেৰাৰ মহত্ব অনেক। প্ৰাচীনকালত ইজিপ্তত চুলি আৰু মূখমণ্ডলৰ প্ৰসাধনত এলোভেৰা ব্যৱহাৰ কৰিছিল বুলি জনা যায়। এলোভেৰাৰ ৰসত থকা এনজাইমে চুলিৰ গুৰিত ময়লা বা ক্লট জমা হ’বলৈ নিদিয়াকৈ ৰাখে। চুলি বাঢ়িবলৈ আৰু গজিবলৈ অনুকূল খাৰুৱা পি এইচ এলোভেৰাই নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। এলোভেৰাৰ আধা কাপ ৰসৰ সৈতে দুচামুচ কেষ্টৰ অইল আৰু দুচামুচ মেঠিৰ পাউদাৰ মিহলোৱা মিশ্ৰণ চুলিৰ বাবে লাভজনক দেখা গৈছে।

কেইবছৰমানৰ আগতে জনপ্ৰিয় আলোচনী ‘প্ৰান্তিক’ৰ পাতত এজনে লিখিছিল – তেওঁ মূৰৰ বিষৰ বাবে পিঁহা তিলৰ প্ৰলেপ কেইবা দিনো ঘঁহোতে লক্ষ্য কৰিলে যে তেওঁৰ চুলি নথকা তালুত চুলি গজিবলৈ ধৰিছে। আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসকৰ মতে চুলি গজোৱাত তিল এবিধ প্ৰমাণী ঔষধ। ব্যক্তিগতভাবেও মই তিলৰ ব্যৱহাৰ কৰি উপকৃত হোৱা কেইজনমান লোকক লগ পাইছোঁ। একে কাৰণতে ভাৰতবৰ্ষত নাৰিকল তেলৰ সমানেই জনপ্ৰিয় হ’ল তিল তেল।

জবাফুল পিঁহা মূৰত লেপ দিলে চুলি সৰা ৰোধ হয় আৰু চুলি গজাত সহায়ক হয় বুলি আগৰ দিনৰ লোকসকলে কয় আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ গাঁৱে-ভূঞে ই এক প্ৰচলিত চিকিৎসা পদ্ধতি। জেতুকা পাতেও চুলি মজবুত কৰে বুলি কয়। পিঁহা জেতুকাৰ সৈতে মিঠাতেল মিহলালে আৰু ভাল ফল পোৱা যায় বুলি কিছুমানে দাবী কৰে। আমলখিত থকা ভিটামিন-চি আৰু এন্টিঅস্কিডেন্ট চুলিৰ বাবে উপকাৰী। আমলখিৰ ৰসৰ সৈতে নেমু ৰস আৰু পানী মিহলাই বহুতে মূৰ-গা ধোৱে আৰু ইয়াক চুলি আৰু ছালৰ বাবে উপকাৰী বুলি কয়।

কণীৰ বগা অংশৰ সৈতে অলিভ অইল মিহলাই চুলিত কুৰি মিনিট ঘঁহি পাছত পাতল হাৰ্বেল চেম্পুৰে মূৰ ধোৱাটোও আন এক ঘৰুৱা প্ৰাকৃতিক চিকিৎসা পদ্ধতি। কণীত চাল্ফাৰ, প্ৰটিন, লৌহপদাৰ্থ, আয়ডিন, জিংক, ফচফ’ৰাচ আদি চুলিৰ বাবে অনেক লাগতিয়াল তন্তু থাকে।

এলোপেথিক চিকিৎসাত চুলি গজোৱা, তিনিবিধ লগোৱা দৰব বজাৰত উপলব্ধ। সেইকেইটা হ’ল মিনস্কিডিল, ফিনাষ্টেৰাইড আৰু ডুটাষ্টেৰাইড। অভিজ্ঞ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লৈহে পাঠকে এইবিলাক প্ৰয়োগ কৰে যেন। বজাৰত বিভিন্ন ব্ৰেণ্ডৰ মিনাস্কিডিল লোচন আৰু স্প্ৰে পোৱা যায়। চুলি সৰা ঠাইত দৈনিক প্ৰয়োগ কৰিলে ৬ সপ্তাহমানত পুৰুষ মহিলা উভয়ৰে চুলি গজিবলৈ ধৰে। কিন্তু ইয়াক অনিৰ্দিষ্ট কাললৈ এৰা-ধৰাকৈ হ’লেও ব্যৱহাৰ কৰি থাকিব লাগিব – তেহে গজা চুলিখিনি ধৰি ৰাখিব পৰা যাব। পাৰ্শ্বক্ৰিয়া হিচাবে এলাৰ্জিক ডাৰ্মেটাইটিচ হ’ব পাৰে। পুৰুষৰ চুলি গজাৰ বাবে ফিনাষ্টেৰাইড আৰু ডুটাষ্টেৰাইড পিলৰ ৰূপত পোৱা যায়। মহিলা বিশেষকৈ গৰ্ভৱতীৰ বাবে এই দুবিধ দৰব নহয়। ৬ মাহৰ ভিতৰত ভাল ফল পোৱা যায়। সম্ভাব্য পাৰ্শ্বক্ৰিয়া হ’ল যৌন দুৰ্বলতা, গাইনেকোমেষ্টিয়া, মাংশপেশীৰ বিষ।

ইয়াৰ উপৰি হেয়াৰ গ্ৰাফ্টিং চাৰ্জাৰী কৰিও চিকিৎসা দিয়া যায়। লোকেল এনাস্থেচিয়াৰ সহায়ত ‘হেয়াৰ ট্ৰান্সপ্লান্ট’ কৰা হয়। ছালৰ সৈতে চুলি মূৰৰ তপা অংশত লগোৱা হয়। অপাৰেচনৰ পিছত লগোৱা চুলিখিনি সৰি পৰিলেও পুনৰ নতুনকৈ পোখা মেলে। কেইবাবাৰো এনে অপাৰেচনৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে। চাৰ্জাৰী হ’ল ব্যয়বহুল আৰু সময় লোৱা এক চিকিৎসা প্ৰণালী। কোনো কোনো চিকিৎসকে চুলি নথকা অংশত ষ্টেৰইড বেজীৰ প্ৰয়োগ কৰিও এলপেচিয়া এৰিয়েটাৰ চিকিৎসা কৰে।

এইবিলাক চিকিৎসা পদ্ধতিৰ উপৰি বহুতো তপা পুৰুষে গোটেই মূৰৰ চুলি নিয়মীয়াকৈ খুৰাই নিজকে লোকচক্ষুত আপচু নেদেখাকৈ ৰাখে। ইয়াৰ উপৰি আজিকালি বজাৰত পুৰুষ-মহিলা উভয়ৰে বাবে দেখনিয়াৰ ৱিগ পোৱা যায়, যাক পৰিধান কৰিলে নিজে নক’লে আনে নকল চুলি বুলি চিনাক্ত কৰা প্ৰায় অসম্ভৱ।

এইখিনিতে পাঠকসকলক জনাব খোজোঁ যে কোনেও বাতৰিকাকতৰ আৰু টিভিৰ চুলি গজাৰ ৰঙচঙীয়া বিজ্ঞাপনত ভোল গৈ অযথা খৰছান্ত নহয় যেন।

এই লিখনিৰ আৰম্ভণিতেই উল্লেখ কৰা, চুলি সৰাৰ কাৰণসমূহ অনুসন্ধান কৰি তাৰ প্ৰতিকাৰৰ ব্যৱস্থা কৰাটো একান্ত আৱশ্যকীয়। সাধাৰণ ল’বলগীয়া চুলিৰ যতন কেইটিমান হ’ল – উপযুক্ত তেল যেনে – অলিভ অইল, তিল তেল, নাৰিকল তেল বা মিঠাতেলেৰে সপ্তাহত ৩ দিন মূৰৰ চুলিৰ মালিচ কৰাটো উপকাৰী। তিতি থকা চুলি পৰাপক্ষত কমকৈ ফণিওৱাটো বাঞ্চনীয়। শুকান চুলি মহৰ শিঙৰ ফণীৰে ফণীয়াব পাৰিলে ভাল। চুলিত বেচিকৈ টানি ফিটা বা ইলাষ্টিক বেণ্ড আদি ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে। ফেচন ডিজাইন বা ষ্টাইলৰ নামত চুলিৰ ওপৰত অত্যাচাৰ নচলোৱাই মংগলজনক। চুলি আৰু চৰ্মৰ উপযোগী ‘জিংকো বায়লোভা’ নামৰ বনৌষধি ঔষধ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লৈ খাব পাৰে। পাতলকৈ হাৰ্বেল শ্বেম্পু সপ্তাহত দুদিন ব্যৱহাৰ কৰিব। উফি, ওকনি, ফাংগেল ডাৰ্মাটাইটিচ আদি হ’লে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লৈ নিৰাময়ৰ ব্যৱস্থা কৰিব।

মোখনিত কেইটিমান লাগতিয়াল কথা :
মানসিক দুঃশ্চিন্তা আঁতৰোৱাটো চুলিৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে অতি জৰুৰী। ইয়াৰ বাবে ধ্যান, ব্যায়াম, প্ৰণায়াম, সংসৰ্গ, সুগ্ৰন্থ অধ্যয়ন আদিৰ সহায় ল’ব। জীৱনত এক নিয়মীয়া ৰুটিন মানি চলক। বিশৃঙ্খল জীৱন যাপন নকৰিব। ধূমপান এৰিব। জাংকফুডৰ লোভ পৰিত্যাগ কৰক। সজ চিন্তাৰে সুখাদ্য খাওক। সকলোৱে চুলিৰ সমস্যাৰ পৰা সকাহ পাব বুলি আশা ৰাখি এতিয়ালৈ বিদায় ললোঁ।

প্ৰৱন্ধ

কৰ্প'ৰেটৰ স্বাৰ্থতে এই নদী সংযোজন!  
ডাঃ অজিত কুমাৰ পটঙ্গীয়া
মানুহৰ দৈনন্দিন জীৱনত পানীৰ প্ৰয়োজনীয়তা কিমান সেইয়া সকলোৰে জ্ঞাত। দেখা গৈছে পৃথিবীৰ বহু অঞ্চলত পানী দিনে দিনে দুস্প্ৰাপ্য হৈ পৰিছে। সেয়েহে কোৱা হৈছে পৃথিবীত ভৱিষ্যতে যদি কেতিয়াবা তৃতীয় মহাসমৰ হয় সেইয়া হ'ব পানীৰ বাবে। ১৯৯৮ চনত পৃথিবীৰ ২৮খন দেশত পানীৰ অভাৱ আছিল আৰু ২০২৫ চনত এই সংখ্যা বাঢ়ি হ'বগৈ প্ৰায় ৬০ৰ ওচৰাওচৰি। অলপতে আমেৰিকাৰ মহাকাশ সন্থা 'নাছা'ৰ বিজ্ঞানীসকলে কৃত্ৰিম উপগ্ৰহৰ জৰিয়তে কৰা অধ্যয়নৰ দ্বাৰা সকীয়নি দিছে যে আমেৰিকাৰ কেলিফ'ৰ্নিয়া ৰাজ্যৰ ভূগৰ্ভস্থ জলভাণ্ডাৰ ক্ৰমাৎ শুকাই টুটি অহাৰ ফলত নাগৰিক সকলৰ খোৱাৰ জোখাৰে মাত্ৰ এবছৰৰ বাবে পানী সঞ্চিত হৈ আছে। 'লছ এঞ্জেলছ টাইমছ' নামৰ কাকতখনৰ বাতৰি অনুসৰি ভূগৰ্ভস্থ পানী ব্যাপক হাৰত আহৰণ আৰু ব্যৱহাৰ কৰাৰ বিষম পৰিণতি অকল আমেৰিকাৰ কেলিফৰ্ণিয়াতে নহয়, বিশ্বৰ সকলো দেশৰ প্ৰত্যেকখন ডাঙৰ চহৰে ভোগ কৰিব লাগিব। নাছাৰ বিজ্ঞানী জে ফামিলগ্লিয়েটিয়ে কয় যে- যদি অচিৰে ঘৰুৱা, পৌৰ এলেকা, কৃষি আৰু ঔদ্যোগিক ক্ষেত্ৰত পানীৰ ব্যৱহাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা নহয় তেন্তে পৰিস্থিতি অধিক ভয়ঙ্কৰ হ'ব। যিটো সম্প্ৰতি কেলিফ'ৰ্নিয়াত আৰম্ভ হৈছে। কৃত্ৰিম উপগ্ৰহেদি লোৱা চিত্ৰসমূহ বিশ্লেষণ কৰি দেখা গৈছে যে ভাৰতবৰ্ষৰো বেছিভাগ অঞ্চলত ভূগৰ্ভস্থ জলভাণ্ডাৰ কমি আহিছে আৰু জনসংখ্যা বৃদ্ধি অনুপাতে ভৱিষ্যতে পানীৰ আকাল হোৱাতো নিশ্চিত। আমাৰ অসমৰ গুৱাহাটী নগৰতো যধেমধে ভূগৰ্ভস্থ পানী ব্যাপক হাৰত আহৰণ আৰু ব্যৱহাৰ বাবে বহ অঞ্চলত পুখুৰী, কুঁৱা, অগভীৰ বা গভীৰ নলীনাদ আদিতো পানী কমি যোৱা, তললৈ নামি যোৱা বা শুকাই যোৱা দেখা গৈছে। 

বিশ্বায়নৰ লগত সঙ্গতি ৰাখি ভাৰত চৰকাৰে নতুন আৰ্থিক নীতি গ্ৰহণৰ পাছৰে পৰা নতুন শিল্পনীতি, কৃষিনীতি, স্বাস্থ্যনীতি, ঔষধনীতি আদিৰ দৰে ২০০১ চনত গ্ৰহণ কৰা হৈছে জাতীয় জলনীতি। অন্যান্য নীতিত যিদৰে দেশি-বিদেশি ক'ৰ্প'ৰেট সন্থাসমূহক পূঁজি বিনিয়োগৰ আহ্বান জনাই দেশৰ তথাকথিত উন্নয়ণ প্ৰক্ৰিয়াত অংশগ্ৰহণৰ কৰাৰ কথা কোৱা হৈছে, জাতীয় জলনীতিৰ ক্ষেত্ৰতো তাৰ ব্যাতিক্ৰম হোৱা নাই। ২০০১ চনত গৃহীত জলনীতিত কোৱা হৈছে -"Private sector participation should be encouraged in the various aspects of planning, development and management of the water resources projects for diverse uses. Private sector participation may help in introducing innovative ideas, generating financial resources and introducing corporate management in improving service efficiency and accountability to users. Depending upon the specific situations, various combinations of private sector participation in building. owning, operating, leasing and transferring of water resources facilities, may be considered." অৰ্থ্যা ক'ৰ্প'ৰেট সন্থাৰ অংশগ্ৰহণৰ ফলত নদীসংযোগ প্ৰকল্পলৈ সৃষ্টিশীলতা আহিব, কামত দক্ষতা আৰু দায়বদ্ধতা বাঢ়িব ইত্যাদি।

১৯৫১ চনত ভাৰতবৰ্ষত গড় হিচাবে প্ৰতিজন মানুহে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা পানীৰ পৰিমাণ আছিল বছৰি ৩৪৫০ ঘনমিটাৰ, ১৯৯০ চনত তাৰ পৰিমাণ কমি হ'লহি ১২৫০ ঘনমিটাৰ আৰু ২০৫০ চনত ই আৰু কমি হ'বগৈ ৭৬০ ঘনমিটাৰ। অৰ্থ্যা পানীৰ দৰে এটা নিত্যব্যৱহাৰযোগ্য গুৰুত্বপূৰ্ণ বস্তু দিনে দিনে মহাৰ্ঘ্য হৈ পৰিবগৈ। জনসাধাৰণৰ বাবে ই দু:খবৰ হ'লেও ক'ৰ্পৰেট গোষ্ঠীসমূহৰ বাবে এক অত্যন্ত সুখবৰ। পানীৰ এই মহাৰ্ঘতাক তেওঁলোকে এক বৃহ বজাৰৰ সম্ভাৱনা হিচাবে দেখিছে আৰু ভৱিষ্যতে বিশ্বব্যাপী ক্ৰমবৰ্দ্ধমান এই পানীৰ ব্যৱসায়ৰ দ্বাৰা কোটি কোটি ডলাৰ আয় কৰিবলৈ পানীৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসসমূহ দখল কৰা বা তাৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ কৰিছে। এই পানীৰ ব্যৱসায় ইমানেই গুৰুত্বপূৰ্ণ যে আজি বিশ বছৰ আগতেই ১৯৯৫ চনত বিশ্ববেঙ্কৰ উপ-সভাপতি ইচমাইল মেৰাগেলডিনে কৈছিল -"If these wars of this century were fought over oil, the wars of the next century will be fought over water."(The Economist, September 15, page 34)|

চৰকাৰৰ পৰা বিনামূলীয়াকৈ পানী যোগান পোৱাতো জনসাধাৰনৰ এক মৌলিক অধিকাৰ, যাক ৰাষ্ট্ৰ সংঘৰ মানবাধিকাৰ কমিটিয়েও স্পষ্টকৈ কৈছে। পিছে বিশ্ববেঙ্কৰ ভাষ্য বেলেগ। বিশ্ববেঙ্কে হিচাব কৰি দেখুৱাইছে যে প্ৰতি বছৰে পানীক লৈ ১০ হাজাৰ কোটি ডলাৰৰ ব্যৱসায় হোৱাৰ সম্ভাৱনা। তাৰ বাবে আৱশ্যক প্ৰথমে দেশে দেশে নাগৰীকক বিনামূলীয়া পানী যোগানধৰাৰ যি ব্যৱস্থাসমূহ ইতিমধ্যে আছে তাৰ সমান্তৰালকৈ জোৰদাৰ ভাবে বেচৰকাৰী পানীৰ বজাৰ গঢ়ি তোলা। ফৰছুন নামৰ আলোচনীখনে বিভিন্ন তথ্যপাতিৰে প্ৰমাণ কৰি দেখুৱাইছে যে বৰ্ত্তমান বিনিয়োগকাৰীসকলৰ বাবে পানীয়েই হৈছে সকলোতকৈ লাভজনক ব্যৱসায়। মনচান্তোৰ দৰে সুবিশাল বহুজাতিক সংন্থায়েও কৈছে -"First we believe that discontinuities are likely, particularly in the area of water and we will be well positioned via these business to profit even more significantly when these discontinuities occur."(Sustainable Development Sector Strategy - Monsanto, 1991, page-3)| 

বিশ্ববেঙ্কে পানীৰ ক্ষেত্ৰত ১৯৯০ চনত মেক্সিকো, আৰ্জেন্টিনা, চিলি, নাইজেৰিয়া আৰু মালয়েছিয়াত পানীৰ প্ৰকল্পৰ বেচৰকাৰীকৰণৰ কামত ঋণদানেৰে অংশগ্ৰহণ কৰা আৰাম্ভ কৰে। ঋণদানৰ চৰ্ত হিচাবে বিশ্ববেঙ্কে বহতো দেশক পানী যোগান ব্যৱস্থাক চৰকাৰৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ পৰা মুক্ত কৰাৰ দাবী উত্থাপন কৰে। ২০০০ চনত আইএমএফে যি ৪০টা ঋণ মঞ্জুৰ কৰিছে, তাৰ ভিতৰত ১২টাৰ ক্ষেত্ৰত চৰ্ত আছিল পানীক আংশিক বা সম্পূৰ্ণ বেচৰকাৰীকৰণ কৰিব লাগিব আৰু কোনো চৰকাৰী সাহাৰ্য্য দিয়া নচলিব যাতে ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ খৰছ পানী ব্যৱহাৰকাৰীৰ পৰা আদায় কৰা হয়। ঋণৰ জালত আবদ্ধ হৈ বা ঋণ পোৱাৰ বাবে আফ্ৰিকাসহ পৃথিবীৰ নানা দেশে ব্যাপকহাৰত পানী যোগানক বেচৰকাৰীকৰণ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে। ক'ৰ্প'ৰেটৰ আশীৰ্ব্বাদত ঘানাৰ জনসাধাৰণৰ অৱস্থা এতিয়া এনেকুৱা পুতৌ লগা হৈছে যে দুখীয়া জনগণে তেওঁলোকৰ আয়ৰ ৫০ শতাংশ অকল পানীৰ বাবে ব্যায় কৰিব লগা হয়। চিলিক ঋণদানৰ চৰ্ত আছিল ফ্ৰান্সৰ পানীৰ কোম্পানী Suez Lyonnaise Des Eauxক ৩৩ শতাংশ লাভৰ ব্যৱস্থা কৰি দিয়াতো। ইয়াৰ ফলত কাচাব্লাংকাত পানীৰ দাম বাঢ়ি যায় ৩ গুণ, ব্ৰিটেইনত বৃদ্ধি পায় ৬৭ শতাংশ। পানীৰ বাণিজ্যিকীকৰণৰ প্ৰতিবাদত নিউজিলেণ্ডৰ জনসাধাৰণ ৰাজপথত নামিবলৈকো বাধ্য হয়। 

আজি বিশ্বব্যাপী ক্ৰমবৰ্ধমান এই পানী বিপনন কৰা হৈছে দুই প্ৰকাৰে। এটা হৈছে আজি যিমানবোৰ চৰকাৰী জল সৰবৰাহৰ ব্যৱস্থা দেশে দেশে চলি আছে তাক ব্যৱসায়ীকৰণ কৰাৰ যোগেদি জনসাধাৰণক পানী যোগানক ধন অৰ্জ্জনৰ পন্থা হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰা। আৰু আনটো হৈছে খোৱা পানীক মিনাৰেল ওৱাটাৰ নাম দি বটলত ভৰাই কৰা ব্যৱসায়, যিটো আজি প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ জৰিয়তে ক্ৰমান্বে জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছে যেন তাত মিনাৰেল নামৰ অমৃতহে মিহলোৱা আছে। মিনাৰেল ওৱাটাৰৰ ব্যৱসায় দখলৰ প্ৰতিযোগিতাত আছে কোকাকোলা, পেপচিৰ পৰা টেমচ ওৱাটাৰলৈকে নানা বহুজাতিক কোম্পানি। ভাৰতীয় পানীৰ কোম্পানীসমূহেও এই প্ৰতিযোগিতাত নামি পৰিছে। এতিয়া ভাৰতত ৬০শতাশং পানীৰ বজাৰ পাৰলে বিচলেৰিৰ দখলত। তাৰ ওপৰিও গঙ্গা, তৃপ্তি, ডিউড্ৰপ, ওৱাচিচ আদি ভাৰতীয় কোম্পানীৰ দখলত আছে প্ৰায় ২০ শতাংশ। কিছুমান ভাৰতীয় কোম্পানী বিদেশী কোম্পানীৰ লগত যৌথ ভাবেও পানীৰ বিপননত নামিছে। মনচান্তোৰ লগত ইউৰেকা ফোৰ্বছ আৰু টাটাৰ যৌথ উদ্যোগ আদিৰ দৰে বহু উদ্যোগে ইতিমধ্যে ভাৰতত কোটি কোটি টকাৰ ব্যৱসায় কৰিছে।

পানীৰ মুক্ত ব্যৱহাৰ হৈছে মানুহৰ ন্যায়সঙ্গত অধিকাৰ। কিন্তু বৰ্ত্তমান ক'ৰ্পৰেটৰ চক্ৰান্তত ই হৈ পৰিছে টকা দি কিনিব লগা বজাৰৰ এক পণ্য। দেশী-বিদেশী ক'ৰ্প'ৰেটসকলৰ পানী সম্পৰ্কিত এই দৃষ্টিভঙ্গী প্ৰতিফলিত হৈছে আজি ভাৰত চৰকাৰৰ জলনীতিত। সেয়েহে চৰকাৰে আজি জাতীয় জলনীতিৰ অচিলাৰে ক'পৰেটক ৰঙাদলিচা পাৰি নদী সংযোগ প্ৰকল্পত অংশগ্ৰহণৰ বাবে আহ্বান জনাইছে এনেদৰে -"The private sector could boost hydroelectricity generation, navigation as well as irrigation projects by participating in this project. The private sector companies can also form user forums and even supply water for these projects."(Suresh Prabhu, Chairman, Task Force, Business Line, 12.02.03)। মুঠতে দেশী-বিদেশী ক'ৰ্প'ৰেট সন্থাবোৰে এই নদী সংযোগ প্ৰকল্পত জল সৰবৰাহ, জলবিদ্যু উৎপাদন, জলসিঞ্চন প্ৰকল্প, পানী ব্যৱহাৰকাৰীৰ ফৰাম গঢ়ি তুলি তেওঁলোকৰ ওচৰত পানী বিক্ৰি আদিলৈকে সকলো কামেই কৰিব পাৰিব। আমাৰ দেশৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ, গঙ্গা, মহানদী আদি যিবোৰ নদী ইমান দিনে আছিল দেশৰ সম্পত্তি, দেশৰ জনসাধাৰণৰ সম্পত্তি, নদী সংযোগ প্ৰকল্পৰ অচিলাৰে সেইবোৰ হৈ পৰিব দেশী-বিদেশী ক'ৰ্প'ৰেটৰ সম্পত্তি, ধন অৰ্জ্জনৰ পথ।

ইতিমধ্যে চত্তিচগড় ৰাজ্যৰ দুৰ্গ জিলাৰ বোৰাই অঞ্চললৈ পানী সৰবৰাহৰ বাবে শিবনাথ নদীৰ ২৩ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘৰ এটা অংশ এটা কোম্পানীক লিজত দিয়া হৈছে। আগতে নদীখনৰ সেই অঞ্চলৰ বসবাস কৰা যিসকল লোকে নদীখনৰ পানী ব্যৱহাৰ কৰিছিল কোম্পানীক লিজত দিয়াৰ পিচত তেওঁলোকক সেই পানী ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ দিয়া হোৱা নাই, আনকি পানীত নমাটোও নিষিদ্ধ কৰা হৈছে। পশ্চিমবঙ্গ চৰকাৰে সুন্দৰবনৰ নদীসমূহক বিশেষ কিছুমান উদ্দেশ্যত ব্যৱহাৰৰ বাবে চাহাৰা কোম্পানীক অনুমতি দিয়াৰ দৰে কেৰেলা চৰকাৰে পেৰিয়াৰ নদীৰ এটা অংশৰ পৰা পানী তুলি বিক্ৰি কৰাৰ অধিকাৰ দিছিল মাহিন্দ্ৰ এণ্ড মাহিন্দ্ৰ কোম্পানীক। এইদৰে নদী সংযোগ প্ৰকল্পৰ কাৰ্য্যকৰী কৰাৰ বহু আগৰে পৰাই দেশৰ চৰকাৰে নদীসমূহক ক'ৰ্পৰেটৰ হাতত তুলি দিয়াৰ কুছকাওৱাজ চলাই আহিছে। এতিয়া দেশৰ উন্নয়ণৰ নামত, 'চাইনিং ইণ্ডিয়া','মেক ইন ইণ্ডিয়া' বা 'অচ্চে দিন'ৰ নামত নদী সংযোগ প্ৰকল্পৰ জৰিয়তে দেশৰ পাহাৰ, পৰ্বত, নদ-নদী, খাল-বিল অৰ্থ্যা প্ৰকৃতিৰ সকলো কৰ্পৰেটবোৰৰ হাতত তুলি দি সৰ্ব্বসাধাৰণক শোষণৰ কেঁকোৰে চেপা দিয়াত সৰ্ব্বতোপ্ৰকাৰে সহায় কৰিবলৈ আয়োজন চলাইছে চৰকাৰে। সেয়েহে সময় থাকোতেই আমি ভাৰত চৰকাৰৰ এনেধৰণৰ জনবিৰোধী কাৰ্য্যৰ বিৰুদ্ধে দেশীয় আৰু আন্তৰ্জাতিক পৰ্য্যায়ত প্ৰবল জনমত গঢ়ি তোলাতো আৱশ্যক।
লেখক আমেৰিকান ডেন্টেল ক্লিনিকৰ সঞ্চালক। ফোন: ৯৪৩৫৭০৪০৯০
লেখাটি পূৰ্বতে নিয়মীয়া বাৰ্তাটো প্ৰকাশ পাইছে।

Wednesday, August 26, 2015

সুখ-দুখৰ বতৰাঃ ২৭জুলাই

আজিৰ ভাল খবৰবোৰ
১৷ এদিনৰ বাবে শিক্ষক হ’ব ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মূখাৰ্জী ৷শিক্ষক দিৱসৰ আগদিনা দিল্লী ডঃ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ সৰ্বোদয় বিদ্যালয়ৰ একাদশ আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে বিশেষ পাঠদান কৰিব ৷ দিল্লী চৰকাৰৰ “শিক্ষক হোৱা” অনুষ্ঠানৰ অংশ হোৱাৰ বাবে অৰবিন্দ কেজৰিৱালে অনুৰোধ জনাইছিল আনৰু তেওঁ সন্মতি প্ৰকাশ কৰে৷

২ ৷ মেঘালয়ৰ ৰি-ভয় জিলাত অৱস্থিত ইউনিৰ্ভাচিটী অৱ ছায়েন্স এণ্ড টেকন’ল’জীয়ে অনুষ্ঠিত কৰা প্ৰথম বাৰ্ষিক উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল মহাবিদ্যালয় আলোচনী প্ৰতিযোগীতাত মৰাণ মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ আলোচনী সম্পাদিকা লুণামনি মহনে শ্ৰেষ্ঠা মহিলা সম্পাদিকাৰ সন্মান অৰ্জন কৰিছে ৷ উপাচাৰ্য ড0 পি জি ৰাৱে প্ৰদান কৰা এই বঁটাত পাঁচ হাজাৰ টকাসহ মানপত্ৰ, স্মাৰক আৰু উপহাৰ আছে৷

৩ ৷ জলপুৰুষ হিচাপে খ্যাত ভাৰতৰ ৰাজেন্দ্ৰ সিঙক আজি 'পানীৰ নোবেল বঁটা' ৰূপে গণ্য কৰা 'ষ্টকহ’ম ৱাটাৰ প্ৰাইজে'ৰে সন্মানিত কৰা হৈছে ৷ ছুইডেনৰ ৰজা কাৰল ষষ্ঠদশ গুষ্টাফে সিঙক উক্ত পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰিব৷

৪ ৷ সংৰক্ষণ আৰু সংৱৰ্ধনৰ ক্ষেত্ৰত ঐতিহ্যমণ্ডিত শিৱসাগৰ অচিৰেই বিশ্ব পৰ্যটনৰ মানচিত্ৰত উজলি উঠিব ৷লোকসভাৰ মজিয়াত যোৰহাটৰ সাংসদ কামাখ্যা প্ৰসাদ তাছাই জিলাখনক “পৰ্যটন জিলা”ৰূপে ঘোষণা কৰিবলৈ দাবী জনায় আৰু কেন্দ্ৰীয় পৰ্যটন মন্ত্ৰী মহেশ শৰ্মাৰ সন্মতিৰ পিছত এই সম্পৰ্কে এখন সভাও অনুষ্ঠিত হয়৷

৫ ৷ এইবছৰৰ দ্ৰোণাচাৰ্য পুৰস্কাৰৰ বাবে মল্লযুদ্ধৰ প্ৰশিক্ষক অনুপ সিং,পেৰা অলিম্পিকৰ প্ৰশিক্ষক নৱাল সিং,এথলেটিকচৰ হৰবংস সিং, বক্সিঙৰ স্ৱতন্ত্ৰ ৰাজ সিং আৰু সাঁতোৰৰ নিহাৰ আমীনক ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অনবদ্য অৱদানৰ বাবে বাচনি কৰা হৈছে৷

৬ ৷ কলা মহীৰূহ, জীৱন শিল্পী আদ্য শৰ্মাৰ পৱিত্ৰ স্মৃতিত নলবাৰী জিলা প্ৰশাসনৰ উদ্যোগত নিৰ্মান কৰা উদ্যানখন ৰাজহমন্ত্ৰী ডাঃ ভূমিধৰ বৰ্মনে আনুষ্ঠানিকভাৱে উদ্বোধন কৰে ৷ উদ্যানত গুৰুজীৰ এটি আৱক্ষ মূৰ্তিও প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছ৷

৭ ৷ দেশত মহিলা সবলীকৰণৰ বাবে আয়োজন কৰা 'এছ বি আই পিংকাথন' সৰ্ববৃহৎ মহিলা মাৰাথান দৌৰ গুৱাহাটীত আয়োজন কৰা হৈছে অহা ২৭ ছেপ্তেম্বৰত৷সোনাৰাম খেলপথাৰত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া এই দৌৰত সকলো মহিলাই অংশ ল’ব পাৰিব বুলি সদৰি কৰে পিংকাথনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, মডেল মিলিন্দ সুমনে৷

৮ ৷ মৰিগাওঁ জিলা গ্ৰামোন্নয়ন অভিকৰণৰ প্ৰকল্প সঞ্চালক সুব্ৰত ৰায় বৰ্ধনক অসম চৰকাৰে প্ৰদান কৰিছে শ্ৰেষ্ঠ প্ৰকল্প সঞ্চালকৰ বঁটা। এম জি এনৰেগা আঁচনি ৰূপায়ণৰ ক্ষেত্ৰত দেখুওৱা পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে অসমৰ ২৭ খন জিলাৰ সঞ্চালকসকলৰ মাজৰ পৰা তেওঁক বাচনি কৰা হয়৷

৯ ৷ মাতৃপ্ৰেমৰ এক বিৰল দৃষ্টান্ত দাঙি ধৰিছে চীনৰ চেন জিনইনে ৷ দুয়োখন হাত শৈশৱতে হেৰুওৱা জিনইনে ভৰিৰে পাছলি কটা , খেতি কৰা আদি সকলো ঘৰুৱা সকলো কাম কৰাৰ উপৰিও ৯১ বছৰীয়া মাতৃক আলপৈচান ধৰি আহিছে ৷

১০ ৷ যুৱ – শিশুৰ উন্নয়নৰ বাবে কাম কৰা অনুষ্ঠান “ৰূপান্তৰে” শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ ললিত কলা বীথিকাত আয়োজন কৰা অচিন্ত্য নাৰায়ন মহন্ত সোঁৱৰণী চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনীখন যোৱাকালি মুকলি কৰে বিশিষ্ট সাংবাদিক অজিত কুমাৰ ভূঞাই ৷

মিছা ক'লে কি ডাল হব(হাস্য-বংগ)

গেৰুৱাপুৰৰ পৰা বিভীষণ লাইভ!
 ঈশানজ্যোতি বৰা
“হ’ৰা ! হ’ৰা ডেকা ল’ৰাজন...তোমাকে মাতিছোঁ...অ’ অ’ তোমাকে৷ এইফালে আহিবাচোন৷”

প্ৰায় পঞ্চাছমিটাৰ আঁতৰৰ পৰা ভাঁহি অহা বলিউডৰ ধৰ্মেন্দ্ৰহেন কণ্ঠৰ গুৰু-গম্ভীৰ মাতটোৱে বন্ধুমহলত প্ৰচণ্ড আত্মবিশ্বাসী আৰু সাহসী ল’ৰা হিচাপে জনাজাত নকৈ বিভীষণৰ ভাও লৈ খ্যাতি পোৱা হিমন্ত শৰ্মাৰ বুকুখনতো মৃদু কম্পন এটা তুলিলে৷ পলকতে শংকামিশ্ৰিত অস্থিৰতাই হিমন্তৰ উজ্জ্বল মুখমণ্ডলত ঠাই দখল কৰিলে৷ যন্ত্ৰমানৱৰ দৰে হিমন্ত আগবাঢ়িল পঞ্চাছমিটাৰৰ আঁতৰৰ কৃষ্ণচূড়াজোপাৰ তলৰ ডেকাচাংখনৰ আশে-পাশে জুম বান্ধি থকা ডেকা-গাভৰুৰ দলটোৰ দিশে৷

“ক’ৰ্চ চলি থকাৰ মাজতে হস্তিনাপুৰ কলেজ এৰি আমাৰ কলেজলৈ অহা ল’ৰাজন তুমিয়েই নহয় জানো? নাম কি হে তোমাৰ? ঘৰ ক’ত? ক’ৰপৰা আহিছা?”- দিওঁ-নিদিওঁকৈ খোজকেইটা দি, দলটোৰ সমুখত গৈ থিয় হোৱা মাত্ৰকেই কপালত বগা ফুট লোৱা যুৱকজনে কৌতূহলী দৃষ্টিৰে হিমন্তলৈ চাই উক্ত প্ৰশ্নকেইটা কৰিলে৷

“কবিতাৰ শিৰোনামা “চাই ল’ম”৷ কবি হিমন্ত শৰ্মা৷”-সকলোকে অবাক কৰি হিমন্তই ততালিকে পকেটৰ পৰা কলম এটা উলিয়াই মাইকৰ নিচিনাকৈ মুখৰ আগলৈ আনিলে আৰু প্ৰখ্যাত আবৃত্তিকাৰৰ দৰে কবিতা এটা আবৃত্তি কৰিবলৈ তৎপৰ হ’ল৷

“ৰ’চোন৷ ৰ৷ আহিয়েই যে একেবাৰে কবিতা মতাত লাগিলি ? হেৰৌ তোক কি সুধিছোঁ-তাৰ উত্তৰবোৰ দি ল’চোন আগতে৷ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শনৰ সুবিধা দিম নহয় !”-বিস্ময়ত সচকিত হৈ ফ্ৰেন্স-কাট্ দাড়িৰ চাপৰ মানুহজনে হিমন্তৰ আপাদমস্তক লক্ষ্য কৰিলে৷

“নহয় দাদা৷ এইটো মোৰ মুদ্ৰাদোষ৷ নাৰ্ভাচ হৈ গ’লে মোৰ মুখৰ পৰা আপোনা-আপুনি কবিতাৰ শাৰী বাগৰি আহে৷”-নতশিৰ হৈ হিমন্তই দুখেৰে ক’লে৷

“চাবি যাতে কবিতাটো দীঘল নহয়৷ আৰু নিকৃষ্ট মানৰ শব্দ-ব্যৱহাৰ কৰি কবিতা নাগাবি৷ কবিতা হ’ব লাগিব অৰ্থপূৰ্ণ,ভাৱগধুৰ আৰু আনন্দদায়ক৷ দে, গা গা৷ ”-কবিতাৰ গৱেষক যেন লগা চশমা পৰিহিত মানুহজনে হিমন্তক অনুমতিসূচক পৰামৰ্শ দিলে৷

“ধন্যবাদ ছাৰ৷ কবিতাৰ শিৰোনামা চাই ল’ম৷”

“হ’ব দে অ’ ৷ তাৰ পিছত গা৷ কাক চাবলৈ মন আছে ,চাই থাকিবি৷ এইখিনিতে মনত পৰিল- চাৰি তাৰিখে “ৱেলকাম বেক” ৰিলিজ দিব ৷ চাবলৈ মন আছে যদি ওলাবি৷ এতিয়া কবিতা গা৷”

“হয় ছাৰ৷ গাইছোঁ৷” কৃত্ৰিম কাহ দুটামান মাৰি হিমন্তই কবিতা গাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে-

“নাম মোৰ হিমন্ত৷ দুখৰ নাই অন্ত৷
জালুকবাৰীতে মোৰ ঘৰ৷ নাভাবিব মোক আপোনাৰ পৰ৷
লাঞ্চনা-বঞ্চনা আৰু ক’ত যে অপমান৷ কিমান শুনিব ককৰ্থনা,কাৰ কিমান অভিমান !
‘ব্লু-আইড বয়’ মাত্ৰ এটা প্ৰহসন৷ দিনে-ৰাতিয়ে চলিছিল মোৰ ওপৰত নিৰ্যাতন৷
বুঢ়া অধ্যক্ষই কৰিলে ক’ত যে চলনা ! ওপৰৱালা ৰাহুলে দিলে মাথোঁ যন্ত্ৰনা৷
বুঢ়াৰ পুত্ৰ গৌৰৱৰো বাঢ়ি গৈছে অতপালি৷ নিৰ্লিপ্ত হৈ হাঁহিৰামে চাই থাকে তাৰ মইমতালি৷
তেৰ মাহে চলিল মোৰ ওপৰত অত্যাচাৰ৷ কেনেকৈ সহোঁ মই এই ব্যভিচাৰ ?
ওৰেনিশা ভাবি-চিন্তি পালো এটা উপায়৷ গেৰুৱাপুৰ কলেজেই হ’ব মোৰ ভাল সহায়৷
ওলাই আহিছোঁ আপোনালোকৰ কাষলৈ, কৰি যাম নিজৰ কাম ৷
পুৱা-গধূলি চাহৰ লগত পিছে বাৰ্গাৰ আৰু বিস্কুটহে খাম৷ ধন্যবাদ৷ ”

“ৱাহ! তামাম কবিতা দেখোন ! খুব হৰলিক্স খোৱা হ’বলা ! ”-কবিতাৰ গৱেষক উচ্ছসিত হৈ উঠিল৷ চকুহাল বিস্ময় আৰু গৌৰৱত বহল হৈ পৰিছে ৷

“পিছে আমাৰ ইয়াত বেছি কবিতা-চবিতা লিখি টাইম পাছ কৰি থাকিলে নহ’ব৷ ভালকৈ পঢ়িব লাগিব বুজিছা ৷ নে কি কয় নৰেন দা !”-চশমা পৰিহিতা বাইদেউগৰাকীয়ে কথাষাৰ কৈ তেওঁৰ কাষতে থিয় হৈ কথা স্বাস্থ্যৱান পুৰুষজনলৈ উৎসুক হৈ চাই ৰ’ল৷

“সেইটোতো হয়৷ পিছে অমিত , ল’ৰাৰ প্ৰতিভা আছে দেখিছোঁ৷”- ফ্ৰেন্স-কাট্ দাঢ়িৱালালৈ এবাৰ চাই নৰেন ককাইদেৱে পুনৰ কৈ গ’ল- “ ল’ৰাৰ চেহেৰা-পাতি ভাল৷ কথা-বতৰাও একেবাৰে দলিয়াই পেলাব পৰা বিধৰ নহয়৷ হেৰা অমিত, ইয়াক দেখোন অহা বছৰৰ “বোকা ছটিওৱা মহোৎসৱ”লৈ কেপ্তেইন বনাই পঠিয়াব পাৰি ৷ নে কি কোৱা?”

“হাৰে নৰেন দা !!” নৰেন খুৰাৰ কথা শেষ হোৱাৰ পিছমুহূৰ্ততে কপালত তিলক লোৱাজনে বিস্ফোৰিত নেত্ৰে চিঞৰি উঠিল-“এইটো কেনেকৈ হ’ব? আপুনি দেখোন মোকহে কেপ্টেইন বনোৱা কথা আছিল? এতিয়া গছত উঠাই গুৰি কাটিলে বৰ দুখ লাগিব৷”

“মোৰ পিছে কেপ্টেইন হোৱাত আপত্তি নাই৷”-বিজয়সূচক হাঁহি এটা মুখত জিলিকাই হিমন্তই সলাজ ভংগীমাৰে কথাষাৰ ক’লে৷

“হেহ্ ৰ’বা৷ পেকপেকাই নাথাকিবা৷ মোৰ লাষ্ট পাৰফৰ্মেঞ্চ দেখা নাই ? কেনেকৈ সাতটাকে পালোৱানক বোকাৰে লুতুৰি-পুতুৰি কৰি বগৰাই দিছিলোঁ৷ তোমাৰ কিবা আইডিয়া আছে জানো? নহ’ব নৰেন দা৷ কেপ্টেইন ময়েই হ’ম৷”- আঘাতপ্ৰাপ্ত বাঘৰ দৰে আনজন গোজৰি উঠিল৷ তথ্যসহকাৰে নিজৰ সামৰ্থ্যৰো প্ৰমাণ দিলে৷

“মাত্ৰ সাতটা ! মোক এবাৰ কেপ্টেইন হ’বলৈ দিয়াচোন৷ বাল্টিয়ে-বাল্টিয়ে বোকাপানী ঢালি বিপক্ষৰ অস্তিত্বই নাইকিয়া কৰি দিম!”-হিমন্তইয়ো সজোৰে প্ৰতিবাদ কৰিলে৷

“ৰ’বাচোন তোমালোক৷ মিছামিছি হৈ-হাল্লা৷ ধেইই ! ৰ’বা৷ ”-হাতখন শূন্যলৈ দাঙি অমিত বোলাজনে প্ৰতিদ্বন্দ্বীহালক নিৰৱে থাকিবলৈ আদেশ দিলে৷ নৰেন দাৰ কাণৰ কাষলৈ গৈ তাৰপিছত কিবা এটা ফুচফুচালে৷

তাৰপিছত খুলি ৰখা চাৰ্টৰ ওপৰৰ বুটামটো মাৰি ক’লে-“এটা কাম কৰোঁ৷ টছ কৰি দিওঁ৷ যদি হেড হয়,তেন্তে হিমন্ত কেপ্টেইন আৰু যদি টেইল পৰে,তেন্তে সৰ্বানন্দ কেপ্টেইন৷”

“ঔঁম ঔঁম ঔঁম !”-টছৰ কথা শুনি হিমন্তই মন্ত্ৰোচ্চাৰণ আৰম্ভ কৰিলে৷ বাকী সকলোৱে হয়ভৰ দিলে৷ অমিত বোলাজনে পকেটৰ পৰা এটকীয়া মুদ্ৰা এটা উলিয়ালে৷ হে’ড আৰু টেইল দুয়োটা ফাল দুয়োজনকে দেখুৱাই মুদ্ৰাটো আকাশলৈ মাৰি পঠিয়ালে৷ উৎকণ্ঠিত হিমন্ত আৰু সৰ্বানন্দই মুদ্ৰাটোৱে পুনৰ আহি ভূমি স্পৰ্শ কৰালৈ উদগ্ৰীৱ হৈ ৰৈ থাকিল৷ শূন্যৰ পৰা নামি আহি মুদ্ৰাটোৱে এসময়ত ভূমি স্পৰ্শ কৰিলে৷ ক’তো এখন্তেকো নোৱাৰাকৈ মুদ্ৰাটো চলি গৈ থাকিল৷ গৈ গৈ মুদ্ৰাটো ডেকাচাঙখনৰ খুঁটা এটাৰ সৰু ফাঁক এটাত সোমাল৷ থিয় হৈ থকা মুদ্ৰাটোৰ আধাফালহে দৃশ্যমান হৈ থাকিল৷ ফাঁকটোৰ পৰা মুদ্ৰাটো উলিয়াবলৈ অমিতে বহু কষ্ট কৰিলে৷ পিছে কোনোপধ্যেই মুদ্ৰাটোক মুক্ত কৰিব নোৱাৰিলে৷ সকলোৰে মুখমণ্ডলত আশাভংগৰ চিন৷ পিছে দুই প্ৰতিদ্বন্দ্বীৰ দুচকুৰ পৰা আশা তেতিয়াও মাৰ যোৱা নাছিল৷ অমিতদাই নোৱাৰিলে অমিতদাৰ নিৰ্দেশত অইন কোনোবাই গৈ খুঁটাৰ ফাঁকটোৰ পৰা মুদ্ৰাটো উলিয়াই আনিব আৰু হে’ড-টেইল চাই আগন্তুক বৰ্ষৰ ‘বোকা ছটিওৱা মহোৎসৱ’ৰ কেপ্টেইন নিৰ্বাচিত কৰিব- এই প্ৰত্যাশাত বন্দী হৈ দুয়োজন প্ৰতিদ্বন্দ্বীয়ে অমিতদাৰ মুখখনলৈ উগ্বিগ্নতাৰে চাই থাকিল৷

সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ

মালা পিন্ধোৱাৰ ৰাজনীতি,
ক্ষণিকৰ খলকনি ইত্যাদি
অজয় লাল দত্ত
একালত অসমৰ ছাত্ৰ ৰাজনীতিত আঞ্চলিকতাবাদেৰে, পেশাদাৰী ক্ষমতাৰ ৰাজনীতিত শীৰ্ষ পৰিয়ালৰ তোষামোদবাদেৰে মৌ-আহৰণৰ পাছত ‘মোহভংগ’ হৈ এইবাৰ তথাকথিত 'ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদ'ৰ কোলাত 'ৰাজনীতি' কৰিবলৈ উপস্থিত হোৱা নেতাজন ৰাজ্যলৈ উভতি আহিব। তাৰ বাবে চ'ছিয়েল মেডিয়া তথা ভিন্ন গণসংযোগ মাধ্যমত চলিছে প্ৰচাৰৰ তীব্ৰ জোৱাৰ। এই ক্ষণক 'ঐতিহাসিক' আৰু অসমত পৰিবৰ্তনৰ জোৱাৰ আনিবলৈ সূচনা কৰাৰ বাবে উল্লেখনীয় দিন বুলি দাঙি ধৰিবলৈ বিচৰা হৈছে। অসমৰ উন্নতিত হাত-উজান দিবলৈ সকলোকে এই পদক্ষেপত সহযোগ কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হৈছে।

পেশাদাৰী ৰাজনীতিত সকলো পেশাদাৰী ৰূপত কৰাৰ যি নব্য পৰম্পৰা দেশত আৰম্ভ হৈছে, তাৰ প্ৰতিফলনো তাত ঘটিবই। দবা-শংখ বজোৱা মাংগলিক ৰীতি, গায়ন-বায়ন বজাই, লাগিলে বৰ্ণিল সাংস্কৃতিক সমলৰ সৈতে ৰঙীণ বিশাল শোভাযাত্ৰাৰে মহীয়ান কৰা হব এই ক্ষণক। ঘৰে ঘৰে পহোচাবলৈ ব্যৱস্থা কৰা হব লাইভ টেলিকাষ্টৰ! জয়ধ্বনি দিয়া হাজাৰ হাজাৰ লোকৰ সমাগম হব, গাড়ী, মটৰ, বাইকৰ লানি নিচিগা এক ইলাহী কাৰবাৰ নিশ্চিতই। তাৰে কোনোবা ভেৰোণীয়া এদিনীয়া হাজিৰাৰ, কোনোবা পেশাদাৰী গায়ন-বায়ন, সাংস্কৃতিক দলৰ কৰ্মী, কোনোবা ঠিকাদাৰ-তোষামোদকাৰী, কোনোবা সিদিনালৈকে কথাই প্ৰতি নেতাজনৰ প্ৰতি কেলেংকাৰীৰ অভিযোগ অনা, নিকৃষ্ট বুলি উদাহৰণ দিয়া লোকেই হব প্ৰধান!

কেইটামান বছৰ পূৰ্বে, একেই বৰঝাৰ বিমানকোঠৰ পৰা একেদৰেই সুসজ্জিত কৰি মালা পিন্ধাই, বীৰৰ মৰ্যদাৰে আদৰি অনা হৈছিল আন এগৰাকী এখেতৰে সেইকালৰ দলীয় সহযোগী তথা পাখি কটা প্ৰতিদ্বন্দীক। সেইজনৰ খিয়াতি আছিল, ৰাজনৈতিক প্ৰতিযোগীক হত্যাৰ গোচৰত অভিযুক্ত হৈ ভুগি থকা দীৰ্ঘদিনীয়া অসুবিধাৰ পৰা মুক্তি লভিবলৈ দিল্লীত চিবিআইৰ অফিচাৰক ঘোঁচ দিওতে হাতে-লোটে ধৰা পৰাটো। জেলৰ পৰা জামিনত আহিও পোনে পোনে এইখন অসমতে পাব পাৰি এনেকুৱা বীৰৰ প্ৰত্যাবৰ্তনৰ অভ্যৰ্থনা! লাগে মাথো 'ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থাপনা'ৰ সুকৌশল আৰু ক্ষুধাৰ্ত মানুহৰ সমুখত অতিশীঘ্ৰেই এই তোষামোদৰ দ্বাৰা পাব পৰা কিবা এটাৰ 'আশাবাদ' দলিয়াই দিব পৰাটো! একেই বুৰঞ্জীৰ পুনৰাবৃত্তি ঘটিব বৰঝাৰত!

কৃত্ৰিম এক খলকনি, এক জোৱাৰৰ মাজত আৱদ্ধ কৰি মানুহৰ বিবেকক এই অভ্যৰ্থনা কিহৰ বাবে তাক চালি-জাৰি চাবৰ চাব নোৱাৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়, কৰা হব। এটাৰ পাছত এটা কেলেংকাৰীৰ অভিযোগ, তদন্ত চলি থকা আৰু নতুনকৈ গোচৰত নাম সোমোৱাৰ সন্ধিক্ষণত কেন্দ্ৰত শাসকীয় দলৰ নেতাৰ ওচৰত আঠুকাঢ়ি শৰণ লোৱা নেতাজন কি বীৰ পুৰুষ! কোনোবাই কব এয়া ব্যক্তিগত বিড়ম্বনাৰ ক্ষণ। এজন মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পুত্ৰই ৰাজনীতিৰ পথাৰত নামি নিজৰ কুচ-কাৱাজ কৰোতেই তেওঁক স্ব-প্ৰতিভাৰে পৰাভূত কৰিব নোৱাৰি, নেজ পেলাই পলাই পত্ৰং দিয়াজন কি 'বিচক্ষণ' ৰাজনীতিক? আজি এটা দলৰ কথা আৰু নীতিক মানুহ ভোলাব পৰাকৈ উত্তেজক ভাষণত কব, কাইলৈ তাকেই 'ইটছ এ মেটাৰ অৱ ইণ্টাৰপ্ৰিটেচন' বুলি ওলোটা খৰ মাৰিব। আজি এজনৰ ভৰিত ধৰিব, কাইলৈ আন এজনৰ ভৰিত পৰি, জ্যেষ্ঠজনৰ আশীষ লোৱাটোক সংস্কাৰ বুলিব! চকু-মুদি দি থকাৰ দিনালৈকে ভাল, বিচৰামতে নাপালেই কাল বোলা স্থিতিকো হয়তো কোনোবাই স্থিতপ্ৰজ্ঞ বুলিব!

দুৰ্নীতি কোনে নকৰেনো? আজিৰ দিনত নৈতিকতাৰ মূল্য নাই। বিবেকবান হোৱা হৰিশ্চন্দ্ৰৰ প্ৰয়োজন নাই। ৰাইজৰ অলপ কামো কৰা, চেলা-চামুণ্ডাকো খোৱাৰ সুযোগ দিয়া, নিজৰো ভঁৰাল পূৰাই লোৱা! দলনো কোনে নাবাগৰে, কথা-কোনে নসলায়, লুটিবাগৰ, হয়, এয়াতো আজিৰ 'ৰাজনীতি'ৰ মৌলিক আভূষণ! এইবোৰ অনৈতিক কাম কৰাকেই 'শুদ্ধ' পথ বুলি প্ৰমাণ কৰাটোৱেইতো সফল ৰাজনীতি। বৰঝাৰত ভিৰ কৰি 'বীৰ-পুৰুষ'ক আদৰিবলৈ যোৱা সকলে এই কথাবোৰো যে মানি লৈছে, সেয়াও নিশ্চিত। নিজৰ দলৰ মজিয়াত অনাগত ইলেকচন জিকিবলৈ আত্মবিশ্বাসৰ অভাৱ, বিভীষণৰ সহায় দেখুন খোদ আমাৰ পূজ্য ‘ৰাম’ৱেও লৈছিল বুলি বুজনি লোৱা দলত না-মঞ্জুৰ একোৱেই নাই। ইমান দিন শাসনৰ সোৱাদ নোপোৱা, ভোকাতুৰ এজাকৰ সৈতে চলে-বলে কৌশলে জিকাই আনিব পৰা কিটিপ জনা বুলি ‘ইমেজ’ দিয়া ধুৰন্ধৰৰ প্ৰৱেশ সঁচাই আৰু সদায় আদৰণীয়ই।


প্ৰযোজিত সমদল, নিজা চেনেল-কাকতৰ প্ৰচাৰ, চ'ছিয়েল মেডিয়াত ফুল-টাইম ভেৰোনীয়া ফেনৰ ট্ৰেণ্ডিঙেৰে আজি মালা পিন্ধাৰ ৰাজনীতি কৰি, সাময়িক ভাৱে কু-কৰ্মকো মহীয়ান সজাই খলকনি তোলাটো সঁচাই সম্ভৱ সেই কথাও আমি মানি লব লাগিব। কিন্তু 'য়ে পাব্লিক হে, পাব্লিক সব জানতি হে' বুলি সেই যুগজয়ী হিন্দীগীতৰ মূলভাৱটোও পাহৰি গ'লে নহব, সেই কথাও নিশ্চিত।

Tuesday, August 25, 2015

সুখ-দুখৰ বতৰাঃ ২৫ আগষ্ট

আজিৰ ভাল খবৰবোৰ
১) চীনদেশৰ চৰকাৰী বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তি বিভাগ আৰু আই.এন.বি.এ.আৰৰ যৌথ সহযোগত আজি ২৫ আগষ্টৰপৰা হ'বলগীয়া এক কৰ্মশালাত ভাল ল'বৰ বাবে আমন্ত্ৰণ লাভ কৰা ভাৰতৰ তিনিজন ব্যক্তিৰে এজন হৈছে অসমৰ সৰুপথাৰৰ প্ৰিয়ম বল্লভ গোস্বামী । এই কৰ্মশালাত কাঠৰ বাদে আন বনজ সম্পদ বিশেষকৈ বাঁহৰপৰা পাবপৰা বিভিন্ন সামগ্ৰীৰ উদ্যোগীকৰণ আৰু বাণিজ্যিকীকৰণৰ গুৰুত্ব দি আলোচনা অনুষ্ঠিত হ'ব । দিল্লীৰ স্কুল অব প্লেনিং এণ্ড আৰ্কিটেকছাৰৰ পৰা সুখ্যতিৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা গোস্বামীয়ে গোলাঘাটৰ টেঙানিত 'ধনশিৰি অৰণ্য মহাবিদ্যালয়' স্থাপন কৰাৰ লগতে টেঙানি অঞ্চলটোক ইক'-ভিলেজ হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ বাবে নেৰানেপেৰা চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে ।

২) ভাৰতীয় জী‌ৱন বীমা নিগমৰ কৰ্মচাৰী পাঠশালাৰ আনন্দ খাটনীয়াৰে ২০১২ চনৰে পৰা আৰম্ভ কৰা 'গ্ৰীণ মিছনে' ইতিমধ্যে প্ৰায় দহ হাজাৰৰো অধিক গছপুলি সমগ্ৰ বজালী মহকুমাতে ৰোপন কৰি ইয়াৰ উপযুক্ত সংৰক্ষণৰো ব্য‌ৱস্থা হাতত লৈছে । উল্লেখ্যে যে এয়া শ্ৰী খাটনীয়াৰৰ সম্পূৰ্ণ নিজস্ব প্ৰচেষ্টা ।

৩) সদ্যসমাপ্ত  ১১তম সৰ্বভাৰতীয় স্বাধীনতা কাপ কেৰাটে প্ৰতিযোগিতাত অসমে ১০টা সোণ, ৪টা ৰূপ আৰু ৭ টা ব্ৰঞ্জৰে মুঠ ২১ টা পদক অৰ্জন লাভ কৰি সুনাম কঢ়িয়াই আনিছে ।

৪) ২০১২ চনত অক্সিজেন অবিহনেই এভাৰেষ্ট শৃংগ বগাবৰ বাবে যো‌ৱা জাপানৰ নোবুকাজো কোৰিকীক ৩দিনৰ মাজত বিচাৰি পো‌ৱা গৈছিল বৰফৰ স্তুপৰ মাজত । সেই সময়ত হো‌ৱা ফ্ৰষ্ট বাইটৰ বাবে তেওঁৰ হাত দুখন বচাবৰ বাবে এটা মাত্ৰ বুঢ়া আঙুলি বাদ দি বাকী নটা আঙুলী কাটি পেলো‌ৱা হৈছিল । অদম্য সাহস আৰু প্ৰেৰণাৰ উৎস এই ব্যক্তিজনে অহা ছেপ্তেম্বৰ মাহত এভাৰেষ্ট জয় কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে পঞ্চমবাৰৰ বাবে  নেপাললৈ গমন কৰিব ।

৫) ২৫৭০ কোটি টকা মূলধনেৰে ভাৰতীয় বেংকিং জগতত এটি নতুন পদচিহ্ন পেলাই কালি স্থাপিত হ'ল এটি নতুন বেংক - "বন্ধন বেংক" । বিত্তমন্ত্ৰী অৰুণ জেটলীয়ে কালি কলকাতাৰ চাইন্স চিটি প্ৰেক্ষাগৃহত এই বেংকটোৰ শুভ উদ্বোধন কৰে । উল্লেখ্য এই বেংকটোৰ ৬৫ টা শাখা অসমত স্থাপন কৰা হ'ব আৰু সাধাৰণ চেভিংছ একাউন্টৰ ক্ষেত্ৰত এই বেংকে গ্ৰাহকক দিবলগা সুতৰ হাৰ বৰ্তমানে  অন্য সকলো ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত বেংকে দি থকা হাৰতকৈ কিছু বেছি হ'ব ।

৬) পূঁজিৰ অভা‌ৱত মেধা‌ৱী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক 'নাছা'লৈ নিয়া আঁচনি ৰাজ্য চৰকাৰে বন্ধ কৰিবলৈ লো‌ৱাৰ সময়তে নেছনেল পাব্লিক স্কুলে বিজ্ঞান শাখাত স্থানপ্ৰাপ্ত এজন ছাত্ৰ বা ছাত্ৰীক নাছা পৰিদৰ্শনৰ বিনামূলীয়া সুবিধা প্ৰদান কৰিব বুলি ঘোষণা কৰিছে । এই উপলক্ষে তেওঁলোকে এটি সাক্ষাৎকাৰ অনুষ্ঠিত কৰি ১২ দিনীয়া বিনামূলীয়া ভ্ৰমণৰ সুবিধা লাভ কৰিব পৰা সেই বিশেষ ছাত্ৰ বা ছাত্ৰীগৰাকী বাচনী কৰিবৰ বাবে আজি যো-জা চলাইছে ।

৭)গু‌ৱাহাটীৰ বৰাগাঁ‌ৱত অ‌ৱস্থিত ভাৰত চৰকাৰৰ প্লাষ্টিক আ‌ৱৰ্জনা ব্য‌ৱস্থাপনা কেন্দ্ৰৰ অন্তৰ্গত 'চিপেট' অনুষ্ঠানটিয়ে দুখীয়া অনুসূচীত জাতিৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে 'মেছিন অপাৰেটৰ'ৰ বিনামূলীয়া প্ৰশিক্ষণৰ আয়োজন কৰিছে। এই প্ৰশিক্ষণৰ বাবে প্ৰাৰ্থী ন্যুনতম অষ্টম শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ হ'ব লাগিব । স‌ৱেশেষ জানিবৰ বাবে ৭৩৯৯০৩১৯১৮/ ৯৮৫৪০৪৭২৭ এই নম্বৰত ফোনযোগে যোগাযোগ কৰিব পাৰিব ।

৮) বিভিন্ন অসুবিধাৰ বাবে বিদ্যালয়লৈ যাব নো‌ৱাৰা ল'ৰা-ছো‌ৱালীসকলে বাবে নিজে পঢ়া-শুনা কৰি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অন্তৰ্গত ৰাষ্ট্ৰীয় মুক্ত বিদ্যালয়ৰ পৰা পৰীক্ষা দিব পাৰে । যো‌ৱা ২৩ আগষ্টত এই মুক্ত বিদ্যালয়ে অনু্ষ্ঠিত কৰা বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ বছেৰেকীয়া পৰীক্ষাত কে‌ৱল লক্ষীমপুৰ জিলাৰপৰাই প্ৰায় ৮৯ হাজাৰ পৰিক্ষাৰ্থী অ‌ৱতীৰ্ণ হৈছে ।

৯) হত্যাৰ অপৰাধেৰে দণ্ডিত ১০ জন অপৰাধীক কালি মৰিগা‌ৱঁৰ জিলা আৰু সত্ৰ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশে যাৱজ্জী‌ৱন কাৰাদণ্ডৰে শাস্তি প্ৰদান কৰে ।

১০) বঙাইগাওঁ জিলাৰ বাঁশবাৰী গাঁ‌ৱৰ আমিৰুল ইছলামে যৌতুকৰ দাবীত পত্নীক হত্যা কৰাৰ অপৰাধত তেওঁক জেল হাজোতলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছে।

ৰূপালী পৰ্দা

মাঝিঃ দ্য মাউণ্টেন মেন 
লক্ষ্য জ্যোতি নাথ
এজন সৰল মানুহৰ সংগ্ৰাম আৰু অবিৰত কৰ্মৰ সুবিশাল বিজয়গাঁথাক লৈ নিৰ্মাণ হৈছে এই হিন্দী ছবিখন। যোৱা ২১ আগষ্টত চিনেমাখনে দেশৰ বিভিন্ন চিনেমাগৃহত মুক্তি পালে। চলচ্চিত্রখনৰ মাঝি চৰিত্রত মাথো কেইখনমান চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিয়েই বলীউদত খলকনি তোলা নৱাজুদ্দিন ছিদ্দিকি আৰু হিন্দী, বেংগলী, তামিল, তেলেগু, মাৰাঠী, মালায়ালম সকলো ভাষাৰ চলচ্চিত্রত অভিনয় কৰা মোহময়ী অভিনেত্ৰী ৰাধিকা আপ্তেই মাঝিৰ  প্ৰিয়তমা তথা পত্নী ফাগুনী দেৱীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে বুলি গম পাইছিলো। লগতে অসমৰ উৰ্মিলা মহন্তয়ো অভিনয় কৰাৰ খবৰ পাইছিলো। ইফালে আমাক এৰি থৈ যোৱা স্বৰ্গীয় আশ্ৰাফুল হক ডাঙৰীয়াই অভিনয় কৰা জীৱনৰ শেষ চলচ্চিত্রখন মুক্তি পোৱা বুলি শুনিও চলচ্চিত্রখন চোৱাৰ হেপাঁহ মনত জাগি উঠিছিল। মুম্বাইৰ চিনেমা হল এটাত বহি বহু উৎকণ্ঠাৰে অপেক্ষা কৰি আছিলো চলচ্চিত্রখন আৰম্ভ হোৱাৰ বাবে।

সঠিক সময়ত চলচ্চিত্রখন আৰম্ভ হ'ল আৰু প্রথমৰ পৰায়ে চলচ্চিত্রখনৰ প্রতিটো মূহূৰ্তই মনত উৎকণ্ঠা বঢ়াই গৈছিল। মূলতে গোটেই চলচ্চিত্ৰখন এটা সঁচা কাহিনীৰ ওপৰত নিৰ্মিত। দশৰথ মাঝি, মোৰ দৃষ্টিভংগীৰে ক'বলৈ গ'লে মহাত্মা গান্ধীৰ দৰে তেওঁয়ো এজন সংগ্ৰামী পুৰুষ আছিল। মহাত্মা গান্ধীয়ে সংগ্ৰাম কৰিছিল ভাৰতৰ বাবে, দশৰথ
মাঝিয়ে সংগ্ৰাম কৰিছিল বিহাৰৰ গঁয়া জিলাৰ গেহল'ৰ নামৰ এখন সৰু গাওঁৰ বাবে। তেওঁৰ সংগ্ৰাম আছিল অলপ বেলেগ ধৰণৰ, ব্যতিক্ৰমী আৰু অধিক কৰ্মময়।

প্রকৃততে দশৰথ
মাঝিৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৪ চনত বিহাৰৰ গেহল'ৰ নামৰ এখন গাওঁত। সেইসময়ত ভাৰতৰ অন্য ঠাইৰ দৰে বিহাৰতো বাল্য বিবাহ প্রচলন আছিল আৰু সেই প্রথা অনুসৰি দশৰথ মাঝিকো বাল্যকালতেই ফাগুনী দেৱী নামৰ ছোৱালী এজনীৰ লগত বিবাহ কৰোৱাই দিছিল। এদিন ঋণৰ বোজা সহিব নোৱাৰি পিতৃয়ে মাঝিক গাওঁৰ গাওঁবুঢ়াক বেচিব খোজাত সৰুতেই তেওঁ ঘৰৰ পৰা পলাই গুছি গৈছিল। বহু পাছৰ পাছত তেওঁ গাঁৱলৈ উভতি আহে আৰু ফাগুনী দেৱীৰ সৈতে গাওঁতেই সংসাৰ আৰম্ভ কৰে। গেহল'ৰ গাওঁখনৰ লগত গেহল'ৰ নামৰ প্রকাণ্ড পাহাৰ এটাও লাগি আছিল। সেই পাহাৰটোৱে আছিল গাওঁখনৰ উন্নতিৰ বাধা। চিকিৎসায়, বজাৰ আদি সকলো পাহাৰটোৰ সিপাৰে আছিল, পাহাৰটোৰ বাবে গাওঁখনৰ লগত যোগাযোগত ব্যাঘাত জন্মিছিল। কিন্তু সকলো বাধা গাওঁবাসীয়ে নিৰৱে সহি আছিল, কোনেও সেই সমস্যা সমাধানৰ বাবে ভবা নাছিল বা যত্নও কৰা নাছিল।

হঠাত এদিন দশৰথ মাঞ্জিৰ পত্নী ফাগুনী দেৱী কলহত পানী আনিবলৈ পাহাৰ বগাই সিফাললৈ গৈছিল আৰু তেতিয়াই ফাগুনী দেৱী পাহাৰৰ পৰা পিছল খাই তলত পৰিছিল আৰু সু-চিকিতসাৰ অভাৱতে মৃত্যুক সাৱতি লৈছিল। সেই ঘটনাটোত দশৰথ মাঞ্জিয়ে বহুত দুখ পাইছিল আৰু সেই ৰাতিয়েই তেওঁ প্রতিজ্ঞা কৰিছিল যে তেওঁ এই পাহাৰ ভাগি এটা ৰাস্তা বনাব যাতে তেওঁৰ পত্নীৰ দৰে আৰু কোনো মৃত্যু মুখত নপৰে, লগতে গাওঁখনৰো উন্নতি হওঁক। সেই ৰাতিৰ পৰায়ে অথাৎ ১৯৬০ চনত তেওঁ অকলে সেই বৃহৎ পাহাৰটোক হাতুৰি লৈ ভাঙিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। এনে নাভূত-নাশ্ৰুত কাণ্ড দেখি গাওঁবাসীয়ে পত্নী মৰা দুখত দশৰথ
মাঝি পাগল হৈ এইবোৰ কাম কৰিছে বুলি হাঁহিব, কৰ্কথনা কৰিব ধৰিছিল। তেওঁ কিন্তু সেইবোৰ কথালৈ মন দিয়া নাছিল আৰু সদায় পাহাৰ ভাগিবলৈ অকলে গৈছিল। এদিন-দুদিন, এমাহ-দুমাহ, এবছৰ-দুবছৰ নহয় ১৯৬০ চনৰ পৰা ১৯৮২ চনলৈকে মূঠ ২২ বছৰ একেৰাহে পাহাৰটো হাতুৰিৰে অকলে ভাগি ভাগি ৩৬০ ফুট দীঘল, ২৫ ফুট দ', ৩০ ফুট বহল পাহাৰৰে মাজৰে এটা ৰাস্তা বনাই সকলকে আচৰিত কৰিলে। এনে অধ্যৱসায় আৰু লক্ষ্যৰ প্ৰতি নিষ্ঠাৰ প্ৰতিজ্ঞাৰ উদাহৰণ এই পৃথিৱীতে অনন্য। তাকো ৰাজহুৱা স্বাৰ্থৰ কামত!

সেই ৰাস্তাটোৱে বৰ্তমান আটৰি (Atri) আৰু ৱাজিৰগঞ্জ (Wazirrganj) নামৰ ঠাইদুখনক সংযোগ কৰিছে। পাছলৈ সেই পথটোক চৰকাৰে পকী কৰি 'দশৰথ
মাঝি পথ' নামৰে নামাকৰণ কৰিলে। অকলে পাহাৰ ভাগি ৰাস্তা বনোৱা পাছৰ পৰাই তেওঁক 'The Mountain Man' বুলি অভিহিত কৰে। ১৭ আগষ্ট ২০০৭ চনত গলব্লাডাৰত কৰ্কট ৰোগ হোৱা বাবে ৭৩ বছৰ বয়সত দিল্লীৰ AIIMS হস্পিতালত দশৰথ মাঝিৰ মৃত্যু হয়। বিহাৰ চৰকাৰে ২০০৬ চনত তেওঁক পদ্মশ্ৰী বঁটা দিবলৈ প্রস্তাৱ কৰিছিল। এইয়া আছিল দশৰথ মাঝিৰ প্রকৃত জীৱন।

'Manjhi, The Mountain Man' চলচ্চিত্রখনত মই লিখা প্রায়বোৰ কথায়েই সুন্দৰকৈ দেখুৱাইছে। চলচ্চিত্ৰখন পৰিচালনা কৰিছে কেতন মেহতাই।এই চলচ্চিত্ৰখনেই আছিল অসমৰ গোৱালপাৰাৰ স্বৰ্গীয় আশ্ৰাফুল হকে অভিনয় কৰা শেষ চলচ্চিত্ৰখন। এই চলচ্চিত্ৰখনত আশ্ৰাফুল হকে দশৰথ
মাঝি (নৱাজুদ্দিন ছিদ্দিক)ৰ পিতৃ মাগ্ৰোৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। মাগ্ৰো এজন দৰিদ্ৰ গাওঁৰ মানুহ। হালি যোৱা পুৰণি খেৰৰ ঘৰত থকা কাম কৰি খোৱা এজন মানুহ। দৰিদ্ৰতায়ে কোঙা কৰাৰ পাছত গাওঁৰ গাওঁবুঢ়াৰ পৰা লোৱা ঋণ ঘূৰাব নোৱাৰি তেওঁ তেওঁৰ নিজ পুত্ৰ দশৰথ মাঝিক গাওঁবুঢ়াৰ হাতত গতাই দিব ওলাইছিল। গোটেই চলচ্চিত্রখনত আশ্ৰাফুল হকৰ অভিনয় আছিল নিখুঁত।

মোৰ মাজে মাজে ভ্রম হৈছিল যে মই সঁচাই কাৰোবাৰ অভিনয় চাই আছোনে সঁচাকৈ হৈ আছে এইবোৰ। চলচ্চিত্রখনতো বিহাৰৰ পিছপৰা গাওঁখনক নিখুঁতভাৱে ফুটাই তুলিছে। মানুহে কথাতে কয় নহয় "তই পাহাৰ ভাগিব নাযাওঁ নহয়..." সঁচাকৈ দশৰথ
মাঝিয়ে অকলে পাহাৰ ভাগি ১১০ মিটাৰ দৈঘ্যৰ ৰাস্তা বনাইছিল। ভাবিলে আচৰিত লাগে সঁচাই এনে মানুহো এই পৃথিৱীত আছে! প্ৰত্যাহ্বান আৰু প্ৰতিজ্ঞা ৰক্ষাৰ সৱল উদাহৰণ সৃষ্টি কৰা মানুহ! চলচ্চিত্রখন চাই সঁচাই বহুত অনুপ্ৰেৰণা পালো। চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ নকৰাহৈ চাগে দশৰথ মাঝিৰ এনে অনুপ্ৰেৰণামূলক, অসাধ্যকো যে নেৰা-নেপেৰাকৈ কষ্ট কৰিলে এদিন সাধ্য কৰিব পাৰি সেই কথাবোৰ গম নাপালো হয়। মোৰ বাবে জীৱনত অনুপ্ৰেৰণা পোৱা আন এক সফল চলচ্চিত্ৰ 'Manjhi, The Mountain Man'। ইয়াৰ নিৰ্মাতা তথা কলাকুশলীলৈ জনালো দৰ্শক সমাজৰ ফালৰ পৰা আন্তৰিক অভিনন্দন।

মনৰ কথা

গুজৰাটৰ পাইপেৰে এতিয়া 
মুছলমানৰ তেজ বয়নে? 
মৃদুল কুমাৰ সন্দিকৈ
এটা ৰাজনৈতিক খবৰ। বহু চৰ্চা-বতৰ্কৰ যেন অন্ত পৰিল, এই খবৰ বনজুইৰ দৰে বিয়পি পৰাৰ লগে লগেই। কোনে কোন ৰাজনৈতিক দলত যোগদান কৰে, সেয়া ইমান চৰ্চিত খবৰ নহ’লহেঁতেনে যদি অসমক অস্থিৰ কৰা কিছু মহূৰ্তৰ সাক্ষী অসমবাসী নহ’লহেতেন! এটা কথাই এতিয়া প্ৰমাণ হ’ল যে ‘ৰাজনীতি’ত নীতি বুলিবলৈ একো নাই। ২০১০ চনৰ পৰা অসমৰ ৰাজনীতিক ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ নাম বিশেষ ভাৱে চৰ্চালৈ আহিছিল। ৰাজ্যবাসীয়ে ভাবিছিল এইজন বিসম্বাদী ৰাজনৈতিক নেতাই অসমৰ স্বাৰ্থত মাত মাতিছিল। সেই অনুমান ২০১৫ত স্পষ্ট হ’ল। হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ হাতত পদুম ফুলিল। ব্যক্তিগত স্বাধীনতাক একাষৰীয়া কৰি এজন সাধাৰণ নাগৰিকৰূপে সুধিবলৈ মন যায়-‘আপোনাৰ কোন বোৰ কথা সঁচা? কোনবোৰ বিশ্বাসযোগ্য!’ নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে অসমত লোকসভা নিৰ্বাচনৰ প্ৰচাৰ চলাবলৈ আহি কৈছিল-‘গুজৰাটৰ পানী পাইপেৰে মাৰুতী গাড়ী চলাব পাৰি।’ আৰু মোদীৰ সেই বক্তব্যৰ বিৰোধিতা কৰি উদাত্ত কণ্ঠেৰে সেই সময়ত আপুনিয়েই কৈছিল-‘গুজৰাটৰ পানী পাইপেৰে পানী নহয়, মুছলমানৰ তেজৰ নৈ বয়!’ একেজন মানুহেই নিজ দলত স্থিতি অটুট ৰাখিব নোৱাৰি বিজেপিত যোগি দি লিখিলে-‘Following massive calls over the past months from people across Assam hailing from all communities, will be formally joining BJP for a Resurgent Assam and North-East under the vibrant leadership of Prime Minister Shri Narendra Modiji. Urging all of you here to join hands for Resurgent Assam and North-East.’

এতিয়া প্ৰশ্ন হয়, অসমবাসীয়ে কোনজন হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক বিশ্বাস কৰিব? কংগ্ৰেছী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ তেতিয়াৰ কথানে গেৰুৱা বসন পিন্ধা এতিয়াৰ কথা! শৰ্মা ডাঙৰীয়া, আপুনিয়েই জানো এদিন ৰাজহুৱাকৈ কোৱা নাছিল, ‘মোৰ তেজত কংগ্ৰেছ’। ৰাইজে সেয়া জানিব বিচাৰিছে, বিসম্বাদ কৰি কি আপুনি তেজৰ গ্ৰুপেই কি সলনি কৰি পেলালে।

অসমৰ ৰাজনীতিত সক্ৰিয় নেতা হিচাপে আপোনাৰ ভাল-বেয়া বহু কথাই ৰাইজৰ মাজত আলোচনা হৈছিল। বহু কেলেংকাৰীৰ খবৰ আৰু সেই খবৰৰ খলনায়কৰূপে আপোনাক বিবেচিত কৰি বেজিপৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নেতাই পুস্তিকা আকাৰত ছপা কৰি ৰাইজক বিলাই দিছিল, অৱগত কৰিছিল। এতিয়া কি হ’ব অভিযোগবোৰৰ? বিজেপিৰ শিবিৰত অৱস্থান লোৱাৰ পাছত স্বতঃস্ফুৰ্ত ভাৱে আপুনি নিকা হৈ পৰিল নেকি? আপুনি সেইবোৰৰ পৰা মুক্ত বুলি বিজেপিৰ শীৰ্ষ নেতৃত্বই আকৌ ৰাজহুৱাকৈ আপোনাক ক্লীনচীট দিবনে? নহ’লে ৰাইজ বিবুধিত পৰিব। আপোনাৰ গাত জাপি দিয়া বিজেপিৰ অভিযোগ আৰু আপুনি বিজেপিৰ সন্দৰ্ভত কৰা মন্তব্যবোৰে অসমবাসীক ভাবিবলৈ বাধ্য কৰাব যে স্বাৰ্থ সিদ্ধিৰ বাবেহে আপোনালোক এক হৈছে। আপোনালোকে পৰিৱেশ-পৰিস্থিতি সাপেক্ষে অসমবাসীক আভুৱা ভাঁৰিবলৈ নাটক কৰে আৰু ভৱিষ্যতেও কৰি যাব।

কোন ৰাজনৈতিক দলত আপুনি যোগ দিয়ে সেয়া ৰাজনৈতিক দৃষ্টিকোণেৰে আমাৰ বাবে সঁচাকৈয়ে ডাঙৰ খবৰ নহয়। আপোনালোকৰ মুখাবোৰ খোল খোৱাৰ পিছত সঁচা মানুহজনক দেখি তৱধ মনাৰ বাদে আৰু কৰিব পাৰো কি? ২০১৩ চনৰ ১৩জুলাই আপুনি টুইটাৰ লিখিছিল-‘We are loyal congress worker and we have no personal ambition ’ আৰু এতিয়া লিখিব নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ অনুগামী বুলি। যাৰে আপুনি অনুগামী নহওক তাত আমাৰ ক’ব লগা একো নাই। সাধাৰণ জনতাৰ উন্নয়ণত বিধি-পথালি হৈ থিয় আপুনি যদি সুবিধা আৰু স্বাৰ্থৰ অন্বেষণতে আছিল তেন্তে স্পষ্টকৈ আজি আপুনি নকয় কিয় যে পূৰ্বতে যিবোৰ কথা কৈছিল সেইবোৰ আপুনি ভুলকৈ কৈছিল। ডঃ শৰ্মা, আপোনাক আকৌ এবাৰ সুধিব খোজো-‘গুজৰাটৰ পানীৰ পাইপেৰে এতিয়া মুছলমানৰ তেজ নবয় নেকি?’ আমাৰ দৰে ঘটিৰাম-বাটিৰামবোৰক আপুনি আৰু বিজেপিয়ে এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ নিদিয়েও কোনোৱে একো কৰিব নোৱাৰে। কথা হ’ল সাধাৰণ ৰাইজক আপোনালোকৰ দৰে নেতাবোৰে চাৰ্কাচৰ বহুৱা কৰে কিয়? আপোনাক বাৰু কি স’তে বিশ্বাস কৰো আমি? আৰু বিজেপিক? একেজন হিমন্তৰ নাম কেলেংকাৰীৰ অভিযোগৰ উল্লেখেৰে কৰা পুস্তিকাবোৰত থকা আপোনালোকৰ ইমান ডাঙৰ ডাঙৰ অভিযোগবোৰৰ ভিত্তি ইমানেই নেকি? এতিয়া সেইজনে আদৰি ডাঙৰ ডাঙৰ হৰ্ডিং লাগিব আদৰণিৰ, আয়োজন হব সমাবেশৰ! নে অসমত এতিয়া বিজেপি হৈ পৰিছে অৱহেলিত আৰু নিস্ক্ৰিয় ৰাজনৈতিক নেতাক আশ্ৰয় দিয়া এটা ডাষ্টবিন!
লেখাটি পূৰ্বে জনসাধাৰণ কাকতত প্ৰকাশিত।

চিন্তন

সন্ধিক্ষণত অসমীয়া সংবাদ মাধ্যম
(এজন সাংবাদিকৰ দৃষ্টিৰে)
শৈলেন বৰুৱা
: হেল্ল’, অমুক চেনেলৰ অমুক হয়নে?
: হয়, কওকচোন৷

: আপুনি এতিয়াও অহা নাই যে? ইমান ফোন কৰিছোঁ৷ আমি প্ৰধান শিক্ষকজনক এঘণ্টামানৰ পৰা বান্ধি থৈ দিছোঁ, আপুনি আহিলেই...৷

সতীৰ্থ সাংবাদিক এজনলৈ এদিন এই ফোনটো অহাৰ সময়ত আমি কাষতে আছিলোঁ৷ সতীৰ্থৰ মুখত চৰম বিতৃষ্ণা৷

: এইটো মোলৈ অহা ১১ নম্বৰ কল৷ ইয়াৰ আগতেও দহজনে সেই একেটা কথাকে পেঘেনিয়াই মাতি আছে৷...কোনোবা এজন প্ৰধান শিক্ষক মধ্যাহ্ন ভোজনৰ চাউল কেলেংকাৰিৰ পৰিছে৷ মই গ’লেই বোলে পিটন আৰম্ভ কৰিব৷ এইবোৰ নিউজ কৰিবলৈ মন নাযায়, কিন্তু কি কৰোঁ কওকচোন...৷ সতীৰ্থ সাংবাদিকৰ দোদূল্যমান অৱস্থা৷

অসমৰ সাম্প্ৰতিক বৈদ্যুতিন মাধ্যমত পৰিচিত কেতবোৰ দৃশ্যৰ নেপথ্যৰ কাহিনী এয়া৷ সাংবাদিকে নিজৰ বিৰুদ্ধে, বিবেকৰ বিৰুদ্ধে গৈও কেতিয়াবা বাতৰি সংগ্ৰহ কৰিব লগা হয়৷ ওপৰৰ উদাহৰণটোৱেই তেনে মুহূৰ্তৰ এক জীয়া প্ৰতিচ্ছবি৷

অসমৰ সাম্প্ৰতিক সাংবাদিকতাক সুক্ষ্মভাৱে পৰ্যালোচনা কৰা মানুহৰ সংখ্যা বাঢ়িছে৷ ভাল কথা, ভাল লক্ষণ৷ পৰ্যালোচনা কৰাতকৈ সমালোচনা চাৰ৷ তেনে পৰিস্থিতিত অসমৰ সংবাদ মাধ্যমক নিৰ্মোহ বিশ্লেষণ কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে৷ অসমৰ (বিশেষকৈ অসমীয়া) সংবাদ মাধ্যম এতিয়া যুগ সন্ধিক্ষণত বুলিব পাৰি৷ এফালে ডেৰশ বছৰতকৈ অধিক বয়সীয়া ছপা মাধ্যম৷ তাৰ তুলনাত আনফালে পানী কেঁচুৱাসদৃশ বৈদ্যুতিন মাধ্যম৷ তড়িৎ গতিৰে, সৌদামিনী বেগেৰে আগবঢ়া বৈদ্যুতিন মাধ্যমক লৈ আড্ডা, চৰ্চা আৰম্ভ হ’লেই সমালোচকে এফালৰ পৰা বখলিয়াবলৈ ধৰে মাধ্যমটোৰ নাভ্ৰুত নাশ্ৰুত কাণ্ডক৷ সাংবাদিকৰ চৈধ্যগোষ্ঠী উঘালিবলৈ সততে তৰ্কুমুখী হ’বলৈ ভাল পায় বহুজনে৷ নহ’বাইবা কিয়? এটাই যদি ধানক পতান বুলিছে, আনটোৱে বুলিছে গোট৷ তেনে একে দোদূল্যমান পৰিস্থিতিত দৰ্শকে বিশ্বাস কৰিব কাক? পতানক নে ধানক?

এয়া সন্ধিক্ষণ৷ বিশ্বাস আৰু অবিশ্বাসৰ৷ যাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এখন সমাজ সঠিক পথেৰে অগ্ৰসৰ হ’ব লাগে-সেই মাধ্যমেই যদি বিশ্বাসত ল’ব নোৱাৰা পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে তেন্তে দোষ দিব কাক? সাংবাদিকক? সাংবাদিকে আকৌ দোষ ঠেলিব ৰাইজলৈ?

হয়, সাংবাদিকৰ দোষ আছে৷ কিন্তু ‘ৰাইজ’ৰো কম দোষ নাই৷ সাম্প্ৰতিক সময়ত সাংবাদিকৰ বাবে প্ৰবল প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰিছে ‘ৰাইজ’ নামৰ শব্দটো৷ ৰাইজ মানে জনগণ,সৰ্বসাধাৰণ,উপস্থিত গণ৷ এতিয়া ৰাইজৰ দোষটো চাওক-ৰাইজে বিচাৰিছে সাংবাদিকজনক ঘটনাস্থলীলৈ যাব লাগে, গ’লেই প্ৰধান শিক্ষকজনক প্ৰহাৰ আৰম্ভ কৰিব৷ এয়া ৰাইজৰ ভাষা, ৰাইজৰ কাম্য৷ ইয়াৰ পিছত বাতৰিটো যদি সম্প্ৰচাৰ হয় ৰাইজে ক’ব-টিভি চেনেলৰ আৰু কাম নাই৷ কেৱল সেই একেবোৰে মাৰপিট, ৰাজহুৱা পিটন৷ এই চেনেলবোৰে দেশখন খালে?- এয়া ৰাইজেৰেভাষ্য৷ এতিয়া নিজৰ গাত চিকুটি চাই কওক-আপুনি কোনখিনি ৰাইজৰ লগত৷ প্ৰধান শিক্ষকক পিতন দিয়া ৰাইজৰ লগত নে সেই বাতৰি চাই ইচ্ ইচ্ আচ্ আচ্ কৰা ৰাইজৰ পক্ষত? দেখা গৈছে-ৰাইজ দুভাগত বিভক্ত হৈছে, হ’ব নালাগে৷ ৰাইজ বহুবচনীয় শব্দ, লোক একগোট হৈ থকাটোকে ৰাইজ বোলে৷ তেন্তে সাংবাদিক কাৰ লগত থাকিব? এই ‘ৰাইজ’ যে দুফৈদ হৈছে সেইটো কাৰ বাবে হৈছে? সাংবাদিকৰ বাবেন? সেয়ে কৈছোঁ সাম্প্ৰতিক সাংবাদিকতাত এক প্ৰত্যাহ্বানমূলক শব্দ-ৰাইজ৷ উল্লিখিত ধৰণৰ বাতৰিৰ বাবে সাংবাদিকক বা সংবাদ মাধ্যমক দোষ দিব পাৰি, দিয়া হৈছে৷ কিন্তু এফৈদ ‘ৰাইজ’ৰ দোষ কোনে মূৰ পাতি ল’ব?

এতিয়া চাওক, সাংবাদিকে ৰাইজক কেনেকৈ ভুল নেতৃত্ব (মিছ লীড) দিয়ে৷...গাঁৱত বাঢ়নী পানী উঠিছে৷ চৌদিশে হাহাকাৰ পৰিস্থিতি৷ ভেটি ডুবিবলৈ ধৰিছে৷ ঘৰৰ বয়বস্তু ওপৰলৈ উঠাব লাগে৷ গোহালিৰ গৰুৰ পঘা মোকলাব লাগে, চাং বনাবলৈ বাঁহ কাটিব লাগে৷ নাও,ভুঁৰ যোগাৰ কৰিব লাগে৷ গঞাৰ দেধাৰ কাম৷ সময়তে হাতত বুম লৈ লংপেন্ট কোঁচাই গাঁৱত প্ৰৱেশ কৰিলে চেনেলৰ সাংবাদিক৷ দুই-এজন এনেয়ে কাষ চাপি যাওঁতে সাংবাদিকে তেওঁলোকক ১০-২০ জনমানে গঞাক ৰাজপথলৈ মাতি আনিবলৈ ক’লে৷ এজনে উকিটো মাৰোঁতেই য’ৰে কাম ত’তে এৰি ৰাজপথ পালেহি দহ কি বাৰজন৷ পথত জুম দেখি উৎসুক্যৰে আৰু দুজনমান আহিল৷ৰাইজে কেমেৰাৰ সন্মুখত কি ক’ব লাগিব, কাক কাক গালি পাৰিব লাগিব, কোন ঠিকাদাৰে পইচা খালে, কাক গৰিহণা দিব লাগিব আদি সন্দৰ্ভত সাংবাদিকে চমু বক্তৃতাৰে বুজালে৷ কেমেৰামেনে এংগে’ল মিলালে৷ ডি এছ এন জি ভেনত এজনে কাঁহীছটা ঘূৰাই-মেলি ছিগনেল পকালে৷ সাংবাদিকে লগ’টো লৈ ‘চাবধান পজিশ্বন’ত দহ কি পোন্ধৰ মিনিট নিবোকা চামোনৰ দৰে বোন্দাপৰ দি আছে৷ লাইভ টেলিকাষ্ট হ’ব৷ গোট খোৱা জনগণে ইটোৱে সিটোৰ মুখলৈ চাইছে৷ কোনোবাই ঘৰৰ কামৰ কথা চিন্তা কৰি যাবলৈ বিচাৰিছে৷ সাংবাদিকে মাজে মাজে হাতেৰে জনগণক ইংগিত দি আছে- ৰৈ থাকক, নাযাব৷ গুচি গ’লে টিভিত ওলাবলৈ নাপাব৷ চূড়ান্ত ক্লাইমেক্সৰ অন্তত ষ্টুডিঅ’ৰে সংযোগ ঘটিল৷ সাংবাদিকে উদাত্তকণ্ঠে গৰজি আৰম্ভ কৰিলে-...এয়া চাওক, ৰাইজ স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে ওলাই আহিছে৷ এয়া চাওক, একমাত্ৰ আমাৰ চেনেলত৷ এয়া চাওক, ৰাইজে বানত কক্‌বকাই ৰাজপথ অৱৰোধ কৰিছে...৷

সাংবাদিকে কোৱা ওপৰৰ তিনিটা বাক্যই প্ৰকৃততে পৰিস্থিতিটোৰ সত্যতা প্ৰতিপণ্ন কৰেনে? ৰাইজস্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে ওলাই আহিছিলনে? ৰাইজ সঁচাকৈ বানত কক্‌বকাই আছেনে? পানীত ডুবিলেহে মানুহে কক্‌বকাই থাকে৷ ৰাইজে জানো স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে ৰাজপথ অৱৰোধ কৰিছিল? সাংবাদিকে মতাৰ বাবেহে য’ৰ কাম ত’তে এৰি থৈ আহিছিল৷ ৰাইজক ভুল নেতৃত্বৰে পৰিস্থিতিৰ অপব্যাখ্যা কৰাটো সাংবাদিকৰ কৰ্তব্য নহয়, অপৰাধযোগ্য৷ এয়া ৰাইজক সাংবাদিকে ‘মিছ লীড’ কৰাৰ উদাহৰণ৷

সাম্প্ৰতিক অসমৰ সাংবাদিকতাত এনে এচাম নতুন সাংবাদিকৰ প্ৰৱেশ ঘটিছে যাৰ অসমৰ ভৌগোলিক, সাংস্কৃতিক দিশবোৰৰ প্ৰতি নূন্যতম জ্ঞান নাই৷ নাই সাংবাদিকতাৰ এথিক্স সম্পৰ্কে ধাৰণা৷ বৈদ্যুতিন মাধ্যমৰ পৰিৱৰ্তে আৰম্ভ কৰিছোঁ ছপা মাধ্যমৰ সাংবাদিকৰ গুণানুকীৰ্তন ! মাজুলী কিয় বিখ্যাত? তেজপুৰ কিয় বিখ্যাত তাকো সঠিকভাৱে লিখিব নোৱাৰে এচামে৷ মূৰ্কংচেলেক ক’ত? লক্ষিমপুৰৰ পৰা চিলাপথাৰলৈ ৰিক্সাৰে যাব পাৰিনে নোৱাৰি (দূৰত্ব প্ৰায় ১৭০ কিলোমিটাৰ), তাকো নজনাসকল সাংবাদিক হৈছে৷ ছাত্ৰৰ ভুল শিক্ষকে ধৰিব পাৰে৷ খেলুৱৈৰ ভুল ৰেফাৰীয়ে ধৰিব পাৰে৷ ডাক্তৰৰ ভুল বিশেষজ্ঞ ডাক্তৰেহে ধৰিব পাৰে৷ তাকে নকৰি এচামে পোনপটীয়াকৈ লিখি দিয়ে ‘ভুল চিকিৎসাত ৰোগীৰ মৃত্যু’৷ ডাক্তৰৰ ভুল ধৰিবলৈ সময় লাগে, আন বিশেষজ্ঞ ডাক্তৰে প্ৰমাণ কৰিব লাগিব৷ (অথবা সংশ্লিষ্ট সাংবাদিকজনৰ বেকগ্ৰাউণ্ড চিকিৎসা সম্পৰ্কীয় হ’ব লাগিব৷ অসমত আছেনে চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী লৈ ডাক্তৰী নকৰি সাংবাদিকতা কৰা সাংবাদিক?) তেন্তে শিৰোনামত ভুল চিকিৎসাৰ ‘অভিযোগ’ত ৰোগীৰ মৃত্যু বুলি কিয় লিখা নহয়? চিকিৎসাত ভুল হ’ব পাৰে, কিন্তু প্ৰমাণ নহ’লে পোনছাটেই ভুল বুলি লিখিব নোৱাৰে৷ তেনেক্ষেত্ৰত ‘অভিযোগ’ আনিব পাৰে৷ কিন্তু অভিযোগ শব্দটো উহ্য হে পৰে৷ ৰোগীৰ অবাঞ্চিত মৃত্যুৰ বাবে চিকিৎসালয়ৰ লণ্ডভণ্ড কৰা বাতৰি লিখা বা ‘লাইভ টেলিকাষ্ট’ দিয়া সাংবাদিকৰ মুখত ঘূনাক্ষৰেও শুনা নাই যে এনে কাৰ্য কৰাসকলক শাস্তি বিহিবলৈ এখন আইন আছে৷

সাংবাদিকৰ জ্ঞানৰ দৌৰ নিজ ক্ষেত্ৰখনত কিমান সেয়া আমাক অভিজ্ঞতাই সোঁৱৰাই থাকে৷ মুক্তিযোদ্ধাৰ দৰে প্ৰবীণক প্ৰদান কৰা তাম্ৰপত্ৰ কিহেৰে বনাই বুলি সাংবাদিকৰ মুখত প্ৰশ্ন শুনিলে ভূমি চুই কৰ্ণত হাত দিব লগা হয়৷ সংবাদ পত্ৰৰ পৃষ্ঠাই পৃষ্ঠাই হাজাৰবাৰ ছপা হোৱা দুটামান শব্দ-দুৰ্নীতি, বিৰোধী,বিৰোধিতা,বিৰুদ্ধে,প্ৰাৰ্থী,প্ৰাৰ্থিত্ব,স্বায়ত্ত শাসন৷ শব্দকেইটা শুদ্ধকৈ লিখিব নজনা সাংবাদিকো সাংবাদিকতাৰ এথিক্স নজনাৰ বাবে বহু লোকে চৰম লজ্জাৰ সন্মুখীন হৈছে৷ প্ৰতিপক্ষৰ ভাষ্য গ্ৰহণ কৰাটো সাংবাদিকতাৰ অন্যতম চৰ্ত যদিও তাকে নকৰি বাতৰি একপক্ষীয়ভাৱে লিখি আহিছে, ছপা হৈ আছে৷ ফলত চৰম হতাশাত ভুগি এনে লোকে ন্যায়ালয় পায়গৈ, আত্মহননৰ পথ লোৱাৰ উদাহৰণো ওলাইছে৷ অসমৰ অনুন্নত চিকিৎসা ব্যৱস্থাৰ বাবে যেনেদৰে বহু ৰোগীৰ মৃত্যু হোৱাটো সত্য, ঠিক একেদৰে সাংবাদিকৰ একপক্ষীয় কলমৰ খোঁচত বহু লোকৰ মানহানি হোৱাটোও সত্য৷ কলমৰ খোঁচত ‘আক্ৰান্ত’ হোৱাসকলৰ ভিতৰত চিকিৎসকৰ সংখ্যাই বেছি বুলিব পাৰি৷ কিছুমান ঘটনাৰ বাতৰি পৰিৱেশন কৰিবলৈ বিজ্ঞানসন্মত তথ্যৰ প্ৰয়োজন৷ যেনে ভূমিকম্প,ডাৱৰ বিস্ফোৰণ৷ ভূমিকম্পৰ প্ৰাবল্যৰ একক ৰিখ্‌টাৰ আজিকালি লগে লগে পোৱা যায়,কিন্তু ডাৱৰ বিস্ফোৰণৰ তথ্য লগে লগে পোৱা নাযায়৷ অত্যুৎসাহী সাংবাদিকে দবাপিটা বৰষুণ হ’লেও তাক ডাৱৰ বিস্ফোৰণ বুলিব বিচাৰে৷ এনে বহু উদাহৰণ আছে৷

তেন্তে সমাধান কি? কাৰোবাৰ মতে, সাংবাদিকক প্ৰশিক্ষণ দিব লাগে৷ কাৰোবাৰ মতে,কৰ্মশালা পাতিব লাগে৷ কিন্তু বাস্তৱ অভিজ্ঞতাই কয়-নিজৰ ‘বেছিক পে’ নজনা (চৰকাৰী চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ চাকৰিয়ালে যিটো জানে) বহু সাংবাদিকে কৰ্মশালাৰ প্ৰতি মুঠেও আগ্ৰহী নহয়৷ অজুহাত-ব্যস্ততা৷ সাংবাদিকে ‘নিজেই বহুত জানো’ বুলি ভবা অহমিকাৰ বাবেই কৰ্মশালা প্ৰশিক্ষণে সামৰি ল’ব পৰা নাই৷ এনেসকলেই সংবাদ মাধ্যমৰ-ফ্ৰাংকেষ্টাইন৷ সংবাদ মাধ্যমৰ সন্ত্ৰাস৷

ব্যস্ততাৰ দোহাই দি সাংবাদিকে এৰিছে কিতাপ পঢ়িবলৈ৷ সাংবাদিকতাৰ ঘৰত সাংবাদিকতাৰ কিতাপ পৰ্বতত কাছ কণী বিচৰাৰ দৰেই৷ নিজে লিখা বাতৰিটোৰ শিৰোনামটোহে পঢ়ে বহু সাংবাদিকে৷ সেয়ে সম্পাদনা কক্ষত কি ভুল, কি শুদ্ধ কৰি দিলে তাক তুলনা কৰি চোৱাৰ প্ৰয়োজনবোধ নকৰে বহু সাংবাদিকে৷ সেয়ে একেটা ভুলকে সাংবাদিকে কৰি থাকে, সম্পাদনা মেজে সেইটোকে বাৰে বাৰে শুধৰাই থাকে৷ তাতে সামান্য পিছল খালেই পিছদিনা কাকতখনে দীৰ্ঘদিনে গঢ়ি তোলা আদৰ্শ,গাম্ভীৰ্য বহু পৰিমাণে লঘু হৈ পৰে৷ গুৰুতৰ ভুলৰ বাবে পিছদিনা শুধৰণি দিব লগা হয়৷ এই ‘ট্ৰায়েল এণ্ড ইৰ’ৰ’ প্ৰক্ৰিয়া চলি আছে৷ কিমানদিনলৈ চলিব কোনেও নাজানে৷

এতিয়া আহোঁ ৰাজনীতিৰ গ্ৰাসত পৰা অসমৰ সাম্প্ৰতিক সাংবাদিকতালৈ৷ সংবাদ-পত্ৰই নিজা আদৰ্শ গঢ়ি তোলে তিলতিলকৈ৷ তদুপৰি নিৰ্দিষ্ট উপলক্ষ্যত (সাধাৰণতে নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে) সংবাদ-পত্ৰই জনগণৰ স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত কেতবোৰ পদক্ষেপ হাতত লয়, যিবোৰ পদক্ষেপে প্ৰতিষ্ঠানবিৰোধী ঢৌৰ সৃষ্টি কৰায় বা চৰকাৰ ভঙা-পতাত সহায়ক হয়৷ এই সকলোবোৰ কৰে একমাত্ৰ জনগণৰ স্বাৰ্থৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি৷ কিন্তু দিন বাগৰাৰ লগে লগে অসমীয়া সংবাদ মাধ্যমৰ এই ইতিবাচক দৃষ্টিভংগীৰ পৰিৱৰ্তন হৈছে৷ পূৰ্বে সংবাদ মাধ্যমৰ পৰা ৰাজনীতিলৈ গৈছিল বহুজন৷ এতিয়া আৰম্ভ হ’ল সংবাদ মাধ্যমত ৰাজনীতিকৰ প্ৰৱেশ৷ অসমৰ একাংশ সংবাদ মাধ্যমৰ মালিক এতিয়া কোন ৰাজনীতিক গৰিষ্ঠসংখ্যকেই জানে৷ সংবাদ-পত্ৰৰ আদৰ্শ গঢ়ি উঠে সম্পাদকৰ বিশাল ব্যক্তিত্বৰ ভেটিত৷ জাতীয় জীৱনৰ সমীহৰ,শ্ৰদ্ধাৰ পাত্ৰ সম্পাদকসকল৷ প্ৰচণ্ড জাতীয়তাবাদী অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীৰ দৰে বিৰল ব্যক্তিত্বসম্পন্ন ব্যক্তিয়েও সম্পাদকৰ কোঠাত প্ৰৱেশ কৰোঁতে সম্ভ্ৰমেৰে ওলগ লৈহে প্ৰৱেশ কৰিছিল৷ কিন্তু সাম্প্ৰতিক সময়ত ৰাজনীতিক একাংশ সংবাদ-পত্ৰৰ মালিক হোৱাত সংবাদ-পত্ৰৰ গুৰিব’ঠাডাল বহুক্ষেত্ৰত সম্পাদকৰ হাতত নাথাকি মালিকৰ হাতত পৰিছেগৈ৷ সেইসূত্ৰে সংশ্লিষ্ট সংবাদ মাধ্যমৰ পৰিৱৰ্তে সামগ্ৰিকভাৱে অসমীয়া সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰতি বিৰাগ ভাৱ প্ৰকাশ কৰে পাঠক শ্ৰেণীৰ বৌদ্ধিক মহলে৷ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যম যেনেদৰে কৰ্প’ৰেট শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ পৰিছে আৰু সেৱাৰ পৰিৱৰ্তে বাণিজ্যিক লাভত গুৰুত্ব দিছে, ঠিক একেদৰে অসমৰ একাংশ সংবাদ মাধ্যম ৰাজনীতিৰে লুতুৰি-পুতুৰি হোৱাত ইয়াৰ সুদূৰপ্ৰসাৰী প্ৰভাৱ পৰিব ৰাজ্যখনত৷ ইয়াৰ বলি হৈছে বৈদ্যুতিন মাধ্যমৰ ক্ষেত্ৰত দৰ্শক, ছপাৰ ক্ষেত্ৰত পাঠক৷ যুক্তিৰ খাতিৰত সাংবাদিকতাৰ এথিক্স শিক্ষানবীচ এজনে বা মফচলীয় এজনে নজনাটো স্বাভাৱিক বুলি ধৰি ল’ব পাৰি, কিন্তু ৰাজনীতিকৰণ হ’ব ধৰা সংবাদ মাধ্যমৰ মূধাফুটাসকল অজ্ঞ বুলি নিশ্চিতভাৱেই ক’ব নোৱাৰি৷ ব্যক্তি স্বাৰ্থক সুৰক্ষিত,লাভান্বিত কৰিবলৈ সংবাদ মাধ্যম খুলি ল’ব পাৰি, কিন্তু পাঠক-শ্ৰোতাৰ সমাদৰ, সমীহ, শ্ৰদ্ধা,সন্মান আদায় কৰিব নোৱাৰি৷ সেইবাবে ৰাজহুৱা জীৱনত আস্থা অৰ্জনত বিফল হোৱা একাংশই কেৱল নিজৰ স্বাৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈকে সংবাদ মাধ্যম প্ৰতিষ্ঠা কৰে বা সংবাদ মাধ্যম ক্ৰয়ৰ চেষ্টা কৰে৷ ৰাজনীতিকে নিজৰ স্বাৰ্থৰ বাবে আৰম্ভ কৰা এই অশুভ পৰম্পৰাক জনগণে পোনপটীয়াকৈ প্ৰতিহত কৰিব পৰা নাই৷

শেহতীয়াকৈ ছ’চিয়েল নেটৱৰ্কিং ছাইটেও জনমত গঠনত ব্যাপক কুছ-কাৱাজ চলোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে৷ কিন্তু সম্পাদকবিহীন ফেচবুকৰ দৰে ছাইটে বহুক্ষেত্ৰত সফল নোহোৱাৰ মূলতে হৈছে ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা৷ ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পালেও ই এতিয়াও সমাজৰ সৰ্বস্তৰক চুব পৰা নাই৷ তৎসত্ত্বেও শিক্ষিত একাংশই নিজৰ দেৱালত দিয়া মতবিলাক অধ্যয়ন কৰিলে বুজা যায় ই আড্ডাৰ পৰ্যায়ত নাই, সমাজ সংগঠনৰ সচেতক ভূমিকা পালন কৰিছে৷ ব্যৱহাৰকাৰীৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হ’লে অদূৰ ভৱিষ্যতে ফেচবুকৰ দৰে ছাইটে সংবাদ মাধ্যমৰ পৰিপূৰক যে নহ’ব,তাক উলাই কৰিব নোৱাৰি৷ যোৱা লোকসভা নিৰ্বাচনত ছ’চিয়েল নেটৱৰ্কিং ছাইটে লোৱা ভূমিকাই এনে স্পষ্ট ইংগিত দিলে৷ সংবাদ-সাংবাদিক আৰু বিশ্বাস-অবিশ্বাসৰ এই যুগ সন্ধিক্ষণত সাংবাদিকৰ সপক্ষে এষাৰ ক’বলৈ বিচাৰ হৈছে৷ সাংবাদিকৰ ন্যায্য প্ৰাপ্তিৰ দিশটো সমাজৰ গৰিষ্ঠসংখ্যকৰে বোধগম্য নহয়৷ সাংবাদিকৰ দৰমহাৰ বাবে আয়োগ গঠন কৰা হৈছে৷ দৰমহা নিৰ্ধাৰণ হৈছে৷ কিন্তু অসমৰ নূন্যতম সংবাদ গোষ্ঠীয়েহে সাংবাদিকৰ প্ৰাপ্য দৰমহা আদায় দিছে৷ সাংবাদিকে সকলো চাকৰিয়ালৰ দৰমহা বৃদ্ধিকে ধৰি বিভিন্ন সমস্যা কাকতত প্ৰতিফলন ঘটাই চৰকাৰৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰি আহিছে৷ কিন্তু নিজৰ বেলিকা সেয়া সম্ভৱ হৈ উঠা নাই৷ সাংবাদিকে সৰ্বকালৰ বাবে ‘আদৰ্শ খামুচি’ দুবেলা দুমুঠি খাই কষ্টসাধ্য জীৱন যাপন কৰিব লাগিব বুলি সমাজত থকা ধাৰণাটো যে ভ্ৰান্ত তাকো সমাজে বুজিব লাগিব৷ আজিৰ পৰিস্থিতিত যুগৰ লগত খাপ খাবলৈ সাংবাদিকসকলো অৰ্থনৈতিকভাৱে সচ্ছল হ’ব লাগিব৷ সেয়া হ’বলৈ হ’লে দৰমহা আয়োগৰ নিৰ্ধাৰিত প্ৰাপ্য পাব লাগিব৷ নহ’লে সাংবাদিকে উপৰুৱা বৃত্তি-ব্যৱসায়ত লিপ্ত হ’বলৈ বাধ্য হ’ব, হৈছেও৷

যুগ সন্ধিক্ষণৰ বেলিকা অসমৰ সংবাদ মাধ্যমে যিদৰে সমাজখনক সঠিক দিশেৰে আগুৱাবলৈ যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিব লাগিব, ঠিক একেদৰে সমাজখনেও সংবাদ মাধ্যমৰ গতিপথৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য যাতে কক্ষচ্যুত নহয়, তাৰ বাবে সচেতন হ’ব লাগিব৷ এইক্ষেত্ৰত সাংবাদিকে চাকিৰ পোহৰৰ দৰে সমাজক উজলাই নিজকে চাকিৰ তলৰ ছাঁৰ দৰে ৰাখিব লাগিব৷ সন্ধিক্ষণৰ ধামখুমীয়াত সাংবাদিকে সাংবাদিকতাক হৃদয়ংগম কৰিব পাৰিব লাগিব৷ অধ্যয়নপুষ্টতাৰে স্ব-উৎকৰ্ষ সাধন কৰিব লাগিব৷ নহ’লে জ্ঞান-বুদ্ধিৰ দীনতাৰ বাবেই একাংশ কমোৱা তুলাৰ দৰে উৰি যাব৷ এয়া সময়ৰ আহ্বান, সময়ে কাকো ক্ষমা নকৰে৷ সময়ে যুগ সৃষ্টি কৰে৷

লেখক আমাৰ অসম কাকতত লখিমপুৰ সংস্কৰণত কৰ্মৰত, ফোন – ৯৪৩৫০৮৬৯৫১, লেখাটি আমাৰ অসম কাকতত পূৰ্বে প্ৰকাশিত।